Ela era veciña miña. Non direi cantos anos me levaba, pero sí que era a noiva dun camioneiro.
¿Era Pita? Poidera ser. O que sí tiña era un impresionante moño, e non precisamente enriba da testa.
Nunha daquelas tempadas nas que se puña de morros co do camión, entretúvose en pintar de azul celeste a fiestra pola que miraba as saídas e chegadas do noivo fixo discontínuo.
A min, en lugar de Cho como me chamaba todo o mundo, ela chamábame Chochín. E chamoume unha tarde soleada de inverno para que tivera man da escada na que se encaramou para rematar a pintura do marco da ventá por fóra.
--Chochín, ollo con que se me mova a escada, que non quero levar unha pincha-carneira.
Ao mirar pra riba foi cando me decatei daquela especie de moño. ¿Seréi eu Ricardo Prat i Prat?
--Non mires pra riba, Chochín. A ver se te despistas e imos alá escada e máis eu.
E abría as pernas todo o que lle daba o palitroque da escada.
Cando foi baixando, detúvose a medio metro dos meus fociños...
--Bótame unha man, que me caio!
E boteilla, pobre de min, onde cuadrou... Quedouse queda coma unha cadeliña acariciada. Non sei se ela pensaba no camioneiro. Houbera sido millor que fora o camioneiro, porque abríu aínda máis as pernas e... eu fun aquela tarde o seu "mingitorio".
Existen orgamos-inundacións?
E por riba di que son máis corto cas mangas dun chaleco! ... (ver texto completo)
Quien os diera otro Franco, tanta democracia para que, para pasar misería, cantidad de jente buscando un trozo de pan en un contenedor y los que tenemos lo minimo pa susistir lleno de miedo par que no te roben, yo por circustancias que no bienen al caso, vivi de cerca el golpe de estado del 83 y lastima que no fuese a delante no tendriamos tanta misería, ahora es un desmadre, drogas maricones, tortilleras, endifinitiva que, todo el mundo tiene derecho, a qué sino tienes lo basico.
Fai tempo que non entro neste foro, pero considerei a necesidade de entrar, aconsellarialle a Joseba, que repasara a historia co mais detenimento antes de falar tan barato sobre o Gran Dictador. O pan de momento axente comeo fresco sen varolo e sen racionar xunto co outros alimentos que hoxe e gracias a democrácia hai de abondo, non como na dctadura.
Referente a liberdade sexual das persoas pois se respeta como en calqueira pais civilizado que é como ten que ser.
Se queremos outro Franco gardo ... (ver texto completo)
Nadie es una isla, completo en si mismo; cada hombre es un pedazo del continente, una parte de la tierra; si el mar se lleva una porción de tierra, toda Europa se queda disminuida, como si fuera un promontorio, o la casa de uno de tus amigos, o la tuya propia; la muerte de cualquier hombre me disminuye, porque estoy ligado a la humanidad; y por consiguiente, nunca hagas preguntar por quien doblan las campanas; doblan por ti.
JOHN DONNE.
Leanlo merece la pena y se aprenden muchas cosas.
Unsaludo
Nunca pense que el Sr. mas secreto, supiese tanto de nuestra historia mas reciente. Bueno la verdad es que todo el mundo tiene derecho a opinar, pero hay opiniones que te descolocan. Ahora tenemos una situación a nivel mundial, que no es facil de arreglar, pero con paciencia y buenas maneras todo es posible.
Lo primero es obligar a estos politicos ha gastar en investigar y hacer que todo el mundo tenga un trabajo digno.
Despues como todos estamos indignados, presionar para que se realicen las cosas ... (ver texto completo)
Aprezado Vicuña: Totalmente de acordo co que dices, eu pensey que xa non quedaban cabezas de Corzo, que añoren as atrocidades que se cometerin. Más referente, o que dice ista caveza cuadrada, según o meo xefe foi certo no 81 foi teixeiro, que dice que era tenente coronele da guarda civil y 83 era uha conspirazahu de coroneles, que non exutarón, por descubrilo CNI, terminarón na cadea. Uha Aperta.
Toca retirada, además aún tengo el periódico a medio leer, ¡que verguenza! y mañana hay que levantarse a las cinco. (No vale hacer rima)
Hasta mañana.
Quien os diera otro Franco, tanta democracia para que, para pasar misería, cantidad de jente buscando un trozo de pan en un contenedor y los que tenemos lo minimo pa susistir lleno de miedo par que no te roben, yo por circustancias que no bienen al caso, vivi de cerca el golpe de estado del 83 y lastima que no fuese a delante no tendriamos tanta misería, ahora es un desmadre, drogas maricones, tortilleras, endifinitiva que, todo el mundo tiene derecho, a qué sino tienes lo basico.
Fecha señalada y dura para este pais que por no entenderse se cometierón, actos que nos marcarón para toda la historia. Espero que jamas se repita y los hermanos lo unico que compartan es cariño y buena mesa.
No hace mucho he estado repasando el historial de mi padre, el cual guardo con muchisimo cariño, una laureada de San fernando, dos medallas al merito ete. etc.
Mi padre como muchos fue obligado y lo pusierón en frente de muchos que eran amigos o familiares. Para mi es una fecha triste y no ... (ver texto completo)
Amigo Varela cada vez constato que vocé e pandigo como vocé sô, gracias faceme reir, ahora dice o sinor se non serey doctor, que más quixera, deixemolo no agente secreto, que me bautizou fa tempos, claro que se me da ascoller prefería médico, ahora bein o sinor sabe que a consecuencia de non ir a iscola a veces cometo faltas de ortografía, más non e intencionada, a coisa co tema do que recetey como doutore foi por se alguen se le esquece os medicamentos y más o recordar certas fechas. Uha Aperta.
-"La persona sin un conocimiento de su historia pasada, sus orígenes y su cultura, es como un árbol sin raices".- (¿?)-
Saludos.
Un dos gaiteiros aprendeu un cantar pola súa conta, pola partitura. Cando se incorporou á banda, tocaba a peza sin esquecer corchea algunha. Só houbo un pequeno problema: 11 gaiteiros tocaban unha marcha, e un gaiteiro, unha cumbia, e coa mesma partitura e a mesma melodía. Sonche cousas do ritmo. O problema non pasou a maiores porque aquel gaiteiro someteuse de inmediato.
Coas mensaxes deste foro pasa o mesmo. Cada un as interpreta ao seu xeito, cuestión que o fai máis divertido.
E digo mal inda ... (ver texto completo)
Amigo Inda Cho Sei: Totalmente dacordo contigo, e mais tamen con GEL, non soio neste foro existe a bipolaridade, os que se escriben pra eles se contestan con outro nome, nalgun foro perto no concello da Mezquita son os campeóns da bipolaridade. Eu xa fai tempo dixen que invitaba a tres con unha consumición soia e era o mesmo. Tamen teñen arte pra falar con viciños que conocen alguns de nos e despois facer ver que coñecen a nosa familia, nalguns casos finados.
"MUY SIMPATICOS ELLOS"
UNHA APERTA ... (ver texto completo)
Bueno tu explicación me vale, pero que conste mi padre era de izquierdas y lo cojierón a la fuerza los "Franquistas" esto en realidad fue una putada.
Yo no quise empezar un debate ni ser tristón, pero estas cosas precisamente no son muy alegres, pero a si es la historia. Mi padre lucho por lo que le mandarón sin tener mas pelotas que hacerlo. Logicamente en su corazón siempre penso en "Democracia" lo malo es luchar contra hermanos y amigos.
Resumo: España fue perdedora y lo unico que se gano fue ... (ver texto completo)
Totalmente de acuerdo, los dos hicieron lo que les mandaron, el mio en aquella época creo que le daba exactamente igual, al menos era lo que decía las pocas veces que hablaba de la guerra. Me entusiasmaba escucharle contar "aquellas cosas", pero no quería hacerlo por no meternos en problemas, ni siquiera en casa, siempre decía:"Montes velan, e paredes escoitan".
Dices muy bien que quien perdió fué España, e implícitamente, los españoles, aquellos y nosotros.
-"Quien olvida su Historia, está condenado ... (ver texto completo)
Alá polo ano 1973 ou 74 sendo eu rapaz de escasos oito anos, andabamos unha tarde de domingo, varios “pintas”, ás froitas que o Agustin tiña na Cana. De repente vemos que pola canada acía nos, ven un matrimonio de carrilanos que facía pouco tempo vivían no pueblo, ó que chegaran para traballar na CECEA. Nos espantados por tal de non ser descuberta a nosa trasgada, metimonos na caseta que ó pé do camiño había, e creo que inda hai, engatemos pola parede e agazapemonos no alto, por tras de unha viga. ... (ver texto completo)
Supongo que a tu padre, igual que al mio, los pillaría en el lado de los rebeldes golpistas, aunque ellos, por supuesto, eran totalmente ajenos a cualquier ideología, por lo menos mi padre, lo digo mas que nada por su edad ya que mi padre no había cumplido los 18 años cuando lo llamaron a filas.
Si, tienes razón, no me expliqué, pero fué intencionado. No quisiera ser yo el primero en abrir el debate político en el foro, aunque no tendría inconveniente en continuarlo si alguien lo propone.
Durante ... (ver texto completo)
Bueno tu explicación me vale, pero que conste mi padre era de izquierdas y lo cojierón a la fuerza los "Franquistas" esto en realidad fue una putada.
Yo no quise empezar un debate ni ser tristón, pero estas cosas precisamente no son muy alegres, pero a si es la historia. Mi padre lucho por lo que le mandarón sin tener mas pelotas que hacerlo. Logicamente en su corazón siempre penso en "Democracia" lo malo es luchar contra hermanos y amigos.
Resumo: España fue perdedora y lo unico que se gano fue ... (ver texto completo)
Supongo que a tu padre, igual que al mio, los pillaría en el lado de los rebeldes golpistas, aunque ellos, por supuesto, eran totalmente ajenos a cualquier ideología, por lo menos mi padre, lo digo mas que nada por su edad ya que mi padre no había cumplido los 18 años cuando lo llamaron a filas.
Si, tienes razón, no me expliqué, pero fué intencionado. No quisiera ser yo el primero en abrir el debate político en el foro, aunque no tendría inconveniente en continuarlo si alguien lo propone.
Durante ... (ver texto completo)
Jaja, copiña de guindas pola mañá, martini o medio día e pola noite o que caera. Decía que prefería vivir un ano agusto que vivir mutos privándose dos seus "caprichos". E así o fizo, viviu e morreu como él quería. Tu tiñas que haberlle dado a el outra brocha, e que te axudara en compensa a túa paciencia. Ben decía a miña querida nai: "este falabaratos cando vai non ten volta". Pero a min, como nos pasa a todos cando pensamos nos seres queridos que perdimos, ¡xa quixera que ainda me poidera dar a ... (ver texto completo)
Lo peor que tiene esta vida es ser de sentido único, hagas lo que hagas, no puedes dar marcha atrás y volver a empezar. Aunque muchas cosas las haríamos igual, otras seguro que las cambiaríamos, por lo menos eso me parece, con la perspectiva que te da el tiempo. Seguro que le pasa a mucha gente, a menudo escuchas decir: tenía que haber estado mas tiempo con mis padres, abuelos, etc., también con la gente mayor del pueblo, que tanto podían enseñarnos. Hoy me gustaría saber muchas cosas que ocurrieron ... (ver texto completo)