Nada que perdonar Mikel. Estoy muy orgulloso de que conozcais a Yolanda. En cuanto a Tank está muy bien cuidado. Su "abuelete" le lleva todos los días sus galletas preferidas para el desayuno y la merienda. Y en un bar al lado del kiosco de mi hija es el ojito derecho de los dueños del bar y los parroquianos. En cuanto a mi hija, espero que los nervios y la ansiedad, los vaya superando. Pero aun es muy pronto, y no nos han comunicado todavía que hayan detenido al sospechoso. Como se dice, "las cosas ... (ver texto completo)
Pero será posible que desapareceran, Gel, Xosé, Mikel e Candil, todos o mesmo tempo, desexo de corazón que non sexa en ningun dos casos por enfermidade.
Os bos foreiros botanse de menos os ruis aborrecen.
Unha grande aperta pra tod@s vos.
Fenomenal logro de dos alcaldes, que aunque siempre es complicado traspasar fronteras, han conseguido que aunque nunca estuviésemos separados, ahora nos sintamos un poco mas cerca.

Enhorabuena a Guillermo Lago, y a su homólogo de Vinhais.

Solo desear que en su diseño y ejecución se tenga en cuenta la seguridad vial. Que la seguridad en la conducción prevalezca sobre cualquier otro aspecto, sobre todo el climatológico: Lluvia, niebla etc.

Un abrazo.
Graciñas Camba, por alegrarte de tan grata noticia, e tamen por o benestar de cantos pasamos a menudo por esa carretera, que ultimamente xa somos mutos sobre todo os nosos veciños portugueses. Ese novo trazado era mui necesario xa que ainda estos dias que andan con camións grandes sacando a madeira dos incendios, e teñen que maniobrar os turismos ou meterse a cuneta pra poder pasar. Referente o trazado pois mais seguro imposible pois lembraras cuando ivas as castañas, que desde o meson e practicamente ... (ver texto completo)
Fenomenal logro de dos alcaldes, que aunque siempre es complicado traspasar fronteras, han conseguido que aunque nunca estuviésemos separados, ahora nos sintamos un poco mas cerca.

Enhorabuena a Guillermo Lago, y a su homólogo de Vinhais.

Solo desear que en su diseño y ejecución se tenga en cuenta la seguridad vial. Que la seguridad en la conducción prevalezca sobre cualquier otro aspecto, sobre todo el climatológico: Lluvia, niebla etc.

Un abrazo.
jode tere es q venia sin encabezamiento espero q no le molesta ni ha yolanda, ni a ti ni al fillo de carmen ni al labrador,,, yolanada es guapisima y espero q vaya superando el mas trago un beso y perdon..
por tu pueblo bien sobre todo la ida la vuelta siempre es traumatica
Nada que perdonar Mikel. Estoy muy orgulloso de que conozcais a Yolanda. En cuanto a Tank está muy bien cuidado. Su "abuelete" le lleva todos los días sus galletas preferidas para el desayuno y la merienda. Y en un bar al lado del kiosco de mi hija es el ojito derecho de los dueños del bar y los parroquianos. En cuanto a mi hija, espero que los nervios y la ansiedad, los vaya superando. Pero aun es muy pronto, y no nos han comunicado todavía que hayan detenido al sospechoso. Como se dice, "las cosas ... (ver texto completo)
¡Hey, Mikel! una aclaración: yo no colgué ninguna foto de Yolanda, ¿cómo me achacas semejante atrevimiento? Me limité a comentar la foto que colgó Xosé y que le agradezco porque así nos la hace sentir más cercana. Y es muy guapa, puede colgar todas las fotos que quiera. Espero que lo hayáis pasado bien por Pereiro y que tengáis buen viaje de vuelta. Un saludo a todos los forer@s.
jode tere es q venia sin encabezamiento espero q no le molesta ni ha yolanda, ni a ti ni al fillo de carmen ni al labrador,,, yolanada es guapisima y espero q vaya superando el mas trago un beso y perdon..
por tu pueblo bien sobre todo la ida la vuelta siempre es traumatica
Mi hija tuvo que ir a Estados Unidos a recogerlo, y allí estuvo un mes de adaptación. El sistema de educación es el mismo que el nuestro, la diferencia está en que se le dan las órdenes en inglés. De todas todas, yo estoy enseñándole el gallego, aunque progresa poco. Eso sí, cuando se cruza con otro perro que le ladra, el lo mira, pero no contesta, porque no conoce el castellano digo yo. Pasadlo bien por mi tierra, campeones. Un abrazo. Xose.
fillo da carmen estuvimos en vuestra tierra y como siempre vamos a gusto pero nos cuesta volver a yolanda q tranki q siempre caen los hijos de puta y ademas de a yolanda q la proteges de putisima madre acordaros de? tang? el labrador q seguro q se lo paso mal un besazo y voy a itentar alguna foto
Once anos habia xa que abriran o resto da estrada menos eses dous Km. escasos que quedaron sin facer. Xa choveu pero vale mais tarde ca nunca.
vejete... antes q tu candil la colgo... q decirte de yolanda y de su guia.. l@s dos guapisimos,, tb tengo un sobri en la once aunque se arregla sin ayuda,, aqui al lado teniamos un criador de perros para la ONCE y segun nos contaba es complicado de educarlos.. primero lo pasan a una familia de adopcion q luego tiene q pasarlo para la persona q lo necesite... un besazo ya las maletas prepardas para irme a galicia
¡Hey, Mikel! una aclaración: yo no colgué ninguna foto de Yolanda, ¿cómo me achacas semejante atrevimiento? Me limité a comentar la foto que colgó Xosé y que le agradezco porque así nos la hace sentir más cercana. Y es muy guapa, puede colgar todas las fotos que quiera. Espero que lo hayáis pasado bien por Pereiro y que tengáis buen viaje de vuelta. Un saludo a todos los forer@s.
Quero darle a más sincera felicitazahún, tanto ô alcalde da gudiña que nahún teño ô pracer de coñecelo, como ô doutore Americo, bon medico un gran amigo meu, xa era hora tomarán tal decisión tan importante, tanto pra nos os portugueses, como pros ispañoles.
Unha aperta do Zé.
muy bueno Barxes pensan que os gallegos somos tontos e de tontos ni un pelo.
Muy bueno Barxes, muy bueno. Me acabas de alegrar la mañana. Este lo tengo que contar por aquí. Un abrazo. Jose.
Mi hija tuvo que ir a Estados Unidos a recogerlo, y allí estuvo un mes de adaptación. El sistema de educación es el mismo que el nuestro, la diferencia está en que se le dan las órdenes en inglés. De todas todas, yo estoy enseñándole el gallego, aunque progresa poco. Eso sí, cuando se cruza con otro perro que le ladra, el lo mira, pero no contesta, porque no conoce el castellano digo yo. Pasadlo bien por mi tierra, campeones. Un abrazo. Xose.
Graciñas Xosé pola imformación do can, que se mellore a tua filla, supoño co forte que é xa estará recuperada.
E agora un conto para animar o foro.
Un saudo.
vejete... antes q tu candil la colgo... q decirte de yolanda y de su guia.. l@s dos guapisimos,, tb tengo un sobri en la once aunque se arregla sin ayuda,, aqui al lado teniamos un criador de perros para la ONCE y segun nos contaba es complicado de educarlos.. primero lo pasan a una familia de adopcion q luego tiene q pasarlo para la persona q lo necesite... un besazo ya las maletas prepardas para irme a galicia
Mi hija tuvo que ir a Estados Unidos a recogerlo, y allí estuvo un mes de adaptación. El sistema de educación es el mismo que el nuestro, la diferencia está en que se le dan las órdenes en inglés. De todas todas, yo estoy enseñándole el gallego, aunque progresa poco. Eso sí, cuando se cruza con otro perro que le ladra, el lo mira, pero no contesta, porque no conoce el castellano digo yo. Pasadlo bien por mi tierra, campeones. Un abrazo. Xose.
¡Qué guapa es tu hija, José! Vaya morenaza. Y el perro es un amor, tiene una cara de bueno... Lástima que el bandido ese lo encerró en el ascensor y no le dio la oportunidad de defender a su dueña, seguro que la hubiera defendido por instinto. ¿Cómo se encuentra tu hija? Espero que esté más animada. Renuevo mis abrazos y mi afecto; ahora que la he visto, la siento más cercana todavía.
Gracias O candil. No lo ha superado todavia (aun no han detenido al individuo), pero estamos en ello. Hoy ha vuelto al trabajo, y como puedes suponer no la dejamos ni a sol ni a sombra. Yo no sé si colgarme una tira de cupones y ponerme al lado del kiosco a vender también. De todas formas mi hija tiene un gran sentido del humor, y a todos los que se interesan por lo sucedido, se lo narra en plan humorístico y la gente se parte con ella. Claro que la procesión va por dentro. Un abrazo. José.
De todas formas te lo acabo de enviar por email. Abrazos. Xosé.
vejete... antes q tu candil la colgo... q decirte de yolanda y de su guia.. l@s dos guapisimos,, tb tengo un sobri en la once aunque se arregla sin ayuda,, aqui al lado teniamos un criador de perros para la ONCE y segun nos contaba es complicado de educarlos.. primero lo pasan a una familia de adopcion q luego tiene q pasarlo para la persona q lo necesite... un besazo ya las maletas prepardas para irme a galicia