Fai mutos anos, teria eu entre seis e doce anos viña pola nosa casa o Sñr Camba, xunto co Sñr. Barja este ultimo era abuelo ou bisabuelo de Pepe o administrativo do concello, por certo nunca lle faltou que comer, que meo pai era xamoneiro, viñan a visitar a meo abuelo, corria a decada dos 60 xa que meo abuelo falleceo no ano 1970 co 96 anos de idade, me lembro deles por os caramelos que me traian.
¿Ese Camba que eu me refiero era familiar de bostede?
Un efectuoso saudo.
Fai un momento puxen un sms no foro de Barxa, relacionado conmigo e con a familia de Barxa. A miña ascendencia de Camba era de outra rama. O que te refieres vivía frente a Iglesia de S. Martín, e nos, viviamos na plaza.

De todas as maneiras, gracias.

Un saudo
No paran de aparecer comentarios de lo mas diverso sobre la llegada del tesoro, pero no he encontrado ninguno referente a los 249 de la tripulación que perecieron y se fueron al fondo juntos. Sus vidas también deberían formar parte del mismo, ya que la perdieron en el cumplimiento del deber.

Muchos descendientes de los fallecidos, formaron y forman parte de la Armada Española.

El único comentario que hubo el TV. fue el del Almirante Gonzalez-Aller, director del Museo Naval de Madrid.

Enhorabuena ... (ver texto completo)
Gracias por esa dedicatoria a todos nos, de esta maravillosa poesia de Rosalia. En ela, o mesmo que na Cantiga de Curros Enriquez, (No xardín unha noite sentada...) refrexan a nosa malencolía, dando a impresión que queren describir o dolor da alma, cando xa nos hay vaguas pra chorar.

Negra sombra, alcanza a cima do sentimento cuando a interpreta Luz Casal, ou Carlos Nuñez.

Un abrazo. Aunque son novo no foro, vexo que hay alguns temas anteriores reseñados por tí. Estaremos en contacto
Fai mutos anos, teria eu entre seis e doce anos viña pola nosa casa o Sñr Camba, xunto co Sñr. Barja este ultimo era abuelo ou bisabuelo de Pepe o administrativo do concello, por certo nunca lle faltou que comer, que meo pai era xamoneiro, viñan a visitar a meo abuelo, corria a decada dos 60 xa que meo abuelo falleceo no ano 1970 co 96 anos de idade, me lembro deles por os caramelos que me traian.
¿Ese Camba que eu me refiero era familiar de bostede?
Un efectuoso saudo.
Maravilloso y alimenticio RAMO. Como siempre. Enhorabuena a la persona agraciada.

Me gustaría que alguien colgase en este foro la canción del ramo y el himno del Beato.

Un abrazo
Perdoa, Gel iscapouseme a mensaxe, coa b piquena na becerra, mira que ô meu xefe istá farto de decirme, cando teñas duda pon a grande nahún seas miserias, istame béin por nhún facer caso ô xefe.
Bonita flor, Mikel. Co teu permiso, vóuvola adicar a todolos forer@s que a queiran apreciar.
Hoxe fai 175 anos do nacemento de Rosalía de Castro. A Asociación de Escritores en Lingua Galega anima a regalar un libro en galego mais unha flor para celebrar este día.
O último que lin de Rosalía foi hai uns días o "Conto Galego". Non vo-lo vou a regalar, pódese atopar na Biblioteca Virtual Galega. Inda non tiven tempo de pensar detidamente qué penso do seu contido.
E para homenaxear a Rosalía nada ... (ver texto completo)
Xenial Gel, cua poesía facesme recordar ô cariño que eu le tiña a aquilas 500 pts. donde viña ela pintada y a min me costaba tanto gañarlas, perdoa Xel foiseme ô santo ô Ceo por pensar no conto que contaste das vecerras.
Unha aperta.
Teresa, cuidate mucho reina, y haz ejercicios como te recomienda O Candil. En estos días que estuve en rehabilitación he visto de todo, por no haber tratado los problemas a tiempo. Un bico. José.
Jose gracias intentare hacer los ejercicios ya me dijo la cirujana k me enseñaria para hacerlos yo en casa bueno es mi vecina y amiga quiere k bayamos los dos a la piscina ibamos a ir hoy pero tiene guardia lo dejamos para otro dia, bueno me alegro k te alla ido bien la rehabilitacion, un abrazo.
Gracias por esa dedicatoria a todos nos, de esta maravillosa poesia de Rosalia. En ela, o mesmo que na Cantiga de Curros Enriquez, (No xardín unha noite sentada...) refrexan a nosa malencolía, dando a impresión que queren describir o dolor da alma, cando xa nos hay vaguas pra chorar.

Negra sombra, alcanza a cima do sentimento cuando a interpreta Luz Casal, ou Carlos Nuñez.

Un abrazo. Aunque son novo no foro, vexo que hay alguns temas anteriores reseñados por tí. Estaremos en contacto
graciñas candil si pero a miña situacion non mo permite moito de cuidarme o traballo k fago non e o mais recomendado como me dice o medico si faras menistra e che levaran a carteira non che pasaria en fin aguantar asta k se poida, o mismo che digo bicos pa todos.
Teresa, cuidate mucho reina, y haz ejercicios como te recomienda O Candil. En estos días que estuve en rehabilitación he visto de todo, por no haber tratado los problemas a tiempo. Un bico. José.
Amigos foreros, hoy celebramos en A Gudiña la festividad de nuestro hijo mas preclaro, el Beato Sebastian de Aparicio. Entre los numerosos actos en su honor se sorteó el Ramo (compuesto por varios jamones, lacones, cachuchas, docenas de chorizos y un largo etc..) que los vecinos regalan para este fin, el número premiado resultó ser el 231 que poseia una vecina nuestra residente en Barcelona.
Estuvo cerca de los mios, tenia hasta el 217, pero se fué a Cataluña, por lo que no lo cataremos. En fotos ... (ver texto completo)
Pois cuídate muto, Teresa, procura non coller pesos, facer unha tabla de ejercicios pra espalda, etc., que eu tuven que operarme de unha hernia discal e ahora toca cuidar a espalda como non a puden cuidar antes. Bicos pra toda a familia.
graciñas candil si pero a miña situacion non mo permite moito de cuidarme o traballo k fago non e o mais recomendado como me dice o medico si faras menistra e che levaran a carteira non che pasaria en fin aguantar asta k se poida, o mismo che digo bicos pa todos.
O Candil xa teño o tema en marcha o luns xa estará todo solucionado xa te bolbo a dar de novo as grazas, grazas, grazas. Escribeme o correo cando queiras un abrazo amiga
De nada, Pepita, por Dios, seguro que tú houberas feito o mismo, non foi nada. Eso sí, alégrome muchísimo que me digas que está solucionado. Xa te escribirei cuando me conecte co ordenador. Bicos pra tí e pra todos os foreros, dame muta alegría que, o final, triunfase "o espírito Ballesteros", máis poesía e menos trifulcas. Gel, Barxes, Piño, Ballesteros..., gracias por sembrar estas páxinas de poesía.
candil gracias por preocuparte por todos pois eu aiqui luchando de casa o traballo e do traballo a casa eso si con moito dolor na espalda xa levo un mes asi, un abrazo.
Pois cuídate muto, Teresa, procura non coller pesos, facer unha tabla de ejercicios pra espalda, etc., que eu tuven que operarme de unha hernia discal e ahora toca cuidar a espalda como non a puden cuidar antes. Bicos pra toda a familia.
Gracias, Gel, pola flor e polo libro (poema). Lito, veña, que tú podes. José, me alegro que estés de vuelta de tu rehabilitación. Teresa e Pili, ¿qué e de vos? Pura, a tí xa te vexo polo facebook. Bueno, apertas pra todos os foreiros, senon non acabo.
candil gracias por preocuparte por todos pois eu aiqui luchando de casa o traballo e do traballo a casa eso si con moito dolor na espalda xa levo un mes asi, un abrazo.
hola amigo: ti sabes que había duas formas de contratar as cuadrillas de segadores. Na niña casa, se contrataba con a comida: Esta consistia en tomar o taco o amañecer, que era pan e aguardiente. As 10 da mañan, setomaba o café con leite e pan con xamón. A comida, que normalmente era un cocido, por a tarde pan e chourizo, e pra cena, o caldo galego e elgo mais, que podía ser unha tortilla. E a dormir a paxarega, homes, mulleres e rapaces xuntos. Ven e verdade que desde que amañecía hasta que era ... (ver texto completo)
Amigo Camba, vexo que te recordas como que ficeste onte, assí, assín era, olla referente a poesía ê como tú béin dices, más era por ser unha terra más béin pobre, eu comenzaba abaixo de San Pedro Vello y soliamos terminar na terra do Porto. Tambéin te digo que aquilas sardiñas que mercabamos ondo Severino, a min me sabían a gloria, logo rabañaba con aquel pan que tiñan tan bueno na Gudiña, que cualquer cahún que tanto le gosta lamer nas mencionadas latas, tiña que conformarse con xeirar. Ahora boute ... (ver texto completo)