A cousa foi certa, inda que arriba quedou moi resumida. Era no tempo do Reinado, e o billete, máis falso que un caldeiro de plástico para coce-la caldeirada, pasou do bar á Casa do Pobo, co seu sedal, xa noutras mans con máis xoldra nas súas uñas por aquelo da edade.
Os mozos portugueses apareceron nunha "carrinha" e estiveron na barra da casa do pobo. E foi alí onde un daqueles mociños reatou os amallós e marchou tan contento co seu tesouro para Portugal.
A miña vida, Estrella, case sempre foi ... (ver texto completo)
Mas vale asi; que la mia ha sido como o pau encebado, cuando pensas que estas arriba.., ¡a baixo! y de tanto caer ya duele ocu; con estos anos, es mellor vivirla como ven.
Saludos
Te felicito Duli; me encantan tus aciertos y este del Alcornoque, me ilustra algo que desconocia; la frecuencia en descortezarlos y la medida de su vida en el tiempo, asimismo me has traido al recuerdo, a mi maestro en primarias -Don Hugo Cardenas, Q. E. D.-; un Chilote puro corazon, que cuando las Fracciones no te entraban te llamaba CABEZA de ALCORNOQUE.
Ya te he leido en Hedradas, un gran abrazo.
Blas
Bueno, parece que el rebaño está entrendo en el redil. Si no hay pastor el rebaño se dispersa. Me alegro mucho, Sofía, de que ya hayas pasado el mal trago y te estes recuperando. Supongo que no te lo habrán hecho con laparoscopia pues has estado muchos dias ingresada... pero ya paso todo y ahora toca recuperarse. Un beso muy fuerte. También para el resto de foreros, a todos os tengo muy presentes.
Me parece Duli... es como si se hubiesen abierto las puertas del club, y, este es como un club de amistad sincera, donde el silencio se estaba prolongando mucho pero, aparece nuestra apreciada Sofia y, como lluvia al desierto florido; aparecen vuetros comentarios dando nueva vida y color al foro de Hedradas.
Te das cuenta Sofia, como se te aprecia; feliz y definitiva recuperacion es el deseo de todo este foro.
Abrazos para todos.
Blas
Amigo Manuele, forin coisas que pasarin de piquenos, tudo téin unha explicazahún, a veces que consta verlas, más ahí estahún,é como a vida mesma, la familia de la sinora pita vivia a pocos metros da nuestra casa, por la circunstancias que eu nahún debo decer, más si ela quer a min nahún me molestará, que ela o explique.
Unha aperta.
Amigo 2525, eres un fariseo disfrazado, ¿Cómo cuentas ese chiste del cura que va a Madrid al médico? Es irreverente y de mal gusto para el padre José y encima dices que es párroco en Galicia, di que es cura en la línea de La Concepción o Canarias, me están resultando un lobo con piel de cordero y para colmo escribes un idioma que solo descifro algunas palabras. Ya te he enviado el oso
Picos
Donde te metes pendón, seguro que metiendome los cuernos o con la Pita o la Loca del cuple. Te tendre que mandar el oso maloso, para que te haga un piticlin, no rima, pero suena a campanas. Mal hombre, te gustan todas, pues esta semana que viene me tienes que sacar a dar una vuelta por Chinchon que mola un montón.
Hasta mañana Chichirrin.
Ahora nos controlan mucho en la oficina y en casa mi hija intentó instalar en Windos 8, sobre el 7 que es el que tenemos, se bloqueó el ordernador y tuve que llevarlo al taller para su reparación.
¿Que tal el oso maloso? El amigo 2525 que escriba en algo tangible.
Picos
¡Qué voy a tener más kilómetros que un taxi!
Lo que sí es verdad de la buena es que a lo largo de mis muchos años he gastado tantos kilómetros de papel higiénico como para llegar de Extremadura a Santiago de Chile.
Y eso sin contar las veces que no encontré papel.
A cousa foi certa, inda que arriba quedou moi resumida. Era no tempo do Reinado, e o billete, máis falso que un caldeiro de plástico para coce-la caldeirada, pasou do bar á Casa do Pobo, co seu sedal, xa noutras mans con máis xoldra nas súas uñas por aquelo da edade.
Os mozos portugueses apareceron nunha "carrinha" e estiveron na barra da casa do pobo. E foi alí onde un daqueles mociños reatou os amallós e marchou tan contento co seu tesouro para Portugal.
A miña vida, Estrella, case sempre foi ... (ver texto completo)
Amigo 252525, me ausenté unos dias, con la esperanza de que a mi regreso, ya escribirias en castellano o un idioma entendible, pero veo que sigues en tus 13.
Fai o que queiras, pero gtebn en cuenta que te voy a enviar al oso maloso, para que que ponga el culo hermoso
Picos
Mi amigo Chicho ya creimos que te habia pillado el oso maloso y te habia hecho un descosido en tu maltrecho poto. Las Locas estan deseperadas por tus huesos, atiendelas por favor que son muy calientes y a mi me tienen hasta las pelotas.
Hasta mañana
Amigo 252525, me ausenté unos dias, con la esperanza de que a mi regreso, ya escribirias en castellano o un idioma entendible, pero veo que sigues en tus 13.
Fai o que queiras, pero gtebn en cuenta que te voy a enviar al oso maloso, para que que ponga el culo hermoso
Picos
Donde te metes pendón, seguro que metiendome los cuernos o con la Pita o la Loca del cuple. Te tendre que mandar el oso maloso, para que te haga un piticlin, no rima, pero suena a campanas. Mal hombre, te gustan todas, pues esta semana que viene me tienes que sacar a dar una vuelta por Chinchon que mola un montón.
Hasta mañana Chichirrin.
Recuerdo muy bien, Manuel, que un día escribiste que guardabas todos mis mensajes. Perdona que te respondiera entonces que los guardaras bien guardados entre tus criadillas. Algunas veces suelto improperios alocadamente.
Por todo ello:
¿Para qué reescribir la feliz historia de mi pérdidida del himen?
No se preocupe por las cosas del pasado, yo el primero que he metido el cuezo mas de una vez, pero el tiempo y la buena voluntad, hacen conocer las personas y los personajes de esta obra que es el foro. No tiene por que pedir disculpas, siempre la comprendi, lo que ocurre es que muchas veces picas o bromeas para ver hasta donde tenemos nuestros limites.
La historia del himen, fue escandalosa en el pasado, hoy es bonito ver como la juventud lo pierde sin mas. Me gustan sus relatos y en el fondo siendo ... (ver texto completo)
Pero hai que ver o bo que es contando chistes! Un fenómeno!
Estrella, conocendo o bon humor do Inda, estou por apostar que non é un chiste, éste ben foi capaz de facer o que conta, ja, ja,...
Saludos pra todos.
Amigo Manuele, forin coisas que pasarin de piquenos, tudo téin unha explicazahún, a veces que consta verlas, más ahí estahún,é como a vida mesma, la familia de la sinora pita vivia a pocos metros da nuestra casa, por la circunstancias que eu nahún debo decer, más si ela quer a min nahún me molestará, que ela o explique.
Unha aperta.
Amigo 252525, me ausenté unos dias, con la esperanza de que a mi regreso, ya escribirias en castellano o un idioma entendible, pero veo que sigues en tus 13.
Fai o que queiras, pero gtebn en cuenta que te voy a enviar al oso maloso, para que que ponga el culo hermoso
Picos
Recuerdo muy bien, Manuel, que un día escribiste que guardabas todos mis mensajes. Perdona que te respondiera entonces que los guardaras bien guardados entre tus criadillas. Algunas veces suelto improperios alocadamente.
Por todo ello:
¿Para qué reescribir la feliz historia de mi pérdidida del himen?
¡HOLA AMIGOS! Ya están aquí, llegaron ya....
Muy buenas noches
Picos
Hai xa uns trece ou catorce anos (e mentira parece), na publicidade que mandaba aos concellos unha axencia de viaxes do Levante español viña un billete de pega de 10.000 ptas: por un lado era billete, e polo revés era unha oferta de 10.000 ptas para o organizador da excursión, se lograba completa-lo bus, ademáis de dúas plazas de graza.
A cara do billete mesmo parecía auténtica.
Así é que dobleino ben doblado, para que ninguén mirase a outra cara, e metino no peto para ir toma-lo café no bar do ... (ver texto completo)
Pero hai que ver o bo que es contando chistes! Un fenómeno!
Aqui ando, no me olvido de ninguno, pero estos dias me estoy recuperando de una operacion de vesicula 12 dias en el Hospital te deja desorientada. ya os dije en fechas anteriores que el 2012 me vino retorcido, y retorcido de verdad, esperamos que el 2013 sea bueno para todos, os contare cosas, esperarme. un abrazo bien fuerte para todos repartiroslo. Sofia.
Bueno, parece que el rebaño está entrendo en el redil. Si no hay pastor el rebaño se dispersa. Me alegro mucho, Sofía, de que ya hayas pasado el mal trago y te estes recuperando. Supongo que no te lo habrán hecho con laparoscopia pues has estado muchos dias ingresada... pero ya paso todo y ahora toca recuperarse. Un beso muy fuerte. También para el resto de foreros, a todos os tengo muy presentes.