Un poema de Rosalía para que o leelo vos arrinque un sorriso, en especial para Sofía.
Eu cantar, cantar, cantéi,
a grasia non era moita,
que nunca (delo me pesa)
fun eu meniña grasiosa.
Cantéi como mal sabía
dándolle reviravoltas,
cal fan aqués que non saben
direitamente unha cousa.
Pero dempóis paseniño,
i un pouco máis alto agora,
fun botando as miñas cántigas
como quen non quer a cousa.
Eu ben quixera, é verdade,
que máis boniteiras foran.
Eu ben quixera que nelas
bailase o sol cal palomas,
as brandas augas ca luz
i os aires mainos cas rosas;
que nelas craras se visen
a espuma das verdes ondas,
do ceu as brancas estrelas,
da terra as prantas hermosas,
as niebras de cor sombriso
que aló nas montañas rolan,
os berros do triste moucho,
as campaniñas que dobran,
a primavera que ríe
i os paxariños que voan.
Canta que te canta, mentras
os corasóns tristes choran.
Esto e inda máis, eu quixera
desir con lengua grasiosa;
mais donde a grasia me falta
o sentimento me sobra,
anque éste tampouco abasta
para espricar certas cousas,
que a veces por fora un canta
mentras que por dento un chora.
Non me espriquéi cal quixera
pois son de espricansa pouca;
si grasia en cantar non teño
o amor da patria me afoga.
Eu cantar, cantar, cantéi,
a grasia non era moita.
¡Mais qué faser, desdichada,
si non nacín máis grasiosa! ... (ver texto completo)
Madre Cruz, siempre entre los pobres y necesitados.

Con algo mas de retraso que la foto anterior, también publicaron ésta, me alegro. pueblos-espana. org. Muchas gracias.
eso fue ayer.. porque ya hoy estamos en invierno... ahhh y un saludo desde eibar
Mikel, que verdad es aquello de: ¡Que poco dura la alegría en casa del pobre!
Un abrazo.
Me ha hecho gracia eso de:"Hasta San Fermín, no te quites el calcetín ". Creo que nunca lo había oído y eso que estoy cerca de Pamplona ja, ja, ja. En Bilbao se suele decir que aquí hay cuatro estaciones: Otoño, Invierno, Termibus y Abando... Termibus es la estación de autobuses y Abando la de trenes.
Bueno hoy no nos podemos quejar, hace un día precioso, y una temperatura muy agradable.
Candil, me alegro mucho de hablar contigo. Un abrazo para ti y todos los demás foreros.
eso fue ayer.. porque ya hoy estamos en invierno... ahhh y un saludo desde eibar
Duli. Estas fotos son de un libro que habla de Madre Cruz Rodríguez. Tio Luis, tú bisabuelo, y mi abuelo José Mª se parecen muchísimo, se les nota que eran hermanos.
Piño, me he quedado alucinando, lo que menos me esperaba era encontrarme una foto de mis bisabuelos, Luis y Carmen, y de mis tías, Madre Cruz (María Esther) y Madre Montserrat (Joaquina). ¡Vaya sustos que me das! Muchas gracias, me ha encantado, es para mi un honor. Seguro que los dos hermanos se parecían.
Mañana te pongo una poesía que tengo aquí dedicada a Madre Cruz; ahora me voy a dormir. Un abrazo, Piño.
Habia subido otra foto de Madre Cruz Rodríguez, no la publicaron, era en una visita a Nanuela Africa (entre sus predilectos los morenos) una de las varias casas del Amor de Dios que ella fundo, por varios paises del Mundo.
Nacida en Castrelos como sus hermanos, fue una excelente persona, siempre destacó por su privilegiada inteligencia, ha sido 18 años Superiora General de la congregación del Amor de Dios.
Duli. Estas fotos son de un libro que habla de Madre Cruz Rodríguez. Tio Luis, tú bisabuelo, y mi abuelo José Mª se parecen muchísimo, se les nota que eran hermanos.
Por los rumores que tengo, este año no habrá la excursión turística que veníamos haciendo en el pueblo en el mes Agosto. Esto para los/as que nos gusta viajar, es como un jarro de agua fría. El problema son los recortes?. No, no son los recortes, en todo caso falta de voluntad participativa. En la asamblea de vecinos en Semana Santa, se dio un paso hacia la democracia, ya se compone de 6 miembros la junta de vecinos, solo falta que sean elegidos democráticamente, y que non demos pasos patras, (que ... (ver texto completo)
El refrán ha cambiado, Duli. Ahora es: "Hasta San Fermín, no te quites el calcetín", ja, ja, ja. Con tanto recorte, se ve que han recortado el verano también.:-) Besos.
Me ha hecho gracia eso de:"Hasta San Fermín, no te quites el calcetín ". Creo que nunca lo había oído y eso que estoy cerca de Pamplona ja, ja, ja. En Bilbao se suele decir que aquí hay cuatro estaciones: Otoño, Invierno, Termibus y Abando... Termibus es la estación de autobuses y Abando la de trenes.
Bueno hoy no nos podemos quejar, hace un día precioso, y una temperatura muy agradable.
Candil, me alegro mucho de hablar contigo. Un abrazo para ti y todos los demás foreros.
Ayer tarde la vi de soslayo, encaramada sobre unos zapatos de tacón de aguja manejados con asombroso desparpajo, al cruzar la quinientos veinticinco. Sus andares bien merecedores son de ese gesto militar de rodilla en tierra a la voz de ¡rindan! Verdaderamente sus encantos son para rendirse.
Las mejillas tenían, y tendrán seguramente por muchos años, la ternura y el pulido del mármol moreno. Y bueno será el declarar que, aparte de los cosméticos que requiere su profesión, el único tratamiento facial ... (ver texto completo)
Sinor Telesforo: Me parecia usted un gran militar, demócrata y de prestixo, más o que conta ahí da Loquilla del tanga nahún istibo afurtunado, dice usted que aparte de los cosméticos que requiere su profesión, el único tratamiento fracial que seguramente se permite es una dos veces agua fresca una o dos veces al día, pero hombre de Deus, como pode dicir íso, sí tratándose de la carretera 525, ahí nahún faltan fontes por tudos los lados, logo le recordo que fué mí ex, debe levar coidado para no despritixar ... (ver texto completo)
¡Hola! Me encuentro aqui porque necesito saber si alguien puede indicarme como puedo obtener datos sobre viejos habitantes de Lubian. Si bien de mis abuelos maternos tengo datos, de sus padres y abuelos solo poseo los basicos.
Mi abuela se llamaba Jesusa Dieguez de Rodriguez y mi abuelo Nicolás Rodriguez.
Cualquier tipo de información será agradecida!
Saludos!
Gisela A. Romero Rodriguez
Hay un refrán que dice: Hasta el cuarenta de mayo no te quites el sayo. Ya estamos a cuarenta de mayo y seguimos con el sayo...
El refrán ha cambiado, Duli. Ahora es: "Hasta San Fermín, no te quites el calcetín", ja, ja, ja. Con tanto recorte, se ve que han recortado el verano también.:-) Besos.
Si, Pablo, a esta generación le llamo yo los de las" pantallitas" (Que a mi también me gustan, pero con más calma).
Me está encantando ver las fotos tan bonitas que se están poniendo, a ver si más gente se anima a poner fotos antiguas, que son auténticas joyas, yo intentaré poner alguna cuando vaya a casa de mi madre. Saludos. Marga
Esta generación tiene toda la vida por delante para darle la vuelta a esta situación que estamos viviendo de engaño y corrupción, información digitalizada al momento por las redes sociales. En el siglo pasado nuestra información era boca a boca, y no había chorizos transparentes. Esta generación va por el ascensor y mi me pasa como los políticos, van por la escalera. Dicen los expertos que, las impresoras 3D del futuro harán un bistec al momento, y nuestros nietos dirán -Y pensar que antes se tenían ... (ver texto completo)
Nahún me poña falta, por istar despistado mandei a b do burro nos derivados, claro xa me enxeo a cabeza de cabeza de corzo o xefe y a culpa é del pois sempre me di cuando teñas dudas pona grande nahún sexas miserias, claro que aquí xuntarónseme duas coisas por un lado o do xefe y por outro no gaxo que eu istaba a pensar pois aunque munto grande nahún téin nada de burro.
Así que unha máquina de facer cartos... que seca mal os billetes. Seica hai desas máquinas na Grande Bretaña e na Inmensa Norteamérica, que os sacan ben sequiños e ben pasados ao ferro.
Pero nestes lares dos amigos do teu xefe, seitureiro Zé, máis abundan as de embutir. Por iso hai tanto mondongo circulando por aí.
Sinor Inda, pero home de Deus, con xinitas, voçe sempre a pensar nos fillos da Gran Bretaña e na inmensa Norteamérica, téin razahún as chourizas fanse do mondongo y nahún debemos de entrar en sus deribados, logo sempre pode istar el listo de turno pensando que tendrá que ver unha coisa coa outra. Claro que ter teina más nahún istá a altura de tudas las miras.

Unha aperta.