Prezado Zé: Levo uns dias a dar voltas a cabeza, co que estas a decer nesta mensagem. Olla se discubrires un aparello pra matar as moscas y tudo tipo de insectos, tu i o teu jefe, podeis gañare munto diñeiro y logo podeis ir a vendelo as feiras eim Trashosmontes, Verin, A Mezquita, A Gudiña, Viana etc.
Gañarias, mais diñeiro a vender o invento que gañabas nas segadas y no contrabando antigamente. Mas o teu jefe gosta facer pouco de ti por que naho te diz, que os actuais botes de matamoscas perjudican ... (ver texto completo)
Aprezado amigo, vexo co sinor lee aquilo que le interesa, más debe saber que con relazahún ô tratado mencionado xa quedou no seu día aclarado. Di voçe que se ô producto dar pra béin que podemos venderlo nas feiras, querido amigo a miña idade andar por as feiras pra vender productos mata tudo, nahún istá béin. O meu xefe sempre istá a buscar forma de empregar xente, como ê munto amigo do sinor Mariano, quer colaborare, intaún diseñou iste producto cua axuda do padre Xosé ê miña,ê munto sencillo, nahún ... (ver texto completo)
252525. Te vou a contar algo sobre a pregunta que me fáis sobre Zamora, así xa se entera o teu xefe do dito en cuestión, él igual xa o sabía, porque os xefes saben de todo.

Zamora tras muchos años de construcción y destrucción, de diferentes conquistas y de haber tenido replegado el poder musulmán al otro lado del Duero sin permitir el avance a la ciudad, por fin en el 1061 con desintegración del califato cordobés, Fernando I de León repobló definitivamente la ciudad, dotándola de fueros y poderosas ... (ver texto completo)
Aprezado Piño, munto obrigado por ô béin que contaste tudo, claro de ísto xa pasau munto tempo, de tudas maneiras ô que vexo que a Urraca nahún era boa mira mandar matar al xermano Sancho, manda carallo, con razón le quedou la Porta de la Traición. O Rodrigo Díaz de Vivar, nahún sería parente do Ciz dos Campos, que dicen que gañara algunha batalla depois de morto, según ô meu xefe dis que ô ataban en cima do cabalo y os outros co medo que le tiñan que se rendian.
Unha aperta.
Recuerdo mucho a Marcelina. de pequeña siempre estabamos por su casa con aquellas gallinas que tenia por encima de la casa y haciendo travesuras por allí. Desde que se fué a la reswidencia sólo la volví a ver un verano creo que hace ya la friolera de doce años, mi madre si la vio en Zamora y me daba noticias de ella. Siemprer que paso por su casa la rrecuerdo con su andar y su fuerza. Todas estas personas que están en esta foto han sido luchadoras y las recuerdo con cariño. Patro gracias a diós está ... (ver texto completo)
El que va de vasco es como aquellos que hablan solos. Solo escribe tonterias.
Léete el Diccionario del Magoz -índice Hermisende- y verás que si que había riqueza, eran otros tiempos La lotería era el trabajo de sol a sol e incluso por la noche, léase el trabajo en los molinos del río por ejemplo, el lino, etc..
Los curas eran del Estado y tenían dinero y poder para decidir. El puente parece ser que lo pagó un particular que parece ser que tenía mucho dinero.
Lo digo por lo de la lotería.
Entra en la página del Ayuntamiento de Hermisende y ahí tienes datos de todo el Municipio. ... (ver texto completo)
La Iglesia tenía dinero en demasía. Estaban en el "Gobierno", poder de decisión...
Amiga pichula, disculpe que antes le puse pechuga, más nahún foi con mala fe so que quero ir más rapido da conta, eu istou ca cerquita do Hotel America en Pernambuco, temperatura 28ºC, si quere venir aquí a Brasil ô meu xefe di que veña, eu nahún poso ir ahí posto que teño que traballar, ahora ístamos a diseñar un producto pra matar as moscas y todo tipo de insectos, sin contaminar para favorecer ô sistema do Maroto, béin ísto último istá a dictar ô xefe nahún sei so digo béin, a coisa que si dar ... (ver texto completo)
Prezado Zé: Levo uns dias a dar voltas a cabeza, co que estas a decer nesta mensagem. Olla se discubrires un aparello pra matar as moscas y tudo tipo de insectos, tu i o teu jefe, podeis gañare munto diñeiro y logo podeis ir a vendelo as feiras eim Trashosmontes, Verin, A Mezquita, A Gudiña, Viana etc.
Gañarias, mais diñeiro a vender o invento que gañabas nas segadas y no contrabando antigamente. Mas o teu jefe gosta facer pouco de ti por que naho te diz, que os actuais botes de matamoscas perjudican ... (ver texto completo)
Yo no la conocía o a lo mejor sí pero no la recuerdo, pero como veo que la queríais mucho me uno a vuestras condolencias. DEP
Se conoce que por aquellos tiempos le tocó alguna loteria que hubiera por entonces o algo así al pueblo, porque sino no me explico como con tan sólo cinco años de diferencia contruyeron un puente y una iglesia en un sitio apartado y sin riqueza. Pero me alegro porque así es ahora nuestra seña de identidad, nuestro logo.
Aprezado Piño, que razón teñes, a que pasear y algún canda por ahí me refiero a un foro ca perto de íste, tiña que refrescar a cabeza, pois debea ter munto espesa.
Me gustaría que me aclararas ô de Zamora, pois ô meu xefe cando nahún ten prisa me suele decer que Zamora non se conquistou nunha hora. Me imaxino que se refire alguna conquista, más a min deixame fora de pista.
Unha aperta.
252525. Te vou a contar algo sobre a pregunta que me fáis sobre Zamora, así xa se entera o teu xefe do dito en cuestión, él igual xa o sabía, porque os xefes saben de todo.

Zamora tras muchos años de construcción y destrucción, de diferentes conquistas y de haber tenido replegado el poder musulmán al otro lado del Duero sin permitir el avance a la ciudad, por fin en el 1061 con desintegración del califato cordobés, Fernando I de León repobló definitivamente la ciudad, dotándola de fueros y poderosas ... (ver texto completo)
Que bien esta MARCELINA en esta foto y en nuestro recuerdo permanecera para siempre. Todas ellas fueron amigas mujeres maravillosas, Modesta cuantos tiempo pasabamos con ellas nos encantaban sus historias.
Un beso para Patrocinio que seguira por Francia, con el tiempo bueno ya pronto nos veremoos por Padornelo. CONTE.
Marcelina
Gracias por haber podido conpartir con tigo momentos muy importantes en nuestras vidas
eras una persona muy importante en nuestra familia
lo importante es que siempre seras recordada con mucho cariño
un beso para desde donde nos estes mirando que sera un buen lugar como tu te lo mereces
gracias por formar parte de un pueblo que te quiso y al que tu quisiste
modes
Sr Inda chosei. Mi más sentido pesame por la pérdida de su madre.
Me enteré ayer por mi prima Pepa y aunque son momentos que todos hemos de pasar, no dejan de ser muy dolorosos.
Y además cuando llevas tiempo, como tambien fue mi caso, con tu madre con esa terrible enfermedad en la que además de ser anciano pasa a ser un niño decadente, ese cariño se acrecenta y aunque por su bien quieres que se vaya, DICES.: Bueno, mientras la tengo aqui. La tengo.... Un abrazo y que dios la tengo en su gloria.
Recien no mas llegue a la hacienda y me encuentro el foro muy cabreado. Este Sr. Joseba y el otro Sr. Ribeiriño, van de la mano recorriendo las aguas sucias de la historia.- ¡Porque no emplean el tiempo en pensar en una idea con la mayoria.!..... Ustedes se parecen a los tupamaros, pero solo en la esencia! no es cierto ¡Creanme dan terror, sus ideas no gustan, es mas intranquilizan......! Che porque no se dejan de huevear y van a juntarse con un grupo de hitlerianos que los acojan en su seno de terror.
Ustedes ... (ver texto completo)
Arezada Pichula,ístes gaxos según ô meu xefe xa parciparin nun golpe de Estado fai tenpos, más saliole male foi tirar a primeira descarga y quedarin sin ferramenta, se vei que ian armados até os dentes, más tubo coñecemento a KGB., prepararonle un sabotaxe, no Hotel que se ospedarin romperinle as gomas das tira chinas, logo as bonbas de mano sacaronle as espoletas, total que cando forin a usar tudo istaba inutilizado y ô peor de tudo foi ô que le fixerin os aparallos de ver a larga distancia, puseronle ... (ver texto completo)
Fallecimiento de Marcelina Pérez.
Correríamos por año 1968,1970, cuando tres señores se acercaron por Padornelo para recabar historias de las personas mayores para una fundación. A los dos o tres días después me encuentro con Marcelina, y le pregunto, ¿Qué hacían aquellos señores por allí? Me contesto que era para recopilar algunos villancicos de las costumbres de ahí, para la televisión del futuro. Le insinué, si salían por TV.-! No, no, es para una TV. que están inventando! Me afirmo. Y intentó ... (ver texto completo)