Mikel, ¿es que estás de huelga?. Anda campeón, escribe algo, aunque sea para castigarme el "body". Un abrazo. Xosé.
Perdonen ustedes mi intromisión sin que nadie me haya invitado al bombardeo.
Yo sólo quería preguntar si el portugués del caballo de la Moimenta no sería el tal 252525, también conocido por Zé de las Carvalhas.
Para una buena defensa de la artillería, hay que lanzarse al cráter de los últimos obuses, ya que la teoría militar siempre dice que en el mismo agujero no caerá otra bomba.
Yo sólo quería preguntar si el portugués del caballo de la Moimenta no sería el tal 252525, también conocido por Zé de las Carvalhas.
Para una buena defensa de la artillería, hay que lanzarse al cráter de los últimos obuses, ya que la teoría militar siempre dice que en el mismo agujero no caerá otra bomba.
Sinor Telesforo,íse que mencionan ahí nahún fui eu, más sería alen por los anos 68, béin digo que foi no 68, pra que a xente nahún pense male pois en realidade foio no 69, totale que era nunha aldea perto de ahí donde conta o caso o amigo Piño, a coisa que era día de Corpus, bueno eu facia de sacristan totale que comera muntas zereixas quéintes, faltaba un bocadito pra andar o rededor da igrexa, co santo que en realidade e cuando se tira o fogo, más nahún pude isperar más, totale que aquilo parecia ... (ver texto completo)
Perdonen ustedes mi intromisión sin que nadie me haya invitado al bombardeo.
Yo sólo quería preguntar si el portugués del caballo de la Moimenta no sería el tal 252525, también conocido por Zé de las Carvalhas.
Para una buena defensa de la artillería, hay que lanzarse al cráter de los últimos obuses, ya que la teoría militar siempre dice que en el mismo agujero no caerá otra bomba.
Yo sólo quería preguntar si el portugués del caballo de la Moimenta no sería el tal 252525, también conocido por Zé de las Carvalhas.
Para una buena defensa de la artillería, hay que lanzarse al cráter de los últimos obuses, ya que la teoría militar siempre dice que en el mismo agujero no caerá otra bomba.
Quero decir de estos de color marrón, de outros temas, xa contaréi algunha cousa máis, aunque xa se me vai acabando o repertorio.
Unha aperta a tod@s.
Unha aperta a tod@s.
Sí, Gel y Blás, se desconfía, pero siempre esta la duda cuando se escapa un pedo entre mucha gente, es muy difícil averiguar donde es el punto de origen, como mucho, se puede llegar a distinguir si es de hombre o mujer.
Si es mujer, sale como agudo, fino, parece que dice Valladoliiiiid, si es de hombre, cambia el sonido dice Pamplona.!
Dous compadres un de Castromil é outro da Moimenta, se apreciaban moito, por eso se invitaban as festas de ambos lados.
Chegan os reyes, en Castromil antes estas ... (ver texto completo)
Si es mujer, sale como agudo, fino, parece que dice Valladoliiiiid, si es de hombre, cambia el sonido dice Pamplona.!
Dous compadres un de Castromil é outro da Moimenta, se apreciaban moito, por eso se invitaban as festas de ambos lados.
Chegan os reyes, en Castromil antes estas ... (ver texto completo)
Si de pedos hablamos, quiero contarles una vivencia cortita; estabamos en un retiro fuera de la ciudad capital y fuimos recibidos en un internado; por lo tanto las mujeres durmieron todas juntas en dos o tres abitaciones y los hombres igual caso; en la abitacion que me toco habiamos siete, seis durmieron en camarotes alrrededor de la abitacion y uno (yo) en una cama que estaba al centro. A media noche comenzo uno muy timido, parecia el sonido de un Clarinete,
luego respondio un Trombon y las risas ... (ver texto completo)
luego respondio un Trombon y las risas ... (ver texto completo)
Boa cosecha, si señor! Xa fizo tres anos da última vez que os puiden comer así recien recollidos do monte, que delicia!
eu tamen facia anos k non comia tantos asta os congelei oubo moitos este ano habia un monton
Cucumelos recollidos en unha sola mañá, por Mary Tere y Piño, semejante abundancia de setas jamás nos atopáramos.
Cucumelos recollidos en unha sola mañá, por Mary Tere y Piño, semejante abundancia de setas jamás nos atopáramos.
Gel, decía algo dunha taza de caldo a medio encher, ja, ja.
Piño, alégrome que escribas aiquí e, vendo cómo as gasta a Maritere, encantaríame que fora ela misma a que escribise. Desde xa anímoa a que se decida a ser unha foreira participante e non solo leente, estou segura que ten muto que aportar.
Teresa, gracias por rectificar o número de fillos do Bernardo, pregunteille a miña mai e tamén cree que son 4 e non 5, como eu pensaba. Xa lle preguntarei a Mari, ca teño en Facebook.
Mikel, ¿qué es ... (ver texto completo)
Piño, alégrome que escribas aiquí e, vendo cómo as gasta a Maritere, encantaríame que fora ela misma a que escribise. Desde xa anímoa a que se decida a ser unha foreira participante e non solo leente, estou segura que ten muto que aportar.
Teresa, gracias por rectificar o número de fillos do Bernardo, pregunteille a miña mai e tamén cree que son 4 e non 5, como eu pensaba. Xa lle preguntarei a Mari, ca teño en Facebook.
Mikel, ¿qué es ... (ver texto completo)
Tere se che dixe k o bernardo deixou 4 fillos e porque os conozco a todos estuberon todos no valle de feito inda estan non sendo o fito k esta no pereiro un abrazo.
Xa me reí un bon rato co caso.
Non sabia que o Manuel do Selmo fora somatén, ¿levaría uniforme? pois tiña que sentarlle como a unha porc un chocallo.
Era mui pedorro, se tiraba unhos cuescanos de impresión, presumía de que non había ser humano que tuvera tanta potencia no tubo de escape, era gracioso, xa en por sí tiña cara de chiste, enterraba as boina bilbaína hasta as orellas, quedando estas como abanicos pros lados, a boca grande, se reía muto, deixando ver unhos robustos dentes que parecían ... (ver texto completo)
Non sabia que o Manuel do Selmo fora somatén, ¿levaría uniforme? pois tiña que sentarlle como a unha porc un chocallo.
Era mui pedorro, se tiraba unhos cuescanos de impresión, presumía de que non había ser humano que tuvera tanta potencia no tubo de escape, era gracioso, xa en por sí tiña cara de chiste, enterraba as boina bilbaína hasta as orellas, quedando estas como abanicos pros lados, a boca grande, se reía muto, deixando ver unhos robustos dentes que parecían ... (ver texto completo)
Maravillosos estes contiños de Piño máis Inda, contados con tanto realismo que casi se filtra o cheirume a través de o ordenador.
Pero os peidos non cheiran todos igual. Desto deuse conta o tío Pedro ben pronto cando inda era un cativo. Según me contou foi un día ás cereixas co Cosmito. Este era o fillo do veterinario. Un rapaciño moi feito, sobretodo polo ben vestidiño e apañadiño que ía sempre. Cando se fartaron de comer cereixas, puseronse a xogar coas carabuñas diante da casa da tía Xacoba, ... (ver texto completo)
Pero os peidos non cheiran todos igual. Desto deuse conta o tío Pedro ben pronto cando inda era un cativo. Según me contou foi un día ás cereixas co Cosmito. Este era o fillo do veterinario. Un rapaciño moi feito, sobretodo polo ben vestidiño e apañadiño que ía sempre. Cando se fartaron de comer cereixas, puseronse a xogar coas carabuñas diante da casa da tía Xacoba, ... (ver texto completo)
Moiias gracias 252525, eu a ti tamén te aprecio.
Unha aperta.
Unha aperta.
Munto obrigado Piño, eu sei que voçe é un home dos peus a cachola, pois a tempos que me dei conta, nahún sei so sinor se dará, foi en Valladolide íamos a coller un taxi a miña ex y eu, cuando oigo me parece que íse é o portugués, cando mirei vin un gaxo cun traxe impecable, garabata unha boa gabardina, claro mantendo as boas formas da capetale, nos íamos a falar co sinor alcalde pra que deixara falar galego nos bares como viña sucedendo, bueno a te nahún béin a conto isto que le conto pois de sobrás ... (ver texto completo)
Aprezado Piño, buenos dias pra tí y tuda malta, que alegría más grande ver que istás béin, logo que participas por istes lares, donde eu traballei tanto de novo. Teño que decirte que me gustou o que dixeste da vaca roxa de Lubian, pois iso que tú contabas presencio eu de novo, tornando de Porto, como se pelexaban, dunha vez había dois touros que istiberin cuasi un cuarto de hora pelexando, que tempos aquiles que alegría había na xente.
Un abrazo Piño.
Un abrazo Piño.
Moiias gracias 252525, eu a ti tamén te aprecio.
Unha aperta.
Unha aperta.
Ai, Piño, que case fúche-lo Pío da Gel! E logo tí non andabas cunha pucha na testa apañando as castañas?
Contaba un día no xogo dos bolos de Lubián o tío Manuel do Selmo, con aquela retranca, tanto da súa fala coma dos seus andares, que el fora de mozo somatén, destinado en San Ceprián de Hermisende.
E unha noite tiveran que levar para casa a un paisano de alí, con máis viño no seu bandullo co dun pelexo máis un pipote xuntos.
Ao chegaren á casa daquel borrachín, dixo que era mellor entrar pola ... (ver texto completo)
Contaba un día no xogo dos bolos de Lubián o tío Manuel do Selmo, con aquela retranca, tanto da súa fala coma dos seus andares, que el fora de mozo somatén, destinado en San Ceprián de Hermisende.
E unha noite tiveran que levar para casa a un paisano de alí, con máis viño no seu bandullo co dun pelexo máis un pipote xuntos.
Ao chegaren á casa daquel borrachín, dixo que era mellor entrar pola ... (ver texto completo)
Xa me reí un bon rato co caso.
Non sabia que o Manuel do Selmo fora somatén, ¿levaría uniforme? pois tiña que sentarlle como a unha porc un chocallo.
Era mui pedorro, se tiraba unhos cuescanos de impresión, presumía de que non había ser humano que tuvera tanta potencia no tubo de escape, era gracioso, xa en por sí tiña cara de chiste, enterraba as boina bilbaína hasta as orellas, quedando estas como abanicos pros lados, a boca grande, se reía muto, deixando ver unhos robustos dentes que parecían os de un engazo desdentado, algo paticorto, unha perna algo máis corta ca outra, o que lle favorecía en ese subir e baixar o andar, cargaba a bomba pras súas "tracas" que nin as das fallas de Valencia estouraban tan forte.
Digo andar! máis ben casi sempre iba a cabalo de un burro de color pardo, lanudo, bueno, o lombo xa o tiña pelado, sería dos fogonazos que recibía, albarda tampouco usaba, o pobre burro casi sempre asustado, coas orellas hacía adiante como cuando abarruntan o lobo, os ollos remelois parecía que se lle iban a salir pra fora, tamén sería pra vigilar a caxata do amo.
Contaba o Manuel, que un tal Daniel máis él, andaban facendo pared no prado do Portoespiño, a pared inda era larga, coincidiu que un estaba no cimo é outro no fondo do prado, en esto que vai o Manuel e se tira un atronador pedo, tanto que o Daniel, a pesar de estar mui xordo levanta a cabeza e lle contesta mande! seguido ponse a camiñar hacía o Manuel pra ver o que lle quería, mentras o outro se escojonaba da risa. ... (ver texto completo)
Non sabia que o Manuel do Selmo fora somatén, ¿levaría uniforme? pois tiña que sentarlle como a unha porc un chocallo.
Era mui pedorro, se tiraba unhos cuescanos de impresión, presumía de que non había ser humano que tuvera tanta potencia no tubo de escape, era gracioso, xa en por sí tiña cara de chiste, enterraba as boina bilbaína hasta as orellas, quedando estas como abanicos pros lados, a boca grande, se reía muto, deixando ver unhos robustos dentes que parecían os de un engazo desdentado, algo paticorto, unha perna algo máis corta ca outra, o que lle favorecía en ese subir e baixar o andar, cargaba a bomba pras súas "tracas" que nin as das fallas de Valencia estouraban tan forte.
Digo andar! máis ben casi sempre iba a cabalo de un burro de color pardo, lanudo, bueno, o lombo xa o tiña pelado, sería dos fogonazos que recibía, albarda tampouco usaba, o pobre burro casi sempre asustado, coas orellas hacía adiante como cuando abarruntan o lobo, os ollos remelois parecía que se lle iban a salir pra fora, tamén sería pra vigilar a caxata do amo.
Contaba o Manuel, que un tal Daniel máis él, andaban facendo pared no prado do Portoespiño, a pared inda era larga, coincidiu que un estaba no cimo é outro no fondo do prado, en esto que vai o Manuel e se tira un atronador pedo, tanto que o Daniel, a pesar de estar mui xordo levanta a cabeza e lle contesta mande! seguido ponse a camiñar hacía o Manuel pra ver o que lle quería, mentras o outro se escojonaba da risa. ... (ver texto completo)
Mikel, ¿es que estás de huelga?. Anda campeón, escribe algo, aunque sea para castigarme el "body". Un abrazo. Xosé.