Aqui ando, no me olvido de ninguno, pero estos dias me estoy recuperando de una operacion de vesicula 12 dias en el Hospital te deja desorientada. ya os dije en fechas anteriores que el 2012 me vino retorcido, y retorcido de verdad, esperamos que el 2013 sea bueno para todos, os contare cosas, esperarme. un abrazo bien fuerte para todos repartiroslo. Sofia.
Oh Sofía, xa o sinto. Menos mal q ti es unha persoa forte e, sen dúbida, q te recuperarás axiña. Unha aperta para tod@s pero en especial para ti. Ah por certo, xa nos viñeron a visitar os primeiros copos do ano jeje.
Aqui ando, no me olvido de ninguno, pero estos dias me estoy recuperando de una operacion de vesicula 12 dias en el Hospital te deja desorientada. ya os dije en fechas anteriores que el 2012 me vino retorcido, y retorcido de verdad, esperamos que el 2013 sea bueno para todos, os contare cosas, esperarme. un abrazo bien fuerte para todos repartiroslo. Sofia.
Yo me decia; tendra que tener un buen motivo para su silencio y, ya ves; no era bueno pero, espero se convierta en la sanacion definitiva a esos malestares de que sin averlos sufrido se, son terribles; mi flaca los sufrio recien casados y no queria operarse, para lucir el vikini, pero, despues gritaba para que la internase en la clinica, hoy ni muestra de ese sufrir.
Te deseo una pronta y feliz recuperacion y ya nos contaras.
Un abrazo a ti y a todos los foreros; supongo que ahora vendra la avalancha
Blas
Aqui ando, no me olvido de ninguno, pero estos dias me estoy recuperando de una operacion de vesicula 12 dias en el Hospital te deja desorientada. ya os dije en fechas anteriores que el 2012 me vino retorcido, y retorcido de verdad, esperamos que el 2013 sea bueno para todos, os contare cosas, esperarme. un abrazo bien fuerte para todos repartiroslo. Sofia.
Que dice la Pita Moñuda, inocente mujercita, que mas quisiera ser inocente, tiene mas kilometros que un taxi. Tienes razón Loca Argentina esta mujer es una despiadada mujer. Es pura competencia desleal, claro ella es maestra y nosotros del teatro ¿a quien van a creer?
Querido Varela, no se como le das charla a esta mujer, lo unico que hace es quitarnos los amores del foro. Es una merienda hombres, tiene mucha pluma y poco pienso. Si le vuelves hablar, te retiro mi amistad.
Besos
Ciertamente cada cual puede hacer su particular interpretación de los mensajes. Pero en este caso todos los foreros saben cuándo y cómo entró el amigo 25, con sus decorativas patillas adolescentes, su hoz y sus dediles, a conquistar a esta inocente mujercita en un pajar de Lubián. No me atrevo a repetir la historia... porque si la historia es cíclica, volveríamos a enzarzarnos en un desagradable debate de sordomudos. Aunque aquellas quejas, visto lo visto, hoy estarían totalmente fuera de lugar.
Yo esto lo interpreto como una historia de amor, el amigo 2525 es verdad, es elocuencia y sus mensajes muy claritos. Porque no repetir la Historia, el foro estara encantado de escuchar un Love Gallego, Portugues, Castellano. Y quizas algun productor de T. V o Cine le interese. Disculpe que yo sepa no hay sordomudos, y si los hay bienvenidos al foro. Cuente la historia otra vez, se lo ruego por favor. Gracias
Aquellas "louxas" eran las pizarras, con su bello marco de madera. Escribíamos y dibujábamos con el pizarrín. Pero... ¿te acuerdas como borrábamos?
Quien era la maestra, esto no cuadra, o 2525 era pequeñito o usted es muy mayor, me da que usted es de la edad de 2525. Por lo tanto mis dudas se hacen realidad. Ustedes estan na brincadeira. Bueno de algo hay que vivir.
Saludos
Sr 2525, amigo, se que lo que nos cuenta no se lo cree nadie, usted tenia el pizarrín, para mas cosas, no disimule. Se metian dentro del carro, para disimular y despues la caida al pizarrin.
Saludos
Ciertamente cada cual puede hacer su particular interpretación de los mensajes. Pero en este caso todos los foreros saben cuándo y cómo entró el amigo 25, con sus decorativas patillas adolescentes, su hoz y sus dediles, a conquistar a esta inocente mujercita en un pajar de Lubián. No me atrevo a repetir la historia... porque si la historia es cíclica, volveríamos a enzarzarnos en un desagradable debate de sordomudos. Aunque aquellas quejas, visto lo visto, hoy estarían totalmente fuera de lugar.
Pita, que calado o tiñas, o da iseñanza, más cantos anos pasaron que mo insinaste, ¡Qué tempos aquiles! Te recordarás cuando ecribiamos con él en aquela louxa, faciamos aquiles munequiños, que tú me decias íste é como teu, encambió este outro é como do teu primo, claro en algo había que pasar o tempo, nahún sean mal pensados istabamos dibuxando co pizarrín os nosos carros, con muñecos dentro.
Aquellas "louxas" eran las pizarras, con su bello marco de madera. Escribíamos y dibujábamos con el pizarrín. Pero... ¿te acuerdas como borrábamos?
Donde estas amigo Chicho, espero que lo unico que estes haciendo sean cuentas y cosas del tema comercial. Te esperamos, tu tranquilo.
Saludos
Pita, que calado o tiñas, o da iseñanza, más cantos anos pasaron que mo insinaste, ¡Qué tempos aquiles! Te recordarás cuando ecribiamos con él en aquela louxa, faciamos aquiles munequiños, que tú me decias íste é como teu, encambió este outro é como do teu primo, claro en algo había que pasar o tempo, nahún sean mal pensados istabamos dibuxando co pizarrín os nosos carros, con muñecos dentro.
Sr 2525, amigo, se que lo que nos cuenta no se lo cree nadie, usted tenia el pizarrín, para mas cosas, no disimule. Se metian dentro del carro, para disimular y despues la caida al pizarrin.
Saludos
Hai xa uns trece ou catorce anos (e mentira parece), na publicidade que mandaba aos concellos unha axencia de viaxes do Levante español viña un billete de pega de 10.000 ptas: por un lado era billete, e polo revés era unha oferta de 10.000 ptas para o organizador da excursión, se lograba completa-lo bus, ademáis de dúas plazas de graza.
A cara do billete mesmo parecía auténtica.
Así é que dobleino ben doblado, para que ninguén mirase a outra cara, e metino no peto para ir toma-lo café no bar do ... (ver texto completo)
¡Piticlín!
Yo, como vengo dedicándome tantos años a la enseñanza, prefiero llamarle PIZARRÍN.
¡Cuántas veces he dicho a mis alumnos cuando piden permiso para ir al baño: "Tenéis que acostumbrar vuestros escuálidos pizarrines al horario escolar"!
Por cierto: yo estoy totalmente acostumbrada a las subidas de pizarrín. Por eso me sorprende oiros hablar de las bajadas de piticlín, como si fuera la bandera del taxi. La Caída de Roma... Para comerse una castaña rajada, tampoco hace falta hacer alusión ... (ver texto completo)
Pita, que calado o tiñas, o da iseñanza, más cantos anos pasaron que mo insinaste, ¡Qué tempos aquiles! Te recordarás cuando ecribiamos con él en aquela louxa, faciamos aquiles munequiños, que tú me decias íste é como teu, encambió este outro é como do teu primo, claro en algo había que pasar o tempo, nahún sean mal pensados istabamos dibuxando co pizarrín os nosos carros, con muñecos dentro.
Xa foi Deus nos libre dun xa foi, que si me escapou endifinitiva coa B de burro que sahún eu, más a culpa teina o xefe sempre istá que cuando teña duda ca poña grande.
Sinores Foreros/as: Istou contento por o que acaba de acontecer, pois xamao o metre do restaurante da castellana de Madride o xefe pra darle a noticia, se vei que istá mañán le entrarin uns 50 a desayunar, totale que cuando foi pra cobrar, le dicen metio tudo a la conta do teu xefe que istá munto fresco no Brasil, o xefe tiraba dos pelos, pegaba golpes contra parede, so decia como istá a Ispaña meu Deus, nahún a respeito a xente que traballa,-coisa que eu aporbeitei pra decirle, teñes que darle as ... (ver texto completo)