Casa del pueblo, al fondo Iglesia. Lubián.
En un colegio de monxas entraron a roubar durante a noite, (bastante casos de éstos se dan últimamente) as monxas, o normal que hay que facer, deron cuenta do caso a policia do sucedido.
A mañá siguiente, o antes posible se presentan no colegio dous policias a tomar declaración do sucedido, os atenden muy amablemente a madre superiora e outra monxa bastante novas as duas, a que iba relatando o que lle faltaba era a superiora, nos llevaron una cruz de oro de mucho valor, dos imagenes las mas antiguas ... (ver texto completo)
Onde iria o cuadrupedo, se ti non o mandas parar, ben seguro que xa pasaria Tordesillas "El jumento".
Un saudo.
Arre!
A chave e a pechadura

Aproveitando o día de mercado achegouse ao Púente o Sr. Prat co propósito de facer unha copia da chave para porta da súa nova residencia de vrou. O “Rayanico” tiña a ferretería cheíña de xente e ó pedirle a chave dixole que mellor fora a facer o resto de mandados ao Mercado e alá a última hora se achegara a buscala.
Mira por onde unha muller de Valdespino tamén se achegou a ferreteria a facer unha chave, e como non podía ser de outro xeito cando o desorde impera e os porcentaxes ... (ver texto completo)
Amigo Pingadelo: Moi ben, polo conto da chave. Contovos eu outro esto pasou en Marin, era unha parexa que tiña un rapaz peqeniño, pero xa levaban varios anos casados, e dixolle el, Concha temos que facer o amor o estilo rodaballo, estas louco Fermin eu deso non sei nada, pero enseñote eu ¿enton como facemos? tumbaste na esquina do pasilloe e abres as pernas, e eu collo carreira dende a outra punta
e tirome enriba tua e xa esta, el colleo carreira dende a esquina contraria onde estaba a muller coas ... (ver texto completo)
Piño! Lástima que para la Tuiza me coge Kilómetros y Kilómetros de un paso para celebrar y compartir la ternera en la romería de la Tuiza. Algún año tendré que hacer el esfuerzo de ir para recordar la edad de los principios, años en que los especialistas eran los mayores, La ternera era escasa pero haciendo honor a la Alta Sanabría "rica"siempre había un trozo para llevar a la boca, años que no importaba ensuciarse el traje más caro por jugar en el pasto mojado.

¿En qué día y mes es la fiesta ... (ver texto completo)
Esta segunda fase da segada é como moito máis tranquila e relajante, sempre se conta algún chiste ou se crea no momento, risas con bastante frecuencia, total, que este grupo o está pasando muy ben recordando tempo pasados é unha mañá super agradable.
Prezados seitureiros de Lubian: Xa vexo como segais sobre todo nesta foto, creo que a fouce mais afilada que hay e a que está montada no cabalete, da cal estades todos afilando,"bon porveito" que despois dunha xornada tan calurosa e de esgotamento fisico ben merece repor forzas. Estas cousas traen a mente tantos recordos os que nos criamos no agro, que as revives cando as veis ainda que con algunha diferencia, as gafas de sol escaseaban polas decadas dos sesenta e setenta, igualmente as lubas (guantes) ... (ver texto completo)
Esta segunda fase da segada é como moito máis tranquila e relajante, sempre se conta algún chiste ou se crea no momento, risas con bastante frecuencia, total, que este grupo o está pasando muy ben recordando tempo pasados é unha mañá super agradable.
E pensar que antiguamente obreiradas como estas ou parecidas, había que segar todo o trigo de Castilla máis o centeno de Galicia.
¡Qué esclavitud a de entonces! terminaban os vereán agotados de tanto traballo, e por si fora pouco, a mayoría dos homes tiñan que irse as minas de Rio Tinto incluso andando é donde podian pra ganar un duro.
Ahora as cosechadoras o fan todo, certo que nos tamén colaboramos, xa que pra non ter que segar non sembramos. Viva o progreso... Esperemos que non volvan anos ... (ver texto completo)
A chave e a pechadura

Aproveitando o día de mercado achegouse ao Púente o Sr. Prat co propósito de facer unha copia da chave para porta da súa nova residencia de vrou. O “Rayanico” tiña a ferretería cheíña de xente e ó pedirle a chave dixole que mellor fora a facer o resto de mandados ao Mercado e alá a última hora se achegara a buscala.
Mira por onde unha muller de Valdespino tamén se achegou a ferreteria a facer unha chave, e como non podía ser de outro xeito cando o desorde impera e os porcentaxes ... (ver texto completo)
Estaba anoitecendo, era lusco fusco, habia duas sombras con figura de muller, non eran chinescas, polo que non eran as chinas do Sr Prat. Falaban entre elas baixiño. Unha decialle a outra: Que planes tienes? esta contestoulle.: Pues yo de la Tuiza no pasa, me veo a Romerales ligando, en la verbena bailando y despues con el la hierba pisando. Por mi moño que no! Antes muerta que perder la vida. Romerales ten que me galear a min desde o moño hasta o potoño.
Quedei de pedra. Po la conversa que tiñan ... (ver texto completo)
Barxés y Pablo. Lo siento el no poder veros cuando estuvisteis en Lubián, este año por enfermedad de un familiar, he tenido que pasar parte del mes de Agosto fuera de casa.
En la próxima vez que volváis, que espero será más pronto que tarde, lo celebraremos doble, esa fecha que comenta el Sr. Romerales de la romería de la Tuiza, no es mala idea, suele haber muy buen ambiente y la ternera a la brasa que suele preparar un especialista en ello, suele estar deliciosa.
Casi apostaría que esas dos chicas ... (ver texto completo)
Permiteme Pita Moñuda, que yo me dirija a ti para felicitarte por tus ochenta mil gramos, yo solo te gano por veinte mil, fué una pena no poder conocerte ati y a Gerundina para charlar un rato en ese "Antroido De Veran tan bonito". Claro está que detras de las máscaras y los disfraces no se conoce a la gente aunque recuerdo que el de las albardas comentó que teniais que estar por alli, pero en el medio de tanta gente y disfrazada quien os localizaba, imposible. Espero que para el dia 25 en Tuiza ... (ver texto completo)
Pase por Lubián, pregunte por Piño?. Una amable señora me indico en la casa que vive. Toque en la puerta y no había nadie. Una otra vez sera.
Vi uno muy atareado con la humanidade, creo que era Inda cho sei.
Tampoco vi esas dos rapazas de cielo inalcanzable que indagan en la materia más intima. Solo trataba de ver, de que cuño son. Una otra vez sera. No dejéis de hacer por aquí.
Un saludo.
Amigo Arricanxo: Desexoche que ese dia o pasaras moi ben en Acibeiros coa moza que fuche a visitar, supoño que a festa estaria ben, aunque o Antroido de Verán lle quitara xente.
Teño que decirche que Romerales se portou como un auténtico cabaleiro, nos dispensou mais tempo do que el podia ese dia, xa que como moi ben dis ti ese dia tiña o seo cargo a seguridade do evento i tiña que estar atento.
Agradezoche o convite a Romaxe da Tuiza, se para esa data non hai vendima no pobo é posible que alguen ... (ver texto completo)
Hoy un comentario de entre vecinas de nuestra tía, hablan Valenciano y Castellano según coincide, una de ellas decía a las demás que se sentía muy satisfecha del buen acuerdo que había tenido.
Al parecer, el sábado pasado, se le juntaban a cenar cuarenta personas entre familiares y amigos, agobiada un poco entre pensar que poner de comer y prepararlo, decide llamar a un buen restaurante y encarga la cena para todos, dice toda convencida, ¡lo del diner y los collós son para las ocasiós! Me hizo gracia ... (ver texto completo)
Amigo Piño: Xusto a hora que enviaches tu esta mensaxe estaba eu no teu pobo, nos carnavales de veran, saudando a Inda Cho Sei, Pingadelo Amalladacimapolapaladosalbarde iros. com, as que no medio de tanta xente tentamos localizar foi a Pita Moñuda, e Gerundina, e Arricanxo este ultimo por mor dunha visita urxente a unha moza en Acibeiros non poidu estar pero a Pita e Gerundina nin que as tragara a praza non estaban. O que mais me impresionou foi un militar concretamente sarxento do exercito de terra ... (ver texto completo)