Venerando al pulpo
En letras grandes, ben visibles, o Correo de Zamora (La Opinión) dice así, Lubián desconvoca la manifestación contra el paso de maquinaría de las obras del AVE.
El alcalde suprime la protesta porque Adif ha "retomado la negociación" y hay una buena disposición a la construcción de la escombrera.
Sr. Alcalde. Esa alternativa solicitada pra que a maquinaría pesada vaya por fora do pueblo, está super acertada, o ter que soportar a 400 ou 500 camiois de día e noite circulando por mitad do pueblo, é ... (ver texto completo)
El alcalde suprime la protesta porque Adif ha "retomado la negociación" y hay una buena disposición a la construcción de la escombrera.
Sr. Alcalde. Esa alternativa solicitada pra que a maquinaría pesada vaya por fora do pueblo, está super acertada, o ter que soportar a 400 ou 500 camiois de día e noite circulando por mitad do pueblo, é ... (ver texto completo)
Hola barxes, teño que pedirte disculpas por escribir o teu nombre con V, pero e que a "! B do mou ordenador deuse a fuga!"jaja... ca ortografía do castellano mais a do galego fagome un lío porque como todos sabemos naide nos enseñou a escribir en galego e os que temos a mala suerte de non vivir en galicia inda se nos da peor perdón... un saludo pra todos. Piño alegrome que deras señales de vida jeje.. un abrazo
Pasan unhos días sin entrar no foro, cuando volves atopas un montón de relatos, fotos, xente a cual aprecias, esto é unha maravilla! Gracias a todos que participáis, por estos ratos tan bonitos que se pasa o leeros. Un abrazo.
Me fixo gracia, quero contalo.
Monchiño e un neno de cuatro anos, bastante espabilado, (a Lubián ven con moita frecuencia) un día dicelle a súa abuela, estou pensando que casi deberíamos ir a pasear, a abuela mui contenta lle contesta, sí cariño, vamos donde queiras, baixando ... (ver texto completo)
Me fixo gracia, quero contalo.
Monchiño e un neno de cuatro anos, bastante espabilado, (a Lubián ven con moita frecuencia) un día dicelle a súa abuela, estou pensando que casi deberíamos ir a pasear, a abuela mui contenta lle contesta, sí cariño, vamos donde queiras, baixando ... (ver texto completo)
varxes se nota que eres un ome de palabra. Como me gustaría haber estado esa noite ahí. espero non perdermo o próximo ano, abrá que enterarse con tempo. estamdes todos moi ben nesta fotos. Saudiños pra todos
Graciñas Candil:É unha ledicia pra min sair nas fotos o lado de xente tan boa e sinxela, como os presentes. Nunca esquencerei esa noite pois facia tempo que non o pasaba tan ben, nun sitio tan bonito e cunha noite tan boa, e sobre todo repito rodeado de xente tan boa sinxela e sinceira.
Graciñas a tod@s e un grande abrazo pr@s que me acompañarón na foto.
Graciñas a tod@s e un grande abrazo pr@s que me acompañarón na foto.
Pola miña porta pasa a xente de paseo tódolos veráns, máis alá do luscofusco.
E xa máis tarde, pola media noite, sempre pasa a bo paso un octoxenario, roxo de carraxe, cara ás Casas Vellas. Será se cadra para baixa-la cea?
Ca. Eche boa! Non é iso. Tiven a afouteza de seguilo na máis absoluta escuridade dunha noite sen lúa, e isto foi o que pasou:
Ao chegare perto do Rebouzo, fíxose a luz ao seu carón, cun estouro arrepiante.
A min brincoume o corpo cara atrás, e escapóuseme un alarido involuntario.
--Pero ... (ver texto completo)
E xa máis tarde, pola media noite, sempre pasa a bo paso un octoxenario, roxo de carraxe, cara ás Casas Vellas. Será se cadra para baixa-la cea?
Ca. Eche boa! Non é iso. Tiven a afouteza de seguilo na máis absoluta escuridade dunha noite sen lúa, e isto foi o que pasou:
Ao chegare perto do Rebouzo, fíxose a luz ao seu carón, cun estouro arrepiante.
A min brincoume o corpo cara atrás, e escapóuseme un alarido involuntario.
--Pero ... (ver texto completo)
Das Carvalhas, non sei. Pero o máis alto segador, que ten unha grañeira na man, eche da Francia. Apoleirou en Lubián e veu sendo esta seitura a primeira da súa vida con grande perigo para os seus longos dedos sin dedís: non doblaba a palla coa man esquerda, para tras da fouce, antes da segada, e aquela fouce subía pola palla arriba de tal xeito que ben crin que o seu maimiño ía aquel día para o carallo.
Que gran verdade contas Piño, respeito o das seituras e mais todo o que eran as tarefas do campo antigamente. Falando das minas de Rio Tinto meo abó falecido no ano 70 con 98 anos nos contaba as suas camiñatas de Galicia a Huelva a traballar as minas.
Referente a foto, a faceira temblou menudos seitureiros, non haberia entre vos algun das Carvalhas perto da Muimenta, concello de Vinhais, que seria o mellor
familiar do 25, que tanto segou por todas as terras da contorna fai moitos anos.
Unha grande ... (ver texto completo)
Referente a foto, a faceira temblou menudos seitureiros, non haberia entre vos algun das Carvalhas perto da Muimenta, concello de Vinhais, que seria o mellor
familiar do 25, que tanto segou por todas as terras da contorna fai moitos anos.
Unha grande ... (ver texto completo)
Ja, ja, ja, humor non te falta; pero que sepas que esa é a disculpa que poin os homes que non queren cociñar, non entendo como os millores e máis grandes cociñeiros do mundo son, precísamente, homes, non mulleres.
Tamén é verdai que non se pode ser bon en todo e tú xa eres bon alcalde, bon maestro, bon amigo, bon home... Así que dedícate ahora ó que queiras que xa o teis ben ganado.
Saludiños a tod@s.
Tamén é verdai que non se pode ser bon en todo e tú xa eres bon alcalde, bon maestro, bon amigo, bon home... Así que dedícate ahora ó que queiras que xa o teis ben ganado.
Saludiños a tod@s.
Nunha novela de KING ("El misterio de Salem Lot", creo lembrar) dicíalle o padre Calaham? a un profesor:
"Un buen maestro, como una buena esposa, es una perla inapreciable".
Eu teño o título de mestre, pero o de perla inapreciable non hai xeito de obtelo en ningures.
Pero sí teño unha perla inapreciable na casa. Iso sí.
"Un buen maestro, como una buena esposa, es una perla inapreciable".
Eu teño o título de mestre, pero o de perla inapreciable non hai xeito de obtelo en ningures.
Pero sí teño unha perla inapreciable na casa. Iso sí.
Pareceme noi ben. entonces cando podas me mandas tamen o telefono e cando me queda rexistrado o teu correo xa te mando o meu, cando me mandes as fotos pasareille al menos unha o meu irmao estará encantado de vela, seguro. Eu tamen teño pensado ir no puente Do Santos. Un abrazo amiga e outro pra ti Piño
Ok, Pepita. Pero non fai falta que lle envíes fotos miñas o teu irmao pra conocerme, pois non ten máis que darse unha voltiña polo foro do Pereiro, alí hai fotos da xuntanza e de algún foreiro, como o Barxes, o Juan, a Gel, a Sofía, unha servidora, je, je... (teño pendiente subir alguha mais).
Faltaban, entre outros, o Piño e o Inda, así que porei eiquí, neste foro, a que nos ficemos os tres co Barxes no Cortello dos Lobos...:-)
¡Hasta prontiño!
Faltaban, entre outros, o Piño e o Inda, así que porei eiquí, neste foro, a que nos ficemos os tres co Barxes no Cortello dos Lobos...:-)
¡Hasta prontiño!
O traballo de espantapáxaros ben podería ser unha ocupación alternativa, se ben cabería a posibilidade de que os páxaros pousaran en min e me deixaran os ombreiros coma o pao dun poleiro.
O da comidiña xa che ven sendo outra cousa, que tanto a muller coma min somos inda precavidos dabondo contra a posibilidade de envelenamento.
Tamén é certo --non o negaréi-- que se hai que cortar unha freba de xamón sonche ben capaz de cortala.
O da comidiña xa che ven sendo outra cousa, que tanto a muller coma min somos inda precavidos dabondo contra a posibilidade de envelenamento.
Tamén é certo --non o negaréi-- que se hai que cortar unha freba de xamón sonche ben capaz de cortala.
Ja, ja, ja, humor non te falta; pero que sepas que esa é a disculpa que poin os homes que non queren cociñar, non entendo como os millores e máis grandes cociñeiros do mundo son, precísamente, homes, non mulleres.
Tamén é verdai que non se pode ser bon en todo e tú xa eres bon alcalde, bon maestro, bon amigo, bon home... Así que dedícate ahora ó que queiras que xa o teis ben ganado.
Saludiños a tod@s.
Tamén é verdai que non se pode ser bon en todo e tú xa eres bon alcalde, bon maestro, bon amigo, bon home... Así que dedícate ahora ó que queiras que xa o teis ben ganado.
Saludiños a tod@s.
Home, vai, ¿e non te ofreciche a sustituila un anaco, pobriña? ¡Qué pouco solidario, sorpréndeme en tí!:-) É broma. ¿Qué tal levas esa jubilación? Aparte de observador da labranza de Lubián, ¿descubriche algún arte secreto no que ocupar este tempo que ahora xa non dedicas a enseñanza pública? Espero que disfrutes de este merecido descanso. E, polo menos, teraslle a comidiña feita a Tere cuando chegue do seu curro, ¿non? Qué menos...
Unha aperta pra tod@s, os ocupados e os desocupados.:-)
Unha aperta pra tod@s, os ocupados e os desocupados.:-)
O traballo de espantapáxaros ben podería ser unha ocupación alternativa, se ben cabería a posibilidade de que os páxaros pousaran en min e me deixaran os ombreiros coma o pao dun poleiro.
O da comidiña xa che ven sendo outra cousa, que tanto a muller coma min somos inda precavidos dabondo contra a posibilidade de envelenamento.
Tamén é certo --non o negaréi-- que se hai que cortar unha freba de xamón sonche ben capaz de cortala.
O da comidiña xa che ven sendo outra cousa, que tanto a muller coma min somos inda precavidos dabondo contra a posibilidade de envelenamento.
Tamén é certo --non o negaréi-- que se hai que cortar unha freba de xamón sonche ben capaz de cortala.
Amigo Inda, polo que vexo (leo) estás estrenando a "reforma", e felicítote por chegar a ela, a ver se todos temos a misma suerte, xa que non se pode perder a "esperanza" pra sempre.
Espero que ó dispor de mais tempo nos acompañes mais seguido nos foros da contorna.
Saludos.
Espero que ó dispor de mais tempo nos acompañes mais seguido nos foros da contorna.
Saludos.
Así é, Ballesteros. Comprendo que nos tempos que corren, xubilarse aos sesenta co 100% da base reguladora é un privilexio. Mais non teño porque rexeitalo. Eu viña disfrutando do traballo nos 37 anos e sete meses de docencia, e ata cabe a posibilidade de que moitos dos alumnos tamén disfrutaran das miñas clases, a pesares das matemáticas. Así é que dei o paso o 31 de agosto, así como... prorrogando as vacacións..., e non extraña-los alumnos e o bó ambiente no meu instituto.
Pero sempre hai cousas que facer. Penso que nunca aprenderei a aburrirme. Por iso, cando un foro comeza a aburrirme tantiño..., dou media volta, e busco outro entretenimento, inda que só sexa afilar un guizo. ... (ver texto completo)
Pero sempre hai cousas que facer. Penso que nunca aprenderei a aburrirme. Por iso, cando un foro comeza a aburrirme tantiño..., dou media volta, e busco outro entretenimento, inda que só sexa afilar un guizo. ... (ver texto completo)
Pareceme noi ben. entonces cando podas me mandas tamen o telefono e cando me queda rexistrado o teu correo xa te mando o meu, cando me mandes as fotos pasareille al menos unha o meu irmao estará encantado de vela, seguro. Eu tamen teño pensado ir no puente Do Santos. Un abrazo amiga e outro pra ti Piño
Xa non son as cousas como andamos a lembrar ao falarmos da sementeira. Eiquí xa non hai unha vaca, nin xiquera unha burra peideira.
Os "reformados", que diría O Zé das Carvalhas, cavan as cortiñas á gavia para botar unhas pataquiñas, unhas fabas, algún tomate que ven madurar por este tempo, cando xa andamos fartos dos que vende o Delfín, unhas leitugas que non damos comido antes de saírense e uns pementiños...
Certo é que hai quen ten unha mula mecánica, máis perigosa ca o demo, e tamén que o ... (ver texto completo)
Os "reformados", que diría O Zé das Carvalhas, cavan as cortiñas á gavia para botar unhas pataquiñas, unhas fabas, algún tomate que ven madurar por este tempo, cando xa andamos fartos dos que vende o Delfín, unhas leitugas que non damos comido antes de saírense e uns pementiños...
Certo é que hai quen ten unha mula mecánica, máis perigosa ca o demo, e tamén que o ... (ver texto completo)