¡Ay oh! Tembla a faceira con esta xente. Lubián
De esto fai moitos anos. Contaba miña sogra, que cando ela era moza, tiñan unha veciña que le lavaba a roupa a un teniente mais a súa muller, xa que ésta era algo fina, da capital, e non sabia lavar a roupa no rigueiro, puña a disculpa que si os mozos lle miraban o traseiro, que si as formigas subian po las pernas, que si os grilos non sei quei... (todo o mundo se metía con ela.)
Solución, con esta veciña resuelto o problema, a muller toda feliz por ganar catro cadelas. Todo ben hasta que un día ... (ver texto completo)
Eche un conto moi vello, pero a min faime rir cada vez que me ven á memoria.
Acórdome del sempre que meto cada ovo no buraquiño da porta do frigorífico, así é que quen me vexa rir sempre que meto ovos na neveira pensará que toleéi.
Dicen que un de Lubián foi mercar unha neveira onda o Fulero de La Villa, alá nos tempos primeiros deste artiluxio. O tendeiro explicoulle para que servía cada bandexa e cada caixón: conxelador, sitio da froita e das verduras, lugar para o peixe, e na porta para as beberaxes.
Entón ... (ver texto completo)
Jejeje, moi bon. Solo fai falta un pouco de imaxinacion pra ver o probre home encaramado no alto da neveira, e pra partirse de risa.
Eu recordome de unha anecdota que viviu unha amiga miña ca sua nai, paciente de una enfermedade dexenerativa. Non e un chiste, que quede claro. Cuando unha persona querida se encontra en tal estado de desorientacion e moi triste, mais ben pra chorar. Pero as veces hay que reirse, pra quitarlle un pouco de peso a situacion. De esta maneira a miña amiga faciame moitas ... (ver texto completo)
Eche un conto moi vello, pero a min faime rir cada vez que me ven á memoria.
Acórdome del sempre que meto cada ovo no buraquiño da porta do frigorífico, así é que quen me vexa rir sempre que meto ovos na neveira pensará que toleéi.
Dicen que un de Lubián foi mercar unha neveira onda o Fulero de La Villa, alá nos tempos primeiros deste artiluxio. O tendeiro explicoulle para que servía cada bandexa e cada caixón: conxelador, sitio da froita e das verduras, lugar para o peixe, e na porta para as beberaxes.
Entón ... (ver texto completo)
Bo moi bo, non veis cómo te dixen que tarde ou cedo a muller daríase conta. Vai e cascalo si non o fíxeste xa. A min pasoume cómo ó Piño, escaralleime de risa.
Certo é que dirixo unha explotación de catro galiñas. Pero unha ten 8 anos e xa non produce, e non son quen de retorcerlle o gañote, nin deixala fóra, de noite, para que a pape a raposa.
A conta de resultados da explotación é a que sigue: 225 ovos cada tres meses, que son 18,75 ducias, por 1 € de valor, un total de ingresos en especie de 18,75 €.
Nese tempo, ademais das sobras de pan, arroz, ensaladas e mariscos, comen un saco de millo triturado que vale 15 €. Así é que teño unhas ganancias de ... (ver texto completo)
Certamente o caso foi gracioso. teño que decirte que a risotada que acabo de dar, foi soberana, veu a muller desde a cociña pensando que si empezaba a porme chalado o reirme de esa maneira eu sólo, si debeu de ser forte, de donde teño o ordenador a cociña metense tres habitacios por medío.
Que sigas conservando o humor. Saludos.
Certo é que dirixo unha explotación de catro galiñas. Pero unha ten 8 anos e xa non produce, e non son quen de retorcerlle o gañote, nin deixala fóra, de noite, para que a pape a raposa.
A conta de resultados da explotación é a que sigue: 225 ovos cada tres meses, que son 18,75 ducias, por 1 € de valor, un total de ingresos en especie de 18,75 €.
Nese tempo, ademais das sobras de pan, arroz, ensaladas e mariscos, comen un saco de millo triturado que vale 15 €. Así é que teño unhas ganancias de ... (ver texto completo)
Una gruesa bañista se aventura a pie lejos de la playa, siguiendo la costa. Viene la marea y la deja presa en un recodo de roca, un pescador que está a corta distancia permanece impasible en un bote. Por fin baja la marea y la mujer vuelve a la playa y allí se encuentra el pescador, muy enfadada y le dice:
- Si fuera la mitad de hombre de lo que debiera ser, me hubiese ido a rescatar.
-Con mucho gusto lo hubiera hecho_ replica el pescador_ si usted fuera la mitad de la mujer que es.

El toro ... (ver texto completo)
Hai fotos novas pra ver. Foron feitas nestes días pasados, inda que a luz non era moi boa. Pulsando no apartado "ver últimas fotos de Lubián" vaise dereito a elas.
En principio, felicitarnos por el regreso sin novedad del personal de nuestra zona a sus puntos de origen, se mueve tanta gente que te impone un poco el incorporarse a las carreteras, la autovia Rías Baixas iba a tope.
Al venir algún día bastante bueno, aproveche para dar algún paseo por el campo, injertar algunos manzanos, castaños y coger injertos, guardarlos para utilizar dentro de un mes o así (es otro tipo de injertos) esto es como un vicio, como positivo, que te lo pasas bárbaro.
En estas ... (ver texto completo)
Faciamos a parrafada despois do café, cando "Inda" despídese pra ir a acomodar as súas catro fermosas pitas das que solo poñen ovos tres, e si se tercia!, a que non pon, pra máis Inri, papa algún das outras.

- Carallo! Pois teilo fácil; volta de pescozo e caldo de pita. Dixele eu.
- Xa, pero é que le colli moito cariño.

A máis, resulta, que pra que a muller que xa sospeitaba da falta de ovos, e con ganas de facer caldo da que non puxera, non se de conta, a este, non se le ocorre outra cousa, que comprar ovos no supermercado do Ferreras e polos no niadeiro como si foran postos polas súas pitas.

Pero alma de cántaro, quítalle ó menos os códigos de barra que traen impresos os que compras no supermercado, non sexa que a muller calquera día se de conta e teñas que dicirlle que as pitas están en toda regra e que como xa tein o certificado de calidade ISO 9001 xa os poñen así.

¡Ai si teu abuelo levantara a cabeza! ... (ver texto completo)
Feliz Pascua a todos.
Este era o ti Agapito, que xa maiorciño e cheu de achaques, entre eles a xorderira, foi o medico a facerse un chequeo. Iba ca sua muller.
O medico dixolle: "para el reconocimiento tiene que traer una poca de orina, unas pocas heces y, ya que estamos en ello, un poco de esperma".
O ti Agapito deuse a volta pra sua muller e preguntoulle: " ¿que di que que teño que traer?". O que a muller lle reponde: "Bo, deixalle os calzonzillos, e xa teis a volta feita".
Cando chegou don Miguel a Lubián, facía máis cartos o capador ca o veterinario.
O Paulino tocaba o chiflo, e saíamos todos os rapaces pensando que era o afiador, por aquelo do seu artiluxio a pedais; pero o capador non era do noso interés, sempre enriba da porca.
Daquela saíu un novo decreto vedando a actividade dos capadores en favor dos veterinarios. E don Miguel non facía vida do Paulino, porque toda a xente valoraba máis a experiencia do de Pentes ca os estudios do veterinario.
E tanto se ... (ver texto completo)
A xustiza neste caso exerceu unha presión estéril. Despois pasou o que pasou, saíron capadores de tódalas casas e foi a perdición de moitos cabritos e porcos.
Cando chegou don Miguel a Lubián, facía máis cartos o capador ca o veterinario.
O Paulino tocaba o chiflo, e saíamos todos os rapaces pensando que era o afiador, por aquelo do seu artiluxio a pedais; pero o capador non era do noso interés, sempre enriba da porca.
Daquela saíu un novo decreto vedando a actividade dos capadores en favor dos veterinarios. E don Miguel non facía vida do Paulino, porque toda a xente valoraba máis a experiencia do de Pentes ca os estudios do veterinario.
E tanto se ... (ver texto completo)
Acabados os renovos botei as vacas pro caudillo, deixando solo na casa unha novela chamada Corala que trataba de amansar, e a Garbosa a punto de parir.
O tío José que era un home moi entendido, advertiume un día que como non le botara a miúdo o xugo encima a novela, podía non tela presta para herba nin a carrexa.
O problema era que na corte non tiña máis vacas, e cúa Garbosa naquel estado non a podía xunxir.
Dandole voltas ó tema, veume unha idea á cabeza que aviado puse na practica. No corral, ... (ver texto completo)
¡Muy ben! me gusta ó relato. Hay que reconocer que tuveche moita suerte, mira que si lle da o veterinario por vacunar a parexa contra o errago, como facían varias veces, ¡liaba boa.!
Saludos.
Acabados os renovos botei as vacas pro caudillo, deixando solo na casa unha novela chamada Corala que trataba de amansar, e a Garbosa a punto de parir.
O tío José que era un home moi entendido, advertiume un día que como non le botara a miúdo o xugo encima a novela, podía non tela presta para herba nin a carrexa.
O problema era que na corte non tiña máis vacas, e cúa Garbosa naquel estado non a podía xunxir.
Dandole voltas ó tema, veume unha idea á cabeza que aviado puse na practica. No corral, ... (ver texto completo)