Creo que has errado o herrado en el animal. O estamos hablando de un Leon?
O pe desa ponte, nas ribeiras do Tuela conocin un dia xa vai moitos anos a una rapaza de Hermisende que vivia en Valladolid. Que veran! Que felicidad! que guapa era e ainda debe seguir sendo. Tiña o corpo de palmeira e os ollos de datil. O seu pelo era rubio. A sua voz sensual. INOLVIDABLE. (para Conchi)
Hola a todos:
En primer lugar agradecer a Pau su vuelta al Foro (Se notaba su ausencia), la segunda parte del mensaje esta dedicado a Modesta para que me informe de sus herman@s, Bernardino, Paquita (La mas joven ahora mismo no me acuerdo de su nombre), de Bernardino me acuerdo mucho, ya que nos criamos juntos y hace muchísimos años que no lo veo, me he informado y creo que la vida le va muy bién, me alegro enormemente. Pasar buén fin de semana y ¡Que gane Alonso!
Un abrazo.-
Pepe.-
Pepe! No es que sea apasionado de F1, pero somos rivales. Yo por mis intereses creados y fiables de toda la vida,"la gota de aceite" quiero y prefiero que gane Schumacher ó Ross Brown. Si fuera así haré un brindis por vosotros.
Un saludo.
Si estaba observando el buen trabajo, Modesta! Monumentos históricos modernizados con nuestra generación que son parte asociada de las raíces de nuestro Pueblo.
A mi personalmente todos estos trabajos, igual que los vídeos que hizo Marité, todas las fotos y todos los mensajes que leo, me renuevan.
Saludos.
Hola a todos!
Hoy, sin querer he visto unas cuantas caras conocidas de Padornelo, en Facebook, lo cual me alegra, y aunque yo no ando por ahí, porque no lo entiendo, tampoco lo descarto aprender algún día.
Quiero Felicitarles por la química de la buena fe que circula por estos mundos de comunicación de Padornelo, y que forman parte de grupos cuyo éxito será el nuestro.
Saludos.
Hola a todos:
En primer lugar agradecer a Pau su vuelta al Foro (Se notaba su ausencia), la segunda parte del mensaje esta dedicado a Modesta para que me informe de sus herman@s, Bernardino, Paquita (La mas joven ahora mismo no me acuerdo de su nombre), de Bernardino me acuerdo mucho, ya que nos criamos juntos y hace muchísimos años que no lo veo, me he informado y creo que la vida le va muy bién, me alegro enormemente. Pasar buén fin de semana y ¡Que gane Alonso!
Un abrazo.-
Pepe.-
Esta es la típica seta que sale en las ilustraciones de los cuentos, es muy tóxica pero bonita. Ya veis a veces la hermosura puede resultar mortal o por lo menos dañina.
Os cuento que los montes están nevados y estamos arrimadiños a chimenea.
El invierno ha empezado.
Salud y suerte para todos.
Hubo un tempo no que había escolas en tódolos pobos. Naqueles tempos felices, inda que máis pobres, as casas andaban cheas de xente: abós, pais e fillos... e as cortes cheas de gando. Por iso estaban tamén cheas de cativos as escolas.
Para amañar un problema xurdido na escola de Padornelo, a señora mestra, o pedáneo de Padornelo e mais o alcalde maior de Lubián viaxaron no tren a Zamora, recibidos en audiencia polo Delegado Provincial de Educación.
O viaxe pagouno o concello, e o señor alcalde ... (ver texto completo)
hola foreros
los cocurriles los encontre en las montañas de santa susanna
fui el sabado por la tarde en una hora cogi la cesta lena y me fui para casa por que no tenia donde poner mas
el niño de Isabel habria disfrutado por que los niños si no encuentran se aburren
los cocurriles los congele por que la familia este año ya esta cansada de tanta seta (este año hay muchos)
mi madre esta bien con los dolores de las cervicales pero bueno para la edad que tiene esta bien " la cabeza la tiene mejor ... (ver texto completo)
hola Modesta, cuantas cestas! por favor, no te imaginas, cuanto me acuerdo de mi padre y mi abuela Rosaura con los cucurriles. recuerdo irnos los tres al campo, y volver con una o dos cestas llenas, como esas..
Eh ido por la Serrania de Cuenca, y alli, hay muchos Niscalos y Setas, pero claro, alli no conocen los cucurriles... me pregunto! Es nuestra zona la unica donde se dan los deliciosos Cucurriles.? Benditas sean esas tierras, porque manjar como ese, no eh comido... A ver, si el verano que viene ... (ver texto completo)
Holaa todos. Esta seta si que parece de cuento, yo me imaginaba por las noches en mis sueños despiertos con lña inocencia de mis pocos años a los enanitos dentro de ella, que se formaban sus fiestas y tenian sus regalos de reyes allí dentro, pensaba que serian muy pequeños para caber dentro de ella pero aun así segia imaginando historias..... El invierno ha llegado hasta aquí que por la m, añana hace mnucho frio, yo ya tengo la calefacción encendida porque si no ya te quedas frio, como estos días ... (ver texto completo)
Es verdad que esta seta es de las que se comen solo una vez?
En Padornelo estarán los Cimarallos nevados porque aquí llega el fresquito pero aún se suda si se hace un poco de ejercicio.
En aquellos tiempos de rapaces estábamos deseando que nevara para poner las cadenas a los coches y sacarnos algunas pesetas. Se las poníamos para que llegaran hasta Lamadeleira y allí las cogíamos y las volvíamos ha vender, pero siempre con la voluntad de que no se quedaran aterecidos en la Portela.
Aunque yo personalmente no recuerdo de vender las mismas cadenas dos veces.
Saludos.
Hola a todos.
Aquí andamos por Galicia con el vendaval que nos azota insistentemente, yo vivo en el interior pero o vento "peta de carallo" "e como chove nos se pode sair a rua", supongo que por Padornelo ya aparecerá la nieve por los altos, yo me acuerdo de las nevadas de antaño, la verdad es que se pasaba muy bien, despues de la nevada venia el sol y nos refugiabamos en los Cabanelos a tomar el mismo, los rapaces en el de Tomasa y Los más mayores en el de la Tia Angela o Martina. Me acuerdo mucho ... (ver texto completo)
Eu xa estaba eiquí. Levaba cincocentos vintesete anos sen compañeiros. Viña ás veces unha luz divina, e apañaba catro noces e un canastro de castañas. Os días catro de cada mes viña máis xente con gando, e facían unha feira. Foi daquela cando me naceu o ollo. E foi así como mirei a malladadacimapolapaladosalbard eiros dar pinotes contra outro castiñeiro que xogaba de defensa. Mancouse e... que negro tiña aquel pé! Logo houbo tamén unha brigada de traballadores facendo unha zanxa moi profunda na que ... (ver texto completo)
Nas últimas eleccions de Galicia viña un conto do Carrabouxo. Falaban na televisión os candidatos o goberno e decían: "nos o que queremos son os intereses de Galicia". E di o Carrabouxo: "home claro, si o capital xa e voso".