Dec e oho de Julio: 10 e 8, son 108, nahu está ben, que non torne, por se me equeiboco outra vez. Muntos compridos pra tudos.
Fecha señalada y dura para este pais que por no entenderse se cometierón, actos que nos marcarón para toda la historia. Espero que jamas se repita y los hermanos lo unico que compartan es cariño y buena mesa.
No hace mucho he estado repasando el historial de mi padre, el cual guardo con muchisimo cariño, una laureada de San fernando, dos medallas al merito ete. etc.
Mi padre como muchos fue obligado y lo pusierón en frente de muchos que eran amigos o familiares. Para mi es una fecha triste y no ... (ver texto completo)
Gerundina; e logo, ¿porque non cabe posibilidade algunha de que Ricardo fora o que estoupara a testa contra o cumieiro?
Un dos gaiteiros aprendeu un cantar pola súa conta, pola partitura. Cando se incorporou á banda, tocaba a peza sin esquecer corchea algunha. Só houbo un pequeno problema: 11 gaiteiros tocaban unha marcha, e un gaiteiro, unha cumbia, e coa mesma partitura e a mesma melodía. Sonche cousas do ritmo. O problema non pasou a maiores porque aquel gaiteiro someteuse de inmediato.
Coas mensaxes deste foro pasa o mesmo. Cada un as interpreta ao seu xeito, cuestión que o fai máis divertido.
E digo mal inda ... (ver texto completo)
Pois sí, a bipolaridade mais o trastorno disociativo sonche doenzas xeneralizadas en alguns foros. Uns persoaxes debaten consigo mesmos, outros parecen a personificación do Doctor Jekyll e Mister Hyde e outros, istes son os máis graciosos, primeiro cágana para despois poder rectificar, porque parece ser que iso é cousa de sabios... de todo ten que haber na viña do señor. O importante é que non perdamos o sentido do humor e que nos sigamos divertindo, que como di certa señora na tvg "a veces nos esmendrullamos ... (ver texto completo)
Felicidades por atua menxaxe, estou munto de acordo con vocé, más isto recordame os meus tempos de mariñeiro, según decia o capitán avia que saber sobreponerse a las adversidades, cando xente e mediana mente intelexente ista un bocadito preparada que non e meu caso, acoisa resulta mas facil. Ahora como dice o meu amigo Barxés me gustaría pro mes de Agosto facer uha comida tuda malta xunta, assín nos coñeceriamos un bocadito mellor. Uha Aperta
Saún un fiel seguidor de vocé, por os seus relatos, mas ésta que acabas de contar vai con retentin ou nahu, de tudas maneiras o sinor expallase munto ben, olle amin pasoume algo parecido tambien viña de pescar, só que eu iva de tudo o día mas a consecuecia da tormenta, voltei namais xegar o rio. Amiña sorpresa e co chegar a casa vi un bulto muy pequenito o pe da muller na cama, resultando ser o Bonifacio, tambein Alcalde, feo como el sô, munto mas pequeno que eu, mas como e que me pois os cornos ... (ver texto completo)
Un dos gaiteiros aprendeu un cantar pola súa conta, pola partitura. Cando se incorporou á banda, tocaba a peza sin esquecer corchea algunha. Só houbo un pequeno problema: 11 gaiteiros tocaban unha marcha, e un gaiteiro, unha cumbia, e coa mesma partitura e a mesma melodía. Sonche cousas do ritmo. O problema non pasou a maiores porque aquel gaiteiro someteuse de inmediato.
Coas mensaxes deste foro pasa o mesmo. Cada un as interpreta ao seu xeito, cuestión que o fai máis divertido.
E digo mal inda ... (ver texto completo)
Lo digo con el corazón, eran muy buenos los dos, aunque tenía mas confianza con tu padre. Me hace gracia lo de "víctima", pues..., en confianza y con cariño, te confieso que alguna vez casi me sentí como tal. Me explico.
Abría el bar sobre las nueve, nueve y mdia; ponía todo en marcha, mesas, cafetera, etc., pero, sobre todo en invierno, no solía haber gente hasta las doce, mas ó menos, entonces aprobechaba ese tiempo para hacer otras cosas, pero claro, el bar estaba abierto y él venía mas que nada ... (ver texto completo)
Jaja, copiña de guindas pola mañá, martini o medio día e pola noite o que caera. Decía que prefería vivir un ano agusto que vivir mutos privándose dos seus "caprichos". E así o fizo, viviu e morreu como él quería. Tu tiñas que haberlle dado a el outra brocha, e que te axudara en compensa a túa paciencia. Ben decía a miña querida nai: "este falabaratos cando vai non ten volta". Pero a min, como nos pasa a todos cando pensamos nos seres queridos que perdimos, ¡xa quixera que ainda me poidera dar a tabarra un chisquiño! Saúdos. ... (ver texto completo)
Apenas le quedan dos horas a este día en el que se recuerda aquel fatídico "18", de hace 75 años.
Lo peor es lo que queda...
Buenas noches.
Dec e oho de Julio: 10 e 8, son 108, nahu está ben, que non torne, por se me equeiboco outra vez. Muntos compridos pra tudos.
ESGUINCE:"Uno, mas catorce".

ESMALTE:"Ni lune, ni miécole".

SORPRENDIDA:"Monja en llamas".

SORPRESA:"Monja en la carcel".

<<<<< <<<<< <<<<
Ya participe en uno celebrado este invierno y sali ganando todas las partidas, espero que en un evento tan serio logre hacer lo mismo. Con el premio tan soculento creo que podre hacer grandes cosas. Espero que tu participes tambien. Si gano me ire a las Isla de Pascua que hace muchos años que le tengo ganas.
Un saludo.
Bueno, ya participé alguna vez, mas que nada para hacer grupo al ser pocos los jugadores disponibles, en cuanto se agregaba alguno yo me preocupaba mas de que no le faltara el vino. Si me coincide no descarto mi participación.
Hablaremos.
É un gran honor que me compares cos meus queridos pais, polo menos para min sí que foron grandísimas persoas das que aprendín a ser o que son. O meu pai falador como un sacamuelas, pero eso sí, non facía diferencias, trataba a todo o mundo por igual, con xente nova ou maior, grande ou pequena, él sempre tiña algo que comentar ou que contar. Non sabía que tú tamén te encontraras entre as súas "víctimas" jaja. Xa me contarás algunha desas historias...
Lo digo con el corazón, eran muy buenos los dos, aunque tenía mas confianza con tu padre. Me hace gracia lo de "víctima", pues..., en confianza y con cariño, te confieso que alguna vez casi me sentí como tal. Me explico.
Abría el bar sobre las nueve, nueve y mdia; ponía todo en marcha, mesas, cafetera, etc., pero, sobre todo en invierno, no solía haber gente hasta las doce, mas ó menos, entonces aprobechaba ese tiempo para hacer otras cosas, pero claro, el bar estaba abierto y él venía mas que nada ... (ver texto completo)
Entre tu y el agente secreto quereis que me cague de risa, hoy me lo he pasado muy bien, porque todo es broma y alegria. Este es el foro que me gusta, tanta seriedad y contestaciones con rintintin ya esta uno hasta las pe.................
Ahora mismo he dejado a mi hermano, hemos estado cenando juntos y lo hemos pasado en familia que es lo mas bonito. Un abrazo buenas noches.
Eso está bien, si conseguimos que heches unas risas y pases un rato agradable, por lo menos yo, me siento satisfecho. A ver si vamos entrando en esta dinámica de buenas maneras, y recibimos los mensajes de forma positiva. Contamos con la excelente colaboración de Gel, pero para este cometido, hecho de menos a Peteretiño. Espero que se anime en un futuro no muy lejano.
Me alegra mucho saber que tu hermano ha estado contigo, deduzco que se encuentra mejor. Le das un abrazo de mi parte.
Otro para ... (ver texto completo)
No te veo muy interesado en participar de este grandioso evento "cultural-deportivo-gastronómi co". ¿Te imaginas en la gran final con el Nº1?, seguro que sabes a quien me refiero.
¿Anímate hombre!.
Ya participe en uno celebrado este invierno y sali ganando todas las partidas, espero que en un evento tan serio logre hacer lo mismo. Con el premio tan soculento creo que podre hacer grandes cosas. Espero que tu participes tambien. Si gano me ire a las Isla de Pascua que hace muchos años que le tengo ganas.
Un saludo.
No te quepa la menor duda, nunca vi tu mensaje con mala intención. Lógicamente, sí, es una corrección, pero muy correcta (valga la redundancia) incluso con tintes de humor, pero me sirvió de mucho, porque ese nombre y otros de naturaleza similar nunca se me olvidará como se escribe.
Si, lo miré en la wikipedia y lo anoté correctamente en un papel, pero después a la hora de escribirlo cambié las letras de sitio, además de omitir la ó.
Una de las razones por la que no me sentí molesto en ningún momento ... (ver texto completo)
É un gran honor que me compares cos meus queridos pais, polo menos para min sí que foron grandísimas persoas das que aprendín a ser o que son. O meu pai falador como un sacamuelas, pero eso sí, non facía diferencias, trataba a todo o mundo por igual, con xente nova ou maior, grande ou pequena, él sempre tiña algo que comentar ou que contar. Non sabía que tú tamén te encontraras entre as súas "víctimas" jaja. Xa me contarás algunha desas historias...