Alguien konoce a un tio de este pueblo de cerca de 40 años ke se llama LUIS?
Pues yo me apellido Luis y soy de CHANOS, los que me conocen saben donde vivo, el Luis de nombre de CHANOS es un joven muy agradable y dispuesto a echar una mano, abrazos.
Mi musico, como tienes la Gaita mi amor, gracias por acordarte de mi, se que piensas mucho en mis huesos, pero no te preocupes que nos veremos. Sales poco, pero cuando lo haces me suenan Gaitas dentro de mi delicado corazón.
Eres un mozo fornido y estupendo, creo que seras feliz con mi compañia, te amo.
Hasta mañana Gaiteiro da Vilavella, no te me escapas.
Besitos
¡Oye Loquita! Me abandonas, me pones el casco de vikingo, eso no te lo tolero, eres una desvegonzada y desagradecida ¡Coqueta! Te voy regalar una bicicleta.. rima
Picos
Hola a todos; QUE PASEDES BOA NOITE E SOÑEIS CON A TOLA DO TANGO.
Mi musico, como tienes la Gaita mi amor, gracias por acordarte de mi, se que piensas mucho en mis huesos, pero no te preocupes que nos veremos. Sales poco, pero cuando lo haces me suenan Gaitas dentro de mi delicado corazón.
Eres un mozo fornido y estupendo, creo que seras feliz con mi compañia, te amo.
Hasta mañana Gaiteiro da Vilavella, no te me escapas.
Besitos
Hola a todos; QUE PASEDES BOA NOITE E SOÑEIS CON A TOLA DO TANGO.
Nada sabemos de aquel famoso cuatro con un montón de ceros a la derecha por la plantación de mariguana en la sierra. Lo que si sabemos es que nos ensañamos con el empresario, y nuestra torpeza alentó la fuga de inversores, en el más desafortunado intento por sostener la inversión. Le pusimos un cepo a los inversores y caímos en nuestra trampa, y me temo por nuestra torpeza de no saber hacer nada sin él, que no quitaremos el cepo hasta debilitar totalmente la economía de este pueblo. Y los nativos ... (ver texto completo)
Sí señor, primo de tu primo y si es prima, aún más de arrima y a la vuelta de la esquina... en la cocina.
Este 2525, es un fisto de la pradera
Picos
Te felicito Duli; me encantan tus aciertos y este del Alcornoque, me ilustra algo que desconocia; la frecuencia en descortezarlos y la medida de su vida en el tiempo, asimismo me has traido al recuerdo, a mi maestro en primarias -Don Hugo Cardenas, Q. E. D.-; un Chilote puro corazon, que cuando las Fracciones no te entraban te llamaba CABEZA de ALCORNOQUE.
Ya te he leido en Hedradas, un gran abrazo.
Blas
Gracias Blas, creo que eres una buena persona y con buenos sentimientos. Yo te lo agradezco y me alegra saber que le que escribo tiene alguna utilidad. Recibe un fuerte abrazo.
A cousa foi certa, inda que arriba quedou moi resumida. Era no tempo do Reinado, e o billete, máis falso que un caldeiro de plástico para coce-la caldeirada, pasou do bar á Casa do Pobo, co seu sedal, xa noutras mans con máis xoldra nas súas uñas por aquelo da edade.
Os mozos portugueses apareceron nunha "carrinha" e estiveron na barra da casa do pobo. E foi alí onde un daqueles mociños reatou os amallós e marchou tan contento co seu tesouro para Portugal.
A miña vida, Estrella, case sempre foi ... (ver texto completo)
Mas vale asi; que la mia ha sido como o pau encebado, cuando pensas que estas arriba.., ¡a baixo! y de tanto caer ya duele ocu; con estos anos, es mellor vivirla como ven.

Saludos
Te felicito Duli; me encantan tus aciertos y este del Alcornoque, me ilustra algo que desconocia; la frecuencia en descortezarlos y la medida de su vida en el tiempo, asimismo me has traido al recuerdo, a mi maestro en primarias -Don Hugo Cardenas, Q. E. D.-; un Chilote puro corazon, que cuando las Fracciones no te entraban te llamaba CABEZA de ALCORNOQUE.
Ya te he leido en Hedradas, un gran abrazo.
Blas
Bueno, parece que el rebaño está entrendo en el redil. Si no hay pastor el rebaño se dispersa. Me alegro mucho, Sofía, de que ya hayas pasado el mal trago y te estes recuperando. Supongo que no te lo habrán hecho con laparoscopia pues has estado muchos dias ingresada... pero ya paso todo y ahora toca recuperarse. Un beso muy fuerte. También para el resto de foreros, a todos os tengo muy presentes.
Me parece Duli... es como si se hubiesen abierto las puertas del club, y, este es como un club de amistad sincera, donde el silencio se estaba prolongando mucho pero, aparece nuestra apreciada Sofia y, como lluvia al desierto florido; aparecen vuetros comentarios dando nueva vida y color al foro de Hedradas.
Te das cuenta Sofia, como se te aprecia; feliz y definitiva recuperacion es el deseo de todo este foro.
Abrazos para todos.
Blas
Amigo Manuele, forin coisas que pasarin de piquenos, tudo téin unha explicazahún, a veces que consta verlas, más ahí estahún,é como a vida mesma, la familia de la sinora pita vivia a pocos metros da nuestra casa, por la circunstancias que eu nahún debo decer, más si ela quer a min nahún me molestará, que ela o explique.

Unha aperta.
Amigo 2525, eres un fariseo disfrazado, ¿Cómo cuentas ese chiste del cura que va a Madrid al médico? Es irreverente y de mal gusto para el padre José y encima dices que es párroco en Galicia, di que es cura en la línea de La Concepción o Canarias, me están resultando un lobo con piel de cordero y para colmo escribes un idioma que solo descifro algunas palabras. Ya te he enviado el oso
Picos
Donde te metes pendón, seguro que metiendome los cuernos o con la Pita o la Loca del cuple. Te tendre que mandar el oso maloso, para que te haga un piticlin, no rima, pero suena a campanas. Mal hombre, te gustan todas, pues esta semana que viene me tienes que sacar a dar una vuelta por Chinchon que mola un montón.
Hasta mañana Chichirrin.
Ahora nos controlan mucho en la oficina y en casa mi hija intentó instalar en Windos 8, sobre el 7 que es el que tenemos, se bloqueó el ordernador y tuve que llevarlo al taller para su reparación.
¿Que tal el oso maloso? El amigo 2525 que escriba en algo tangible.
Picos
¡Qué voy a tener más kilómetros que un taxi!
Lo que sí es verdad de la buena es que a lo largo de mis muchos años he gastado tantos kilómetros de papel higiénico como para llegar de Extremadura a Santiago de Chile.
Y eso sin contar las veces que no encontré papel.
A cousa foi certa, inda que arriba quedou moi resumida. Era no tempo do Reinado, e o billete, máis falso que un caldeiro de plástico para coce-la caldeirada, pasou do bar á Casa do Pobo, co seu sedal, xa noutras mans con máis xoldra nas súas uñas por aquelo da edade.
Os mozos portugueses apareceron nunha "carrinha" e estiveron na barra da casa do pobo. E foi alí onde un daqueles mociños reatou os amallós e marchou tan contento co seu tesouro para Portugal.
A miña vida, Estrella, case sempre foi ... (ver texto completo)
Amigo 252525, me ausenté unos dias, con la esperanza de que a mi regreso, ya escribirias en castellano o un idioma entendible, pero veo que sigues en tus 13.
Fai o que queiras, pero gtebn en cuenta que te voy a enviar al oso maloso, para que que ponga el culo hermoso

Picos
Mi amigo Chicho ya creimos que te habia pillado el oso maloso y te habia hecho un descosido en tu maltrecho poto. Las Locas estan deseperadas por tus huesos, atiendelas por favor que son muy calientes y a mi me tienen hasta las pelotas.
Hasta mañana