Sin sufrimiento, no hay gloria!! sin Hedroso, no hay historia!
! no pain, no glory!! no Hedroso, no history!
! esto he Hedroso-que carallo-aiqui naceu don pelallo
!... pro vello, pro novo, pro neno, pranena... por xuntarse en Hedroso vivir vale a pena!
HEDROSO-si dios existe naceu aiqui si non existe teria que vir...
Parroquianos de la pinta-feligreses de la fiesta-y es que a Hedroso se le quiere- mas q España a Andres Iniesta
Efectivamente, a presente escolma de contos popùlares de Maruxa Barrio e Henrique Arguindei, foron editados pola editorial Galaxia ano 1983.
Un saudo.
Con Henrique Arguindei tomei un día unhas cuncas nunha tasca de Cangas, hai uns trinta anos. E díxome: "Felipe, non te esforces en falar coma min. O voso galego é perfecto."
Ben que llo teño agradecido, porque botou fóra de min determinado complexo.
Llega un lepero al infierno y pregunta a un demonio:
- Qué ¿dónde están las mujeres?
- Aquí no hay mujeres.
- Sí, hombre a mi me las vais a dar, ¿es que los cuernos os tocaron en una tómbola.?

Una fiera en la cama.

Con ochenta años mi marido es una fiera en la cama.
- ¿Te hace el amor como un salvaje?
- No, no, pero se mea en la cama para marcar su territorio.
Buenos dias feligreses. A parte de pedir amplia participacion, a lo mejor os recuerdo a un infame parroco q tuvimos en la localidad llamado angel q por infame la gente no le iba a misa y a los pocos q ibamos le echaba la bronca porque la gente no le iba. los participantes sois los q veis esto, pero lejos d echaros la bronca os pido labor evangelizadora como cristo a sus discipulos, si cada uno conseguis1,2 u12 beatos al final llenamos esta parroquia. Al tema, no podemos votar vagamente, sino concretamente ... (ver texto completo)
Estoy de acuerdo con janita, Salva vamos a votar 3 ó 4, ahora que lo veo todo junto no se decidirme por una sola frase.
El color rojo, las frases: la 9,14,19 y 31.
Bueno como nosotros somos tres, tendré que quitar una de las frases. Así es que definitivamente nos quedamos con la 9 - 19 - 31.
Seguramente se trata dun contiño anónimo da cultura popular, tan antergo coma esta cultura da que bebemos todos nós.
Efectivamente, a presente escolma de contos popùlares de Maruxa Barrio e Henrique Arguindei, foron editados pola editorial Galaxia ano 1983.
Un saudo.
Ese Salva como mola se merece una ola, oeh.. y otra ola, oeh... y un tsunami eh, eh, eh, eh.....
Buenas noches!
Nosotros nos decantamos por el 9,19 o 32. Espero sirva de ayuda. En rojo o azul... nos parece bien cualquier color.
Un beso a todos.
O CONTO DO MUIÑO
Daquela, por eiquí, aínda non conocíamos os muiños de auga. Moíamos o centeo nunhas pedras cuncas, á man, rongando por riba con outra pedra redonda.
Un día apareceu un galego que se asombrou do atrasadiños que andábamos, a pesares do río e dos rigueiros que podíamos pór a moer, cun pouquiño de intelixencia.
O pedáneo tocou ó acordo, o galego explicou as novas tecnoloxías na asamblea, e decidiuse por unanimidade pagarlle ao galego por levantar un muiño de auga no pobo.
Rematado ... (ver texto completo)
Eu este conto hai anos que o lin nun libro de Ramón J. Sender, "La tesis de Nancy" ou "Nancy doctora en gitanería", non lembro en cal deles. ¿Onde nacería o orixinal?
Seguramente se trata dun contiño anónimo da cultura popular, tan antergo coma esta cultura da que bebemos todos nós.