me llamo walter budiño soy de argentina se que mis antepasados son de budiño busco gente que me cuente sobre el lugar y personas con mi apellido de la plata y aledaños quizas somos parientes
Leo no libro publicado por Xosé Ramón Paz Antón "bandas, músicos, e orquestaras de Porriño", unha cita textual do insigne compositor Gulanses D. Rogelio Groba, na que relata o seu ascenso a director da Unión no ano 1947, co as seguintes palabras, extraidas o parecer das suas memorias e referidas a o seu antecesor no cargo e mestre, o meu abó D. Jose Carracedo Ucha:

"dirixía con pouca habilidade; parecía un boneco mecánico de xesto invariable, non marcaba as entradas, non indicaba matices, aceleraba os pulsos rítmicos e amosábase pertinazmente insensible. falaba un defectuoso castelán cheo de gheadas que ó sector novo da formación divertía en privado e coreaba en público. "venjo de santiajo", dicía impasible".

Triste e sin dúbida desafortunado comentario, formulado, quizás esquecendo con quen deu os seus primeiros pasos musicais, por quen, debido o rango que alcanzou
debera ter un pouco mais de respeto e sensibilidade hacia un home que era producto dunha xeneración.
Antóxaseme que é coma comparar un maestre de escola dos anos trinta, aqueles dos que se dicia "pasas mais fame que un maestro de escola" con un profesor doxendía.
Non serei eu quen negue a necesidade dun cámbio xeneracional na dirección da banda naquel tempo. Así se fixo e así seguramente tiña que ser.
Sen dúbida, o meu abó tería todos eses defectos que o insigne autor lle atribuie, pero non esquezamos que neses anos, e incluso hoxe, por parte de moita xente maior, a gheada, e outros defectos orais eran moi habituais na xente rural galegofalante, cando, moitas veces "por imperativo legal" tiña que expresarse no castelan, lingua que ainda que era a oficial, éralle estrana a maioría da poboación rural galega.
O que sí lle recñecen moitos dos seus contemporaneos, e sin embargo non leo no texto, é a gradisima capacidade de D. José Carracedo, para nun tempo record
construir da nada, unha inxente cantidade de músicos que despois moitos de eles conseguiron labrarse un futuro no eido musical, nuns tempos nos que a música era das poucas industrias coñecidas no entorno. Aquí queda o meu sentido homenaxe a un home tristemente e inxustamente esquecido na parroquia de gulans. "MAESTRO" de tantos e tantos MÚSICOS, moitos deles ainda vivos.
Este tipo de comentarios, habería que coidarse moito de plasmalos nun papel no que quedarán escritos pa posteridad. ... (ver texto completo)
Hola, mi nombre es Gabriela, vivo hace 11 años en Barcelona, pero nací en Azul, provincia de Buenos Aires, Argentina. Mi madre se apellida Budiño, como este pueblo, y nos encantaría saber si hay personas que se apelliden del mismo modo, y si tienen familiares en Argentina, a mi madre le haría mucha ilusión saberlo, muchas gracias!
Hola Gabriela: Me llamo Raùl Budiño. Nacido en Ensenada Pcia. de Bs. As. Argentina. Ahora vivo en City Bell. El año que viene pensamos viajar a España con mi esposa. Me gustaria conocer el pueblo de Budiño. Mandame informaciòn si la tenès.
Un abrazo
Raùl
busco familiares descendientes de MANUEL ROUCO Y MANUELA PEÑA.
mi abuelo nacio en cela, provincia de pontevedra el 20/10/1895, hijo de manuel rouco y manuela peña, quisiera saber si alguien tiene familiares cercanos. mi mail es jorge_rouco@hotmail. com. geracias
quisiera sabar de apellidos Roris en la zona de Mosende, ya que mi familia emigro de esa zona
Hola mi nombre es Darío y naci y vivo en Mosende. Tengo un negocio en la zona y por eso conozco la existencia del apellido Roris en varias familias. Si aún sigues interesado, puedo intentar obtener más datos. Un saludo.
Hola, mi nombre es Gabriela, vivo hace 11 años en Barcelona, pero nací en Azul, provincia de Buenos Aires, Argentina. Mi madre se apellida Budiño, como este pueblo, y nos encantaría saber si hay personas que se apelliden del mismo modo, y si tienen familiares en Argentina, a mi madre le haría mucha ilusión saberlo, muchas gracias!
Hola gabriela me llamo Miguel Budiño y vivo en argentina. Mi familia es de Rafaela (Santa fe) me gustaria charlar. Saludos.
chenlo es la parroquia mas bonita del mundo aquí si que se respira aire puro
os mellores recordos da miña infancia vivinos en gulans, cando nos xuntabamos todos os da pandilla do casal e pasabamos as tardes de veran na piscina do señor antonio.
Aqueles si que foron tempos............
........ xentiña...... ainda me acordo de todos vos
Viajé en Enero a Mosende y quedé maravillada por la atención de su gente en el que fue el pueblo de m i abuelo Prudencio. Les envío un cálido saludo desde Buenos Aires, Argentina.
Un reconocimiento para todos los galegos que construyeron mi país, y para los que engrandecen el suyo hoy.
Parte de mi afecto quedó allí con mis primos.
Espero volver un día.
Vivi
Fue un inmenso placer conocer Budiño, en enero pasado. Allí vive parte de mi familia, de la cual me separa el Océano Atlántico. Vivo en Buenos Aires, Argentina, y llegar a las tierras de mis abuelos fue una experiencia fabulosa. Ellos nacieron en Mosende y en Castro Caldelas y fallecieron en Buenos Aires hace tiempo.
Los felicito por la calidez de su gente, la belleza de sus lugares y la preservación de su historia. Espero volver un día para respirar el aroma de hierba y mar, que sentí me llenaban ... (ver texto completo)
Carracido es una parroquia de Porriño llena de encanto. Se inaugura el día 27 el "roteiro de Pedra e da auga"
Soy Porriñesa de nacimiento pero resido en Cananrias desde hace años, me gustaria que ampliasen la información referente a la aldea de Atios, pues a mi parecer cuenta con muchas cosas hermosas, como por ejemplo la rondalla de la que no existe información o video alguno en internet, si alguien sabe donde puedo encontrar videos de las actuaciones de dicha rondalla por favor diganmelo.
quisiera sabar de apellidos Roris en la zona de Mosende, ya que mi familia emigro de esa zona
Quiero comentarles que estoy sumamente emocionado al ver la fotografia del Palco de Musica. Tengo varias sacadas en mi visita a ese pueblo en septiembre de 2005. Dejo constancia que soy hijo Antonio Bernardez Presa que emigro en noviembre de 1928 con destino a Buenos Aires donde yo vivo. Sin mas y esperando vover proximamente los saluda atentamente, Roberto Bernardez Boente