Este forno esta en Cea, Ourense e hose en dia non funciona, pero esta rehabilitado como museo. Esta no camiño da Plata a Santiago. Trouxome recordos de cando eramos pequenos e se facia o pan en casa.. Peneirar, amasar etc... Cando o forno do concello se foi a ruina, fumos algunha vez o da pachaca. Logo xa se modernizou todo o asunto e ibamos comprar o pan o forno do Leopoldo, e mais nas festas a facer os roscois, como nos gustaba lamber o caldeiro)!
O chegar ó enderezo que lle deu o experto na procedencia dos polos, o borracho toca o timbre, e despois dun bo rato, dada a elevada hora da noite, abre unha muller a ventana e pregúntalle:
- ¿Qué quere?
- ¿Está o teu home na casa?
-Neste momento non- respondelle a muller bastante cabreada.
O borracho tambaleándose da un paso atrás e dille:
- ¡Pois faime o favor e mira a ver si son eu...!
Sodes uns fenomenos contando contos, ainda que os do churrian so mais antergos e mais propios da nosa zona pero estan mui ben todos. Gardade alguns para despois da comida do mes de agosto, pra escarallarnos de risa como me estou rindo eu co do supositorio emais co do analizador da orixe dos polos.
Unha aperta para tod@s dende este lado das portelas.
Mui bon o do supositorio da tos, xa me reí un rato.

Me hizo recordar un chiste que contaron el otro día en el gimnasio.

Llega un Señor a un restaurante y dice; por favor camarero ¿me traería un pollo Irlandes? a lo que el camarero responde, un momento por favor, que consulte con el cocinero. Oye tio, que fuera hay un señor que ha pedido un pollo Irlandes ¿tenemos?
Tranquilo, déjalo de mis manos y acto seguido el cocinero prepara una salsa rara y complicada y la añade al pollo que tenía preparado, ... (ver texto completo)
INDA CHO SEI fasme pensar moito co tema do preito. Aiqui hay unha "inmisio", unha "coniuctio membrorun" e por ultimo unha "expulsatio". Pa que todos o entendan hubo una penetracion, estivo un tempo dentro e logo saiu, (esto ultimo complica o asunto xa que saiu por outro buraco e non por lo que entrou). A pregunta e.: De quen son as mazanciñas? Vou mirar o dereito comparado e ver si arranxamos o preito este. Temos suerte que solo foi a mazaira pero por se alguen quere dar outra opinion, planteo outro ... (ver texto completo)
Home, os ovos ser son da pita, máis si se presentan colguerois dun escarnachado en vez de estar nunha escancha, non hai duda... son do Toño para uso e disfrute da María.
INDA CHO SEI fasme pensar moito co tema do preito. Aiqui hay unha "inmisio", unha "coniuctio membrorun" e por ultimo unha "expulsatio". Pa que todos o entendan hubo una penetracion, estivo un tempo dentro e logo saiu, (esto ultimo complica o asunto xa que saiu por outro buraco e non por lo que entrou). A pregunta e.: De quen son as mazanciñas? Vou mirar o dereito comparado e ver si arranxamos o preito este. Temos suerte que solo foi a mazaira pero por se alguen quere dar outra opinion, planteo outro problema: Pensemos nunha galiña do Sergio que escapa, metese na casa do Ricardo en pon os ovos nunha escancha da mazaira invasora.: De que son os ovos? ... (ver texto completo)
Os xemelgos

Hai xa uns 30 anos coa chegada dos primeiros kiwis neocelandeses a Lubián en charla picantona e moi animada, mentres agardaban para comprar no Delfín, varias mulleres alababan os poderes da novedosa froita. Dicía a Sabel: “O outro día na –tevelisión- dixeron que vaí moi ben para as galipandias, e para ir a Hedroso tamén”. Contéstale a Toña: “si home o que le facía falta o meu Lebrele levalo a Hedroso coa herba, a seitura e a carrexa por facer”, “nada… nada! mentres os palleiros non ... (ver texto completo)
Hola a tod@s!
Ya somos tres en esta estrategia de alianza das Portelas, que acompañamos la idea de Piño, de facer lazos sociales más solidos.
Inda que no diga que si,
por miedo ha faltar a la palabra,
tampoco quiero ser una rueda desinflada,
en este camiño que pinta color esperanza.
Saludos.
Estou de acordo con Piño e desde este intre axuntome a su proposta. Os que andais mais por o pobo idei señalando un dia do veran para que os que estamos fora vayamos planificando a nosa ida.
Xinxelo. Si habrá que poñer fecha o tema, en principio será no mes de Agosto, tamén coincidimos coa opinión dos foreir@s dos pueblos veciños (están animados, e me alegro) de que en esas fechas e cuando a mayor parte do personal ten vacacios.
Dice O Candil, no foro do Pereiro, que os de Lubián teremos problemas en Agosto para encontrar un día libre de festas. Cierto que é así, ese mes está casi copado, pero xa buscaremos un hueco en un fin de semana. Ahora se nos amontona un pouco o "traballo" con ... (ver texto completo)
Quero anunciarvos que no foro da páxina oficial do concello hai uns recortes de prensa de 1.911 e de 1.934 con noticias de Lubián que ben paga a pena darmos unha volta por alí e opinar. Trátase de Lubián como centro dunha intentona de Restauración da monarquía portuguesa, e máis tarde, dun veciño que recibía cartas dun falanxista que chegou a ser ministro do Réximen.
Un tal Quesada, nun deses libriños da editorial O Moucho, debuxaba unha bonita estampa de usos e costumes que ben poideran axeitar cos ancestros de malladadacimapolapaladosalbard eiros. Enfoquémola no Churrián, barriada que imos pór de moda a partires deste medio:
Unha mazaira, ao medrar nun horto, rente a casa doutro veciño, penetrou pola porta carral da corte, seguíu a medrare, e saíu pola porta do balcón, ofrecendo as mazanciñas ao dono do horto tódolos anos.
Cando o señor Prat voltou de Cataluña ... (ver texto completo)
Estou de acordo con Piño e desde este intre axuntome a su proposta. Os que andais mais por o pobo idei señalando un dia do veran para que os que estamos fora vayamos planificando a nosa ida.
Hola a todos. Veo que ops vais animando a escribir y eso me hace feliz, porue este foro es como si nos juntaramos en la distancia con nuestros escritos. Piño está bien la idea de juntarnos, pero eso de falar o galego xa e outro cantar, yo no osaria hacerlo porque meteria la pata, de todas formas sea cualfuera el idioma en que nos expresemos lo importante es entenderse y eso me parece que está hecho, por otra parte, Piño ¿qué parte de la pareja se quedaria guardando el caldo?, supongo que la parte ... (ver texto completo)
Isabel. Pido perdón, fue un fallo mio, lógicamente me estaba refiriendo a forer@s igual a unos que a otros, ¡faltaría mas!.
Referente al cónyuge de quedarse en casa, lo mejor ninguno, ir los dos y si en el caso del que no entra en el foro, prefiere quedarse,"no lo vamos a obligar."
De lo que sí me alegro un montón, es de que podamos reunirnos un día, tratar de pasarlo lo mejor posible y conocernos todos.
Saludos.
Hola a todos. Veo que ops vais animando a escribir y eso me hace feliz, porue este foro es como si nos juntaramos en la distancia con nuestros escritos. Piño está bien la idea de juntarnos, pero eso de falar o galego xa e outro cantar, yo no osaria hacerlo porque meteria la pata, de todas formas sea cualfuera el idioma en que nos expresemos lo importante es entenderse y eso me parece que está hecho, por otra parte, Piño ¿qué parte de la pareja se quedaria guardando el caldo?, supongo que la parte ... (ver texto completo)
Eu prefiero a explicación dos vagalumes facendo o amor, inda que só é a femia a que ten órganos fosforescentes. Iso leva á conclusión de que se trataba de dúas femias lesbianas de vagalume xogando á brincadeira.
Por certo: os vagalumes tamén son chamados "luciérnagas", lucecús, lucernas, vermes de luz, vellas das papas, vacalumes e cagalumes.
Probablemente os lucecús do Churrián sabrán das vosas pescas nocturnas, pero tamén das aventuras daqueles Templarios dos que dice proceder Malladadacima.
Alegroume un montón saber que Pingadelo saio de dubidas, coa bruxa e o trasgo, non tanto polo tropezon que deo na lastra nin polo mal que o pasou no galiñeiro.
Pero quizas ti coas vellas das papas, vermes de luz teñas razon que podian andar a brincadeira as femias, e o non ter macho brillaban moito mais, e nese caso podian parecer un fantasma ou un morto vivente, habia que liscar rapido e esconderse onde se poidera. UN SAUDO PROS DOUS