Esta casa fue restaurada por los años setenta (70) y en ella pusierón su granito de arena D. José Vicuña Cofré y D. Elisardo Varela Varela que Dios les tenga en su paraiso, jamas les olvidaremos. Esto es un homenaje a seres tan queridos.
me encanta leer vuestros mensajes. esto te engancha, porque empiezas arecordar; cosa, nombres. pronto estaremos por vilavella besoss.
Vale Pepita, un día que mi madre venga por casa la animo a que entre en el foro y se ponga en contacto contigo y la demás gente de Vilavella, un saludo.
Que alegria entrar en este foro, soy asídua del foro de Pereiro que es mi pueblo soy prima hermana de VAQUERO Q. E. D. tengo mi prima en MADRID y tambien mis sobrinos, en Pereiro el unico familiar es el FERREIRO, yo vivo en VALPARAISO antigua capital de CHILE tengo un hijo mi nuera y dos nietos.
Tengo tantos recuerdos de la gente de mi pueblo y de VILLAVIEJA de VILLAVIEJA recuerdo los veranos en el rio con Emilita, con Esther Q. E. D. y sus hermanos GONZALO ALFREDO y los mayores que vinieron para ... (ver texto completo)
Chicos, decirle a vuestra madre que se meta en el foro que me apetece hablar con ella, hace tres años que no la veo porque solo va al pueblo cuando la fiesta y yo npara esa fecha no suelo ir salvo cuando cae en fin de semana aunque cada vez lo tengo más complicado besitos.
¡Hola foreros!
CARMINA, no nos van a callar. El año pasado la ha querido catastrar como privada, aprovechando cuando no hay casi nadie como pasa ahora en el pueblo. Entonces, se hizo un escrito firmado por el pueblo, con los mayores que tienen casi 90 años, y toda la vida la conocen como pública. Se le entragó al ALCALDE MAYOR, de cuyo documento guardo una fotocopia.
Como entonces no pudo catastrarla como privada, ahora se ha tomado la justicia por su mano y la ha cerrado con verjas.
Un saludo
Saludos a tod@s los forer@s padorneleir@s.

Después de varios dias sin poder darle una hojeada al foro, me he encontrado con la sorpresa de este tema de la verja, cancela, atropello, etc.

No debemos extrañarnos ni rasgarnos las vestiduras, Padornelo y sus vecinos, no son perfectos, como en ningún otro sito, pero este tema tan puntual, no debe ni puede enturbiar el camino recorrido.

Este espacio ha dado lugar a algo que no debemos dejar perder por un tropiezo en el camino, ¿qué hubiera sido ... (ver texto completo)
jajaJA pero que bueno pepita de verdad, yo no lo recuerdo pero te agradezco que me lo recuerdes.. una vez veniamos encima de el burro que tenia tu padre mi hermano y yo desde a ponte" y cuando llegamos a la altura de la casa de eligio el burro nos tiro al suelo.. perra leche nos dimos' y mi padre y el tuyo escarallandose de risa y mi hermano y yo llorando... de verdad cada vez q me acuerdo me rio solo.. besos para todos.
Hola, pués sí Domingo, aquí seguimos trabajando en la misma empresa desde hace once años, antes también estuve en un par de auxiliares. Haber como pinta la cosa porque en Abril habrá una fuerte bajada de producción y reducirán la plantilla en 700 personas con lo que fastidia ver como compañeros con hijos, hipotecas y demás se quedan sin trabajo, un saludo...
Hola a todos. Paz, estoy de acuerdo contigo que siempre viene bien una opinión más y me alegro de que lameirilongo haya dado la suyo. yo de igual modo doy la mia que es la que esta en el mensaje anterior. Todos cabemos en este foro, pero las diferencias de opinión son lo que dan vida a este foro. Tu defiendes la suya y me pparece muy bien, pero dejamé a mi decir la mia, si a ti no te molestan los sseudonimos me parece muy bien, a mí si me molestan y m´as cuando alguien como parece ser es edel pueblo ... (ver texto completo)
A VOLTA A LUBIÁN

O 22 de novembro de 1958 cheguei á estación de Lubián no expreso Rías Baixas procedente de Vigo, aquel mesmo día, desembarcara do "Okendo" en viaxe desde Cuba, onde dera remate ó servicio militar que prestara como agregado á Embaixada Española na Habana.
Cando catro anos e medio atrás partira, o ferrocarril a Galicia non era máis que un proxecto en longa obra descontinua que parecía non ter fin. Tres anos traballera eu na trinchera de San Bartolome.
Ao chegar á estación atopeime ... (ver texto completo)
Indachosei. al leer tú relato, veo que la estación do Curisco-Lubián ha progresado cantidad de cuándo yo estuve por ahi, ¡los tiempos cambian!
Con tú padre tienes que tener un poco de paciencia, se le nota cierta agresividad, quizá le haya influido la separación de tú madre en el carácter, por otra parte, esta gente que tiene una posición desahogada se creen.... Que son o carallo! A la vez vete sacándole el dinero que puedas y vive lo mejor posible.
Saludos.
Hola foreros:
Es una pena que por este tema tan desagradable y que creo nos duele a todos un poquito, se esté perdiendo el buen rollo y armonía existentes. Pues Isabel, creo que estás siendo un poco dura con Lameirolongo, pues yo lo he leído detenidamente y no veo que acuse a nadie, debemos sentirnos contentos de que un forero-a más, se anime a participar sea a cara descubierta o detrás de un seudónimo. No sabemos si Lameirolongo es o no del pueblo, pero me parece que ha dado su opinión, como hemos ... (ver texto completo)
Hola a todos. Pablo, estoy de acuerdo que los seudonimos no importan, pero siempre que sepamos quien está detras de ellos, es muy fácil decir las cosas escudandose detras de algo (en este caso seudonimo) cees que esa persona diria lo mismo si pusiera su nombre detrás?, es muy fácil tirar la piedra y esconder la mano, si no opinó de otros temas con ese mismo seudonimo ¿por qué lo hace ahora? y si no le importa dar su opinión que la de con todas las consecuencias. No se puede uno escudar detras de ... (ver texto completo)
Un día te viniste con migo a un prado que se llama "muiño"y al cruzar un regato por unas piedras que había en medio te has caído y te pusiste a gritar como un loco "socorro sácame de aquí que me ahogo"; y cuando llegamos a casa de la Sagrario todo empapado y te pregunta que te había pasado le dijiste "me he caído a un río muy grande y casi me ahogo y eso que el regato llevaba cuatro gotas de agua, tendrías tres o cuatro años. un beso Marcos.