Muchisimas gracias Pita Moñuda, por dejar en el foro de Barxa tan linda fotografia de los tiempos de tu juventud y la de Zé. Desde luego de jovenes habeis tenido ese romance, que al final no se consolidó, pero no cave duda que recordar viejos tiempos siempre es interesante. El hogar del pensionista en portugues le llaman "a casa do reformado".
Desde luego a ti se te entiende mejor que al Zé que conociendo yo el Portugues ha veces me cuesta, fue poco a la escuela. Pero si mucho a las siegas, al trelo ... (ver texto completo)
Aprezado amigo Barxes, penso que nahún ê Pita que eu coñeci de garoto,ísta imaxe me recorda, unha cantiga que eu ouví de garoto, que decía más ou menos assín,-aquila Pita que vai por muro tembla ô cu coma un figo maduro, tambien deci logo que no canto do curro que oa coisa dos gases, mátara ô burro. Disculpe que nahún recordo bein.
Unha aperta.
Querido amigo Vintecinco: Lo prometido es deuda.
Te dejo esta fotografía en este Foro, porque es el foro donde primero te leí, aunque no voy a negar lo difícil que resulta leerte.
La hizo mi hijo el mayor al regresar de Moimenta a Valverde del Fresno por Bragança, en el mes de septiembre. Como sabes, mi madre era de la Moimenta.
La foto es de un pueblo que se llama O Parâmio.
Antiguamente, la señal representaba a dos tiernos infantes camino de la escuela, de esa escuela a la que tú fuiste tan ... (ver texto completo)
Muchisimas gracias Pita Moñuda, por dejar en el foro de Barxa tan linda fotografia de los tiempos de tu juventud y la de Zé. Desde luego de jovenes habeis tenido ese romance, que al final no se consolidó, pero no cave duda que recordar viejos tiempos siempre es interesante. El hogar del pensionista en portugues le llaman "a casa do reformado".
Desde luego a ti se te entiende mejor que al Zé que conociendo yo el Portugues ha veces me cuesta, fue poco a la escuela. Pero si mucho a las siegas, al trelo ... (ver texto completo)
Querido amigo Vintecinco: Lo prometido es deuda.
Te dejo esta fotografía en este Foro, porque es el foro donde primero te leí, aunque no voy a negar lo difícil que resulta leerte.
La hizo mi hijo el mayor al regresar de Moimenta a Valverde del Fresno por Bragança, en el mes de septiembre. Como sabes, mi madre era de la Moimenta.
La foto es de un pueblo que se llama O Parâmio.
Antiguamente, la señal representaba a dos tiernos infantes camino de la escuela, de esa escuela a la que tú fuiste tan ... (ver texto completo)
Ô Pita, Pitiña do meu corazahún, que alegría tornar a ver unha escrita tua, más depois de que uns gaxos cualquera intentaran plaxarte, más co que dices na tua escrita sey que eres a auténtica, xeirame ô teu perfume, bein teño que decirte que tú sempre tan olucuente, como pasarin os anos, claro nos con iles. Íste Natal pasei por diante a señal que tú mencionas unhas cuntas veces, unha foi ô dia 25 de Decembro, pois comera un bandullo, quero decir un botelo, total que eu non istou na quela idade cando ... (ver texto completo)
Querido amigo Vintecinco: Lo prometido es deuda.
Te dejo esta fotografía en este Foro, porque es el foro donde primero te leí, aunque no voy a negar lo difícil que resulta leerte.
La hizo mi hijo el mayor al regresar de Moimenta a Valverde del Fresno por Bragança, en el mes de septiembre. Como sabes, mi madre era de la Moimenta.
La foto es de un pueblo que se llama O Parâmio.
Antiguamente, la señal representaba a dos tiernos infantes camino de la escuela, de esa escuela a la que tú fuiste tan ... (ver texto completo)
Unha tarde de pesca no Mente.
Levaba unha hora, lanza que te lanza, e non saía unha troita de 17 cm nin por encargo. Daquela eran 17 cm a talla dese río.
Cando xa levaba devoltas á iauga cinco ou seis pequeniñas, cheguei á cachoeira que caía dunha presa, debaixo mesmo do actual viaducto da autovía. Onde antes estaba a presa, agora hai uns tubos moi grandes e xa non hai cachoeira.
Sempre me gustou lanzar varias veces neses pociños que hai por debaixo das presas autóctonas, trazando diferentes itinerarios ... (ver texto completo)
Alá nun pobo chamado Canameirón, agochado entre as máis arrepiantes serras do Poñente, tiña a súa parroquia Don Inocencio, un crego piadoso e inocente coma ningún outroa
Cando andaba polos trinta, ao crego, que era de bó comer, foille crecendo o bandullo. Ao principio, como a tódo-los homes de bó comer. Pero con Don Inocencio chegou un intre no que tanto lle medrou aquela panza, que Don Salvador, o doutor, colleuno un día polos colares, meteuno á forza no consultorio, fíxolle un volante e mandouno ... (ver texto completo)
21 metros, e crecendo. Vou de pesca, e veña soltar e deixar na auga troitas e troitas... De 21 cm, de medio metro, de metro e medio...
O río do Pereiro ven sendo o mesmo que o de Barxa. ¿Ou non?
Amigo Inda, vexo na tua mensaxe que coñeces ben a geografia fisica do noso entorno, efectivamente, o rio que pasa polo Pereiro o cal creo alí lle chaman Albaredos non sei como lle chaman os do Tameiron, pero os de Barxa lle chamamos "Moás"o cal se xunta co de Pentes que leba pra nos o nome de "rio Pentes"e logo unha vez xuntos os dous, recorren un tramo dun Km, pra logo xuntarse co que pasa xusto polo pobo de Barxa que se chama en todo o seo curso "Ribeiriña", e xa os tres xuntiños entran en Portugal, ... (ver texto completo)
Barxes, este cartel pódese ver a veira dun río da provincia, non é o de Barxa, pero unha troitiña desta medida daría ben para facer unha boa merenda ja ja.
Saúdos.
Graciñas Gel por facernos reir, e colgar a foto na paxina de Barxa, dende logo en principio pensei que pasáras por Barxa porque o lugar onde sacache a foto e igual o da sinal informativa que está no rio de Barxa tamen xusto na ponte que pasa a estrada pra Portugal coa diferenza que a do noso rio no contido pon "talla minima 19 cm." No caso da tua foto se a troita tivese 20m daba pra merendar a fartar Pereiro, Barxa, e creo que Lubian ainda que en Lubian son moitos mais.
Unha aperta.
21 metros, e crecendo. Vou de pesca, e veña soltar e deixar na auga troitas e troitas... De 21 cm, de medio metro, de metro e medio...
O río do Pereiro ven sendo o mesmo que o de Barxa. ¿Ou non?
Barxes, este cartel pódese ver a veira dun río da provincia, non é o de Barxa, pero unha troitiña desta medida daría ben para facer unha boa merenda ja ja.
Saúdos.
Prezado Zé: ¿Que periodicos merca o teo jefe pro restaurante a bon seguro que La Razon, ABC ou El Mundo? o Isaac que estivo contigo na Franza, naho teim nada que ver con Isaac Diaz Pardo, este foi un intelectuale, escritor, pintor y ceramista
y munto amigo do nosso inesquecido sempre "Castelao"ou non lembras o libro que eu te regalei de Castelao o que decia que os esqueletes naho pudiaum pronunciare
a j.
Mandante cumprimentos o Diamantino, Zé Da Caneca, Paulo Neves, Jorje, Rui Guedes y
un forte ... (ver texto completo)
Munto Obrigado por aclarazahún, más que conste que eu coñecí un tal Santiago, que le gostaba que le xámaramos Castelao, eu pensaba que como era piquino, para parecerse ô castelo se sentía más grande, de tudas maneiras pra min nahún tein a mayor importancia, eu penso que as persoas, debemos respetalas por as suas virtudes, nahún por a sabiduría y menos que sexan de izquerdas ou da dereita.
Referente ô que voçe di ahí das lembranzas de isos gaxos, torne a darlas.
Xa sabe que tornou a aparecer ô cabeza de corzo, que a tempos se metía coa sua familia, por confundirnos os dois, más ahora crearon un personaxe repelente, que le xamán Xoseba y istán afilar as uñas con él, eu ahora xa nahún fago caso niun penso que sahún ô demo en persoa, cuando le parece guardan a un no armario y sacan outro, total que si entras ô trapo con eles sales sin plumas y cacareando, fodase cos gaxos, menos male que como són tanto de igrexa a un que parece que se arrepentio y istá a descubrir os outros, parece ser que ê cuñado.
Un forte abrazo. ... (ver texto completo)
Prezado Zé: ¿Que periodicos merca o teo jefe pro restaurante a bon seguro que La Razon, ABC ou El Mundo? o Isaac que estivo contigo na Franza, naho teim nada que ver con Isaac Diaz Pardo, este foi un intelectuale, escritor, pintor y ceramista
y munto amigo do nosso inesquecido sempre "Castelao"ou non lembras o libro que eu te regalei de Castelao o que decia que os esqueletes naho pudiaum pronunciare
a j.
Mandante cumprimentos o Diamantino, Zé Da Caneca, Paulo Neves, Jorje, Rui Guedes y
un forte ... (ver texto completo)
Hola Nita. Iba a poner el numero de cuenta y ya veo que te has adelando. Me alegro, a ver si entre todo podemos conseguir algo para estos dos chichos. Repito la cuenta: 2080 0440 07 3040002414.
ardio la casa de los hijos de luis (fotoeiro) y maruja de corvina (d. e. p). han abierto esa cuenta para ayudar en la reconstruccion... Animo y difundirlo
Prezado Zé: Eu sei que naô fuste a escola, mais cuando queiras escreber sobre alguen lee primeiro ou pregunta o teu xefe. O Isaac Diaz Pardo, que eu roferin na miña mensagem, foi escritor, pintor, ceramista, y taumbeim um grande galeguista, foi amigo entre outros mutos de Castelao o autor do libro que eu te regalei que leva por título Sempre En Galiza, o cual esta a descansar no Jazico (panteón) de galegos ilustres. O Isaac e merecedor duma distinçao por parte da Xunta Da Galiza, coisa que eu não ... (ver texto completo)
Aprezado Barxés, Isaac trballou con migo na Franza, munto bon home, pegaballe a tudo, como bein dice voçe na sua mensaxe, más eu debo istar equivocado ô mellor íste nahún era, coiciden muntas coisas,ô tal si tiña que por tixolo poño como primeiro, pintar un gran artista, cerumista tiña munta moraba na mesma casa que eu y sempre istaba tirar da orella ò cerume, bein eu ô que nahún sabía ê que era escritor, se vey que iso foi despois, pasoulle coma eu, galeguista era pois conmigo sempre falaba galego, ... (ver texto completo)
Bon home por certo, canto trballou ô meu lado, si ten posiblidades de comunicar pra él le da lembranzas miñas.
Unha aperta.
Prezado Zé: Eu sei que naô fuste a escola, mais cuando queiras escreber sobre alguen lee primeiro ou pregunta o teu xefe. O Isaac Diaz Pardo, que eu roferin na miña mensagem, foi escritor, pintor, ceramista, y taumbeim um grande galeguista, foi amigo entre outros mutos de Castelao o autor do libro que eu te regalei que leva por título Sempre En Galiza, o cual esta a descansar no Jazico (panteón) de galegos ilustres. O Isaac e merecedor duma distinçao por parte da Xunta Da Galiza, coisa que eu não ... (ver texto completo)