Tranquilos, no pasa nada perdeis como siempre ya estais acostumbrados, el domingo le ganais al BILBAO, Pero el miercoles os toca perder otra vez mas, el resultado os lo adelanto, 5 a 0. VISCA BARSA
Amigo Ribeiro, perdoa más me parece que te pasaste un bocadito, eu paso do xogo da bola, recoñezo que ô Barça xoga como ningún, más por ô que di ô meu xefe posto que él ê do Madride, dice que os do Madride que nahún le interesaba ridiculizar ô Barça ca en Madride, que isperan facelo na Ciudad Contal,ô redículo, istou a dictar ô que ô xefe me dicta, nahún sey se ô istou a facer bein entre tí que de nome eres ribiro y ô albariño que tomey ameiodia, xa nahún sey se istou a copiar bein, oxe ê igual pois ... (ver texto completo)
Tranquilos, no pasa nada perdeis como siempre ya estais acostumbrados, el domingo le ganais al BILBAO, Pero el miercoles os toca perder otra vez mas, el resultado os lo adelanto, 5 a 0. VISCA BARSA
Inda me escarallo de risa cando recordo ós meus rapaces, entón nenos de gardería, pedían “colo” as súas mestras. Ó remate tamén elas acabaron aprendendo o que era o colo, e máis non solo elas, tamén a maioría dos outros nenos pedían colo, non solo na gardería, tamén na casa. De este xeito escampouse a palabra a máis de 20 familias. Pasados xa 14 anos algunha vez visitamos a gardería e inda entre as mestras a usan. O que non sei é si a farán servir o resto de nenos.
Desde Santiago de Chile, saludo a todos los habitantes de Chaguazoso y a todos aquellos del foro que estén vinculados con su gente. Les contaré que soy hijo de un emigrante de ese terruño, lugar del que estoy empezando a conocer de sus costumbres y de sus habitantes, agradezco los comentarios echos en este foro, los que me han sido muy útiles e informativos.
Especial mención para Blas y su amigo Oengazo, sus aportes me resultan muy amenos, solo me atrevería a solicitarles más relatos de sus vivencias ... (ver texto completo)
Enrique; en realidad no estamos tan lonxe (lejos) tambien vivo en Stgo. de Chile; ¿De quien eres Hijo? ¿teu pai o nai viven?... Preguntales si conocieron a OCEBOLO, es el personaje de la historia que acontinuación te contare...

Año 1951 una mañana en Chaguazoso, estabamos enrredando (jugando) cuando un gran estallido remecio todo el pueblo, los menores corrimos a nuestra casa asustados, los mayores tenian cara de incredulidad y pregunta... poco a poco se fue aclarando el evento; OCEBOLO estaba ... (ver texto completo)
Piño a tua era portuguesa, más amiña era ispañola, xa me costara 2 pts, viña de noute co trelo, quedou na silveira.
Unha aperta.
Piño: Gorromela por as mozas de novos tivemola moitos, incluido o Zé que está a confundir a gorra da cabeza con desexar muito unha cousa.
Me da por meter en Google a palabra CANICHEIRO por ver o significado, (aunque xa o sabíamos) dice que un lugar entre duas paredes vellas, donde se iba o campo... En portugues dice donde se iba coas calças na mao.

Pra entrar, insertar a palabra CANICHEIRO, despois DIALECTO: xa veréis que fala moito de estos pueblos da zona, entre outras cousas que son moitas, comenta que hasta o 1640 as poblacións de Manzalvos, Hermisende, San Ciprian, Teixeira, eran portuguesas. Esto era no reinado do Rey Portugués ... (ver texto completo)
Piño a tua era portuguesa, más amiña era ispañola, xa me costara 2 pts, viña de noute co trelo, quedou na silveira.
Unha aperta.
frieires, estou a cabilar, que Joseba, tamen eres ti.
Antón, a min faltame un xamón, tu tes o fuciño untado, non sei que che diga Antón.
Ise armadanzas, me fixo crer un boon dia que era meu amigo, mira por donde creo que tú istás na certa, eu penso ô mermo ca tí. Sabendo que ê ô cabeza de corzo do Joseba nin antón nin antronte, mando pro inferno directo, aquí nahún fai falta ninguha.
Duli. En el foro de Lubián nos dio por hurgar en palabras de las que se venían diciendo por estos pueblos.
Sorpresa, me da por meter en Gogle la palabra canicheiro para ver el significado con mas detalle, y sale un archivo en donde habla mucho de los pueblos de la zona.
Entre otras cosas, que hasta 1640 los pueblos de Hermisende, Tejera, San Ciprian, Manzalvos eran portugueses, durante el reinado de Joan IV rey portugues, ahi como que estos pueblos se negaron a ser portugueses y pasaron a ser de ... (ver texto completo)
A min tamen me pasou o mismo ca ti Piño, coa palabra pocillo e con mutas outras. Pero os castellano falantes que les parecia rara esta palabra non dominaban o idioma tan ben coma eles pensaban.
.

REAL ACADEMIA DE LA LENGUA ESPAÑOLA

pocillo.
(Del lat. pocillum).
1. m. Tinaja o vasija empotrada en la tierra para recoger un líquido, como el aceite y vino en los molinos y lagares.
2. m. Vasija pequeña de loza, como la del chocolate
E en galego: ... (ver texto completo)
Carmina, únome o club do pocillo. A min pasoume o mesmo cuesta palabriña e resulta que tamén é castellana... ¡xa me desquitarei!
Eu de pequena quedábame embelesada escoitando falar o tío Francisco de Padornelo.
Desde Santiago de Chile, saludo a todos los habitantes de Chaguazoso y a todos aquellos del foro que estén vinculados con su gente. Les contaré que soy hijo de un emigrante de ese terruño, lugar del que estoy empezando a conocer de sus costumbres y de sus habitantes, agradezco los comentarios echos en este foro, los que me han sido muy útiles e informativos.
Especial mención para Blas y su amigo Oengazo, sus aportes me resultan muy amenos, solo me atrevería a solicitarles más relatos de sus vivencias ... (ver texto completo)
Queridos primos, veo que continuáis en lo mismo, no me gusta lo que estáis haciendo, ahora creastéis el seudómino de Joseba, para descargar vuestra ira con él, es decir utilizando el de Frieirés, cosa que antes lo teniáis sólo para el portugués y el barxés, sois el demonio en persona, conmigo no contéis el de nuestro sobrino Vicuña, lo guardastéis en el armario y zás, con el de Pepe, para los improperios, a diestro y siniestro, ¿Qué pretendéis?
Un fuerte abrazo.
Eres un primo muy querendon al que le queda mal el plural de " QUERIDOS PRIMOS ";
mas bien deberias usar la frase en singular, pues a todas luces tú, lo que quieres es apartar mas que unir; me xeiras a personaje conocido con nuevo seudonimo y si no fuera porque ya elegiste uno te propondría Sherlot.

Cuando murio Sherlot Holmes San Pedro lo recibio en el cielo...
- Asi que tú eres el famoso detective.
- Si, contesto Sherlot.
- Y es verdad que eres tan sagaz - Pregunto Sn. Pedro-
- A si es...,
- ... (ver texto completo)
Me da por meter en Google a palabra CANICHEIRO por ver o significado, (aunque xa o sabíamos) dice que un lugar entre duas paredes vellas, donde se iba o campo... En portugues dice donde se iba coas calças na mao.

Pra entrar, insertar a palabra CANICHEIRO, despois DIALECTO: xa veréis que fala moito de estos pueblos da zona, entre outras cousas que son moitas, comenta que hasta o 1640 as poblacións de Manzalvos, Hermisende, San Ciprian, Teixeira, eran portuguesas. Esto era no reinado do Rey Portugués ... (ver texto completo)
Sr. Frieirés, nos non creamos nada, iso eres ti, que estar a sacar ases da manga e tan pronto creas a Pita Moñuda, coma o Ben Cho Sei ou A Maria do Marcial, ya está bem de tocarnos o c.. xa me entendes, xe honesto e deixanos a nos sosiños, que xa estamos en una idade, que coma diria a tua Pita: Estamos crecidiños, pra andar com isas argalladas
frieires, estou a cabilar, que Joseba, tamen eres ti.
Antón, a min faltame un xamón, tu tes o fuciño untado, non sei que che diga Antón.
Queridos primos, veo que continuáis en lo mismo, no me gusta lo que estáis haciendo, ahora creastéis el seudómino de Joseba, para descargar vuestra ira con él, es decir utilizando el de Frieirés, cosa que antes lo teniáis sólo para el portugués y el barxés, sois el demonio en persona, conmigo no contéis el de nuestro sobrino Vicuña, lo guardastéis en el armario y zás, con el de Pepe, para los improperios, a diestro y siniestro, ¿Qué pretendéis?
Un fuerte abrazo.
Sr. Frieirés, nos non creamos nada, iso eres ti, que estar a sacar ases da manga e tan pronto creas a Pita Moñuda, coma o Ben Cho Sei ou A Maria do Marcial, ya está bem de tocarnos o c.. xa me entendes, xe honesto e deixanos a nos sosiños, que xa estamos en una idade, que coma diria a tua Pita: Estamos crecidiños, pra andar com isas argalladas
As veces notase que a nosa lingua materna non e o castelan po las construcion verbales que facemos, xa que en galego, que eu sepa non esisten os pasados compostos e por exemplo non diferenciamos si foi hoxe "hemos ido", que decimos fumos, ou si foi onte "fuimos" que tamen decomos fumos.
Ahi vai unha palabra que me gusta muto.--- GORROMELA----