Querida amiga (permiteme, llamarte asi) al leer tu comentario me traslade a Lubian para leer el cuento de Prat, tiene una imaginacion muy fructifera y un encanto al narrar con mucha frescura y naturalidad sus historias, me llego con su narracion pero, lo que mas me encanto fue el dialogo entre vosotros, recordando vuestra niñez y adolescencia, ayudando a vosos pais en o traballo duro y sin cuartel, pra llenar as pallaregas y a despensa pra o Inverno, cuando os leo falando o Galego, vecho a miña mai ... (ver texto completo)
Querido amigo, hay quien dice que cualquier tiempo pasado fue mejor, pero yo no estoy de acuerdo con eso, aunque recordar el pasado debe servir para no cometer los mismos errores en el futuro. Las partes felices de nuestro pasado son esas que recordamos con añoranza.
¿Por qué non nos contas algún contiño de esos que te contaba tua querida nai a luz do candil? Intento, anda...
Saludos.
¿Por qué non nos contas algún contiño de esos que te contaba tua querida nai a luz do candil? Intento, anda...
Saludos.