Pepe; cuenta conmigo en lo que determines ESPERO TUS INSTRUCCIONES AL CASO y espero la respuesta de los demás americanos; gota a gota se hace el río y, río a río el mar...; son dos cosas las que en la vida me hacen ver la pequeñez e impotencia del hombre... Los Terremotos y los incendios fuera de control, la grandeza de Alma aparece con fuerza después de estos lamentables trances.
VAMOS A DAR LO QUE PODAMOS y QUE DIOS NOS AYUDE.
Tere. Se observa un movimiento de solidaridad hacia os téus sobriños é a toda a vosa familia. Antes cuando sucedía estas desgracias a xente nos pueblos se organizaban e coas súas parexas de vacas, acarreaban pedras, madeiras, así entre todos trataban de levantar de novo a casa queimada.
Nos ahora acarretos nos se suelen facer, estamos muy diseminados, pero tende por seguro que cada cual desde o punto donde nos encontremos, unha pedra, un ladrillo, unha tabla para unha porta se aportará. A xente ... (ver texto completo)
Para: manuelvarelagarcia@hotmail. es; manuelvarelagarcia@hotmail. com

Varela: Son datos que he ido recopilando de varios libros antiguos dela Familia Pimentel, Lancara, Cadorniga, Sarmiento y Sotomayor Villavieja, en el camino meridional y toda la zona de La Frieirasdesde el Padornelo, por donde discurría el camino francés en el año1.178, tuvo una Casa-Torre, que después fue defendida por losTemplarios y dicha orden fue suprimida en el año 1.312 por el papaClemente V y en ese momento la Zona de ... (ver texto completo)
Muchas gracias, Pepe. Su ayuda no caerá en saco roto. Ojalá pueda publicarles pronto una foto de su casa reconstruida, ya que sería algo que habríamos logrado con la solidaridad de todos nosotros. Un abrazo.
Teresa: En estos momento de angustia y desesperación, cuenta con nuestro apoyo moral, estamos a tu lado, como bien dice Varela, el foro es para algo más que decir cosas, que a veces no se debieran decir, te ayudaremos económicamente dentro de las posibilidades de cada uno.
Que tus sobrinos tengan fe y lo más importante es no haber sufrido daños corporales.
Un abrazo para ti y tus sobrinos
OFRIEIRÉS
Muchas gracias, OFRIEIRÉS. Ellos están bien físicamente y se sienten apoyados por todos nosotros, lo que les ayuda a sobrellevar con estoicisismo todas sus desgracias. Un abrazo y espero poder dártelo en persona algún día.
Lamento mucho este accidente, mañana mismo mandare algo a esa cuenta citada, espero que se recuperen del susto y adelante la vida continua. Ocandil no te preocupes ya veras como todos los foreros ayudaran.
Un beso para tus sobrinos y que sepan que este foro vale para muchas cosas, y una de ellas es ser solidario y humano.
Muchas gracias, Sr. Varela. Una vez más, demuestra usted su gran calidad humana. Se lo transmitiré a mis sobrinos. Un abrazo.
Primo Pepe: Buenísimo, estás en todo
Un abrazo
Lamento mucho este accidente, mañana mismo mandare algo a esa cuenta citada, espero que se recuperen del susto y adelante la vida continua. Ocandil no te preocupes ya veras como todos los foreros ayudaran.
Un beso para tus sobrinos y que sepan que este foro vale para muchas cosas, y una de ellas es ser solidario y humano.
Teresa: En estos momento de angustia y desesperación, cuenta con nuestro apoyo moral, estamos a tu lado, como bien dice Varela, el foro es para algo más que decir cosas, que a veces no se debieran decir, te ayudaremos económicamente dentro de las posibilidades de cada uno.
Que tus sobrinos tengan fe y lo más importante es no haber sufrido daños corporales.
Un abrazo para ti y tus sobrinos
OFRIEIRÉS
Lamento mucho este accidente, mañana mismo mandare algo a esa cuenta citada, espero que se recuperen del susto y adelante la vida continua. Ocandil no te preocupes ya veras como todos los foreros ayudaran.
Un beso para tus sobrinos y que sepan que este foro vale para muchas cosas, y una de ellas es ser solidario y humano.
Al mandar el mensaje mio he visto el mensaje de O Candil, y quiero decirle que como forera de as Nosas terras pensó que sera cierto, aunque nada sé ni da he visto lo tendré en cuenta, gracias.
Yo cuando me encuentro desanimado hecho mano del refrán: No hay mal que cien años dure ni cuerpo que lo resista, ni crisis que no pase, claro, no ayuda pero reflexionas, como pensó Rajoy si les digo la verdad nadie me votaría, el pueblo quiere que le mientan.
No es nuestro caso mentir sino darnos apoyo moral que ya es mucho. Yo muchas veces intento plasmar aquí el reflejo que se vive en la calle y, la verdad que hasta los que le van los vientos a favor me contagian pesimismo y esto se me hace realidad ... (ver texto completo)
AMADOR: Apuntate estos datos, ARCHIVO HISTORICO OBISPADO DE OURENSE.
Hay que hablar con Dn. Miguel Angel Gonzalez Garcia. Director.
Tel. 988366335 estos datos, me los paso mi gran amigo Juan (Jesuita) el cual me dice que aqui te daran todos los datos, y incluso documentación de propiedad.
Espero que mi ayuda nos saque de dudas
Un saludo afectuoso.
Buscando y mirando libros, encontre estos datos que pueden ser valiosos.
El altar tenia unas obras de arte, realizadas por artistas de la época. En aquel año 1531 el estilo en madera era el churigueresco.

El churrigueresco, es una etapa, así como un estilo arquitectónico de España que se dio en la época del barroco y llegó hasta la Nueva España, donde se conoce como barroco estípite, alcanzando un gran desarrollo.

El término churrigueresco proviene del apellido Churriguera. Los Churriguera ... (ver texto completo)
Estimado Manuel, al parecer fueron escuchados por alguien que les debe querer mucho; y hay un nuevo informe en la pagina de Vilavella con una referencia muy aclaratoria de la IGLESIA DE CRISTO y su constuccion.
Mia felicitaciones a este anonimo colaborador.
Saludos
¡pero home! Cómo rompías os bolsos dos pantalón, non veis que a rapaciña o meter a mau no bolso te podía cortar a "meringalla" con moita razón a túa mai te daba zapatilla.
Piño cando un ê garoto nahún vey según que peligro, eu conto as coisas como forín,ísto do escondite normalmente xogabamos as noutes, pois por ô día eu ia coas cabras, que por certo canto mamei nelas, ahora dicen que a que ferber a leite, si nahún podes coller uhma enfermedade. Cuando ô outro día ô amigo Inda contou ô do zupaldrón, cuantas veces eu practiquey iso directamenta pra gola.
Unha aperta.
Por esta autovía paso cada ves que vou pra Vilavella desde Madrid que emación mirala
Hola Pepita, gracias por fijarte en esa foto, pero si que es verdad que han estropeado el paisaje, tambien es verdad que diferncia de viajar ahora y antes, veo que vives en Madrid, tu sabras cuanto tardas en llegar y cuanto te llevaba antes ¿o no?, creo que no nos conocemos yo soy de Hedradas, tu de Villavieja, pero si vives en Madrid, seguro no nos conocemos, pero da lo mismo, somos de por esas tierras, saludos y hasta pronto.