esto esta acabado po la mala cabeza de uns cuantos.
Che Ribeiriño, vos pensas igual que algunos, pero esto continua, sabes lo que tenes que hacer en vez de lamentarte, ayudar y hacer que este foro sea divertido, cuentanos cosas y dejate de joder pive. Ya tenemos a otros que le gusta lo malo y lo peor, cuentanos un chiste, fala de Vilavella, o tes medo, pues te equivocas, cualquier cosa que digas, siempre se te tendra en cuenta, eso si sin molestar ni ofender.
Un saludo
esto esta acabado po la mala cabeza de uns cuantos.
Aprezado Ribeiriño, tes más razahún do que un santo, pois sin ir más lexos onte o xefe istaba que nahún se podía aguantar, so decía calata cabeza de corzo, como si eu tibera culpa da situazahún aztuale, logo decía para ísto eu les votey, sahún uhns inectos, coisa que eu xeu de paciencia le decía, tú nahún decias que o problema viña de atrás,-qué sabrás tú cabeza de corzo, so oxe perdin más de 10000000, das antiguas pts. pois se te digo en euros nahún teñes idea do que e. Menosmale que temos os villetes ... (ver texto completo)
esto esta acabado po la mala cabeza de uns cuantos.
Bueno ya estoy aclarado como la colada.! el que es torpe ¡yo de pequeño me recuerdo que mi madre las ponia yo me ponia los "chamancos" creo que se dice asi. En aquella época esto te hacia pasar por todo el pueblo sin mojarte, si eran un tanto incomodos, pero muy practicos.
Un abrazo amigo
A pillin, con que tú nahún te recordabas dos Zamancos, que eran pros pes y nahún pros mancos, dices que eran incomodos, teñes razahún, más eu tracía os pes queintes, o que nahún eran bos era pro xogo da bola, nin pro trelo que facian munto ruido y os guardas do sinor Francisco si nahún istaban dormidos te sentian dinoute rapido.
Un abrazo.
Amigo Manuele, demomento desteme alegría saber que estás béin, dices que eres primo dos da gasolineira, ahí preguntaré por tí, nahún te quepa ningunha dubida, logo referente o que dices nahún entender, o de tocar a zoca o mellor nahún istá no librito íse que la xama o padre Xosé ispabila burros, más eu quero decir en sentido figurado porme a andar, come de piqueno o que más gastei foi Zocas, por iso me recordo de elas con munta morriña, creo que en galego sahún zocos. De tudas maneiras ispero me ... (ver texto completo)
Bueno ya estoy aclarado como la colada.! el que es torpe ¡yo de pequeño me recuerdo que mi madre las ponia yo me ponia los "chamancos" creo que se dice asi. En aquella época esto te hacia pasar por todo el pueblo sin mojarte, si eran un tanto incomodos, pero muy practicos.
Un abrazo amigo
Quisiera agradecer tu interes por mi persona, no he salido por cosas de trabajo, pero a Dios gracias estamos muy bien, eso si presumo de tener mucho trabajo y estos dias con 40 grados a la sombra imaginese. Esta mañana hice todo Aranjuez para dejar atendidos a todos mis clientes de esta zona y la verdad crei morirme de calor por las calles, eso si cuando entras al coche el alivio es sensacional. Hay un parrafo de su escrito que no entiendo, cuandi dice, toco a zoca. Disculpe mi torpeza. Espero verle ... (ver texto completo)
Amigo Manuele, demomento desteme alegría saber que estás béin, dices que eres primo dos da gasolineira, ahí preguntaré por tí, nahún te quepa ningunha dubida, logo referente o que dices nahún entender, o de tocar a zoca o mellor nahún istá no librito íse que la xama o padre Xosé ispabila burros, más eu quero decir en sentido figurado porme a andar, come de piqueno o que más gastei foi Zocas, por iso me recordo de elas con munta morriña, creo que en galego sahún zocos. De tudas maneiras ispero me ... (ver texto completo)
Quisiera agradecer tu interes por mi persona, no he salido por cosas de trabajo, pero a Dios gracias estamos muy bien, eso si presumo de tener mucho trabajo y estos dias con 40 grados a la sombra imaginese. Esta mañana hice todo Aranjuez para dejar atendidos a todos mis clientes de esta zona y la verdad crei morirme de calor por las calles, eso si cuando entras al coche el alivio es sensacional. Hay un parrafo de su escrito que no entiendo, cuandi dice, toco a zoca. Disculpe mi torpeza. Espero verle ... (ver texto completo)
lo haremos seguro...
Para que no se mezclen los temas, voy a poner aquí lo que puse el día 18/07/2012 en otro tema:
[Todavía ho he podido hablar con M. Antonia, por eso no he dicho nada más; si la cena o comida se va a hacer en el bajo de su casa, lo primero es contar con ella. Yo los fines de semana no puedo porque en todos se organizan cosas en Lubián del verano cultural que no queremos perdernos, por lo que tal vez la hagamos el jueves, como os comenté en un principio, a ver cuándo puede M. Antonia. Si tú llevas ... (ver texto completo)
O candil, a ise sinor mayor que istá en la foto le vendí un burro hace 42 anos, me levei munta alegría que ahún istá de bon ver, nahún sei se recordara de min, le das lembranzas miñas tenía una parra delante de la casa y una fica redonda cerquita de la mesma, lo recuerdo de las segadas. Un sinor con gran sentido del humor.
Una aperta.
Sí que ten bon humor o Sr. Manuel, sí. E sempre ten burros. Inda ahora, que vive na Residencia da Mezquita, él sigue tendo os seus burricos no Pereiro, ven e vai pra darlle de comer, levalos os prados, sembrar as patatas, atender a horta, etc. Por eso se conserva tan ben, a pesar da sua idade. Dareille as tuas lembranzas, por suposto que sí, pero ¿de parte de quén lle digo? Se lle digo que do 252525 non vai entender nada; se lle digo que de "un que te vendeu un burro fai 42 anos", tampouco, porque ... (ver texto completo)
Amigo 2525, mi madre que en paz descanse era igual que yo te hacia reir hasta partirte en dos, pero despues cuando le cojias de malas tenia un genio terrible.

Tenemos que hacer un pacto de no agresión a nadie, porque todos cometemos errores, pero si se pasan de un limite, algo tenemos que decirles.
MAS VALE UN DIA DEL DISCRETO QUE TODA LA VIDA DEL NECIO.
Amigo 2525 mañana seguimos charlando, tengo que madrugar para poder dejar a todos los clientes contentos y asi el mes de Agosto hacer lo que ... (ver texto completo)
Amigo Manuele, isto un bocadito preocupado queira Deus que nahún te pasara nada malo, pois xa a más de 24 horas que nahún escrebes, ispero que esteés béin.
Te digo que si Deus quixer apartir del día 23 del presente mes, toco a zoca pra meu Portugale querido.
Unha aperta.
¡Gracias, primo, por hacerme caso y publicar esta foto! ¿A que no ha sido tan difícil? Hacía un día espléndido, qué suerte tuviste, así disfrutaste más del camino. ¡Ojalá se cumpla el propósito por el que decidiste hacer el Camino de Santiago, te lo mereces!. Da besos a Nuria y también a Lidia y Asier. Un abrazo y vuelve cuando quieras.
jode me gusta y si claro si el crio se llama asier no andas lejossss yo entre eibar y markina
Vamos a ver, Mikel, una cosa es que yo no tenga tiempo para hacer todo lo que me gustaría y otra que me digas que estoy pasotilla. Todavía ho he podido hablar con M. Antonia, por eso no he dicho nada más; si la cena o comida se va a hacer en el bajo de su casa, lo primero es contar con ella. Yo los fines de semana no puedo porque en todos se organizan cosas en Lubián del verano cultural que no queremos perdernos, por lo que tal vez la hagamos el jueves, como os comenté en un principio, a ver cuándo ... (ver texto completo)
jode teresa... yo a maria antonia creo q la he visto una vez.. y creo q no la reconoceria.. de todas formas si arriba no puede ser abajo sin problema y sin pasaporte jeee, y de nuestros jefes el viernes vestidos de negro y de moscosos -- canosos y etc yo ya solo 38 años
¡Gracias! ¡Me encanta ver ese rinconcito al lado de la casa de mi madre con el vecino, mi hermano, cuñada, sobrino y tú con ellos! ¡Qué ganitas de volver a estar ahí con todos ellos debajo de la fresca sombra de la parra de Adolfo!...
O candil, a ise sinor mayor que istá en la foto le vendí un burro hace 42 anos, me levei munta alegría que ahún istá de bon ver, nahún sei se recordara de min, le das lembranzas miñas tenía una parra delante de la casa y una fica redonda cerquita de la mesma, lo recuerdo de las segadas. Un sinor con gran sentido del humor.
Una aperta.
¡Gracias, primo, por hacerme caso y publicar esta foto! ¿A que no ha sido tan difícil? Hacía un día espléndido, qué suerte tuviste, así disfrutaste más del camino. ¡Ojalá se cumpla el propósito por el que decidiste hacer el Camino de Santiago, te lo mereces!. Da besos a Nuria y también a Lidia y Asier. Un abrazo y vuelve cuando quieras.
¡Gracias! ¡Me encanta ver ese rinconcito al lado de la casa de mi madre con el vecino, mi hermano, cuñada, sobrino y tú con ellos! ¡Qué ganitas de volver a estar ahí con todos ellos debajo de la fresca sombra de la parra de Adolfo!...