Ahi os quiero ver, ¡que alegria! quiero teneros contentos, Blas, Mª Teresa, Duly, Jose, Estrella, Gel, y a todos los que nos leen, voy a contaros 3 chistes que escuhe hoy, porque si espero amañana ya no se me acuerdan, soy asi con los chistes. Antes decirte Mª Teresa que como este verano no has podido conocer a mi perrito recien nacido, mira las fotos, tambien puse a sus papis, aunque no lo parezcan:
1 CHISTE: Un matrimonio durmiendo se oyen unos ruidos.....
la mujer grita, Manolo, Manolo, algo ... (ver texto completo)
Hola Sofia, soio é pra felicitarte por o teu album de fotos das Hedradas, e como non polos chistes que contas que estan mui ben.
Espero que sigas tan guapa como estiveches na xuntanza do Pereiro, esto cho digo co permiso do teu compañeiro. Sin querer saiu un pareado.
Un saudo dende as rias baixas.
Luna nacio en Hedradas, vive en Barcelona, fue al pueblo para que su cachorrito sea tambien Caharelo, no Catalan, po sea caso. saludos. Sofia
Este ano se cumple. "Nos Santos neve po los altos". Xa se nos fastidiaran os cucurriles e os bolelus.
Inda. Non son quen tu pensas que son. Fasme moito baixo de estatura intelectual si sigues pensando que son este persoaxe. Saudos a todos os foreiros e o meu preferido que o señor 75. Adeus.......
Bubela: Non sei quen eres, nin imaxino que sexas un personaxe como dices. Dios me libre de tal cousa. É todo máis sinxelo: non teño nengunha idea de quen poidas ser, pero o asunto da cantiga de Valderrama vai en clave de humor. Non penses que leva dinamita. Simplemente ouvina cantar aquel día (despois de ouvila centos de veces), e nunca apreciara a mensaxe. E como a cousa ía de cantigas, pois prestoume inmortalizar tan enorme disparate. (Tampouco estou moi seguro de que sexa exactamente así a letra).
Inda. Non son quen tu pensas que son. Fasme moito baixo de estatura intelectual si sigues pensando que son este persoaxe. Saudos a todos os foreiros e o meu preferido que o señor 75. Adeus.......
A Bubela da casa da Maria do Marcial: Aprezada y respetada sinora, sabrá disculparme por meter as fucias donde nahún me xaman, más pensando na suma do meu seudónimo, nahún tiña que por menos comentarle algo, e decir me sento alagado por voçe ssín merecerlo, como sabrá teño muntas dificultades na miña escrita, desde garoto andei por iste mundo de Deus fora, quero decer nahún tiben tempo de ir a iscola, más dentor da miña corta cultura intento sempre nahún faltar o respeito dos meus semexantes, aunque ... (ver texto completo)
De mirar la realidad de la imaginación de la figura del Quijote; ver molinos gigantes. Han pasado a la alerta máxima, entre las rocas, para agigantar más las desigualdades.
...
Inda. Non son quen tu pensas que son. Fasme moito baixo de estatura intelectual si sigues pensando que son este persoaxe. Saudos a todos os foreiros e o meu preferido que o señor 75. Adeus.......
¡TRIPI es un amor, Sofía! Si lo ve mi hija, se lo querría llevar a toda costa; menos mal que no fuimos...:-) Y sus padres también son muy bonitos. Que los disfrutéis mucho. Gracias por acordarte de compartir estas fotos. (Solté una carcajada en el tren con tus chistes, ja, ja, ja).

Un saludo a todos los forer@s de buena voluntad, hoy especialmente a Estrella, para darle la bienvenida; es una alegría que se incorpore alguien del propio pueblo, así podrá mantenernos al día; es un "enlace" real con ... (ver texto completo)
Muito peor cos sainchos...
Un saudo Inita
Pero no son las malas hierbas las que ahogan la buena semilla, sino la negligencia del campesino.

Saludos.
Si, también animó animar Anónimo siempre que pueda iluminarnos con estos paisajes, fauna y flora das serras. Donde no solo los animales se adaptan perfectamente a la deforestación das serras por las empresas financieras de estos pueblos, que también las setas, como nuestro apreciado cucurril, que se esta preparando en abrir el paraguas para no caer en picado, ahora que el gobierno quiere controlar los ingresos y gastos de todos los pueblos de España, y quién no lo haga estarán abocados a desaparecer.
Apetitoso ... (ver texto completo)
Estos que predican mucho, son como los que practican el Kunfu; que preparandose para la guera siempre estan practicando sin ella; por lo menos los practicantes del Kunfu tienen una talla espiritual muchisimo mayor que este personaje.
El Ohhhhhhh... ¿Fue de placer o dolor?; cualquier respuesta delatara mas tu talla.
Amigo dis-fruto, ni de placer ni de dolor. de admiracion. Por lo de la talla. (cada dia cuando por la mañana nos levantamos,{los dos], admiro su firmeza la cual me produce a la vez, dolor y placer.
Espero dque de la respuesta delates mi talla. (nunca la he medido), en serio.
A cresta vai caindo, Xa non se me levanta todo o que eu quisera. (vai vella) Vin os bonobos outro dia na TV. Que maravilla. por de diante e por detras. parecian que estiveran escoitando a cancion: "De rodillas ante mí, es como te gusta a ti, de rodillas por detras, es como te gusta mas". Ohhhhhhhhhhh

.
Para canción linda, pola mensaxe que acarrexa, aquela de Juanito Valderrama dos teu tempos mozos:
"Me voy a hacer un rosarioooo...
con tus dientes de marfil".
Que beleza! Anónimo, unha vez máis, parabéns por estas fotos tan logradas. Saúdos padorneleir@s.
Ahi os quiero ver, ¡que alegria! quiero teneros contentos, Blas, Mª Teresa, Duly, Jose, Estrella, Gel, y a todos los que nos leen, voy a contaros 3 chistes que escuhe hoy, porque si espero amañana ya no se me acuerdan, soy asi con los chistes. Antes decirte Mª Teresa que como este verano no has podido conocer a mi perrito recien nacido, mira las fotos, tambien puse a sus papis, aunque no lo parezcan:
1 CHISTE: Un matrimonio durmiendo se oyen unos ruidos.....
la mujer grita, Manolo, Manolo, algo ... (ver texto completo)
Encántanme os chistes Sofía. Tes razón, un sorriso é agradable para as dúas partes, a que sorrí e a que o provoca. Eu non esquezerei nunca aquel abrazo espontáneo que me deche no Pereiro, nun momento que soupeche coma naide ler os meus sentimentos a través da miña mirada cando falamos de miña nai. Cada vez que o recordo aflórame tamén un sorriso e penso que boa persoa eres. Apertiñas.
Un saúdo tamén para Estrella. Que envexa, respiranto todo o ano ese aire puro das Portelas!
(Se preferís que escriba en castelán, non hai problema) ... (ver texto completo)