No quería decir en altura.
A muntos anos cuando os animais falaban, uha ovella negra, vai a confesarse a un lobo, más claro él ponse munto contento, pensa que a pode comer,-pergunta o lobo que inquieta ovella negra, istou munto preocupada, fixen uha coisa que nunca fixera, comin un lobo vello sin dentes, más según me dixo o can do meu amo, tiña a rabia, ahora teño medo a morrer,-ficeste ben decirmo assín nahu te poso comer,-o que respode a uvella gracias sinor por a sua xenoserida, de perdoarme a vida. Colorin colorado, nahu ... (ver texto completo)
Coma can sin palleiro nin dono,
que todos desprezan,
nun corruncho se esconde, tembrando,
da dura escaleira.
E cal lino se dobra ó secárese.
o inocente a dourada cabesa
tamén dobra evasido ca fame,
e descansa co rostro nas pedras.
Esto cantaba un cego na feira de Asunción
e do seu cantar reíanse
todos que era un primor.
I uns ós outros mirábase
cal querendo decir:
<<Rásquese a quen lle proia,
que esto non vai pra min>>

Rosalía de Castro. ó digo pra que non a confundan co Zé ... (ver texto completo)
¡Lástima, esos dos escalones de cortiña! Si se pudieran pulir esos dos cantos de cortiña la plaza ganaría en largura, en estética, y la casas veciñas también. El vendedor ganaría, el comprador ganaría, los veciños ganarían, el pueblo ganaría, sería una suma que todos ganaríamos.
Pepa a fertunada Pepa,
muller do Xan que sabemos,
mentras seu ome traballa,
ela lava os pes no rego,
cátalle as pulgas ó gato,
peilalle os longos cabelos,
bótalle millo as galiñas
marmura co irman do crego,
mira si hai ovos no niño,
bota un ollo omanzaneíros,
lambe a nata do leite,
e si pode bota un neto
ca comadre, que agachado
traillo baixo do mantelo.
E cando o Xan por anoite
chega cansado e famento,
ela xa ospera antrar as mantas,
i ó velo entrar dille quedo; ... (ver texto completo)
JKGJKGKJGJKGKKJKKKKKK...... UFUFUFUFUFUF.... Ahora salirin os tres o pa colleio, pega nil, que teo morden, quesi cagaron, parapa pa chin, parapa pa chin, parapa pa chin, cu cu cu cu, e day quí, turu tu tú, a mimir que oxe nonte vai coller osono, ispero que escrebas as tres de la mañana, que eu istarey dormidito na cama.
Este majadero, no solo se conforma con ronper las pelotas aqui en nuestro foro es que esta en la gudiña etc etc no lo soportan en ningun sitio y aun a si sigue en sus trece.
Este le pasa como la oveja que fue ha confesarse con el lobo, esta como una cabra.

Cuando el diablo no tiene que hacer, con el rabo mata moscas.
Buenas noches
Vos digo quen son os da foto. CASQUETE, DOMINGO (COMADRE) MªCARMEN (da xica) xenxa, deolinda (NETA DO PRACTICANTE) PILARA, DOMINGO (BALLESTEROS) JULETA, LUIS UNHA SERVIDORA, GAFAS, QUINITA, PAQUIÑO, E MONOLITO DO GALLEGO, POR CERTO QUE GUAPO ERA DE PEQUENO. SUPOÑO QUE OS RECORDAREIS A TODOS UN SAUDO AMIGOS.
Pepita, muy bien explicado todo el contenido de la foto, parece un equipo de futbol, bromas a parte todos muy guapos.
Saludos
Vos digo quen son os da foto. CASQUETE, DOMINGO (COMADRE) MªCARMEN (da xica) xenxa, deolinda (NETA DO PRACTICANTE) PILARA, DOMINGO (BALLESTEROS) JULETA, LUIS UNHA SERVIDORA, GAFAS, QUINITA, PAQUIÑO, E MONOLITO DO GALLEGO, POR CERTO QUE GUAPO ERA DE PEQUENO. SUPOÑO QUE OS RECORDAREIS A TODOS UN SAUDO AMIGOS.
pero iste pesado ainda non se foi, si dixo onte que non volvía. Xa non podo mais con el me resulta insoportable ler as suas mensaxes, non cordina as frases, que xomento de personaxe, pirate...................
! Que leches pensar en jubilarse con medio país en paro! Bueno, de lo otro, allá las otras.
Mira como Piño es solidario con lo/as que nos alargaron la jubilación hasta los 67 años y sin ningún seguro de paga vitalicia. Trabaja en su fabrica artesanal de amoroxos y es su propio consumidor, no vende pero tampoco compra.
Piño, guarda un pouco para después de los 67 años que acabaremos la carrera y inda no empezamos a cotizar.
Este rapaz "Aún lo se" es de los pocos de nuestra generación que tienen las puertas abiertas al mundo por la Alta Sanabría, tenemos que mirar muy lonxe para encontrar otra estrella social cerca de la Alta Sanabria, hasta los pueblos vecinos queramos o no estamos obligados a dialogar con él. Inda que hace mucho tiempo que no hablo con él de frente, sé que reinventa formas de organización según los cambios del entorno que necesita Alta Sanabría y, trabaja en los inventos de nuestro propio futuro.
Ahora, ... (ver texto completo)
Cacería na Zureira,
en honra do que non
fixo a sementeira,
a quen non a quer dobrada,
más leva enteira,
veña, veña a paloma azurear,
aquí o que vimos e cazar,
deixen de criticar,
que alguis xa se istán amargar,
a que ter coidado con eis que ... (ver texto completo)
- ¿Quén é?-perguntan.
-Son unha probiña vella
que me perdin neste monte..-,
responde unha voz que tembra-,
¿Non me darán pousadiña,
que está chovendo e lostrega?
-Vai con Dios; xa ven tarde,
non hai sitio-lle contestan.
-Qué di, señora? Son xorda.
como un canto..., miña prenda. ... (ver texto completo)
Cada quen é moi ceibe de identificarse ata co seu ADN, se así o desexa. Eu non o preciso, e ademáis opino que se andásemos espidos polo mundo adiante, as partes máis íntimas perderían a maior parte do seu encanto.
O que fai falla é que a xente se exprese sen ofender, que para irmos de frente non é preciso levar o nome na fronte, coma no monte: PADORNELO.
Ben cho sei eu: hai centos de foreiros que sabe de min ata o DNI. É outro xeito de ver as cousas cun mangadiño de morbo, coma un pemento picón ... (ver texto completo)