Chegou o noso grupo de Teatro Matamoura a Rionegro del Puente, convidado pola Asociación Diego de Losada de aquel lugar, e comezou por buscar o mellor recuncho para a súa representación.
--Aquí mismo, en el pórtico del Santuario. Éste es un escenario ideal --opinou o noso director plenamente convencido.
--Voy a buscar al señor cura, para pedirle autorización --contestou un tal Eusebio, daquela Asociación.
O señor crego meneou a testa, engurrou o fociño, e case xemendo preguntoume:
--Oiga usted: ... (ver texto completo)

Con relación ó Santiago, de Vilavella, é mui posible que sí o conozas. Posiblemente
bailaras mais de unha rumba, ou pasodoble, no salón de baile que él mais seus pais
rexentaban en Vilavella, ademáis do bar "Pidal".
Como decía seu primo Manolo, formaba parte do paisaxe do pueblo. Será dificil facerse a idea de entrar na Vilavella e non ver ó Parriña no alto da "rampla"; disposto a saludar con unha das suas bromas. D. E. P.
Un abrazo, amigo Inda.

Chegou o noso grupo de Teatro Matamoura a Rionegro del Puente, convidado pola Asociación Diego de Losada de aquel lugar, e comezou por buscar o mellor recuncho para a súa representación.
--Aquí mismo, en el pórtico del Santuario. Éste es un escenario ideal --opinou o noso director plenamente convencido.
--Voy a buscar al señor cura, para pedirle autorización --contestou un tal Eusebio, daquela Asociación.
O señor crego meneou a testa, engurrou o fociño, e case xemendo preguntoume:
--Oiga usted: ... (ver texto completo)

¡Ah! ¿Pero carallo é pecado? Entonces eu xa teño plaza no inferno de trafugueiro.

Consultados o Padre José máis o Padre Moisés (agora nomeado Trajano), resulta ser só un pecadiño venial. Menos mal, carallo!
O Inferno pode agardar.

E ben que os sacou adiante. Mira qué ben educado che deixou o maridiño nas túas mans. Eu xamáis lle ouvín palabra disonante algunha. Nen un só carallo, que xa é decir.

¡Ah! ¿Pero carallo é pecado? Entonces eu xa teño plaza no inferno de trafugueiro.

E ben que os sacou adiante. Mira qué ben educado che deixou o maridiño nas túas mans. Eu xamáis lle ouvín palabra disonante algunha. Nen un só carallo, que xa é decir.

Amigo Inda: Pensome que o bazar existe, é o lado do peirao de Cangas pero agora a señora xa e mui maior e quen rexenta o negocio e unha filla casada (mui ben casada) quen por certo tamen se chama Amor, que xa ten fillos mociños. De quen non puiden conseguir información foi do carteiro.
Un saudo pra Inda, Piño, Candil e todos os foreiros de voa bontade.

Barxés: O mestre é de Coiro, alá en Cangas; pero o bazar do que falo estaba neste lugar de Lubián. É curioso que outra Amor tivera tamén un bazar no peirao de Cangas. Cousas que pasan.

Baixou un día desde a Escola ao bazar que había no pobo, para mercar algunhas cousiñas que farían falta no centro.
Cando voltou, acercouse a min con cara de non saber se contarme ou non o seu segredo. Por fin decidiuse:
--Inda, mira unha cousa... A señora de bazar é viuva, non si?
--Ë viuva, si.
--E o carteiro?
--Manuel? Non. Manuel está casado coa María. É o pai do Niní.
--Pois... enténdense. A señora do bazar e o carteiro... enténdense.
--E logo por que dices tal cousa? --preguntei, escarallándome ... (ver texto completo)

Amigo Inda: Pensome que o bazar existe, é o lado do peirao de Cangas pero agora a señora xa e mui maior e quen rexenta o negocio e unha filla casada (mui ben casada) quen por certo tamen se chama Amor, que xa ten fillos mociños. De quen non puiden conseguir información foi do carteiro.
Un saudo pra Inda, Piño, Candil e todos os foreiros de voa bontade.

Baixou un día desde a Escola ao bazar que había no pobo, para mercar algunhas cousiñas que farían falta no centro.
Cando voltou, acercouse a min con cara de non saber se contarme ou non o seu segredo. Por fin decidiuse:
--Inda, mira unha cousa... A señora de bazar é viuva, non si?
--Ë viuva, si.
--E o carteiro?
--Manuel? Non. Manuel está casado coa María. É o pai do Niní.
--Pois... enténdense. A señora do bazar e o carteiro... enténdense.
--E logo por que dices tal cousa? --preguntei, escarallándome ... (ver texto completo)

O caso está ben gracioso, un se imagina o Manuel entrando no comercio, coa súa cara de bonachón, abrindo os ollos hacia a Amor pra saludala, o tal, diría esto está ben claro, aiqui hay un ligue en toda regla.
Así é a vida, a veces nos pensamos unha cousa, despois resulta ser totalmente distinto a realidad.

Gracias Estrella por regalarnos esta panoramica foto que nos alegra el alma, ojala pudieramos pisarla como tu, pon todas las que puedas seguro que a todos les encanta, saludo a todos estoy contenta de sentirme acompañada, y ver que mi foro, vuestro foro no esta olvidado, mil gracias, un fuerte abrazo para todos. Sofia

Baixou un día desde a Escola ao bazar que había no pobo, para mercar algunhas cousiñas que farían falta no centro.
Cando voltou, acercouse a min con cara de non saber se contarme ou non o seu segredo. Por fin decidiuse:
--Inda, mira unha cousa... A señora de bazar é viuva, non si?
--Ë viuva, si.
--E o carteiro?
--Manuel? Non. Manuel está casado coa María. É o pai do Niní.
--Pois... enténdense. A señora do bazar e o carteiro... enténdense.
--E logo por que dices tal cousa? --preguntei, escarallándome xa coa risa.
--Porque entra no bazar, o carteiro, e xa por dúas veces o observei... Dícelle
con moito xeitiño: "Hola, amor".
--Claro, home. O carteiro sempre foi moi xeitoso no falar. E a señora do bazar chámase Amor. ... (ver texto completo)

es la primera vez que entro en este foro gracias por admitirme

O camdil, non teis que pedir disculpas por nada, nin xiquera teis por qué nombrarme, ademáis, entendo perfectamente, ó non participar.
Non te preocupes, nin teñas dudas, o sentimento é recíproco.

En cuanto a participar...,
meu pai sempre me dixo,
antes de porse a sembrar
hai que apartar o lixo.

(Sei que me entendes)
Un abrazo. (eu tamén saludo a toda a xente boa)

É difícil apartar o lixo sin que te salpique algo. Así que millor dediquemos o tempo a poesía e as cousas fermosas que a vida nos da (si te apetece, date unha voltiña por o foro de Castrelos...). Máis sufren os que intentan insultar a intelixencia dos semillantes sin conseguilo que os insultados en sí, aunque do mismo emperador se disfracen. Espero que a Pepita repoña pronto o ordenador e nos acompañe por aiquí. Dalle saludos cuando fales con ela.
Os que vivís en Lubián, a ver si podéis facer o ... (ver texto completo)

Hola a todos.-
Mª Teresa, claro que conozco a Carmen Pousa, Somos Primos, su padre Fernando (Q. E. P. D.) además de tio era mi padrino, me queria con locura y yo lo mismo, cuando estaba estudiando e iba de vacaciones, después de mi madre a la persona que primero visitaba era a él, siempre me acuerdo de una anécdota, me decia "carallo Pepe" nos si vamoa a guerra temos suerte, mira si con collen de frente que de lado teñen que apuntar muy ben. Claro, los dos somos muy estrechos. Estos chicos de Lubian ... (ver texto completo)

Hola, Pepe, del Pereiro se llevaron por lo menos dos, que yo conozca, je, je. Y sin pagar ningún cántaro de vino, por supuesto...:-)

Estrella, en facebook he visto fotos preciosísimas de Lubián de esta gran nevada, supongo que en Hedradas estaría igual de maravilloso el paisaje nevado, a ver si podéis poner fotos aquí. Si la Administración se olvida de vosotros en situaciones así, me parece muy mal, todos somos ciudadanos con los mismos derechos. En cuanto al idioma, lo mejor es que escribas en ... (ver texto completo)

Hola Duli.-
Tu Foro está muy animado, me alegro, y voy a lo que me ocupa, hace ya nuchos años, yo andaría por los veinte y estando en la Fiesta de La Tuiza me comporté no muy correctamente con unas chicas (hoy Sras) de Castrelos, resulta que estábamos paseando alrededor de la Iglesia un grupo de chicos de Padornelo y Cuatro chicas de Castrelos, cada poco nos cruzábamos, nosotros les decíamos alguna cosa y ellas ji. ji. ji-ja. ja. ja, en otro reencuentro uno de nosotros le dijo algo y ellas soltaron ... (ver texto completo)

Me gustaría ver más a menudo este pueblecito engalonado de blanco pero siempre q sus acceso estén limpios y podamos salir y entrar sin mayores complicaciones. Desgraciadamene esto no. es así, nos tiene un tanto abandonados.
A partir de ahora me voy a expresar en "galego", creo q todos los q en él participamos los. entendemos. Si hubiera alguien q no lo entiende, lo seguiría haciendo en castellano.
Saludos a tod@s