Con tanto Sol la primavera se adelanta, con cierta timidez debido a la sequía los almendros comienzan a florecer, los días son mas largos y ya invita a salir al campo a dar una caminata de vez en cuando.
Aunque por la ciudad también es agradable pasear, hace unos días estuvimos mi mujer y yo en Zamora, teníamos que arreglar unas cosillas de papeleo, terminamos pronto, total, que aprovechamos para dar un paseo por Santa Clara, y terminamos la mañana para la zona de la catedral, viendo el museo, el ... (ver texto completo)
INDA CHO SEI. Nos unimos a vuestro dolor, por el fallecimiento de vuestra madre. Una persona muy agradable y querida por la gente del pueblo. Un fuerte abrazo.
¡Qué se pensan os madrileños! Os dos pueblos saben moito.
Ballesteros. Cierto que a de onte foi unha tarde mui agradable, daba gusto ver chover, o facer tanto tempo que non o fai, se agradece moito máis, o final non me mollei tanto cómo pensaba, hasta me daba un pouco de vergonza vir tan mollado é collin o autobús pra regresar a casa. O ser de tormenta hoxe regresará.
Na zona dos nosos pueblos, xa vexo que non chove nada, pra hoxe daba na TV. algo de auga, esperemos que veña, suelo mirar os que ... (ver texto completo)
Que paz y tranquilidad reina en el foro, ¡estupendo..!
Digo que un día de alegría, porque xa chove en Valladolid, ahora mismo vou a salir a calle sin paraguas, quero coller unha boa molladura.
Amigo Piño, assín foi, más que nahún tornen aquiles tempos eu fun testimuña de íso un día ia eu co fardo y un guarda na porta dun vagón decindo como para aquí ô tren total que nos por a outra porta metendo, ata è pra pensar mal, más detodo nahún paraba, ¿tú nahún anduveste no trelo?
Unha aperta.
Non. de andar o trelo non me tocou, aunque por entonces era bastante corriente.
Os poucos anos de ver esa anécdota do tren desde as leiras de Santigoso. Cerca de cinco anos, si metocou de facer o caso contrario, que sería o de vigilar os contrabandistas, non foi o caso, xa que ese servicio a min non me afectaba (despóis por decisión propia) cambiei de empresa, entonces xa nin unha cousa nin a outra, a partir de ahí, a miña vida laboral transcurriu por outros camiños.
Apreciados foreiros/as, según ô xefe meu acaba de darme unha boa noticia, nahún sey se será verdade, dixome que íste ano ahí pra finale de Marzo primeiro de Abril que le gostaría ir a pescar a íses rios de Zamora, me gostaría saber cuando se abre a veda.
Unha aperta.
De cuando se abre a veda pra pescar, eu non te podo contestar porque non o séi.
Como en algunhos foros das Frieiras, sale o tema da seitura é do trelo do café, quero comentar algo sobre ese tema, ésto algunhos de lubián xa o saben, debido a que o teño comentado.
Por entonces eu era un chaval, meu padre me dice que teño que ir a Santigoso, é con unhos segadores portugueses facer a seitura, (eso da seitura pagarlle os segadores é darlle de comer é beber, tiñamos que ser nos.) Os portugueses o motivo ... (ver texto completo)
Pobre home.! Encima de levar a muller o lombo, ter que ouvir eso, "de carallo ofendeu o crego" xa pra rematar tiña que añadir, te xuro, que por o burro que me trouxo é me ten que volver a levar, tú si que mas vas a pagar.
Gracias Daniel. También te enviamos desde Lubián un saludo a ti y a los demás vecinos de Santa María Ribarredonda (Burgos.)
Hace unos días que pasé por ese pueblo, he visto muy bonito el paisaje, estaba cubierto por la nieve.
UN SALUDO.
O arquitecto de Lubián, Antonio Prieto, é un apaixonado estudioso do Padre Lubián. Seguramente el pode decirnos moito máis do que damos atopado en google.
Eu, sabedor de tér un crego na familia dos meus devanceiros, quero tamén saber máis.
Os indios Sálivas era o pobo máis importante do Alto Orinoco. Con eles conviviu Roque Lubián trinta anos desde a Compañía de Jesús, na que ingresou en 1.732.
Chegou a ser Superior da Misión de San Juan Nepomuceno, cargo desde o que se viu mergullado nos asuntos ... (ver texto completo)
Hemos estado visitando a los hijos y nietos, por tal motivo, (descanso en el foro por mi parte) ahora veo que habláis del jesuita Roque Lubián, nacido en Lubián y que se fue a las misiones muy jóven.
Mirando en Google, poco mas he podido encontrar de lo que ya comentáis, es cierto que agrada al saber que un destacado misionero ha nacido en nuestro pueblo, también me llamó la atención que aparte de escribir en la lengua sáliva del Orinoco, hace mención de algún escrito que éste Sr. escribió en euskera, ... (ver texto completo)
Hola Piño; do tema que estàis tratando xa nin quero falar porque se me moven as entrañas vendo o que está facendo,é fará, esta nova Inquisición.
Quero preguntarte por un comentario teu no foro de Barxa, o día dous, referente a que te borraron un mensaxe no foro da Vilavella, debido a "censura".
Eu non domino esta cuestiòn, pero teño entendido que os mensaxes solo os pode borrar o autor do mismo, ou Pueblos de España; a non ser que ese mensaxe sea sobre unha foto posta pola persona que, supuestamente, ... (ver texto completo)
Ballesteros. Gracias, debes de estar tranquilo, xa que o de que eliminaran ese mensaxe non ten importancia, está olvidado, me preocuparía si sería por criticar ou falar mal de algunha persona, pero non foi o caso.
Como saliu en un mensaxe algo de Ermua, fice o comentario de que a última vez que estuve eu en ese pueblo, foi de cuando o secuestro de Miguel A. Blanco un concejal de Ermua, do que muto se falou é hubo unhas manifestaciós mui grandes no Pais Vasco por ese motivo. A esa "organización" ... (ver texto completo)
Espero que non sea esto o que nos aguarda, inda co panorama esta moi oscuro. Os ciudadanos de este noso pais somos seres cheos de dignidad, traballadores e luchadores inda que as veces alguns dos nosos dirixentes non nos merzcan e estean ben carneirudos en facernos sentir o contrario.
Nunca o penséi que esto terminaría así, este home non merecía ésto, confiemos que con tanta presión na calle, ainda se poda suavizar a condena.
Vivía un home nun dos pobos da nosa contorna que tiña moitos cartos, pero seguía a ceplina-lo penico de mexos, con algún que outro "tropezón", coma eses que se botan nas sopas e consomés, por unha ventana á mesma rúa.
Os veciños, que xa tiñan todos retrete desde que se puxera a auga máis o saneamento, andaban moi fartos de aturalo, e puxeron o negocio en conocimento da autoridade competente.
O Alcalde chegouse alá, viu como estaba a blanquexar toda a parede co salitre dos mexos que se arramaban, ... (ver texto completo)
O do Mingo e certo, non penséis que é conto.
Tamén a ese mismo Sr. iba unha muller co fin de axudarlle a facer as cousas de casa é algo no monte.
O pouco tempo dou en crecerlle a barriga, pero non era de gorda.
As mulleres do pueblo o vela así, lle preguntaban ¿M. C.... Tú estás preñada? hay arrenegado sea o demo do inferno, ¡pero eu como vou a estar! si nunca fun con ningun home pra esas cousas, as veciñas insistían estás, estás, o que pasa que non queres decir quen te armou a barriga.
Pois ... (ver texto completo)
Llega un lepero al infierno y pregunta a un demonio:
- Qué ¿dónde están las mujeres?
- Aquí no hay mujeres.
- Sí, hombre a mi me las vais a dar, ¿es que los cuernos os tocaron en una tómbola.?
Una fiera en la cama.
Con ochenta años mi marido es una fiera en la cama.
- ¿Te hace el amor como un salvaje?
- No, no, pero se mea en la cama para marcar su territorio.
De novo farto de andar con carros, sin embargo, estou asombrado da cantidad de pezas que ten, eu nin a mitad conocía, é tendo en conta que algunhas se duplicaban cuando os carros cargados de herba, palla, leña daban volta cuas rodas pra arriba.
Recordo perfectamente, cuando baixaba aquela cantidad de carros de herba por o camiño do Canizo é o Casar, o ser tantos, rara vez se libraba algún veciño de pinchar o carro con rodas o aire, o camiño era malo, algun despiste do que chamaba a parexa, algunha ... (ver texto completo)
Prat. Muy bien esa poesía, me gusta.
Cómo se aprovecha los días fríos para que la mente trabaje, nosotros aquí, llevamos unos días que casi vives en un letargo debido a las bajas temperaturas.
Saludos.
Hoxe en Valladolid, encaxa ben o dito de que "fai un friu do carallo" eu asomei o morro pola ventana é rápido o metín pra dentro, se quedaba axadado.
Barxes, o do carro, non sei si xa está incluida a cabezoalla ou aixeda que se facia de negrillo, esto é a base do carro, os abrazós que é a parte que sobresai por detrás da aixeda, servían pra rematar a treixa sobrante, non vexo que menciones as terraxas, tamén pode ser, que en Barxa" pra que o carro cante, lle molláis o eixe no río como na canción," ... (ver texto completo)
Abecerrarse, dícese del pan que sale pegajoso.
Poda que o Piño nunca se le abecerrara o pan nin os roscois pois tiña moi boa mou. É outra dás palabras que me gusta, e a máis creo que é moi exclusiva da nosa zona. ¿Ou non?
Algunha vez tamén me quedou o pan máis os roscois enbecerrados, a penas crecen, están faltos de levadura, nas panadería a parte de a levadura natural, formento, tamén se acompaña de levadura de fábrica.
Antes cuando se cocia o centeno nos fornos do pueblo, había que deixar un trozo de masa de formento, se cedia as veciñas, é despois o volver a necesitar recurría a outra persona que llo prestara, como cocian cada dez ou quince días non valía pra próxima vez.
Da miña edad máis ou menos, unha muller ... (ver texto completo)
Vale Candil. Tomaremos ese café é o que faga falta, pra un asado é unha boa empanada de bacalao con boletos, non temos que ir mui lonxe, o forno está ben cerca. de eso podo encargarme eu.
Como estamos recopilando cousiñas dos nosos antepasados, por qué non estos refranes tan acertados. Alagunhos usados con bastante frecuencia por unha familiar miña.
Entre primos y hemanos, nunca metas las manos.
Si en la vida quieres triunfar, tienes que oir ver y callar.
La memoria es como el mal amigo, cuando mas lo necesitas te falla.
Quero que veña pronto a neve (fai falta) a parte de eso, teño como necesidad de ir a Lubián é pisar o zarapallo.
Gracias profesor. Temos que estar mui agradecidos os de este foro, por a cantidad de excelente clases de galego que nos estás dando cada día, encima gratis.
Ahora queda claro o da i ¿pero que facemos coa h? unhas veces si, outras non, vexo que cuando está no medio da palabra si se usa.
Si te das conta ahora xa vou pondo irmáus sin h, o principio me daba a impresión que de non poñer a h, que era como si lle cortara as orella ou os mutilara, o do orto parecido, como que falaba do mismo pero que non ... (ver texto completo)
Barxes. Mentras contesta o amigo Inda, o leer o teu mensaxe que comentas sobre o Tameirón, me veu a mente algo sobre unha novela narrativa que estou leendo, de Dn, Camilo José Cela, se titula MADERA DE BOJ. Menciona, cousas de esa zona entre outras AS CHORONAS. E DA GUDIÑA, O TAMEIRÓN.
Madera de Boj, nos situa cuando os romanos na Edad Media por Finis Terra, Costa da Morte, en mitad de todo esto mete unha cuña das Frieiras, os vou a escribir un trociño tal como Don Camilo o narra.
En el entierro ... (ver texto completo)
A mín tamén me encantan certas palabriñas ou expresións en galego e que, se as traduzco, xa me parece que non estou decindo o mismo: "MORRIÑA", "ORBALLO", "MENIÑA"," ¡Ó LEVARA O DEMO...!", "ENVOLIGÁCHETE NO BULLEIRO"... Teño moitas máis, pero ahora non podo pararme a pensar, teño a cabeza noutras COUSIÑAS.
¿Cómo vai ser o mismo ORBALLO que ROCÍO? Rocío é demasiado fino pro que un quere decir cuando dice que "CAEU UN ORBALLO DE C...". Incluso C... non queda igual en Castellano (claro que eu non ... (ver texto completo)
Mui ben Candil, asi se fala. Carmina, Gel, eu que pensaba que sólo a min me pasaban estas cousas, o do pocillo xa quedou ben claro que se pode decir, ahora ben, penso que este verán esperemos que poidamos coñecernos a mayoría de foreir@s, e tomando un cafetiño, decidiremos si en adiante lle vamos a chamar taza, pocillo, ou jícara.
Temos que reconocer que en este foro entre todos, estamos sacando do saco como dice Inda Cho Sei cousas curiosas é importantes, algunha tamén habrá que non sea tanto, ... (ver texto completo)
Me da por meter en Google a palabra CANICHEIRO por ver o significado, (aunque xa o sabíamos) dice que un lugar entre duas paredes vellas, donde se iba o campo... En portugues dice donde se iba coas calças na mao.
Pra entrar, insertar a palabra CANICHEIRO, despois DIALECTO: xa veréis que fala moito de estos pueblos da zona, entre outras cousas que son moitas, comenta que hasta o 1640 as poblacións de Manzalvos, Hermisende, San Ciprian, Teixeira, eran portuguesas. Esto era no reinado do Rey Portugués ... (ver texto completo)
O de falar ven o galego con unha pronunciación perfecta, sería o ideal en todas as zonas, hay un problema bastante difícil de erradicar, en principio non sabemos, ¿pero acaso queremos cambiar? eu diría que non, por moito que nos expliquen que a nosa fala non é correcta vamos a ter que seguir así, non hai outra alternativa, a lengua de un pueblo e imposible cambiar, penso que inda a punta de metralleta iba a costar. A Prueba está ahí, personas que nos tocou por circunstancias da vida estar moitos ... (ver texto completo)
Esta mesma tarde, escoitando o programa da Cadena Ser: “ La véntana”, un dos presos da carcel de Carabanchel que Genma Nierga ten as tardes dos martes na tertulia, definiu ó juiz Garzón como unha das últimas vítimas do franquismo. E pode que sexa certo.
O que si é certo, que se trata de unha verdadeira injusticia o que están facendo con éste home, cuando unha persona vale, suele ser este o sistema a aplicar.
Tere. Se observa un movimiento de solidaridad hacia os téus sobriños é a toda a vosa familia. Antes cuando sucedía estas desgracias a xente nos pueblos se organizaban e coas súas parexas de vacas, acarreaban pedras, madeiras, así entre todos trataban de levantar de novo a casa queimada.
Nos ahora acarretos nos se suelen facer, estamos muy diseminados, pero tende por seguro que cada cual desde o punto donde nos encontremos, unha pedra, un ladrillo, unha tabla para unha porta se aportará. A xente ... (ver texto completo)
Assín me gosta sinor Prat,ô sinor con ise sintido de humor que le carecteriza,
co seu relato fixo lembrar do xogo que xogábamos a len na aldea donde eu nacin xamabase a escondite, eramos garotos y garotas, a coisa consestia que si perdia a muller, quero decer a rapariga tiña que meterle a mahún nun bolsillo o rapaz y si era ô rebes,ô raparigo tiña que xeirarle ô pañuelo a ela, conlusiahún que eu levaba boas zapatilladas da miña Nai por romper os pantalos nos bolsillos.
Unha aperta.
¡pero home! Cómo rompías os bolsos dos pantalón, non veis que a rapaciña o meter a mau no bolso te podía cortar a "meringalla" con moita razón a túa mai te daba zapatilla.
Tere. (O Candil) Termino de enterarme en el foro del Pereiro que le ardió la casa a un hermano tuyo y sobrinos, siento mucho lo sucedido, pero al no haber desgracias personales es gratificante, lo material siempre tiene solución, todo se arreglará lo antes posible.
Veo que se ha abierto una cuenta de emergencias sociales na Nova Caixa de Galicia por si alguien quiere dar una ayuda, los daños son considerables.
Nª de cuenta. 20800440073040002414.
Para mas informacion podeis entrar en el foro ... (ver texto completo)
Era bicela ou era biceira?
Bu bu bu. Ahora si, Biceira era cuando as vacas iban o campo ou os Poulos, aiquí solamente iban no mes de agosto, de tal maneira quedaba a xente libre para poder aatender os traballos das mallas, que pra a juventud eran mui entretenidas, había moit@s moz@s e a juerga estaba asegurada.
A mañá cedo tocaban tres campanadas e xa se sabía que era a hora de salir a biceira, era por turnos cada día iba o veciño que lle tocaba, as vacas tamén se turnaban unhos días iban unhas outros dias as outras, de ir ... (ver texto completo)
Menudo notición, que veñan esos cinco rapaciños con seús padres pra Lubián, fai moita falta que aumente o censo de población.
O dos mil € de alquiler por mes, como que está fora de punto, hasta ahora nunca se chegou a esos niveles nin moito menos.
Uff! Gracias a ti máis a Inda pola vosa amabilidade. Gloria, ceo.... seguro que é polo tema da miña descripción das vistas do colexio, digo eu, pola relación coa gloria eterna, o paso á morada celestial...
Mui prematuro para empezar a pensar, (o menos a corto plazo) da morada celestial e da Gloria, inda nos queda moita corda que roer en este "Mundo mundial".
Tu ben sabes que por ahi non vai a cousa, sinceramente, hai duas foreiras no Pereiro que disfruto o leer o seus mensaxes, a tí como xa che dixe, a outra persona e a miña veciña Ocandil a cual a precio moito.
Dicen que no Cielo se está mui ben, pera casualidad que naide quere ir de momento, hasta os nenos que tanto lles apetece volar, ali que ... (ver texto completo)
Xenial Piño. Esta mensaxe faime lembrar con nostalxia aquel encanto peculiar que atopei neste foro que a min personalmente me cautivou e incitou fai tempo a participar nel.
Esta é unha opinión moi persoal, claro está. Quizais sexan as secuelas da miña pertenza á diáspora neste curruncho do mundo mundial.
Gel Graciñas. Me gusta moito como te expresas nos teus mensaxes, sempre que podo os leo, referente a tua opinión sobre os mensaxes dos demáis foreir@s, que che vou decir, das moitos ánimos ¡eres un cielo de muller.! O do corruncho do mundo mundial, tamén me fai gracia.
Que pasedes todos un feliz día, e non vos olvidéis de tomar un cafetiño a media mañá, que eso levanta os ánimos, a seguir luchando, non queda outra.
Non, non, Inda Cho Sei. Ese caso o cual te refieres foi outro, ves ese si podemos decir que foi certto porque o acordamos.
Quén levou a ese matrimonio a tirarse o río, (q. e. p. d. os dous) foi él o que se tirou, ela non o fixo, encontrou a auga mollada e mui fría era inverno. A xente do pueblo saliú a buscar a Señora, non daban con ela, o fin, apareceu escondida na troba de un carballo na orilla do río, a él un santo de home, xa o sacaron medio afogado do pozo da Ponte Mazaira, ¡por nada o salvan.!
O ... (ver texto completo)
Un dos tambores da nosa banda estudia na Universidade de Vigo. É un deses lobicáns que hai por aquí (Padornelo + Lubián).
Aí atrás viña pasmado, porque un compañeiro galego non coñecía a palabra CHAIRA, que o noso veciño empregou na conversa que tiñan entre eles.
--Pois non digas "chaira", carallo, dí "llanura" para que che entenda--dixolle o outro.
Esta vez eu quedo abraiado. LLANURA é unha palabra que non recolle ningún diccionario galego. Qué galego falará aquel rapaz de Galicia?
CHAIRA: 1.- ... (ver texto completo)
Imperdonable mencionar as chairas de Lubián é non facelo coa chaira da Veiga Forcado, si era a despensa do noso pueblo, mira que viñan carros de patatas e de millos de esa chaira, abundancia de auga, bon terreno, (cuatro fames quitou.)
Por outra parte famosa por a leyenda que comentan, parece ser, que en tempos bastante remotos, había unha moza no pueblo muy hermosa, chamaba a atención por toda a contorna por a sua belleza, tiña novio, ¡como non! bastante celoso por certo, hasta se celaba que cuando ... (ver texto completo)
Amigo Piño. Xa vexo que describes tal cual o que facer nestas datas, coa gastronomia co lume dos torgos, etc. Eu os reis pasareinos por Barxa, comendo alguns niscalos e cabrito da terra do Zé Pequeno (As Carvalhas) que el está camiño de Madrid, o que non sei e se pararia en Valladolid a visitar a Pita Moñuda que segun entendin, nalgun mensaxe teo, os controlaches nagunha ocasión polo paseo de Zorrilla.
Cando carallo teredes un par de horas para vir comer as frevas e deitar uns copos de viño, ti ... (ver texto completo)
Barxes. Gracias po la invitación, algún días será, non te preocupes, este verán temos que arranxar algunha merendola en algún lugar. O noso amigo en común, non dice nin pio, igual nin está no pueblo estos días.
Tú si podes date unha volta por Lubián nos Reyes, suele haber bon ambiente.
Se acabaron las vacaciones navideñas, toca volver... ¡Adiós, Lubián! ¡Hasta pronto!
O Candil. E unha pena que os días de vacacións sean tan cortos, non dan nada de si, pero mira, tú si tes ganas de volver pros Reyes avísame, eu si vou, me encargaría de que volvas rapidamente, digoche, mira que desde a miña casa sinto na tua unhos ruidos mui raros, ven pode ser que dixache un grifo aberto, ou que unha mazaira do xardín caeu sobre o tellado, ou que se mete unha bruxa po la chimenea con unha escoba e prepara unhas orgías de medo unha vez dentro.
Onte estuve vendo unhas fotos que metiche ... (ver texto completo)
Barxes. Moitas gracias por esas poesias, xa as lein unhas cuantas veces, me gustan, o Himno de Galicia está fenomenal, non tiña nin idea de cómo era.
O personal estos días como está cansado de tantas festas, entra pouco no foro, ahora tamén saliu a competencia con Facebook. Eu penso que con un pouco de gana se pode atender as duas cousas.
Decía que si os foreir@s están cansados, de pronto se me encendeu unha bombilla, da cual pode ser motivo, hai que pensar que os Reyes xa están ahí, é como non, ... (ver texto completo)
Muchas gracias Ricardo,
por acordarte de todos
sea por muchos años unidos,
aunque sólo sea en el foro.
Inda Cho Sei, Barxes, ¡vaya río! ahí se que hay boas trutas, vos como bos pescadores que sodes, supoño que o pouco de chegar, será lanzar o anzuelo é encher a cesta.
O lado, no Couto, están unhas estupendas barbacoas que ben podíamos asar parte de elas pra ir probando. ¿Qué os parece.?
Saudos.
Por supuesto, que ésta poesía es de Rosalia de Castro, me gusta un montón, se nota. A veces, parece que le está sacando una foto a la zona nuestra. Los hechos, las costumbres.
Un saludo.
O forno está sin pan, o lar sin leña,
non canta o grilo alí
e se non é a pena que o consome,
o probe sólo está co seu sufrir.
Sin que comer e sin abrigo tembra,
porque os ventos son sutils
húmedos inda silban entre as pedras
i as portas fan xemir.
¡Qué ha de facer, Señor, si o desamparo
ten o redor de sí! ... (ver texto completo)
Se están aproximando unhos días de moitas festas é mui de estar en familia, todos, resulta totalmente imposible o poder xuntarse, tamén se notan bastante vacio nas casas, moitos seres queridos, xa non podemos disfrutar da súa compañia. Os que estemos, hay que tratar de disfrutar o máximo.
Mañá o sorteo da lotería, ¿mira que si nos toca? si eso chega a suceder, eu penso que faría como ese canciño que sai de anuncio da primitiva, unhas gafas de sol, e por a barriga tamén o sol en unha boa playa do ... (ver texto completo)
Van dos guardías civiles de servicio, al llegar a un puente (que ben podía ser o da Tuiza) sienten que debajo del puente están hablando y algún susurro raro, uno de los guardias pregunta; ¿quien está ahí abajo? una voz medio entrecortada dice, somus los gitanus, non nos mitimos con nadieee señor guardia, ya nus vamuuus.
Otra vez el guardía pregunta, ¿pero que hacéis entre la maleza? Mas gitanos. Contesta el patriarca gitano sin dudarlo.
¡El niño Jesús ha nacido!
La Navidad ha llegado,
¿Dónde poner el Nacimiento?
en la Iglesia no hay tejado.
¿Sí en atrio bajo el tejo?
¿Quizá en la plaza de al lado?
quedaría muy bonito
aunque, del viento azotado.
El niño frágil y pequeño,
con la humedad, está helado, ... (ver texto completo)
Gracias. Sodes unhos bos amigos. Eu tamén os aprecio de verdade.
Que paséis un feliz día.
Saludos.
Munto obrigado sinor Xinxelo, por os deberes que nos deixa, teño que decerle referente ô seu problema xa me gostaría poder contestarle, como fixo ô ilustrado do Piño, más eu a tanto non xego, pois debidir nahún se meda bein. Oxe levei unha bronca mayuscula do meu xefe, dice que tein uns amigos no Hotel Ispan, ou Ispada, quería mandarle unha caixa de viño do albariño, bein ísto de reciclar fixemolo sampre más ahora o xefe dice que a que reciclar más,ê decer eu istaba rellenando as botellas que sobrarin ... (ver texto completo)
252525. Gracioso o chiste... Veño observando, que si tes alto o sentido do humor, mui ben.
Ainda me chama máis a atención, que estando en Portugal, cómo carallo te chegan as noticias de Valladolid, por exemplo, cuando a Javier de la Riva Tuvo ese incidente coa ministra de Sanidad.
De todos modos, é mui gratificante que con éste Sr. Tanto a Srª Pita Moñuda cómo tú, puderáis solucionar ese problema de poder falar galego en alguhos basres donde sempre se falou. Enhorabuena.
Setí, non poder entablar ... (ver texto completo)
Non Sr 25 eu non vivo dos libros, inda que me dan moita vida, xa vin a historia dos cipotes, igual o papon ise tiña "micro" e mais por envidias que por pudor, pode ser tamen que, pa non ser uis mais que outros deixounos todos cortados polo seu patron. Estarei fora uis dias pero deixoles a todos un acertixo matematico.:
Van tres hirmaus a comprar un bocaillo, cada un de eles pon un euro pois, o bocadillo e grande e custa tres euros. O do bar, que ben podia ser o seu xefe, vendelles o bocadillo pero ... (ver texto completo)
Capital principal=3 €
Gastos 2,50 bocadillo + 0.20 gaseosa= 2,70 €
2,70+ 0,30 céntimos que reparten los chicos= 3 €
Eu creo que a gaseosa está incluida dúas veces. ¿pode ser?
Non. Pablo, Non, nos de ese leite non queremos, ainda que pase pola boca da señorita máis bonita americana, terá unhos dentes cómo de marfil, unha lengua cómo a de Marylín Monrroe nos séus millores tempos, pero ese leíte non deixa de ser vomitado.
Si de algo podemos presumir, é do bon leíte que temos por esta zona, si casi se fai o queixo sin necesidad de cuallalo, (tan fuerte, que xa está nada máis terminar de muxir.)
Por todos os rincós de España é parte do extranxeiro, incluido EE. UU. chega ... (ver texto completo)
O Ramiro que fino él, outro tipo de "fuego lle preocupaba."
Senti na tele que xa foi a neve a visitar a zona de Sanabria, me gustaría dar unha volta aunque nada máis fora hasta venta de Chanos é disfrutar da nevada, aiquí apenas neva de puro friu que fai.
Dentro de unhos días, si podemos iremos a dar un volta por Lubián. cuidaros moito e que non vos entre a gripe, xa sabéis, o millor e pegarle ben o xarro.
Pero que mui ben, estupendo.
Da gusto ver o foro tan concurrido, a veces, se nota cómo un vacío ó haber tan pouca xente, temos friu, ¡o foro é tan grande.!
Se agradece a visita de Gel, xa sabes, nos gusta a todos que veñas de vez en cuando. Como estos días na Vilavella é o Pereiro, temos andado con varios temas de curas e monxas, che dedico este de Jesucristo. No obstante, deixaremos que os demáis tamén o lean.
Va Jesucristo a toda velocidad. De repente toma mal una curva y tiene un accidente. ... (ver texto completo)
