Capilla del Loreto
Teresa, si es que los araneses no saben lo que es bueno. Hace falta que vayan muchos gallegos por ahí para ir enseñándoles. Las morcillas ya veo que son cosas "das Rias Baixas". No te me enfries con la nieve. Un beso. José.
Jose con la nieve no me enfrio pero si con el hielo llevo 23 años aqui y es el primier año k alcanzamos -16 aqui en aubert ya llevamos 2 semanas seguidas, un abrazo.
Apreciado Xosé: O Sñr. Aniceto e un home de 81 anos que está na residencia de ancianos de A Mezquita, dende hai 4 ou 5 anos, foi agricultor, un irman foi militar de terra en Pontevedra, chamabase Aser, en total creo eran 9 irmans, dos cuales viven tres, pero o ultimo en quedar en Barxa foi o Sñr Aniceto, el era o home que mais contos sabía de xitanos e curas, ainda oxe o persoal da residencia o pasa fenomenal cos seos contos, e os veciños que o visitamos asiduamente tamen.
Casi sempre as suas vacas ... (ver texto completo)
Barxes, lo del Señor Aniceto me llamó la atención, porque un señor que convivía con una abuela de unos primos míos en Marín, también era el Sr. Aniceto, y era todo un personaje muy ilustrado y amigo de todos los escritores gallegos. Nos contaba muchas historias y anécdotas con mucho gracejo. ¿Será que todos los Anicetos tendrán el mismo don? Un abrazo Barxes. Xosé.
Jose aqui en el valle apenas se hacen matanzas pero no tiene nada k ver con las de galicia aqui no se hacen chorizos se hacen longanizas les ponen la carne como los chorizos sal y pimienta yo un año prove de hacerlos y se echaron a perder de todas formas en pereiro las morcillas se le ponia arroz y sangre a mi me daban un asco ver esa carne tan negra de la sangre, mikel k tengas una ligera recuperacion y animos, un abrazo a tod@s.
Teresa, si es que los araneses no saben lo que es bueno. Hace falta que vayan muchos gallegos por ahí para ir enseñándoles. Las morcillas ya veo que son cosas "das Rias Baixas". No te me enfries con la nieve. Un beso. José.
Barxes, ¿quien es ese Sñr. Aniceto?. Un saludo. José.
Apreciado Xosé: O Sñr. Aniceto e un home de 81 anos que está na residencia de ancianos de A Mezquita, dende hai 4 ou 5 anos, foi agricultor, un irman foi militar de terra en Pontevedra, chamabase Aser, en total creo eran 9 irmans, dos cuales viven tres, pero o ultimo en quedar en Barxa foi o Sñr Aniceto, el era o home que mais contos sabía de xitanos e curas, ainda oxe o persoal da residencia o pasa fenomenal cos seos contos, e os veciños que o visitamos asiduamente tamen.
Casi sempre as suas vacas ... (ver texto completo)
Y siguiendo con los "porquiños". Por la parte de Pontevedra las morcillas que se hacen con sangre llevan azúcar y piñones, o sea que son dulces y por tanto de consumo rápido. ¿También son así por Ourense?. Estando en el Valle de Arán allá por los años cincuenta, hicimos una matanza, y los araneses se quedaron estupefactos; chamuscamos el cerdo (ellos lo escaldan con agua hirviendo), salamos los perniles y los tocinos, (ellos no lo salaban) y de remate preparamos las morcillas al estilo de Pontevedra... ... (ver texto completo)
Jose aqui en el valle apenas se hacen matanzas pero no tiene nada k ver con las de galicia aqui no se hacen chorizos se hacen longanizas les ponen la carne como los chorizos sal y pimienta yo un año prove de hacerlos y se echaron a perder de todas formas en pereiro las morcillas se le ponia arroz y sangre a mi me daban un asco ver esa carne tan negra de la sangre, mikel k tengas una ligera recuperacion y animos, un abrazo a tod@s.
Barxes, ¿quien es ese Sñr. Aniceto?. Un saludo. José.
Y siguiendo con los "porquiños". Por la parte de Pontevedra las morcillas que se hacen con sangre llevan azúcar y piñones, o sea que son dulces y por tanto de consumo rápido. ¿También son así por Ourense?. Estando en el Valle de Arán allá por los años cincuenta, hicimos una matanza, y los araneses se quedaron estupefactos; chamuscamos el cerdo (ellos lo escaldan con agua hirviendo), salamos los perniles y los tocinos, (ellos no lo salaban) y de remate preparamos las morcillas al estilo de Pontevedra... ... (ver texto completo)
Vendo que Gel se nos vai a pasear po lo xardin de Barxa, eu sin pensalo máis tamén fún a dar unha volta, mui bonitas as flores, outro detalle a ter en conta tamén e a casa, ahi ten que dar gusto vivir.
O que parece que non está de moito usar, o carro é os arados, dicen que é mui sano facer ejercicio con esas ferramentas, eu tamén estou de acordo, que están millor de adorno no xardín.
Saudos.
Lo he leído en el foro de Porto, que saldrá en el programa de mañana 7 de febrero. Me hará ilusión ver a alguien de la zona. A ver qué hace, cómo lo hace y qué le dirá Risto.
Ánimo, Jose, que vas a quedar como el chaval que eres. No sabía lo de la camelia; ya pondrás la foto, Lito.
Teresa, mi niña pequeña es la que está delante, en la foto.
Gel, estoy deseando ver esas fotos en cuanto florezca tu jardín.
Saludos para todos vosotros y para Pili, Pura y demás foreros que nos visitan.
No, si al final no tengo mas remedio que quereros. Es que sois la releche. La rehabilitación como ya le dije a Mikel, no se para que me va a servir. Para ponerme cachas no, porque a mis años por mucha gimnasia que haga: ¡na de ná! que dicen los quillos (habitantes de Cádiz). En cuanto a mi santa, te aseguro Gel, que nunca le han gustado los musculosos; asi que por esa parte no me como un rosco. De estirar la mano... tampoco, porque me dejan solo y no se acercan a hacerme un masajillo ni nada. Asi ... (ver texto completo)
jose pues para el jubileo tenemos poca solucion,, para la neuropatia me imagino q aines y vitamina b,, pero...
lo de ambula no era ambulanci sino ambulatorio...
Me alegro munto que le gostaran, más se algún día for la as Carvallas diga que vai de parte do meu amigo Barxés y assín se eu istar la, nahún a ningún problema.
252525 primero tendre q enterarme donde estan las carballas....
pero seguro q aparezco, nos gusta entrar a portugal por barxes o gudiña y perdernos por esos parajes preciosos..
bueno aunque tb podria ser un vinho verde en madrid jee
Amigo Xosé: Esperamos que cando remates as sesións de rehabilitación te encontres ben, dito esto e falando de neve por Marin poucas veces a mirarias sabes que por eiqui dicen mirar non dicen ver, eu solo a mirei duas veces en 34 anos que levo por eiqui, se acaso no pico dos montes que estan arredor das rias. Na serra da Armenteira, no Xaxan, Saramagoso, ou na serra do Galiñeiro, e preso aparecer a mañan e as duas horas derretida.
Desde logo Barxes, che podo asegurar, que na miña vida, vin nevar en Marin. Bueno minto; en certa ocasión estando de permiso na miña casa en Lourizán, cairon uns poucos copos pero que non chegaron a cuaxar. De todas formas xa pasei por moitas boas nevadas no pobo que vive Teresa, no Valle de Aran, donde eu tamén vivin e donde unha nevada non era tal, si non pasaba do medio metro. Aquí en Cartagena xa nos costa moito que chova, pois figúrate nevar. Nun viaxe a Madrid cos nenos, puderon ver por primeira ... (ver texto completo)
No, si al final no tengo mas remedio que quereros. Es que sois la releche. La rehabilitación como ya le dije a Mikel, no se para que me va a servir. Para ponerme cachas no, porque a mis años por mucha gimnasia que haga: ¡na de ná! que dicen los quillos (habitantes de Cádiz). En cuanto a mi santa, te aseguro Gel, que nunca le han gustado los musculosos; asi que por esa parte no me como un rosco. De estirar la mano... tampoco, porque me dejan solo y no se acercan a hacerme un masajillo ni nada. Asi ... (ver texto completo)
Amigo Xosé: Esperamos que cando remates as sesións de rehabilitación te encontres ben, dito esto e falando de neve por Marin poucas veces a mirarias sabes que por eiqui dicen mirar non dicen ver, eu solo a mirei duas veces en 34 anos que levo por eiqui, se acaso no pico dos montes que estan arredor das rias. Na serra da Armenteira, no Xaxan, Saramagoso, ou na serra do Galiñeiro, e preso aparecer a mañan e as duas horas derretida.
No, si al final no tengo mas remedio que quereros. Es que sois la releche. La rehabilitación como ya le dije a Mikel, no se para que me va a servir. Para ponerme cachas no, porque a mis años por mucha gimnasia que haga: ¡na de ná! que dicen los quillos (habitantes de Cádiz). En cuanto a mi santa, te aseguro Gel, que nunca le han gustado los musculosos; asi que por esa parte no me como un rosco. De estirar la mano... tampoco, porque me dejan solo y no se acercan a hacerme un masajillo ni nada. Asi ... (ver texto completo)
252525 estaban muy buenos, doy fe de ello
la proxima vez tendre q pasar por cerca de moimenta q es donde me chivaron q estas para recopilar media docenita de setas
Me alegro munto que le gostaran, más se algún día for la as Carvallas diga que vai de parte do meu amigo Barxés y assín se eu istar la, nahún a ningún problema.