Aprezado Camba, vexo que é todo un poeta, además carregado de buenos sentimentos, claro que isto mo dixo o padre, béin munto obrigado por recordarse de min, efectivamente cuenta mes eu seguei de garoto pro gado.
Espero y desexo que se animen los foreros que escribian ca assín coma os que leen as cuatro letras que eu escrebo mal escritas.
Un forte abrazo amigo Camba.
Amigo 252525
Penso que pra segar a mes á que me refería, hay que manexar un fouziño virtual.

Un abrazo.
No estos cucurriles, pero algo similar hemos comido hoy a mediodía (boletos) como es lógico, estaban congelados y precocinados con jamón, pimientos, ajo, quizá alguna cosa mas que yo no se, (los hizo Mary Tere) Total, que estaban mucho mejor que la carne a la que iban de guarnición, lo hemos regado con una botella de sidra, que también está muy rica, esta última que hice, sin lugar a dudas, ha salido mejor que ningún otro año.
Quero dar as graciñas, os prados, touzas, leiras da Seragrande, o Avesedo, ... (ver texto completo)
Aprezado Camba, vexo que é todo un poeta, además carregado de buenos sentimentos, claro que isto mo dixo o padre, béin munto obrigado por recordarse de min, efectivamente cuenta mes eu seguei de garoto pro gado.
Espero y desexo que se animen los foreros que escribian ca assín coma os que leen as cuatro letras que eu escrebo mal escritas.
Un forte abrazo amigo Camba.
El viento sopla con fuerza,
lo oigo por la ventana.
Hoy estamos en invierno,
y primavera será mañana.

Ya llega la primavera,
la golondrina está aquí,
la misma que todos los años
siempre llega por Abril.
... (ver texto completo)
Veo que cada dia esto se está animando. También ha entrado el Ruprecio que se enamoro de una jaliña casada. Yo creo que tiene que hacer caso al Portuguesito que sabe mucho de estos parajes.
Un saludo para el melenas que ahora trabaja en Ourense. Un cariño para el padre Joselito....
Aprezado amigo, me parece correcto que le gosta la sinora Dona Pita miuda, es decer a miña ex, más le debo informar que istá casada y béin casada con un militare demócrata y de munto prestixo, más con respeito a min sempre la tratei como ela merecía, más claro eu entendo que eu sólo era un bon segador de centenos cumplidos entón ela vió la posibilidad de xuntarse con el militare y le cambió munto la vida, coisa que eu depois de tudo me alegré un monton porque la quería con tuda miña alma.
Assín ... (ver texto completo)
Despues de recorrer gallineros de toda España regreso en busca de mi enamorada Pita o jaliña. No soy capaz de quitarla de mi mente. Sabiendo que estuvo en brazos del Portugues.. regreso para luchar por sus plumas. De pensarlo se me eriza la cresta.
... sobre el descubrimiento de los restos del marinero Miguel de Cervantes, herido en la batalla naval de Lepanto, que por cierto, de ella se deriva el nombre del gorro de los marineros. El "lepanto".

Por las tierras de
su Patria, el Cid,
cabalgó.

Por los mares de
mundo, Colón
navegó.
... (ver texto completo)
donde dice:

Por los mares de
mundo...

quise decir:

Por los mares de
este mundo...

Perdón ... (ver texto completo)
... sobre el descubrimiento de los restos del marinero Miguel de Cervantes, herido en la batalla naval de Lepanto, que por cierto, de ella se deriva el nombre del gorro de los marineros. El "lepanto".

Por las tierras de
su Patria, el Cid,
cabalgó.

Por los mares de
mundo, Colón
navegó.

En la mente de
Cervantes, el Quijote
se creó.

Personaje; dos, reales,
y uno solo de ficción,
con grandes similitudes,
en el DEBER y el HONOR. ... (ver texto completo)
... día a todos los Pepes, Pepas y papás.

Un abrazo.
Aprezado amigo vexo que o sinor parece que béin en sahún de paz,ísto xa é munto, logo con respeito a min por lo menos dice que me fago o tonto, teño que decir que munto obrigado por lo menos istá a mellorar fai tempos atrás decía o sinor que eu era tonto, béin listo, listo nahún sahún más xa digo tonto, tonto tampoco porque me istou a dar conta da sua melloría é decer xa comenza a valorar os meus amigos a min o decer que me fazo o tonto o sinor mesmo recoñe que nahùn sahún, totale que alguns ponos ... (ver texto completo)
Sr. Aporta, bostede pareceme igual que ó Sr Varela un home responsable, o que pasa e que o 252525 faise o tonto pareceme a min... que terá que ver un carballo cun carallo ou ó farelo co borrallo ou a cebola co allo pra estar confundindose sempre conmigo que por certo Sr. aporta bostede tamen se confundío pensome que sin querer se trabucou. Espero que este foro se anime en paz como fai sempre o Sr Inda Cho Sei,ó Sr. Telesforo e a sua Esposa Dona Pita Moñuda, tamen era simpático Portu Almeida Teixidó ... (ver texto completo)
Sr. Carballo usted quería animo en este foro y lanza dos piedras y despues calla.
Usted lo que quiere es que salga el Sr Ze y otros participantes para solo meterse con ellos.
EL QUE CALLA OTORGA
Dos borrachos están caminando hacia un bar, y uno le dice al otro:
- Mira, tío ves esas bragas en el tendedero de esa casa?
- Si ¿qué pasa? le contesta el otro.
- Te apuesto una botella a que son de mi madre.
- ¿Qué te pasa tío? estás borracho, si yo se bien dónde vive tú madre.
- Mira, para salir de dudas, preguntamos.
Tocan a la puerta y sale una señora. El borracho le pregunta:
¿De quien son esas bragas que están tendidas en el balcón?
- ¡De tú madre, imbécil!
- Ya ves tío, has perdido.
Estaba unha pita escarbando no camiño tranquilamente, a raposa que a vigilaba pega un pulo e a engancha polo pescozo, a pita media afogada suplicaba que a deixara, que salira un momento a escarbar co fin de espantar os piollos, pero que no poleiro tiña unhos cuantos polos que atender, xa van indo grandes, dentro de unhos días veis e xa tos saco para fora é nos comes a todos, preferimos morrer xuntos.
Despois foi, pero levóule unha cadela con cadeliños pequenos en lugar dos polos. A raposa iba escapando, correndo todo cuanto podía e decía:
Arriba pernas arriba zancas, que en este mundo todas son trampas.
A raposa e mui lista, pero tamén ten os séus problemas.

Outra vez era unha gata, veu a raposa pra a ooller é dixole a gata:
-Mira, deixame que ahora vein as matanzas, e levóle as frebas as mulleres y engordo, volves dentro de unhos días.
- Sí, pero despois non te agarro!
- Claro que me agarras, eu hei salir a mexar, e collesme.
Pasaban os días, a raposa espera, espera, pero a gata na ventana, mirando pro camiño tan tranquila, o ver que non saía a gata, dixole a raposa:
- ¡Anda gatiña! sai, ven a mexar!
- y ela contesta:
-Non, ahora meixo en casa. ... (ver texto completo)