Chicho la vida es asi, pero como bien dices hay que vivirla y ser feliz, hay veces que cuesta, porque hay que sortear muchas dificultades.
Gracias por tan bonitos consejos.
Un abrazo amigo
Manuel Varela, Que gusto ver tu respuesta, sinceramente, me sentì feliz como un enano, (verás que he adoptado algunos dichos, y giros idiomaticos de ella bella ESPAÑA, I tengo muchos mas que me identifican aunque sea de familia Italo-Argentina) Bien vamos al grano, dime que profesión tienes? Por que yo estuve en España por mi profesión de Cocinero, Picos de Europa, en Santa Maria de Valdeón, y de allí a Mi Hermosa Madrid, en Alcobendas, En los Mesones de Ortega Cano, además de algunos otros Chiringuitos ... (ver texto completo)
Antonio Garcia, tenemos muchas cosas en comun, por ejemplo el segundo apellido (Garcia) Yo soy Agte Comercial Colegiado y viajo por todo España, fijate lo pequeño que es el mundo que todos los sitios que nombras yo pase por ellos y comi en mas de uno, Alcobendas empece a vender ya hace mas de cuarenta años, la conozco como la palma de mi mano. Los picos de Europa sigo teniendo clientes.
Me encantan tus comentarios, espero que lo pases bien con nosotros, como bien dice Chicho aqui hay de todo, pero ... (ver texto completo)
Hola Chicho, gracias por la gentileza de responderme y piensa que estamos a 15.000 km de distancia, pero Gracias al Foro de Pueblos de España, cosa que agradesco a Diós haberme hecho descubris estos sitios informáticos de conección, y tan queridos por mí, esos sitios de pueblos, aldeas, y hermosas Ciudades Españolas, que sigo por televisión por medio de Televisión Española Internacional, en mi Tv. diariamente, Bien te dirè que me divertí muchísimo con tus chistes, soy una persona de 68 años, pero ... (ver texto completo)
Amigo Antonio García: La distancia hace amigos, en los foros somos muchos, con distintas ideas, cultura, preparación, clase social y etc. Pero ten por presente, que, lo único que nos mueve, son los comentarios más bien jocosos y dicharacheros. Nos distraemos, Hacemos el tiempo más corto y más lento, no queremos que todo pase de prisa, aunque por desgracia, no lo podemos detener, pero lo intentamos, seas bien venido a este fofo en el nombre de todos los foreros de España y en el mío propio.
Cuenta ... (ver texto completo)
El día 8 de septiembre es la fiesta del pueblo de Lubián, se organiza "O Carro Enfeitado", tradición que no se ha perdido, sólo que antes se usaba un CARRO con unas vacas y ahora un TRACTOR con remolque, ya no queda ninguna vaca en Lubián. Este sábado pasado estuvimos en Valsaín (Segovia) y había un rebaño de vacas que llevaban esquilas y por la tarde un rebaño de ovejas y cabras también con esquilas; ese sonido me hizo volver a la infancia de una forma increíble, ya no se oyen las esquilas por ningún ... (ver texto completo)
Muy ben Inda. Decrua en Maio, bima en San Juan e colleras pan. O de embelgar cos guizos do esterco tamen o faciamos nos, pero antes o arrancalos na corte como salpicaban latigazos de bosta a cara e a roupa dos labregos. Acordome tamen da impresionante vision das estrelas camiño da leira. Ben definidas todas as contelaciois e como meu pai me ensinaba o nome delas. Nunca mais as volvin a ver tan clariñas, igual tamen e porque as miraba cos ollos de un neno e a mirada e mais limpia.
Ai, bubela! Pois os níus de bubela inda cheiraban peor ca o esterco dos porcos nos renovos!
Muy ben Inda. Decrua en Maio, bima en San Juan e colleras pan. O de embelgar cos guizos do esterco tamen o faciamos nos, pero antes o arrancalos na corte como salpicaban latigazos de bosta a cara e a roupa dos labregos. Acordome tamen da impresionante vision das estrelas camiño da leira. Ben definidas todas as contelaciois e como meu pai me ensinaba o nome delas. Nunca mais as volvin a ver tan clariñas, igual tamen e porque as miraba cos ollos de un neno e a mirada e mais limpia.
Moi ben esa sementeira.
Menos mal que a decrúa maila bima xa as fixera eu diantas coa Corala e a Macarena.
Eiquí as embelgas, para sinalar ata onde se botaban os mangados de grao, facíanse cos garamuxos do propio esterco, co aqueles guizos que aínda quedaban do estrume xa podrido, espetados por ringleiras.
Antonio García Ángel: Me alegro de tu participación en el foro, yo tan solo me entretengo y paso el tiempo de forma agradable, que es la mejor forma de llevar la vida, que en si ya es amarga e ingrata, por eso uso el foro para evadirme de la rutina cotidiana.. Tampoco soy machista, más bien me domina la mujer.. jakajakajakajaa.
Un cordial saludo
Hola Chicho, gracias por la gentileza de responderme y piensa que estamos a 15.000 km de distancia, pero Gracias al Foro de Pueblos de España, cosa que agradesco a Diós haberme hecho descubris estos sitios informáticos de conección, y tan queridos por mí, esos sitios de pueblos, aldeas, y hermosas Ciudades Españolas, que sigo por televisión por medio de Televisión Española Internacional, en mi Tv. diariamente, Bien te dirè que me divertí muchísimo con tus chistes, soy una persona de 68 años, pero ... (ver texto completo)
Antonio Garcia Angel, aca estamos para que disfrutes de este rincón virtual.
Conoci la Argentina y me encanto, tengo gratos recuerdos de Mendoza, zona de vinos y buena carne. Los sitios que vivistes en España los conozco bien por mi profesión y tambien son muy bonitos. Aqui siempre tendras amigos, yo ya me tomo la palabra. Un abrazo amigo, tengo familia en Bernal, restos de la familia que emigro y fuerón naciendo porteños.
Un abrazo
Manuel Varela, Que gusto ver tu respuesta, sinceramente, me sentì feliz como un enano, (verás que he adoptado algunos dichos, y giros idiomaticos de ella bella ESPAÑA, I tengo muchos mas que me identifican aunque sea de familia Italo-Argentina) Bien vamos al grano, dime que profesión tienes? Por que yo estuve en España por mi profesión de Cocinero, Picos de Europa, en Santa Maria de Valdeón, y de allí a Mi Hermosa Madrid, en Alcobendas, En los Mesones de Ortega Cano, además de algunos otros Chiringuitos ... (ver texto completo)
A bubela da casa da maria do marcial. Que maravilla, como describe perfectamente todas e cada unha das tareas da sementeira, xunxir as vacas e apor o carro, as molidas, o garapio, esparexer o esterco, feixe da palla pra facer as embelgas, leira arada co arado romano, o rapaz "tente arriba, tente abaixo"... así o lembro nin mais nin menos
Unha forte aperta Bubela, por refrescarnos a memoria con tantas realidades de fai tempo.
Buenos días Barxés; ¡cómo te gusta recordar estas vivencias!. Cada ano se repetían as mismas faenas, as mismas voltas de arada, cada unha no seu tempo pra chegar as leiras ó tempo da sementeira sin unha herba, pra facer boa laboura, e que o "pan" nacera forte, e libre de cualquera impedimento.
Un forte abrazo, amigo.
Hola, Ballesteros, non teño nada que correxirte porque é así como dices: desde ben pequeniña sempre axudei a meus pais no que tocase, no bar, nas fotos, no campo, cos animales, a conducir, a levar a casa..., o que ficese falta. Os rapaces de ahora non tein nin idea de como traballábamos os de antes. E inda así, non creo que sean mais felices do que fun eu cos meus queridos pais e irmaos.
En cuanto as loubanzas que fais sobre a miña persona, non son eu quen debe aseguralas. Sí te direi que son feliz ... (ver texto completo)
Hola, O candil; como tú ben dices, tampouco son eu quén pra calificarme; eu, simplemente,... son. Que sean os demáis os que me valoren; eso sí, se pode ser, con argumentos e criterio, pra ben ou pra mal. O que sí podo asegurarte é que me sinto satisfeito cuando lle fago ben a alguén; e pido perdón cuando poda facer daño, aunque sea inconscientemente. Ademáis, alguén inteligente no seu día dixo algo así: "Un individuo no es como él quiere ser; sino que, será, como el otro quiera que sea".
Cuando ecribiche o mensaxe, xa eu estaba na Vilavella, por tanto non lle pude dar recuerdos a teu irmao, inda que alí estuve os dous días a xogar a partida. Pero non te preocupes que llos daréi na próxima vez.
Un forte abrazo ... (ver texto completo)
Son as cinco da mañan, hai que levntarse cediño, ir sacando as vacas da corte, xunxilas, e apor o carro. Xa onte a tarde, arrancando co garapio, recebendo as salpicadelas e botando o carro ca espalladeira, deixamos cargado o carro de esterco. O pai saca unha vaca e deixa o rapaz, que solo ten seis anos, pegando dela hasta que saca a outra, unha vez xuntas, colle o xugo cunha mau e ponho encima das molidas, xunxen a parexa e repiten a operacion ca segunda parexa. Ahora ai que apor os carros e guiar ... (ver texto completo)
Certo, bubela: todo correcto e ben contado. Eu, se me permites, agregaríalle un pequeno detalle: se se levantan as cinco da mañá pra xunxir, quere decir que non "acomodaron" as vacas antes. Indo o carro cargado e levando encima o arado, a semente e mais a palla pra embelgar, non viña mal levar tamén un feixe de millos, ou un par de mañuzos de herba, pra que, cuando o gañán faga un alto na sua xornada (entre 9 e 10) pra mandarlle unhas magras de xamón e unhos chourizos, todo ben regado con viño de ... (ver texto completo)
Antonioooooooooooooooo. Tengo familia en Lanuss donde se coje el colectivo nº98
a dos cuadras de la avda principal. Estos son hermanos de los de Mendoza y Rio Gallegos... Joder y son todos de Boca, ni uno solo de River
chistes de hombres y mujeres, hola chicho, soy antonio de buenos aires argentina, verdaderamente me diverti mucho con tus chistes, soy hombre pero no machissta i me identifique con algunos de ellos, es mas he leido algunos de tus emails. de otros temas, y verdaderamente e visto y conocido cosas interesante de tu parte, considerame un amigo de estos foros de pueblos de españa que me integran i me hacen sentir tan bien. no es en vano mis casi 10 años de vivir por picos de europa, y madrid, sitios que ... (ver texto completo)
Antonio Garcia Angel, aca estamos para que disfrutes de este rincón virtual.
Conoci la Argentina y me encanto, tengo gratos recuerdos de Mendoza, zona de vinos y buena carne. Los sitios que vivistes en España los conozco bien por mi profesión y tambien son muy bonitos. Aqui siempre tendras amigos, yo ya me tomo la palabra. Un abrazo amigo, tengo familia en Bernal, restos de la familia que emigro y fuerón naciendo porteños.
Un abrazo
Amigo Chicho, decirte que la pagina de la emigración no sale ni a tiros, o yo soy muy burro. La emigración para mi fue una pagina en mi vida, creo que si vuelvo a nacer la repito, la vida es una lucha sin cuartel, y hay que estar donde hay vida y economia. Gracias a ello conoci un pais fantastico (Chile) y claro que sufrimos, pero los Gallegos no le tememos a los problemas y al sufrimiento, Dios nos hizo duros y trabajadores.
Un saludo