Pueblos de España non é un grupo, señora. Vostede e máis eu parece que nunca estaríamos no mesmo magote.
En España hai catro linguas recoñecidas como oficiais pola nosa Constitución. Dentro de www. pueblos-espana. org, ésta é a páxina de EDROSO, do concello de Lubián, onde se falou galego toda a vida, e non imos deixar de falalo porque lle pete a vostede.
Por outra banda, o certo é que a lingua galega é tan española coma o castelán. Foi nela na que Alfonso X (un sabio) escribiu os seus cantares. ... (ver texto completo)
Aprezada ex, pero muller de unha cana, tú creés que istamos en fechas de contar esas cosas, que falta de respeito o padre Xosé y a tudos os creyentes, o padre más todo día de procisiahún y tú a contar o do burro, icoméndate a Deus noso señor se queres ganar o Ceu
Buena señora o señorita: Ni el Generalísimo fue capaz de prohibir a estas buenas gentes la utilización de su idioma. Hable y escriba usted como quiera, y deje que cada persona lo haga también.
Por otra parte convendría que usted se leyera el Estatuto de Autonomía de Castilla y León, en donde encontrará un artículo que dice:
"Será objeto de respeto y protección la lengua gallega en aquellos territorios de Castilla y León donde se utiliza".
Como consecuencia hay más de mil alumnos que estudian gallego ... (ver texto completo)
Ninguén che obriga a traducilo.

Nadie te obliga a traducirlo.

El mayor acto de incultura es la falta de respeto a la lengua vernácula propia, por encima de rayas trazadas en los mapas. Seguramente "aes" escribió su relato tal como lo sintió, y en su lengua materna. En ningún momento lo habrá hecho para molestar a nadie, ni para provocar este eterno debate, como si los nacidos en los territorios de Castilla y León donde se habla el gallego tuviéramos que mutilar nuestra cultura materna.

Eu ... (ver texto completo)
También soy castellano, me gusta el castellano como el que más, sin embargo, me encanta hablar gallego como siempre se ha hecho en los pueblos de la Alta Sanabria, lo de escribir en gallego, también escribo algo, lástima que por entonces no se daba en los colegios y no puedo hacerlo como yo quisiera.
Quero decir, que aiquí falando galego nos encontramos mui ben (como en casa) a min me da, que tú o entendes perfectamente sín necesidad de traductor.
Permítanme, amigos de este Foro, que hoy practique mi incipente gallego con este cuento que paso a relatar:

--Qué pasou, María? Cómo hai tantas mulleres na túa casa? Morreu alguén?
--Sí, o meu burro matou dunha couce ao meu home.
--Vaia, síntoo... E todas esas mulleres o coñecían?
--Non... Só veñen a pescudarme o burro!
Despertado de la siesta, vengo a redactar el presente parte para invitar a los dos clérigos hospedados en ese hotel de Benidorm a tomarse sendos vasos de agua bendita a la salud de un servidor y su adorada Pita.
Nuestro feliz trío se conforma con desvirgar esta tarde una botellita de Ferreira, de las bodegas de Vilanova de Gaia.
Salud.
Padre Rodolfo quiero confesarme, he pecado de pensamiento, no me quito de la cabeza a una forera y añoche soñe con ella y le hacia un pinchito.
Digame si esto es malo y donde me quiere confesar. Podemos quedar en el Dn. Pepe y ya de paso me invita
Gracias
Amigos del foro, veo que el foro de mi pueblo ha resucitado, de lo cual me alegro muchísimo, no podía ser de otra manera. Lo que pasa es que el "alma mater" no aparece y creo que, desde mi punto de vista, la gran mayoria de foreros lo echamos de menos, y no es otro que "D. Manuel Varela García". Espero que después de leer esto, por favor hagas acto de presencia, sabes que sin ti esto está descafeinado aunque siempre habrá algunos, muy pocos, que no les guste.
Agora que van chegando as anduriñas, apareceu tamén polas Carvalhas o Zé, despois de dous anos peregrinando co Padre por Pernambuco.
Din os seus veciños da Moimenta que cando abrazou á súa ex-muller unha vez de volta, fíxolle esta confesión:
--Ai Pitiña, eu sigo a quererte moito, e botaba de menos estar contigo. Alí había mulleres moi bonitas, pero cando chegaba a hora H pensaba en tí e baixaba de encima delas...
E a Moñuda contestoulle:
--Eu tamén aínda te quero moito a tí, pero has de entender ... (ver texto completo)
Aprezado Inda, creo que nahùn debía andar a falar das nosas intimidades, é decer tanto miñas como da miña ex, Dona Pita Miuda, béin eu penso que por el respeito que debíamos ter más que nada al padre Xosé y más, istamos en somana Santa tiempos de rezos y procesiones. Nahún é que a min me moleste más xa digo el padre me dice recemos un par de oraciones por el sinor Inda. Con relazahún a istes sinores tanto el Azadón como el Sinor Carallo me parece que téin ganas de brincadeira.
Unha aperta a tuda ... (ver texto completo)
Sr. Azadón usted no sale casi nunca y cuando lo hace es para lanzar un disco muy largo.
Fodase o galo
Sr. Carballo mis disculpas por mis bromas con el
''Carallo ''era para ponerlo aprueba sobre su cabreo. Veo que viene con ganas de disfrutar y dejar vivir.
Referente al Barsa solo dirijo un equipo infantil en Valladolid y la verdad es que cada dia me siento mejor con los niños.
EL COLOR DEL BARSA ME PRODUCE ALERGIA.
Grande amigo Piño, Nos tamen facemos o mesmo pero cos niscalos, tamen conxelados e precociñados que moitos collemos este ano pasado asi como cucurriles e boletos pois son os únicos que collemos, pois o resto temos medo a collelas por descoñecemento.
Comentalle o Sr Romerales cando veña por Lubian que podeis baixar hasta Barxa a probalas con un viño da casa e se non ouvese xa haberá outras viandas pra acompañalo.

Unha aperta pros dous.
Amigo Barxes. Moitas gracias por esa invitación, sí, estou seguro que pasaríamos un rato agradable charlando é metendolle mau a esos níscalos é o que fora necesario (mau é dente) sobretodo, ainda o que máis se valora e o saber estar das personas, levarse ben con todo mundo, a poder ser, e vivir a vida sin complicala demasiado, xa ela por si sola, se encarga de pegar algún latigazo de vez en cuando. Ahora ben reciente temos ese accidente do avión alemán, para máis inri o do piloto, que barbaridad!
Si ... (ver texto completo)
Agora que van chegando as anduriñas, apareceu tamén polas Carvalhas o Zé, despois de dous anos peregrinando co Padre por Pernambuco.
Din os seus veciños da Moimenta que cando abrazou á súa ex-muller unha vez de volta, fíxolle esta confesión:
--Ai Pitiña, eu sigo a quererte moito, e botaba de menos estar contigo. Alí había mulleres moi bonitas, pero cando chegaba a hora H pensaba en tí e baixaba de encima delas...
E a Moñuda contestoulle:
--Eu tamén aínda te quero moito a tí, pero has de entender ... (ver texto completo)
Agradezco a don Inda esa lengua gallega que pone en mis labios, soslayando hábilmente mi acento extremeño.
Sólo quiero añadir un pensamiento femenino al comentario:
Cuando Dios estaba creando el mundo prometió a las mujeres que todas iban a encontrar maridos perfectos en cualquier esquina de la Tierra.
Pero después hizo el planeta redondo...
Agora que van chegando as anduriñas, apareceu tamén polas Carvalhas o Zé, despois de dous anos peregrinando co Padre por Pernambuco.
Din os seus veciños da Moimenta que cando abrazou á súa ex-muller unha vez de volta, fíxolle esta confesión:
--Ai Pitiña, eu sigo a quererte moito, e botaba de menos estar contigo. Alí había mulleres moi bonitas, pero cando chegaba a hora H pensaba en tí e baixaba de encima delas...
E a Moñuda contestoulle:
--Eu tamén aínda te quero moito a tí, pero has de entender dunha vez que é máis doado saír de encima que de debaixo! ... (ver texto completo)