Era bicela ou era biceira?
¡Guapas, guapas y guapas!...
¡Pero que guapetones! Hará frío pero no se les nota nada. Tienen cara de salud y de felicidad... Un beso.
amigo pepe, tenia que haber mas falangistas, mas josebas y mas pinoches como tu.
Amigo Pepe, nahún sexas armadanzas, que aquí niste foro nahún necesitamos pra nada cabeza de corzos fachas, que nahún lea ô meu xefe isto, pois ê outro igual que él.
Unha aperta.
Josefina, muy bonitas las fotos, Castrelos es bonito en todo tiempo y los que somos de allí más. Se nota que no tenemos abuela... jajaja.
Eu non son o más esperto pa falar galego por a miña riqueza, pero hay palabras por estos pueblos que son como las vacas de la India, que son sagradas por el leite que dan.
Zupaldrón, o describió muy bien Inda cho sei con aquel tiempo que fuimos.
Y como cuenta Piño de aquel rapaciño, que expresaba en su miedo... No, nos hacia falta más Santa Religión porque ya teníamos las más Santas personas.
Cando eu era unha poliña e xa non tan pola, as vacas que non iban pra serra, por estar paridas o pra reservalas pros traballos do brau iban diariamenta a "vicela" ou "bicela" ben pro campo ou ben pros poulos. No diccionario galego non hachei esta palabra.
Huy que coasas decis con esto de las palabras me dejais como el caneiro de la cana: "descangallada" o "escangallada"
RAPADALLAS
Bonito xogo este das nosas palabras. A min sempre me gustou moito, rapadallas. E máis tamén me gustaba lamber as rapadallas que quedaban pegadas na artesa cando as nosas nais facían xuntoiro para cocer os roscóns nas festas.
Pau, no entiendo bien tu mensaje ¿Estás enfadada por los reyeso porque no hemos dado respuesta a tu felicitación?. Yo personalmente hice una felicitación colectiva y en ella tú hibas incluida como todos las gentes que escriben y leen este foro. Si es por otro motivo yo melo he perdido. Nadie es más omenos en esta vida, eso sí hay gente que te cae mejor peor pero en este foro se trata a todo el mundo bien (pienso yo). Los reyes no tienen tioempo de traer regalos a los mayores están demasiado ocupados ... (ver texto completo)
Uff! Gracias a ti máis a Inda pola vosa amabilidade. Gloria, ceo.... seguro que é polo tema da miña descripción das vistas do colexio, digo eu, pola relación coa gloria eterna, o paso á morada celestial...
Mui prematuro para empezar a pensar, (o menos a corto plazo) da morada celestial e da Gloria, inda nos queda moita corda que roer en este "Mundo mundial".
Tu ben sabes que por ahi non vai a cousa, sinceramente, hai duas foreiras no Pereiro que disfruto o leer o seus mensaxes, a tí como xa che dixe, a outra persona e a miña veciña Ocandil a cual a precio moito.
Dicen que no Cielo se está mui ben, pera casualidad que naide quere ir de momento, hasta os nenos que tanto lles apetece volar, ali que ... (ver texto completo)
Pau, casi interpreto por los veciños que estas desanimada porque los reyes nada nos dejaron, pero quiero que entiendas que nada nos dejaron porque nada nos hace falta, y jamas nos avergonzaremos de nuestra cuna, porque es ciega por fortuna, y tu gratitud es la primera virtud del corazón de nuestro pueblo. Hasta lo que nuestro pueblo no da los veciños lo prestan.
Un saludo cargado de energía.
25 No estoy enfadado solo bromeaba pero me hiciste recordar de un chiste en mi época de estudiante hace... Puuuffff

Un gay vivia en un 5º piso y cada mañana pasaba un vendedor gritando su mercadería por la calle:
-Hey pish-pish-pish - gritaba el gay; con intención que subiese hasta su piso
El vendedor; conocedor de quien era el que le llamaba; ignoraba los silbidos,
-Hasta que un día- El gay aburrido de insistir, toma una palangana llena de agua y se la tira por la ventana desde el 5ª piso, ... (ver texto completo)
Muy bueno Blas, además queda confirmado que teñes sentido de humor, coisa que muntos carecen dil.
Unha aperta.
Gracias Ballesteros, claro, que asi, es, os llevo a todos, dentro de mi corazòn, aumque algunos pasen de mi, debe ser, dificil caer bien por alli, pero si tengo pa todos, que ofrecer, gran cariño y admiracion solo por ser el pueblo de mi padre, y haberme regocijado por aquellas calles y callejones igual que los de mi quinta, algunos màs otros menos, pero en fin., ni platito de oro, somos, y ni unos reimos ni lloramos el mismo dia... es casualidad, o fervor, lo que sientes por aquello.. tengo que ... (ver texto completo)
Ámimo Pau, que no estás sola, tienes a mucha gente a tu alrrededor. Aunque la distancia física sea grande, estamos muy cerca de ti en los buenos sentimientos.
No te preocupes por los reyes, lo material es pasajero; lo que cuenta son los buenos deseos y el cariño de los demás, y tú tienes el nuestro.
Mucho ánimo y sigue escribiendo.
Un abrazo.