Tienes razón Isabel, ya falta poco para ir al pueblo. Tenemos que hacer como Pau, que ahí esta transmitiendo esa energía positiva a los familiares, y desde esa casa seguro que escucha como la sabia corre por el cuerpo de los arboles.
Que guapas están estas mujeres de Padornelo y que de escapadas haces Pau. Por aquí con calor y atascos, menos mal quie tenemos el consuelo de que pronto llegará el verano (agosto) para darnos una vuelta por esos aires menos calientes y más saludables para el cuerpo y para el espíritu. Yas nos hacen falta mirar el verde un poco y descansar de tanto cemento. Besos a TODOS
Seguro que al ver RELOJERO escrito con G, pensasteis; este no es de letras, toma, y de números tampoco. Como diría Sócrates:-"Solo sé que no sé nada"-.
Saludos.
Aclarazahu sobre apel da zorra, amigo Ballesteros xa teño muntos anos, amemoría fallá a veces. Teñes tuda razahu na tua cbservazahu, sobre a venta da piel do animal, pois ben a cuestión ê quein ma comprou foi o Xerman, mas pra comela istaba tambien o que decia ser o cacharreiro, dixo que el tambien as compraba, comimola no bar restaurante relogero, istaba ali un gaxo que creo se ñamaba Alfredo debía ser fillo do relojero era por o mes de Natal, estaba riquisima parecia lebre. Con relazahu o que contas ... (ver texto completo)
Bien, pues aclarado el tema del la zorra y su piel vayamos avanzando, porque ya no sé si el zorro era el cacharreiro, si el Germán era relogero ó el Alfredo tenía piel; a este paso no llegamos a los Sanfermines: por cierto; felicidades a los Fermines de toda España, Fermin Cacho, por ejemplo. ¡AH, y Fermin el del banderín!. Los futboleros saben de que va esto.
Saludos.
Claro, como no voy a acordarme de esa época, y posteriores, si nosotros cocíamos en ese horno cada quice ó veinte días, durante todo el año; además como lo tenía a escasos cuarenta metros de casa, cada vez que cocía alguien amigo de la familia, pues ahí estábamos, absortos, contemplando las diferentes siluetas que producían aquellas llamas de múltples colores, el "rechinar" de la leña, generalmente de xestas, por ser mas abundante, aunque la urz apuraba mas y dejaba mejor brasero al final.
Había ... (ver texto completo)
Tranquilo que, ya sé que no tienes intención de engañarme, porque el engañado eres tu. Bueno, como estás de broma todo vale, incluso cambiarle el nombre al comprador, esta mañana se la habias vendido al Cacharreiro y ahora resulta que fué al Germán (D. E. P.). Tu mensaje es de cuatro lineas y nedia, pues en cada una de esas lineas hay, al menos, un fallo de identidad; ya me gustaría leerte en castellano, porque sé que eres capaz de escribirlo correctamente. ¿A que si?. No digo nada mas, de momento.
Saludos.
Aclarazahu sobre apel da zorra, amigo Ballesteros xa teño muntos anos, amemoría fallá a veces. Teñes tuda razahu na tua cbservazahu, sobre a venta da piel do animal, pois ben a cuestión ê quein ma comprou foi o Xerman, mas pra comela istaba tambien o que decia ser o cacharreiro, dixo que el tambien as compraba, comimola no bar restaurante relogero, istaba ali un gaxo que creo se ñamaba Alfredo debía ser fillo do relojero era por o mes de Natal, estaba riquisima parecia lebre. Con relazahu o que contas ... (ver texto completo)
"Huele a leña quemada". Este bien podía ser el título de una novela, pero no, sinplemente son palabras corrientes que, escuchadas en un momento determinado evocan sentimientos y recuerdos de la adolescencia, que son imborrables.
Año 1968-69, no lo sé exactamente, además de ser irrelevante, pero si recuerdo perfectamente que estaba en edad escolar.
Ese día hacía mucho calor; mi padre (d. e. p.) necesitaba reparar las rejas del arado de hierro, que estaban gastadas y le hacía falta al día siguiente. ... (ver texto completo)
A estas mujeres, otro saludo. Quica, Angelita, cuéntale aquel rapaz con quien pase parte la infancia, que el otro día no se como leches vi por aquí dos fotos que me hicieron gracia. Una de Sevilla en aquella cabina, que creo que era de 5 pesetas, tipo carnet, y recuerdo que nos empujábamos porque teníamos que sacar 4 fotos para cada uno con las 5 pesetas. La otra en Córdoba, que me veo pequeño así como grande era el miedo de estar tan lejos.Él ha cambiado un poco más por fuera pero el Alma no ha ... (ver texto completo)
En primer lugar un saludo para estas mujeres.
En segundo lugar! Ay, ay, el forno que se cae!
En tercer lugar interpreto un consejo sabio de la tía Patro: Por estas calles aprendimos a caminar al lado del pobre, sin olvidarnos que era Humano, y del rico sin pensar que era Dios.
Que coincidencia: Yo aprendo de vosotras y vosotros. Sera la tierra de nuestro pueblo que fue hermana y no enemiga, sera que hemos crecido oyendo el florecer de las hojas en primavera, el batir las alas un insecto, el trinar de los pájaros.
Hoy nuestras costumbres son diferentes a las de entonces y hay cosas que no comprendo: El mundo es el mismo, no hay otro. Y aquel niño que nos acompaño cuando las decisiones importantes se tomaban mediante un práctico... Pito-pito gorgorito.. ¿Dónde vas tan bonito?.. ... (ver texto completo)
Ya estamos con la cantinela

otra vez, vuelta a empezar;

no se asoma el Varela,

ni siquiera a saludar.

Supongo que estarás muy ocupado, de no ser así ya habrías hecho señales de humo para saludar a la parroquia. Lo importante es que te encuentres bien, igual que el resto de los foreros.
Saludos.
Amigo Ballesteros: Teño que dcerte que o prezo e verdadeiro que non foi no 70 debeo ser no 74, o gaxo que ma comprou chamabase Xerman, parecia un gaxo serio, tambein me dixo que el pagabas a 1500, mas que como traballei pra el nas segadas y andaba tanto denoite pra gañar pouco, que me compensaba xa que el vendía a un de ponferrada a 3500, isto podese verificar claro sempre que viva o gaxo. Nahu teño ninguhma intenzahu de o engañar sinor Ballesteros que me cae o señor munto pandigo por as coisas que ... (ver texto completo)
Tranquilo que, ya sé que no tienes intención de engañarme, porque el engañado eres tu. Bueno, como estás de broma todo vale, incluso cambiarle el nombre al comprador, esta mañana se la habias vendido al Cacharreiro y ahora resulta que fué al Germán (D. E. P.). Tu mensaje es de cuatro lineas y nedia, pues en cada una de esas lineas hay, al menos, un fallo de identidad; ya me gustaría leerte en castellano, porque sé que eres capaz de escribirlo correctamente. ¿A que si?. No digo nada mas, de momento.
Saludos.
Pablo, la realidad a veces es bella pero nosotros miramos para otro lado como si nos gustara sufrir en vez de ser felices. Me alegro que hayan aparecido las ruedas de Pau. Lo de la tienda de camopaña tiene su aquel, lo malo es si llueve mucho o si algún que otro animal se siente invadido y se cabrea.... Pronto nos veremos. Besos.
Isabel, un saludo para ti, tu esposo y beso al pequeñin... llevas razòn la realidad es bella, y algunas veces miramos para otro lado, no es mi caso, pero no llevare tienda de campaña, Se esperar, y tengo la certeza de lo que quiero, por eso eh empezado por ahi. fue grato para tu madre, hablar con nosotros cada vez que voy la mujer se esmera mucho por mi.. Mi afecto por ella es retribuido, con el mismo cariño.
Pronto nos veremos. un beso.
Contempla, ya lo sabia, las ruedas estan ahi... eh estado por Padornelo hace unos 15 dias, disfrutando de sus calles y sus rincones, con unos primos, que llegaron de America... hijos de mi tio Jose Martinez Castaño, nacido en Padornelo, a lo mejor tu, no tienes idea, de quien se trata... preguntaselo a tus padres....
vivir juntos tantas emociones, no os lo podeis imaginar... fue increible, pocas horas y con las pocas personas que habia por allì entre ellas algunas fotos os dare, a deleitar....
A ... (ver texto completo)
Amigo Ballesteros: Teño que dcerte que o prezo e verdadeiro que non foi no 70 debeo ser no 74, o gaxo que ma comprou chamabase Xerman, parecia un gaxo serio, tambein me dixo que el pagabas a 1500, mas que como traballei pra el nas segadas y andaba tanto denoite pra gañar pouco, que me compensaba xa que el vendía a un de ponferrada a 3500, isto podese verificar claro sempre que viva o gaxo. Nahu teño ninguhma intenzahu de o engañar sinor Ballesteros que me cae o señor munto pandigo por as coisas que ... (ver texto completo)