Apreciado Papiño, eu cando tiña os 14 anos pesaba pouco,ô mellor era por culpa da manxadeira, pero te xuro que xa fodía, sigún élas béin, coisa que tú por a informazahún que me aportarín sinón fose a hirmán da isquerda tiñalo mal até oxe.
Un forte abrazo y un beixo amigo neniño.
-Ceio encapotado, chao mollado.-

-Cando chove e neva, fai escarapela no alto da casa da tía Madanela.-

-No tempo do nabo, non te fíes do estrelado.-

Hasta mañá.
(1)
-Unha señora deitada nun prado,
vestida de pano labrado,
nin era pano nin era seda,
e o que a vei pasmado se queda.-
(2)
- ¿Quen son eses aguzados,
que andan tan aparexados?-
(3)
-Unha señora muy aseñorada,
con cen remendos e ningunha puntada.-

-Mañá as respostas.
Saudos. ... (ver texto completo)
-Ano mal ano, cuatro no escano,
e se son de Castromil, tres e o barril.-

-Canta o moucho da María,
auga pro outro día.-
Saudos,
Eu tamen digo o mesmo, mañan hay chollo e teño que madrugar ¡Hasta mañan!
Saudiña
El 25252525 era tan flaco que se ponia de canto y no se veia. Un dia fue a ver los resultados al medico, y el doctor le dice mire 25 su radiografia no sale, pero si me la hicierón, si tiene usted razón se la hicimos, pero esta tan flaco que no sale. Ahora no todo es malo, en esta época de crisis, 2525 tiene trabajo. Lo contrato una empresa para limpiar mangueras por dentro..............
A GALIÑA ASUSTADA

Unha vez era unha galiña que andaba a peteira-lo chan debaixo dun castiñeiro, e nisto que lle caeu un ourizo na cabeza. Toda asustada empezou a correr dun lado para o outro e topou co galo:
-Marche de aí don Galo, que cae o mundo a pedazos!
-E logo quen llo dixo, dona Galiña?
-Caeume a min na curupela -respondeu a pita, e marchou.
De alí a un pouco chegou onda a lebre, e díxolle:
-Marche de aí dona Lebre, que cae o mundo a pedazos!
-E logo quen llo dixo, dona Galiña?
-Caeume a min na curupela.
Marchou de novo e foi dar coa raposa:
-Marche de aí dona Raposa, que cae o mundo a pedazos!
-E logo quen llo dixo, dona Galiña?
-Caeume a min na curupela.
-Pois se cae o mundo a pedazos, eu quero ir ben fartiña.
E a raposa papou á faladora galiña. ... (ver texto completo)
-Cuando en Diciembre veas nevar, ensancha el granero y el pajar.-

-Cuando Diciembre se va tiritando, año bueno viene anunciado.-

-En Diciembre, heladas y migas almorzadas.-

-En Diciembre, siete galgos a una liebre, y ella váse por donde quiere.-

Salud y trabajo.
Nun aldea en México, aparece nunha igrexa civís para confesar. El di o padre, olle que eu son pai moi triste, eu estou durmindo co Lahij avogado. Para que o sacerdote di este fillo parece vinte penitencia é o noso pais eo seu arrepentimento. Pero o pai non remata ben, eu estou durmindo coa esposa do boticário. As respostas son corenta padre de penitencia e arrepentimento noso pai. Ningún pai non remata aquí. O sacerdote chega un momento en que ten a confesión pura novo ou se vangloriar.
Sinor Varela, quero intender que dice usted en su sueño de amor, que tenía un tio que se llamaba Pancho y que en el año 69, le coxia os hovos, para evitar tirar tantos peidos. Digo eu que tendrá que ver os hovos dua galiña, cos dun carneiro, tambien dice que el más enamorado es usted. Que a nuestra idade nahún a que namorar. Logo fala ahí do pito nahún istará a pensar no de negro Madride, Catalonia.
Unha aperta.
Pepiño, durme más nahún penses no que xa pasau, pois iso nahún ten soluzahún, axo que os dois somos cabezas de corzo. Ahora en serio tú aquí non teis nada que facer, eu sey que a quein me quer ê a min.
Unha aperta.
Hola Marcos, solo quería saber si estás seguro que tu abuelo era de La Gudiña, lo digo porque conozco gente con el apellido Brito y están en un pueblo próximo.
Un saludo
Pitiña cuenta ese amor fugaz con Piño y Oengazo, que se lo tienen muy callado y en la fiesta de Santigoso que paso en aquel palleiro.
Varela, non penses mal, na quel palleiro, so había palla
Saudos
Oengazo. Non dirás que non falo en metáfora. Fuaaaaaaaaaaaaaa.
PIÑO: Eres un fenómeno, ti falas en metáfora ou meta-fora, ou ánfora da dinastia Ming, ti todo o fas ben.
¿Decheslle reocordos a miña parte o Sr. Zorrilla? Eu tamen teño estado en Valladolide, e o caron da plaza mayor, por aqueles recunchos, hay unos bares moi bos. A última vez que estiven ahí, foi o 25 ou 26 de xaneiro, lembro que veu a raiña Sofía a presidir un corcerto, oubo un tempo moi malo, e caia a neve, coasi igual que na Vilavella.
Saudos
Pitiña cuenta ese amor fugaz con Piño y Oengazo, que se lo tienen muy callado y en la fiesta de Santigoso que paso en aquel palleiro.