Compramos energía a futuro
        

Mensajes de ARES (La Coruña) enviados por luis:

Mirando unas fotos de 1961 con motivo de una excursión que la parroquia de Ares había organizado para los niños del catecismo, puedo comprobar la ausencia de algunos que ya no pueden volver a estar presentes.
Podemos decir que es ley de vida pero eso no me impide que  un rato de tristeza y de lamento mientras las miro, me doy de cuenta que aún sin ellos sentirlo yo si lo siento, por que en mi infancia adolescencia y juventud compartimos escenario y formamos parte de una misma familia aunque la vida ... (ver texto completo)
Bujones,  Campanas y un tercero,  vigilante de seguridad al que no tengo el placer de conocer,  comparecen en la TVGA como integrantes de la tradicional rondalla de Ares, participando en un programa de sobremesa dando testimonio que a pesar de los inconvenientes la tradición permanece..
El día que la juventud sea consciente que la rondalla cómo manifestación cultural forma parte del patrimonio del pueblo y de un  valor inestimable, por la singularidad de los repertorios  que se pierden en el tiempo ... (ver texto completo)
Alá fumos,  tira parriba cada uns no seu coche que había que cumprir o compromiso de invitar a quen foy quen de recuperarlle unha orella o meu neno o  ser atacado por un can,  alá fumos e tamén os seus amigos, algunhos deles desconocidos, esa foi miña promesa e así a tiven que cumprir.
Tuven a imprudencia de ir a lugar desconocido servindome de referencias, tira parriba tira pabaixo curva eiquí e curva alá ata que dimos con chamativo lugar, un bar que mais que bar parecía un cortello,  unha lareira ... (ver texto completo)
Se acercan los carnavales, y me retrotraigo a la infancia cuando los escaparates de la Obispa y de la ferretería La Llave exponían las caretas de cartón  que anunciaban los acontecimientos, una de las más solicitadas y de difícil adquisición para mi precario poder adquisitivo era la de un jefe indio de abundante plumaje y rellamante colorido brillante que como reclamo estimulaba los sentidos de los más pequeños.
Cuando tocaba a disfrazarse recurríamos a un baúl que contenía vieja ropa en desuso ... (ver texto completo)
Que fortuna la de aquel que según su hucha le decían miserable pero que en la mesa que fuera siempre había un lugar para él, por que así muchos lo deseaban
Su mayor logro en la vida había sido dejar aparcada la vanidad insistiendo en cultivar la sabiduría que le marcaba el camino que una gran mayoría omite prefiriendo recurrir a los atajos y así les va.
Viviendo una vida llena de artificios solo por el que dirán
Habiendo perdido la capacidad de recrearse en la felicidad por el simple hecho de ... (ver texto completo)
Acábome de enterar, que a antiga casa rectoral que no seu tempo pertenceu os Marzoa, posibles fidalgos do rural, e do que a día de hoxe non se ten nada escrito, e cal era a función de posible autosuficiencia hata ser a casa do cura, vai a ser restaurada, así como racionalizar o espacio da amplia horta da que dispón para función social i a maiores na superficie que foi casa da Arriaszocas e de Chanchito o Sancristán anexa a dita horta e dispor dela para faer un aparcamento gratuito para desconxestionar ... (ver texto completo)
Imos a ver: Que pintan na nosa corporación persoas que ignoran onde se sitúa a pralla do Xuncal a que os ignorantes puxèronlle praia grande, onde estaba situado o lavadeiro de Joterras, i  cal foi a razón pola cal desapareceu o río da Cachorra alterando a natureza que o río producía, por que o coto de Cantaleta non figura en ningún plano, cantas especies de ras residían polo Mazote i porque as ras da Xunqueira falaban distinto idioma, por que o río vello lle siguen chamando o río Novo.
E que e daquelas ... (ver texto completo)
Procesión que acompaña a la imagen de la Virgen del Carmen transportada en una embarcación conmemorando las fiestas del mar en Ares
Para la tráquea y la jarjanta cuando no paras de tosere no hay mejor remedio que la miel con limones
Miel tenjo, a ver si prejuntándole al de la jiara me empresta aljunos limones que son de una juerta que tienen al lado de la fuente de papellas que mezclados con la miel son el mejor remedio para las cosas de la jarjanta
El la farmacia te dicen que nanai y lo dicen por que no es nejocio.
Que me lo dijo don José Luis que es el mejor médico en Km a la redonda
Recuerdo como si fuera hoy, el primer día que asistimos a la escuela primaria, tenía seis años, nos partieron un lápiz y la mitad para cada uno, en una mano una pizarra y en la otra una rebanada de pan con nata y azúcar , lo que se supone era por la tarde, el profesor Don José Vera,  un andaluz gallego de adopción que según he oído comentar en tiempos jóvenes destacaba como futbolista, era serio frugal y respetable, carácter socarrón e irónico, que según me contaron fue uno de  aquellos represalia ... (ver texto completo)
Fixera frio,  chovera a dios dar auga, nevara ou so ventara, que pracer chegar a casa donde agardaba a taciña de caldo un par de ovos con patacas fritas e para entrar en calor meterse nunha daquelas camas i a dormir o que fixera falla.
O redor de vez en cando unha velliña insomne que facía de anxel da garda.
Nin televexos nin obxetos que inducen a compulsividade existían enton.
Levo aguantando o segredo moitísimos anos, estou a punto de reventar, a min nadie me pode acusar de delator, sempre fun quen de cumplir un xuramento, pero o meu pesar neste caso xa non ten obxeto a resistencia, o sinto moitísimo, mais que si me arrancaran unhas moas sin anestesia, o fin despois de remoelo,  chegou a hora de dicir basta , e ante a concurrencia yo me confieso:
O que espichou o pau a pila de merda humana e pau e ambos los dous foron lanzadas a bidreira da escola, a  que daba o cañijote ... (ver texto completo)
Todos los vinteún de cada mes había feira en Cabanas, falo daquelas feiras cando casi non había ninguèn que non traballara nunha terra ben da sua propiedade tamén de arrendada, ou que non tivera porco na casa, e alguha que outra jaliña que sacar a pasear, tamén quen tiña coellos
O caso e que estas e outras razóns o poder de convocatoria daquelas feiras era enorme e a oferta singular hoxe levada a deshuso non pasa de ser un mercadillo e sin mais.
Ala fumos a buscar un pequeno porco pa podelo engordar.
O ... (ver texto completo)
O outro día estando tomando café nun bar, oín falar a Macamen daquelas Semana Santas cando non había outro sitio onde ir e era o refuxio de tanta xente que papaba de pe a pa o sermón das sete palabras e aquelas si que se facian largas, eran algo así como una representación de unha traxedia grega donde un único actor tiña como fin principal producir unha catarsis
Había moita xente que ia con devoción e outra que ben por vivir sola encontraba o sitio adecuado para verse acollida entre tanta xente.
Eso ... (ver texto completo)
Llora rueda llora que tus lamentos son alegrías para mí dando cuenta que están vigentes, llora carro llora que mientras tus lamentos se dejan oír es la señal  de que las gentes que más significan para mí, aun a día de hoy todavía están presentes.
Llora carro llora, llora y no dejes de llorar por que tu silencio me hará despertar en una realidad que no he pedido sinó que me ha sido impuesta
Así veña dios do ceo con un castijo divino, si non foi a Ñasa a que lle dixo a Naranxa, ¡hasta aquí hemos llegado!
E ten razón, por eso de tratarse dunha industria, cada vez  o camión ven  a descarjar leña, pon a calle que mais que sitio de pasar xente parece un barrizal onde se poden criar a ras.
Ainda que agora quera volverse atrás e do que dixo  xa non di nada
A Pendellas anda caladiña con eso de que e veciña,  ademais non e quen de falar, tanto ela cómo a Bailera teñen o vecindario en vilo ... (ver texto completo)
Ai dios mio o que hoxe vin,  o Mexote arreoulle unha labazada o Bailero,  que non foi quen de sosterse que caeu encima dunha pila de merda,  eso sí,  era da Xubenca e non da Marela,  que si non..
E todo por dicir que as vacas do Gerónimo tiraban mais que os bois do Pipela
No se ha dado fecha definitiva,  para celebrar un coloquio que versará sobre la la psicología como instrumento de utilización y manipulación de masas a través de la historia y que  con técnicas de última generación  ya experimentadas y estadísticamente contrastadas con resultado positivo abaratan costes  estimulando más si cabe  la motivación a quienes va dirigido.
Habrá una disertación  previa  que expondrán el señor Chupalauña y la señora Mirandona
Título: Si Pablo Iglesias si Belén Esteban,  ... (ver texto completo)
Que ocurre en Cataluña con tantas familias divididas que en una misma casa está prohibido hablar de según que temas.
Y que un alto cargo de una multinacional decida regresar a Galicia por que está el hombre harto de oír según que cosas, prefiriendo perder su alto poder adquisitivo a cambio de vivir con dignidad, dice que ya está más que harto.
No daré datos allá quien no se lo crea.
Pero lo cierto es que España es una obra inacabada pero de derrumbe ni satanás es capaz de rematarla
Ai ooh, parece que o noso poeta non lle gustan os calamares con patacas e que ve as casas vacías, fala do pobo e da sua xente  con certo grado de desencanto e pesimismo, cada quen está no seu dereito de opinar eu por educación desta vez vou a estar calado, tampouco son quen para baixarlle a autoestima o quen cando se pon a rimar remata facendo routadas cando fala do que desconoce
No se deje ir por las primeras impresiones que pueden ser engañosas
Más si no se han tomado la pastillas en el día del ... (ver texto completo)
Y dicen los separatistas: Cataluña es indivisible, en que quedamos ooooh
Bo, vai haber que poñer as vacas o rego que en canto as deixas soltas vanlle a comer o millo a o Figueroa e o can non o impide por que e un lacazán.
Hoxe terei que ir a como o Párrocho a ver si a Casilda me prepara un guiso de parrochiñas que a muller púxoseme e folga e dice que si que ro comer ade ser onde come o gato
Pero o gato non está dacordo
A principio de los sesenta,: el maestro Malde al piano, junto a un helenco de promesas de la canción actuaban en el Cine de Ares cuyo escenario lo conformaba el lugar de la pantalla una vez levantado el telón, es una pena no recuperar el local para diversos tipo de representaciones y disponer de un espacio semejante para poder utilizar en actividades culturales como por ejemplo el teatro aficionado, y que decir de aquel escenario del viejo casino derribado por una más que cuestionada decisión.
En ... (ver texto completo)
Todas las mañanas de 11 a 12 horas salíamos al recreo, en la tercera fase de la primaria que impartía don Antonio y disparados nos dirigíamos a la playa en donde organizabamos partidos de fútbol, raro era el día que llegábamos de regreso con puntualidad, y como consecuencia al siguiente día nos quedabamos sin recreo, teniendo a veces que enviar un emisario qur tuviera crédito para mediar  ante el profesor con el recado de que no volvería a suceder de ahí que el profesor ablandara, el emisario siempre ... (ver texto completo)
La infancia deja de serlo de verdad, cuando han muerto tus padres.
La vejez nos brinda la sana posibilidad de reírnos de nosotros mismos cada vez que nos miramos al espejo y sin darnos cuenta hacemos el más sano de los ejercicios
Los verdaderos amigos son aquellos que lo mismo da el tiempo que haya pasado que le cuentas lo que no le cuentas a los demás
El tirar palante en esta puñetera vida es el ejercicio de tener que interpretar un papel si pretendes sobrevivir algo que al despertar que es entrar ... (ver texto completo)
Sí visitamos el Museo Naval en Madrid, podemos leer el nombre y apellido en una placa de bronce de dos hijos de Ares entre otros gallegos, muertos en la batalla de Trafalgar, la que marcó la definitiva decadencia de España como imperio.
En su momento me hizo pensar, ¿dejarían descendencia? ¿¿viven en Ares en la actualidad gente de su misma sangre??
Leo que se baraja la posibilidad de construir un hotel a medio paso de la playa en línea con el paseo que bordea el mar, justo en donde se encontraba el pósito, ojalá se cumpla el deseado proyecto que al parecer se plantea en el ayuntamiento, pues daría la posibilidad de atraer a gente que no se plantea otro asunto que acercarse en cortos espacios de tiempo y que en el ir y venir de unos y otros genere beneficios para los demás negocios y en consecuencia para los intereses del pueblo, me anticipo ... (ver texto completo)
Quien te lo ha dicho a tí, quien te ha estado mintiendo quien perversamente pretende hacerte sentir complejo de culpabilidad porque la muerte te ha dado tregua, quien ha dicho que para la sociedad supones una carga como si tú no fueras parte de esa sociedad.
Quien que si tu no existieras dejarías de ser un colchón más que le permite al estado y a los que buscan en él el amparo la razón de supervivencia, cuando sí otros como tu no existieran para todos los  demas supondría la insolvencia.
Perderían el servicio doméstico a tiempo real y prestaciones de guardería a coste cero, que si así no fuera la sociedad según la entendemos no tendría solvencia.
Y encima hay que pedir perdón por estar  vivo y cómo intimidando agravar el sentido de culpabilidad para que un sentimiento de culpa te coaccione y no te permita de una puñeteras vez exigir justicia.
Hay sí la vejez anulara la cobardía por que dicen que ya no es edad de tirarse en parapente,  por que aún estando vivo te han aplicado la fecha de caducidad, hay ahora que ya no tienes nada que perder y exiges que ya está bien de aligerar el gasto del estado por que permites sobrevivir a los más jóvenes haciendo gratuitos servicios de guardería y también domésticos manteniendo viva la sociedad como bien así la entendemos
Hay sí fuera como dicen los botarates que no cortan el bacalao por que dejan votar al viejo.
Hay sí los viejos se organizaran para con dignidad marchar a la tumba
Hay sí los viejos hablaran,  a donde irían los botarates.
Organicémonos y muramos con dignidad como lo ha hecho el Cid. ... (ver texto completo)
A noite semellaba extrana, algo malo se presiaxaba que a modo de histeria colectiva o pobo amaneceu.
Sin saber cómo e porqué a xente saleu en pleno a calle, unhos tirando enriba para Lubre a expirar culpas a su igresia e outros cara o alto da Mangona en busca de unha fronteira.
Outros e outras a igresia parroquial, mentras unha vella dicia que eso olía o final, chegábanlle os fuciños as aromas dos crisantemos frores de campo santo, a rezar que e o fin do mundo dicía, e alá ian todos en procesión.
Xa ... (ver texto completo)
Alá iba Xanxé, con andares que parecía Sara Montiel, que cando non recordo quen lle dixo: Ande vas Xanxé non ves que te vas a mollar, este lle contestou: mentras non molle a cona. Era agudo Xanxé e rápido de fundamentos, e valente para aqueles tempos que non renegaba da sua condición,
Cando o veterinario que vivía en Mugardos foi a casa de Xerónimo a decirlle que a sua vaca estaba san, este lle contestou: Imposible don Anguel, la vaca está enfierma porque no remoe.
Anriquito Anriquito deja de ... (ver texto completo)
Nunca faltaba na mesa o platiño de caldo, que daba gusto mollar o pan nel, e logo un segundo prato,  que ben podía ser un guiso calquera, quen o diría o bacallao era a comida do pobre,  e peixe en xeral do que  xeitos ou tarrafas abastecían a praza ou mulleres que porta a porta ofrecían en caíxas e paxes que transportaban na carretilla.
O chegar un xeito a rampla, ainda recordo o soar de una caracola coa que un mariñeiro convocaba as compradoras para logo sair a vendela cosecha.
Recordo algún  ... (ver texto completo)
Sí por cualquier circunstancia invitas a unos narcisos a compartir mesa, entre gallegos siendo ellos de " aquel lugar ", resulta que tienes que hablar castellano que el gallego no lo entienden y no se vayan a " lixujar ".
Vete tu a su "" país "" y en la misma circunstancia, que por cierto, no te invitan ni aun tocándoles la lotería, verás como te hablan en un dialecto cuya base madre es el latín, por que ni el castellano entienden y si dices que no los entiendes, poniéndote cara de noxo hacen como que van a hacer un esfuerzo.
Bueno pues no se crean, es más frecuente de lo que ustedes piensan  en ese territorio y sobre todo de la esfera profunda, o sea fuera de la cosmopolita Barcelona, cuando hablamos de los pailarocos que se maquillan de cierto aire de superioridad cómo que van por la vida perdonandosela a los demás, España nos roba dicen.
España la tienen colonizada económicamente desde siglos atrás, potenciada por la labor de los gobiernos de Franco a quien tenían que adorar por profundizar el proteccionismo obligando a los demás a emigrar para realizar los trabajos que ellos mismos despreciaban
Claro que los descendientes de aquellos a los que despectivamente llamaban charnegos forman parte de su guardia de corps siendo más papables que el papa
Sin meter a todo dios en el saco, pues no hay más que ver a esa sociedad fracturada que desde dentro sufre las consecuencias de los imperantes narcisos por querer hermanarse con los que están fuera del territorio que por un error puntual se le llama territorio histórico, como si los demás no lo fueran.
Si no sucediera así ya que son muchos los que nos quieren mas de la mitad si por personas contamos anuladas por una interesada en su momento ley electoral, a estas horas estaría enviando camiones de bloques donados para comenzar el muro, así quedara arruinado.
Yo creo que es necesario revisar la historia para darnos cuenta que una alta burguesía que arrastrando a los demás así fueran charnegos, llevan siglos tomándonos el pelo y encima tenièndoles que dar las gracias. ... (ver texto completo)
O lío que pasou unhos siglos antes de cristo cando todavía vivia Paco el ferrolano, encontrabase a xente agardando ves na cola da fonte que "mexaba" pinga a pinga ata o límite da desesperación pa que lle chegara o seu turno, non sei si era razón de chorar ou ben de reir, ainda que yo casi me meo.
A Pamelia dis que din que puxo a Isolina a caer dun burro por querer esta colarse diante,  e foi esta e non sei que coño lle dixo que se armaron as de deus y venja dios y lo vea
Foi quen a ofendida de ... (ver texto completo)
Podo dar fe de haber conocido a nenos talentosos que non chegaron mais alá, por que a enseñanza media para eles e as suas familias erá artículo de luxo, e non digamos a universidad
E burros cargados de libros que si chegaron, tiñan todo o tempo que lles fixera falta.
Oxe non te che e así, como diría un ateo, a deus gracias.
Era aquela unha sociedad clasista onde pesaban os apellidos  e salvo que foras un portento todas as portas se che cerraban.
Esta e a outra cara dos que nos recreamos da nostalxia
Nada ... (ver texto completo)
Chamábase Juan, mundialmente conocido po-lo alcume de Chanchito,  era o sacristán do noso pobo que durante mais de corenta anos reinou no feudo da sacristía, alí facíase o quel dicía,  estivera o ovispo de Roma ou no seu defeuto o de Santiago, e si alguien se opoñia a sua xerarquía feudal, pronto lle dicía aquela frase, tu no tienes agricultura, poñendo na sua interpretación cara de enoxado xa que si o mirabas de reollo vías cómo se lle escapaba unha pícara sonrisa.
Durante os oficios relixiosos ... (ver texto completo)
A sair da pasantía de don José e casi sendo noite, acostumbramos a faer algunha gamberrada pa logo sair correndo,  era unha práctica habitual recomendada por prescripción facultativa  como descarga de adrenalina, non fora a ser que se neurotizara a nosa personalidad e se somatizara en calquer doenza.
Bueno, pois de un tempo atrás ata o día do acontecemento a vitima eran as Indalecias as cales lle petabamos a porta pa logo sair correndo.
Eses día o petador foi Vidal, raro en él que era o mais maduro pa sua edade, e sempre negou faelo, ese dia non foi así, con tan mala suerte que a vella apercibida po los de un tempo a esa parte lle viña sucedendo agardou o momento e chimpou desde arriba da ventana un orinal de mexos,  a mi non me tocou polos pelos, Vidal non foi que de repartir a ración do líquido espirituoso saleu empapado e anoxado. ... (ver texto completo)
Donde se atopa barrio sésamo que e en onde antigamente unha muralla   marcaba o límite da calle coa horta do cura, unha hilera de olmos dabanlle nome a ese área, conocida entonces por Detrás dos Olmos, enfrente un cerrado onde algún día existiu un pequeno taller, olvidouseme o nome do artesan que hasta hai ben pouco se me recordaba, creo chamábanlle o Santa María.
E ali pegado a muralla e agachado xa que era casi noite se encontraba un home cajando,  eu pobre de min que nunca  tal cousa había visto, ... (ver texto completo)
Tenía poca puntería don Anguel ¿verdad?, cuando íbamos en la procesión de los calladitos y el hijo del alcalde armando un follón va   y empieza a repartir obleas saltando al armadanzas que no apañó y acabando el reparto en yo, que me comí hasta las sobrantes, a  toda la fila de " inocentes criaturas "  le tocó, menos al hijo del alcalde
Que poca puntería tenía don Anguel, ¿verdad?
ERAN TIEMPOS DEL CUPLÉ
Eran muchos los balcones que en uno de sus rincones, acogían nidos de golondrinas que todos los años anunciando la primavera regresaban en gran cantidad y allí nacían los nuevos retoños, incluso se daba el caso en el interior de algunos portales ya que los residentes lo acogían cómo signo de vida y buena suerte, estaba muy mal visto atacar o intentar cazar una de estas aves, no eran necesarias leyes de protección la gente obedecía y respetaba unas leyes no escritas.
Tal abundancia de golondrinas   ... (ver texto completo)
¡Atención atención! Radio mundial, por tierra, mar y aire y por debajo del agua..
Decía Garrafón megáfono en mano, a modo de pregonero, anunciando nuevas que nunca se terminaban de definir, pues era interrumpido por la juventud que a modo de burla le llamaban esquirol falangista y requeté y no se cuantas cosas mas
Desde mi infancia nunca reparé en la razón de semejantes réplicas, y caigo ahora en la conclusión, este hombre fue uno más de aquellos que formó parte de la dotación que en un barco o ... (ver texto completo)
A min que non me digan que a que se armou aller diante do casino tuvo nada que ver co que andaba a decir o Peidoallo, si antes o dixo o Mazacollons sin que o Cagarría que andaba a facer o parvo dixera nada, e ahora sei que a Moronda dis que diante da Bailera dixo que todo saleu do Cagallón de Ouro,  e menos mal que non se enterou o Pendellas sinón pode que oubera sangre, por que esas cousas non se deben de decir sin antes poder confirmalas.
Anda a Pitusca en son de paz por que non lle gustan os ... (ver texto completo)
Siempre presumiendo de renegar de los tópicos, hasta que alguien mirándole a los ojos le dijo feliz año nuevo después de pasar unos cuantos años sin que nadie se lo hubiera dicho.
Hizo una reflexión sobre si mismo, dándose cuenta que en algo tenía que cambiar para así poder convencerse  que no había sido una casualidad.
Feliz año nuevo a todos
Siempre el presente es la consecuencia del pasado, en su virtud y en su defecto las características de una comunidad y la forma en que se expresa obedece a una dinámica alimentada a través del tiempo, lo que le da estatus de personalidad, cualquier rincón o lugar lo tiene y si a este rincón o lugar le llamamos villa.
Ares y Mugardos en su tiempo tenían características diferenciadas y enfrentadas con cierto grado de rivalidad manifestadas entre el amor y el odio
Ignoro si a día de hoy este fenómeno ... (ver texto completo)
Ayer un hombre muy mayor al que ya no le importa que le llamen anciano, llamó a mi casa, sospecho que con el único afán de sentir la sensación de que al otro lado del teléfono había alguien que le escuchaba.
Estaba solo como así sucede el resto del año, en su viudedad en estas fechas señaladas puede que se le dispararan los recuerdos, aunque tiene una hija en Madrid, esta ignoro por que razón no quiere saber nada de él, no soy nadie para  juzgar, pero cuando tocando no recuerdo que temas, este comenzó ... (ver texto completo)
Da lo mismo, cualquier ideología que condiciona al individuo a llevar unas orejeras que no le permiten al individuo mirar a quienes circulan a ambos lados y siguiendo una línea lo introduce en un redil del que luego le es imposible salir, es tóxica para él,  que lo convierte en un ser alienado imposible de sacar conclusiones de su propia existencia por que la experiencia no le sirve cuando el que habla o piensa no es él, por que su subconsciente está al servicio de los gurús que lo tienen atrapado.
El deambular por los distintos terrenos sin asiento definitivo puede ser un error pero en todo caso solo a quien lo hace le pertenecen sus errores y también los aciertos
Al alienado o juramento jamás ... (ver texto completo)
Desde Ares, este rincón del mundo, que da nombre a su hermosa ría, mis deseos de salud y bienestar a todos, por esta vez haciendo un esfuerzo, también a Puigdemón que se que es un fiel seguidor de este foro, por que no tiene mejores cosas que hacer..
Este ano voulle a pedir os reies unhos zocos de madeira por que fai un frío de carallo y con tanta choiva e barro non se pode camiñar sin deixar un zapato clavado.
Podíase decir hay xa unhos cantos anos cando en Ares en vez de asfalto pisabase terra e a calle era a autopista de carros tirados por vacas.
Arrecarallo si non era certo,  non se falaba de cambio climático e os invernos eran invernos,"os homes tiñan callos nas mans e as mulleres unha paciencia de moito carallo facian tres e mais traballos ... (ver texto completo)
Tener un trabajo fijo, casarse y tener uno o más hijos, y antes de morir plantar un àrbol, es el ADN que los ingenieros de la antinatura pretenden transformar y que por lo que se ve lo van consiguiendo, por razones de transformación tecnológica que dispersa el colectivo proletario perdiendo  su identidad, quedando así  indefenso.
Se ha formado otro tipo de sociedad en donde se dice que la mujer es más libre, yo considero que los chulos y los maltratadorres y vividores nunca lo tuvieron tan fácil, ... (ver texto completo)
Desde muy joven tuve siempre presente en la mente: Si llego a viejo, pienso volver para disfrutar de los días que la vida esté dispuesta a regalarme y  disfrutar de la presencia de los viejos amigos y poder hablar de lo que en aquellos tiempos hablábamos cuando las exigencias del destino nos cortó la conversación marchando cada cual por su camino.
La realidad lo que   nos ofrece es un lamento por los que ya no están y un escenario maquillado que nos hace recordar, que de nada sirve mirar atrás y ... (ver texto completo)
Buenos días a los ariesanos y a quienes no lo son, tenjan coidado con los mexilones de roca por que dis que din que anda por ahí la marea roxa y el que traija la cuchara para arrepañar los berberechos, que vaya a comer o carallo, dis que digo al bar el Chef del Aquí Te Tenjo que de entrante pone toúciño, a la grasa de Porco, roxós, sopa de lenjuado con mijas de pollo a las finas hiervas, y para beber ajua biendita de la pila bautismal y el que quiera beber otra cosa que vaya a beber al Carallo y ... (ver texto completo)
Cuando yo era piqueño y mi mamá me mandaba ir a Fierriol del Caudillo, me dicía:  A ver hombre, toma los cuartos que dejé encima aparadior y comprame unas botas de joma, nejras a poder ser, por respeto a tu tatarabuelo que esta morrido,   y del númaro treinta y seis que este año es muy chuvioso y no se puede andar con tanta lama, y ya sabes, habla castellano sino van a decir que eres un apilan y un ordinario, y sería una verjuenza, y encima que sepan que eres de Ares.
Bueno, pues agora resulta que ... (ver texto completo)