A ver, cariño, que un día preferiste la compañía del Padre José, y dejamos lo nuestro democráticamente.
Suscribo íntegramente el comentario de mi Romerales del alma. La mala interpretación es tuya, que mi Telesforo habla de un animalito que, si tiene mucho pelo, más le afectará el calor, vivo o muerto.
Además, si la buena de la negrita llevaba vivo el conejito, sería porque sabe que le gusta mucho al Padre.
Que se lo coma con mesura, no vaya a ser que se te vaya el hombre por un exceso incontrolado, ... (ver texto completo)
Adorable ex, me parece lo más correcto del mundo mundiale que defendas al sinor Romerales, más a min nahún me inganes, como tú muy béin sabes eu quedei de pedra cuando me dixeste que tiña un mes para casarme contigo, recordarás cuando te perguntei a que viña isa prisa,-contestando tú que ssín nahún me casaba eu que o facias cun militar de prestixo, que quedará incantado cuando le diste de buber por o teu botixo.
Agora en serio al padre le gosta el conexo, pero béin perparado y nahún un conexo cualquera.
Fíjate, querido Piño, qué bien escribe el gallego nuestro buen amigo Zé. Le enseñan castellano y brasileiro en el convento de Pernambuco, y lo que aprende es el gallego.
Aquel día en El Campo Grande, cuando viste a mi adorado Zé das Carvalhas, la que iba de bracete con él no era yo, que esta Pitina ya era su ex. ¿Las faldas de ella eran negras? Por que si no era el Padre José, por quien me dejó plantada un día del Orgullo Gay, era la muñeca hinchable que se compró para reemplazarme, con la que solía ... (ver texto completo)
Condenada de ex, que humor teñes, más nahún inganes o Piño que me parece un gaxo de certo prestixo, aunque seguro que algún dia bubeo por o botixo, más un respeito por el sinor Roberto, que agora istá en la Arxentina y Adolfo lo vi el Domingo, además tú béin sabes que eu traxes so teño os que tú me regalaste, agora nahún debía de decirlo con el respeito a tu actual marido y lo del orgullo Gay menos, aunque a nosotros nahún nos ofende pois nahún temos necesidades disas, tanto al padre y a min nos une outra coisa, que es dificil de comprender más si nahún la explicamos.
Te desexo que nunca perdas el sentido del humor, que tanta falta fai en estes tempos.

Unha aperta para el teu marido y un abrazo munto forte pra tí. ... (ver texto completo)
Que bonito! A mín tamén me parece Rosa Linda esa muller, tiña que nacer outra.

Quero aclarar que non me pareceu mal o de aquel día en Valladolid, o fin non nos conocíamos, surgiu o de ter que coller o taxi tan rápido, me chamou moito atención aquela parexa tan ben finchada, sí o sentí, ela unha Señora imponente, quixera vela de frente, tiña boas curvas, por algo falaban da Pita Moñuda! faciáis boa parexa.
Cerca de donde nos vimos, está a pérgola dos jardines do Campo Grande, pra proxima vez que ... (ver texto completo)
Aprezado Piño: Totalmente de acordo co que dice o sinor, penso que mulleres como Rosa Linda nahún debían de morrer, agora referente o día de Valladolide, eu penso que a miña amada Pita Moñuda istaba de bon ver.

Unha aperta.
Duli, Piño:
Cuantos anos fai en que miña nai facia esas ensaladas de Bacalao; si ya al comenzar a desalarlo de un dia pra outro, la llegada de la hora de almuerzo del dia venidero, pareciame nunca chegar; después lo ponía en la mesa y acompañado de pimentón asado cortado en tiras, aliñado con aceite y unas gotas de vinagre blanco (o limón; según preferencia); es una de las cosas que mi Flaca
no alcanzo a aprender; (la empanada Gallega y el Pulpo le quedan de miedo).
Aquí cuesta conseguir Bacalao.
Cuando ... (ver texto completo)
Gel. Que bien fue que aparecieras por aquí, así entre tú y Duli le podéis dar alguna receta del bacalao mas sofisticada a Blas, como el nos pedía, la verdad, que yo de cocina solamente lo justito, Duli, nos puede explicar lo del bacalao al pil pil, en el Pais Vasco lo hacen muy bien, Gel, tú como buena gallega, seguro que nos enseñas alguna receta de las que tú sabes.
Puedo deciros una que hacia mi madre muy sencilla, pero queda muy rica, la noche anterior ponía el bacalao de agua, le cambiaba el ... (ver texto completo)
¡Pero home de Deus! ¿Como usted pode pensar semellante coisa? Por qué digo isto, eu pensaba que sendo militare, además de prestixo como téin sobradamente demostrado, nahún podía facer isa interpretazahún, meu Deus se enterase el padre, poime verde y eu sin culpa ningunha. Xesus, Xesus perdonalo no sabe lo que dice en iste momento, penso que tibo un desliz, más por ísto que nahún deixe de ser feliz.
A ver, cariño, que un día preferiste la compañía del Padre José, y dejamos lo nuestro democráticamente.
Suscribo íntegramente el comentario de mi Romerales del alma. La mala interpretación es tuya, que mi Telesforo habla de un animalito que, si tiene mucho pelo, más le afectará el calor, vivo o muerto.
Además, si la buena de la negrita llevaba vivo el conejito, sería porque sabe que le gusta mucho al Padre.
Que se lo coma con mesura, no vaya a ser que se te vaya el hombre por un exceso incontrolado, a su edad, y pierdas a tu compañero de ahora, como perdiste a aquella muñeca hinchable cuando se te pinchó en un rosal del Campo Grande de Valladolid. ... (ver texto completo)
Que bonito! A mín tamén me parece Rosa Linda esa muller, tiña que nacer outra.

Quero aclarar que non me pareceu mal o de aquel día en Valladolid, o fin non nos conocíamos, surgiu o de ter que coller o taxi tan rápido, me chamou moito atención aquela parexa tan ben finchada, sí o sentí, ela unha Señora imponente, quixera vela de frente, tiña boas curvas, por algo falaban da Pita Moñuda! faciáis boa parexa.
Cerca de donde nos vimos, está a pérgola dos jardines do Campo Grande, pra proxima vez que ... (ver texto completo)
Fíjate, querido Piño, qué bien escribe el gallego nuestro buen amigo Zé. Le enseñan castellano y brasileiro en el convento de Pernambuco, y lo que aprende es el gallego.
Aquel día en El Campo Grande, cuando viste a mi adorado Zé das Carvalhas, la que iba de bracete con él no era yo, que esta Pitina ya era su ex. ¿Las faldas de ella eran negras? Por que si no era el Padre José, por quien me dejó plantada un día del Orgullo Gay, era la muñeca hinchable que se compró para reemplazarme, con la que solía ... (ver texto completo)
Que bonito! A mín tamén me parece Rosa Linda esa muller, tiña que nacer outra.

Quero aclarar que non me pareceu mal o de aquel día en Valladolid, o fin non nos conocíamos, surgiu o de ter que coller o taxi tan rápido, me chamou moito atención aquela parexa tan ben finchada, sí o sentí, ela unha Señora imponente, quixera vela de frente, tiña boas curvas, por algo falaban da Pita Moñuda! faciáis boa parexa.
Cerca de donde nos vimos, está a pérgola dos jardines do Campo Grande, pra proxima vez que ... (ver texto completo)
Lo mas bonito de la democracia es saber apreciar los diferentes colores y amigos como tu no me importa ni el color ni el signo politico solo su amistad. Bueno 2525 ya me tienes aqui para pasarlo bien. Un abrazo
Amigo Manuele, nahún sabes alegría que me deste, pois xa digo con todos los respeitos que me merecen tudos/as sin distinzahún, más claro ísto sin tí es como un tren con la maquina a carbón.
Un abrazo tambéin pra tí.
Así que las pasaste negras porque vino una negra con el conejo vivo... Más negras las hubieras pasado, 252525, si su conejo estuviese muerto, que en esas latitudes pernambuqueñas el calor sofocante todo lo descompone ipso facto, sobre todo si el animalito fuera o fuese muy peludo.
¡Pero home de Deus! ¿Como usted pode pensar semellante coisa? Por qué digo isto, eu pensaba que sendo militare, además de prestixo como téin sobradamente demostrado, nahún podía facer isa interpretazahún, meu Deus se enterase el padre, poime verde y eu sin culpa ningunha. Xesus, Xesus perdonalo no sabe lo que dice en iste momento, penso que tibo un desliz, más por ísto que nahún deixe de ser feliz.
Aprezado Manuele: Me deste unha gran alegría saber que istás béin, pois isto con tudos los respeitos que me merecen los demás, ssín tí nahún é o mesmo, claro eu nahún sabía que viñas carregado de ideas, con relazahún a lo que dices sobre mi persona tú nahún debes ter ningunha dubida, pois eu sahún de izquerdas como dixen más de unha ducia de veces, más isto nahún téin nada que ver pra levarme béin con tudas las persoas, sexan dun lado ou do outro. Istou en el convento, más espero que sexa por pouco ... (ver texto completo)
Lo mas bonito de la democracia es saber apreciar los diferentes colores y amigos como tu no me importa ni el color ni el signo politico solo su amistad. Bueno 2525 ya me tienes aqui para pasarlo bien. Un abrazo
Vaela xa estás de volta me alegro, quero entender que estubeche malo xa o sinto, si foi así... por certo ¿qué tal está o teu hirmao dalle saludos bueno un abrazo e ponte en marcha.
Querida amiga: Estas en lo cierto, las pase canutas, pero ya estoy a pleno rendimiento para dar guerra. Mi hermano tambien las paso mal, pero ya esta un poco mejor. El paso del tiempo a unos nos afecta mas y a otros menos. Gracias por tu interes. Un abrazo
Tienes razón, Blas, si quien debiera de estar no está...? de todas formas a mí lo de ser líder nunca se me ha dado bien, no tengo carisma y claro, pienso que aburro y no quiero que nadie se sienta obligado, es más, considero que es un favor que me hacéis a mi y a este pequeño foro de Castrelos aunque yo sea la más sosa de todos y no arrastre a nadie.
Piño, ahora que dices lo de Santa " Rita de Casia ", yo no llegue a ir nunca pero mi madre sí y tienes, razón iban por el monte, casi siempre a cumplir ... (ver texto completo)
Anque non te coñezo persoalmente vou a contradicirte, Duli. Ti non te verás como líder, pero o carisma tamén se desprende da sinxeleza e da espontaneidade, cualidades das que ti vas sobrada e que eu sempre admiro nas persoas. Ya ves gracias a ti a cantos nos gusta asomar o fociño por este bonito foro, por algo será! Eu nunca estiven en Castrelos, pero non deixarei de pasar por ahí en canto teña ocasión. Apertas.
Sinor Ocarballo: Oxe teño un bocadito más de tempo, contestando a lo que o sinor me pregunta, istamos no convento de Olinda, Pernambuco, (Brasil), a verdade que eu eu nahún sabía que istá vida era tahún sacrificada, nos levantamos as seis da mañán, a rezar, coisa que facemos con munto gosto, más depois de saber quéin nos representa é un intimo amigo do padre, pois me refiero al único Francisco, eu fazo de xardinero,é un oficio que me gosta munto, tambéin me incarrego de recoller os regalos que nos ... (ver texto completo)
Así que las pasaste negras porque vino una negra con el conejo vivo... Más negras las hubieras pasado, 252525, si su conejo estuviese muerto, que en esas latitudes pernambuqueñas el calor sofocante todo lo descompone ipso facto, sobre todo si el animalito fuera o fuese muy peludo.
Hola Gel, ¡Cuánto tiempo! me alegra saber de ti, recuerda que un día te prometí hablarte de tu querida madre, ya sabemos que nos entristecemos al hablar de ellas y no debería ser así, pero al mismo tiempo sin hablar mucho o nada no las olvidamos ni por un momento, mira Gel cuando nos conocimos el verano pasado, no podía imaginarme, ni tu tampoco, que yo la conociera, en los veranos mientras la abuela Mercedes estuvo allí en esa residencia de Mezquita, los Domingos iba a buscarla para comer con nosotros ... (ver texto completo)
Mutas gracias Sofía por compartir estas lembranzas. Sí que era mui xoven para estar na residencia, eu tamén o pensaba así. De feito foi unha das primeiras residentes, e mentras o destino llo permitiu iba todolos días a casa. Ainda así os paxaros tiñan o paraíso para eles e aniñaban onde querían. Eu tamén me rin bastante con ela co caso do paxariño e o comentar a súa esperanza de ouvilo falar en vez de cantar dábanos risa e tristeza a vez. Os recordos non dan pena Sofía, ao contrario, é o máis bonito ... (ver texto completo)
Amigo 25, ¿enque convento te enclaustraches? de que orden é jesuitas, capuchinos, franciscanos, escolapios etc.. Millor agora cos Jesuitas por o tema do Papa Francisco. Comentalle o padre Jose que reze muito por todos e pra que o Varela cure pronto en especial.
Todos desexamos que tornes pronto para alegrarnos os dias e facernos reir
por favor volta pronto.
Un saudo dende a Vilavella.
Sinor Ocarballo: Oxe teño un bocadito más de tempo, contestando a lo que o sinor me pregunta, istamos no convento de Olinda, Pernambuco, (Brasil), a verdade que eu eu nahún sabía que istá vida era tahún sacrificada, nos levantamos as seis da mañán, a rezar, coisa que facemos con munto gosto, más depois de saber quéin nos representa é un intimo amigo do padre, pois me refiero al único Francisco, eu fazo de xardinero,é un oficio que me gosta munto, tambéin me incarrego de recoller os regalos que nos ... (ver texto completo)