Gel Martinez: Lo primero agradecer que escriba en Gallego, de esta manera aprendemos los que no pudimos estudiar o practicar solo recuerdo que mis padres siempre hablarón en Gallego y eso es lo unico que escuche durante años mientras residimos en Chile y hablo en Gallego pero escribir la cosa es mas dificil.

Referente a la emigración todos sufrimos algunos mas que otros; pero creo que la inmensa mayoria no lo pasarón muy bien, ahora ya todo es diferente y casi todos gozan de una muy buena situación ... (ver texto completo)
Amigos Varela y Gel Maretínez: Al final veo que me habías interpretado mal en mi comentario sobre la emigración, ya que al final coincidimos, en que ahora gracias a ella tenemos un superior nivel económico.
Si, que nos conocemos y hemos hablado muchas veces al igual que con tus padres (q. e. p. d.) los recuerdo con cariño y lo buena charlatana que era tu madre (Srª. Clotilde). (No creo que sepas quien soy, pero.....)
Me comentaron que tu hermano Pepe, está un tanto delicado o enfermo, espero que ... (ver texto completo)
Encantada, Mikel, espero encontrarnos algunha vez polo pobo. O Lito mais eu sempre fumos veciños do "cima da aldea" e miña nai mais Feliz eran moi amigas.
En cuanto a praza, haberá que votar unha instancia o concello para agrandala, por si acaso ai outro evento semexante jaja. Según me contaron non poideron montar o escenario enteiro e á metai dos músicos deronlle libre.. Pero o importante é que todos o pasastes moi ben en haberá que repetir mais anos.
Apertiñas
hola gel eu no entendo o nou se escribir en galego,, pero lo entiendo,, lo de la instancia sera cuestion de buscar un sitio mas logico para la fiesta el problema es q espacios solo existen arriba y eso al final deja en desuso abajo.. quizas habria q buscar algo mas sencillo para seguir con la fiesta abajo de todas formas encantado de tener contacto con vosotros,, tengo tantos recuerdos del pereiro... xefa.. mariquita,, ne, pilar.. tia pedra... cantinera... y tantos q faltan,,, y ya por fastidiar ... (ver texto completo)
Gel Martinez: Lo primero agradecer que escriba en Gallego, de esta manera aprendemos los que no pudimos estudiar o practicar solo recuerdo que mis padres siempre hablarón en Gallego y eso es lo unico que escuche durante años mientras residimos en Chile y hablo en Gallego pero escribir la cosa es mas dificil.

Referente a la emigración todos sufrimos algunos mas que otros; pero creo que la inmensa mayoria no lo pasarón muy bien, ahora ya todo es diferente y casi todos gozan de una muy buena situación ... (ver texto completo)
AMIGO O. MIRLO: Creo que cualquier emigración ha sido dura, tanto por una cosa como por otra. Pero al cabo de los años esto cambio para bien y todos disfrutamos de un buen bienestar economico. Amigo mirlo creo que nos conocemos y charlamos mas de una vez. Un abrazo amigo
Sí Manu, toda emigración é dura, tanto para América, Europa ou para calquera rexión de España, sempre deixas a casa, o pobo e seres queridos detrás. A min de pequena mandáronme para un colexio en Ourense, e aunque non se pode decir que estaba emigrada, eu sentíame así, ia morriña que sentía daquela non era mais pequena que a que sinto ahora que estou mais lonxe.
Non sei si o Mirlo fala da emigración por experiencia propia, pero para os emigrantes tampouco é a cousa tan dramática como él a pinta. ... (ver texto completo)
Encantada, Mikel, espero encontrarnos algunha vez polo pobo. O Lito mais eu sempre fumos veciños do "cima da aldea" e miña nai mais Feliz eran moi amigas.
En cuanto a praza, haberá que votar unha instancia o concello para agrandala, por si acaso ai outro evento semexante jaja. Según me contaron non poideron montar o escenario enteiro e á metai dos músicos deronlle libre.. Pero o importante é que todos o pasastes moi ben en haberá que repetir mais anos.
Apertiñas
es un pueblo bastante grande co nozco mucha gente
AMIGO O. MIRLO: Creo que cualquier emigración ha sido dura, tanto por una cosa como por otra. Pero al cabo de los años esto cambio para bien y todos disfrutamos de un buen bienestar economico. Amigo mirlo creo que nos conocemos y charlamos mas de una vez. Un abrazo amigo
Mi familia entera fuimos emigrantes, desde mi abuelo paterno, hasta mis padres y tios. Unos para Brasil otros para Chile, tambien para Argentina etc etc, unos por voluntad propia y otros por circunstancias, ahora estamos casi todos en España y la verdad como este pais pocos, aunque no dejo de amar a mi Chile querido. Nosotros nos fue muy bien en Chile y ahora en España mejor; pero eso que el dinero no es lo mas importante es muy discutible, si tienes salud toda la familia a tu lado como una piña ... (ver texto completo)
AMIGO VARELA: Como tu bien dices...............
si tienes salud toda la familia a tu lado como una piña para lo que ocurra....

Pero la mayoría de los emigrantes, se fueron: Solos, sin dinero, sin amigos y sin conocer a nadie, se fueron a la aventura a recorrer mundo y probar suerte, eso es la emigración: Penosa, dura y pura.
Si no tienes suerte, te quedas o vuelves sin un duro,, como le pasó a nuestro vecino (no quiero poner el nombre para que nadie se ofenda) volvió despues de muchos años, ... (ver texto completo)
Mi familia entera fuimos emigrantes, desde mi abuelo paterno, hasta mis padres y tios. Unos para Brasil otros para Chile, tambien para Argentina etc etc, unos por voluntad propia y otros por circunstancias, ahora estamos casi todos en España y la verdad como este pais pocos, aunque no dejo de amar a mi Chile querido. Nosotros nos fue muy bien en Chile y ahora en España mejor; pero eso que el dinero no es lo mas importante es muy discutible, si tienes salud toda la familia a tu lado como una piña ... (ver texto completo)
Nací en el año 1.948.
Me habéis interpretado mal mi comentario sobre la emigración, fue una cosa buena y necesaria para mucha gente que necesitaba mejorar sus medios de vida.
Saludos
¡Hola veciños! As vacacións acábanse ia volta fáise costa arriba.
Pura, estiven falando cas túas irmans, un dos dous días que fun ó Pereiro. Xa me contaron que a festa estivo moi ben, parece ser que se quedou a praza pequena jaja. Eu non fun, non por non poder, porque estaba cerca en Santiago, pero non me encontraba con moito ánimo. A Begoñita, por non perder a costume, non me deixóu marchar sin unha bolsaza de nabicol, que por certo non podía estar máis saborosa, ¡isto sí que é pura natureza! ... (ver texto completo)
la plaza pequeña gel --- era un pedazo de escenario,,, y creo q no lo montaron entero... pero lo pasamos bien cerramos la barra.... la casa como ves pues ya en marcha
un beso aunque no nos conozcamos fisicamente---mikel
Como tu bien dices: Sabes cuando te vas, pero no cuando volverás y eso le ocurrió a muchísimos que emigraron y se separaron de sus familias; Luego algunos se casaron y al tener descendencia es más dificil volver, sus hijos se han vuelto a casar y los nietos te atan en equel país.
Es una dificil situación, de tristeza, pena y resignación
Con todo respeto Sr. Mirlo ni de resignacion ni de pena y menos tristeza, los que nos quedamos aqui fue por agrdeciemiento a estas tierras y gntes que con todo su cariño abrieron sus puertas a nuestrso padres para que lograran sus sueños que como bien menciona la Sra Gel no solo es el dinero.
Creame que de los que emigraron a america y nunca volvieron a España es porque les gusto, formaron una nueva sociedad mejor o peor, conozco a muchos paisanos que tienen todos los recursos para volver, pero ... (ver texto completo)
nom son unha persoa de caracter como dices o que pasa e que hay cousas que son intolerables. un saudo
Amiga Pepita: Me parece muy bien, tu actitud es digna y loable. Recuerdo al Sr. Hazaña cuando jugando a las cartas con Fraga, le ganaba la partida, le echaba una bailada y le decía: Amiguiños sí, pero a vaca po lo que vale.
Un saludo
nom son unha persoa de caracter como dices o que pasa e que hay cousas que son intolerables. un saudo
Donde está feita esta foto?