Fai mutos anos, teria eu entre seis e doce anos viña pola nosa casa o Sñr Camba, xunto co Sñr. Barja este ultimo era abuelo ou bisabuelo de Pepe o administrativo do concello, por certo nunca lle faltou que comer, que meo pai era xamoneiro, viñan a visitar a meo abuelo, corria a decada dos 60 xa que meo abuelo falleceo no ano 1970 co 96 anos de idade, me lembro deles por os caramelos que me traian.
¿Ese Camba que eu me refiero era familiar de bostede?
Un efectuoso saudo.
Fai un momento puxen un sms no foro de Barxa, relacionado conmigo e con a familia de Barxa. A miña ascendencia de Camba era de outra rama. O que te refieres vivía frente a Iglesia de S. Martín, e nos, viviamos na plaza.

De todas as maneiras, gracias.

Un saudo
No paran de aparecer comentarios de lo mas diverso sobre la llegada del tesoro, pero no he encontrado ninguno referente a los 249 de la tripulación que perecieron y se fueron al fondo juntos. Sus vidas también deberían formar parte del mismo, ya que la perdieron en el cumplimiento del deber.

Muchos descendientes de los fallecidos, formaron y forman parte de la Armada Española.

El único comentario que hubo el TV. fue el del Almirante Gonzalez-Aller, director del Museo Naval de Madrid.

Enhorabuena ... (ver texto completo)
Gracias por esa dedicatoria a todos nos, de esta maravillosa poesia de Rosalia. En ela, o mesmo que na Cantiga de Curros Enriquez, (No xardín unha noite sentada...) refrexan a nosa malencolía, dando a impresión que queren describir o dolor da alma, cando xa nos hay vaguas pra chorar.

Negra sombra, alcanza a cima do sentimento cuando a interpreta Luz Casal, ou Carlos Nuñez.

Un abrazo. Aunque son novo no foro, vexo que hay alguns temas anteriores reseñados por tí. Estaremos en contacto
Fai mutos anos, teria eu entre seis e doce anos viña pola nosa casa o Sñr Camba, xunto co Sñr. Barja este ultimo era abuelo ou bisabuelo de Pepe o administrativo do concello, por certo nunca lle faltou que comer, que meo pai era xamoneiro, viñan a visitar a meo abuelo, corria a decada dos 60 xa que meo abuelo falleceo no ano 1970 co 96 anos de idade, me lembro deles por os caramelos que me traian.
¿Ese Camba que eu me refiero era familiar de bostede?
Un efectuoso saudo.
Maravilloso y alimenticio RAMO. Como siempre. Enhorabuena a la persona agraciada.

Me gustaría que alguien colgase en este foro la canción del ramo y el himno del Beato.

Un abrazo
no se por que os mosqueais tanto, esto es para pasar el rato y entretenerse se puede hablar de politica, de futbol, del pueblo pero sin insultar ni meterse con nadie, yo soy de un partido politico, de un equipo de futbol de un pueblo que para mi es el mejor y no cambiare por que alguno no este de acuerdo conmigo, alguna vez dices alguna burrada mas que nada por chinchar y hacer saltar y cabrear un poco a algunos, pero sin mala intencion. algunos escriben con seudonimos, otros con su nonbre, pero ... (ver texto completo)
Gracias amigo. Estou de acuerdo contigo, que sempre de debe fomentar a Paz é non discordia entre as personas, somos humanos, a veces nos custa reaccionar como se debe, non son partidario de follois, nunca anduve nin quero andar en adiante.
Este Sr. Xa eliminou o mensaxe, ¡pra que recordar! eu igual tamén o elimino.
Nunca usei un seudónimo en estes foros, utilizo o nombre que todos me conocen, tanto familiar como a demáis xente, é simplemente o diminutivo de Pepe. Non teño nada que ocultar, nin ... (ver texto completo)
Amigo Piño, nahún teño ningua duda ô respeito, do que dices na tua mensaxe, como podes comprobar nahún son ningún letrado nin nada que se parezca, más ssín levo munto mundo recorrido y istou seguro de que eres unha boa persoha y munto sintimintale, más que nahún te pisen ô rabo,ísto último en sentido figurado.
Unha aperta.
Sinor Varela, agradezco sus palabras, más nahún le teña inconta, creo que nahún son malos gaxos, pero amin íse que se dice Azadón, nahún le teño munta sinpatía ô primeiro facía como si coñecesen de tempos y ahora vexo que nahún, logo que si ô sinor fose ô autor de tudos os seudóminos que él nombrou, más que le debe importar ô que outro teña, ou faga ou deixe de facer, si nahún istiber da cordo con él, rebatele con argumentos, que non téin nada que ver con facerle monumentos, aclaro por parecerse ... (ver texto completo)
Amigo Piño, tú que me pareces un home taún demócrata como eu, nahún te infades co sinor Varela que nahún me parece mal gaxo, un bocadito amigo da broma, más axo que ê bon home.
Unha aperta.
Gracias amigo. Estou de acuerdo contigo, que sempre de debe fomentar a Paz é non discordia entre as personas, somos humanos, a veces nos custa reaccionar como se debe, non son partidario de follois, nunca anduve nin quero andar en adiante.
Este Sr. Xa eliminou o mensaxe, ¡pra que recordar! eu igual tamén o elimino.
Nunca usei un seudónimo en estes foros, utilizo o nombre que todos me conocen, tanto familiar como a demáis xente, é simplemente o diminutivo de Pepe. Non teño nada que ocultar, nin ... (ver texto completo)
Gracias por esa dedicatoria a todos nos, de esta maravillosa poesia de Rosalia. En ela, o mesmo que na Cantiga de Curros Enriquez, (No xardín unha noite sentada...) refrexan a nosa malencolía, dando a impresión que queren describir o dolor da alma, cando xa nos hay vaguas pra chorar.

Negra sombra, alcanza a cima do sentimento cuando a interpreta Luz Casal, ou Carlos Nuñez.

Un abrazo. Aunque son novo no foro, vexo que hay alguns temas anteriores reseñados por tí. Estaremos en contacto
Amigo Piño, tú que me pareces un home taún demócrata como eu, nahún te infades co sinor Varela que nahún me parece mal gaxo, un bocadito amigo da broma, más axo que ê bon home.
Unha aperta.
Perdoe por meter ô fuciño donde nahún me xaman, más según ô sinor ye de Asturias, tengo muntos amigos ahí traballando na mina, me merecen munto respeito, pero eu pensaba que los asturianos no eran tan cotillas, que es íso de decir a un home feito y dereito os seudóminos que tiene qué más le debe dar a voçe, sólo faltaba un control de quéin ê quéin. Nahún me xeira os asturianos, más disculpe se nahún teño razahún.
Unha aperta.
Queridos amigos, amigas tudos en xeneral, nahún quero que ninguéin se enfadar con migo, más teño que roper unha lanza a favor do sinor Varela, que a parte de ser unha persoa culta téin sentido de humor, coisa que autros le brila por a sua ausencia, assín que fagan el fabore de ser un bocadito de más persoas, que ô que más que menos tein idade pra nahún andar de brincadeira.
Amigo Varela nahún fazas caso da mitad dels que te querín tomar ô pelo, deixos, pra len que si fodan.
Unha aperta.
Amigos foreros, hoy celebramos en A Gudiña la festividad de nuestro hijo mas preclaro, el Beato Sebastian de Aparicio. Entre los numerosos actos en su honor se sorteó el Ramo (compuesto por varios jamones, lacones, cachuchas, docenas de chorizos y un largo etc..) que los vecinos regalan para este fin, el número premiado resultó ser el 231 que poseia una vecina nuestra residente en Barcelona.
Estuvo cerca de los mios, tenia hasta el 217, pero se fué a Cataluña, por lo que no lo cataremos. En fotos ... (ver texto completo)
hola amigo: ti sabes que había duas formas de contratar as cuadrillas de segadores. Na niña casa, se contrataba con a comida: Esta consistia en tomar o taco o amañecer, que era pan e aguardiente. As 10 da mañan, setomaba o café con leite e pan con xamón. A comida, que normalmente era un cocido, por a tarde pan e chourizo, e pra cena, o caldo galego e elgo mais, que podía ser unha tortilla. E a dormir a paxarega, homes, mulleres e rapaces xuntos. Ven e verdade que desde que amañecía hasta que era ... (ver texto completo)
Amigo Camba, vexo que te recordas como que ficeste onte, assí, assín era, olla referente a poesía ê como tú béin dices, más era por ser unha terra más béin pobre, eu comenzaba abaixo de San Pedro Vello y soliamos terminar na terra do Porto. Tambéin te digo que aquilas sardiñas que mercabamos ondo Severino, a min me sabían a gloria, logo rabañaba con aquel pan que tiñan tan bueno na Gudiña, que cualquer cahún que tanto le gosta lamer nas mencionadas latas, tiña que conformarse con xeirar. Ahora boute ... (ver texto completo)
Pues si mal no recuerdo, venía a ver a la familia de Aurorita, una familia creo que de Laza, con un chaval joven. Ten en cuenta que en aquellos tiempos nosotros vivíamos en la Plaza, Justamente al lado de la casa en ruinas del Beato Sebastián. Supongamos que era por el año 1958, mas o menos