hola juan... creo q tienes un monton de fotos q a algunos nos traen muchos recuerdos de nuestra infancia... venga un esfuerzo y cargalas... un bico
Hola Lito, bueno algunha que outra vai saindo, algun dia cargarei a da miña primeira comunion, xa veredes que rapaz tan guapo je, je, je.
Un abrazo
entonces q son os fillos e mais o ome da pepita a hirma da gloria. encuanto a sofia si vivia no forno ainda me acordo na pedra q se sentaba dentro no forno eu sentabame moitas veces o seu lado q tenpos aqueles. un abrazo.
efectivamente son os mismos que tu dices.
Un abrazo
Hola candil, eu vivo non moi lexos donde tu traballas hasta alí vou andando vivo en Diego de Leon (barrio de Salamanca) supoño que saberas donde está ya prima se chamaba Marité. Un abrazo espero que nos vaxamos en Semana Santa.
Tere, estou de acordo contigo. Donde esté a nosa terra, que se quite todo o demais. Pero tamen comprendo a Pili, que quixo conocer os sitios donde estuvo o seu home. Poucas historias contarialle o seu home de donde pasou a mili. A veces en Internet leo de xente que fixo a mili, e uns falan pestes, pero outros din que aprenderon cousas, sobre todo xente que vivia en pobliños pequenos, e a mili sirveulle para conocer ciudades grandes, e facer amistades para toda a vida. Eu durante o tempo que estuben ... (ver texto completo)
jose como din por aiqui cada un conta a feira segun lle vai, bueno o meu home teno pasado ven e mal pero como di el a mayor parte do tempo pasouno fora do cuartel porque moitas veces iba a dormir a casa dos seus tios o seu tio era militar da marina do que ten moi vos recordos e moito cariño como di el moi bo que descanse en paz. e tamen o meu fillo tamen estivo no profesional gran disgusto me dou cando o deixou pero como un non lle pode meterse que lle vas a facer. bueno falando donde vives eu levo ... (ver texto completo)
Hola, Pepita, eu vivo en Collado Villalba, pero traballo na Castellana, na plaza de Cuzco. ¿E tú? Se me dices cómo se chama a prima da tua cuñada, podría intentar facer memoria do que contas...
Hola Ó Candil: Na plaza do Cuzco enfrente a torre Azka vivió meu primo seis meses, o que traballou nas telecomunicacións e baixaba todolos dias andando dende o ministerio de facenda ata o ministerio de traballo, por un problema laboral que tivera, eu estiven co el no Cuzco en numerosas ocasións, corria o ano 2001, el vivia ou sobrevivia no campamento da Esperanza, que ia dende o Bernabeo ata praza de Castilla.
Nunha Metropoli como Madri con tanto bullicio e estresante, pero hay que estar onde se ... (ver texto completo)
Hola Teresa, como falas da Sofia no teu mensaxe ahi te poño unha foto donde eta ela.
Un abrazo.
hola juan... creo q tienes un monton de fotos q a algunos nos traen muchos recuerdos de nuestra infancia... venga un esfuerzo y cargalas... un bico
jose eso vai ser dificel poque os gallegos tiranos mais cuando podemos escaparnos a nosa terriña. encuanto o valle ahora ay turistas de todos os sitios. un abrazo.
Tere, estou de acordo contigo. Donde esté a nosa terra, que se quite todo o demais. Pero tamen comprendo a Pili, que quixo conocer os sitios donde estuvo o seu home. Poucas historias contarialle o seu home de donde pasou a mili. A veces en Internet leo de xente que fixo a mili, e uns falan pestes, pero outros din que aprenderon cousas, sobre todo xente que vivia en pobliños pequenos, e a mili sirveulle para conocer ciudades grandes, e facer amistades para toda a vida. Eu durante o tempo que estuben ... (ver texto completo)
Bueno, animaros y escapar un día por estos lares. En fin Tere ya se sabe que las vacaciones son para los "guiris", que no se como pero, están forrados de cuartos, (que después no se los gastan claro). En mis tiempos el Valle se poblaba de franceses (los españoles venían a currar), y las caravanas de coches era interminable. Eso nos mataba a los chavales, porque no podíamos jugar en la carretera con tanto tráfico. Me alegro que lo hayas pasado bien con tu nieta, pero recuerda que un día puedes arrepentirte ... (ver texto completo)
jose eso vai ser dificel poque os gallegos tiranos mais cuando podemos escaparnos a nosa terriña. encuanto o valle ahora ay turistas de todos os sitios. un abrazo.
A señora e a Sofia, a que vivia no forno da pipa, os demais son meus primos de Tarrasa, netos e xenro de miña tia Justa, a que foi vosa veciña
Un abrazo
entonces q son os fillos e mais o ome da pepita a hirma da gloria. encuanto a sofia si vivia no forno ainda me acordo na pedra q se sentaba dentro no forno eu sentabame moitas veces o seu lado q tenpos aqueles. un abrazo.
jose etuve mirando los videos de cartagena si q estan muy bonitos. la pena es no poder verlos en persona pero lo q dice mi hermana cuando los unos tienen vacaciones los demas tenemos mas trabajo aqui en el valle ya se sabe los turistas. bueno ya se termina el domingo he pasado el dia con mi nieta q esta para comersela. un abrazo
Bueno, animaros y escapar un día por estos lares. En fin Tere ya se sabe que las vacaciones son para los "guiris", que no se como pero, están forrados de cuartos, (que después no se los gastan claro). En mis tiempos el Valle se poblaba de franceses (los españoles venían a currar), y las caravanas de coches era interminable. Eso nos mataba a los chavales, porque no podíamos jugar en la carretera con tanto tráfico. Me alegro que lo hayas pasado bien con tu nieta, pero recuerda que un día puedes arrepentirte ... (ver texto completo)
Hola Teresa, como falas da Sofia no teu mensaxe ahi te poño unha foto donde eta ela.
Un abrazo.
¿Quiénes son? No conozco a nadie... snif...
A señora e a Sofia, a que vivia no forno da pipa, os demais son meus primos de Tarrasa, netos e xenro de miña tia Justa, a que foi vosa veciña
Un abrazo
¿Quiénes son? No conozco a nadie... snif...
polo que leo parece que vives en Madrid, no no sabía aunque recordo fai moito tempo que nos trouguemos a unha prrima de miña cuñada e creo que me contaba que era amiga tua que a deixamos na calle Velázquez e creo recordar que se iva a encontrar contigo, algo asi me sona. Por certo por donde vives haber si hasta vamos ser veciñas iso estaría moi ben un saudo amiga.
Hola, Pepita, eu vivo en Collado Villalba, pero traballo na Castellana, na plaza de Cuzco. ¿E tú? Se me dices cómo se chama a prima da tua cuñada, podría intentar facer memoria do que contas...
Totalmente de acuerdo amigo Einstein, para mi cualquier sitio es bueno y mas con una cantidad de amigos, el caso es charlar cambiar impresiones y vernos las caras que es mas gratificante, porque recibir una sonrisa y tomar unas copitas juntos creo que puede ser para recordar con mucho cariño.

Esperemos que se acerque mucha gente y que lo confirmen a si es mas emocionante.
Yo marcho para Villavieja este martes, pero por cosas profesionales, despues regreso el Viernes y ya unos dias antes de Semana ... (ver texto completo)
Gracias por la deferencia; la verdad es que si es donde Manolo sí que a lo mejor me apunto, ya que tengo que pasarme a verlo; el sábado no podría porque ya tengo otra comida comprometida...