A la atenzahón del sinor Romerales: Penso que o sinor nahún debe haber mal fe, más eu le digo que ise páxaro andando eu na laboura pro do xapeo nas frieiras, sería por íste tempo total que me alegraba de oirlo, pois co seu cantaré tanhún peculiare, cu, cu, cu, cu, cu... totale que tudos los labregos da quila deciamos xa xegou o noso amigo.
Le pedo mil disculpas, pois debía contestar o meu amigo Barxés, espero que él nahún se enfade con migo.
Querida Belsiss, Gracias por tus buenos deseos. Y tienes razón: paciencia y paciencia porque la rehabilitación es dura pero todo va bien. Tita también está muy bien, ya casi recuperada de su intervención de prótesis de cadera (las Bembibre somos así, vamos a pares!). Muchos recuerdos para tu papá y tu marido y un beso muy fuerte para ti.
Señor Barxés: ¿qué sabe usted del Cuco? ¿Sabe algo del Cuco del cercano pueblo luso de Pinheiro? Los informes de los que dispongo son demoledores. Me gustaría contrastarlos, a no ser que en esta zona el tema siga siendo pariente del silencio ése producido por el miedo incrustado hasta en los huesos.
Amigos Romerales, Camba, Ballesteros, 252525 etc É de agradecer que considereis o foro do pobo que me vío nacer trankilo, creo que ahora o é, aunque cuando eu empecei a escribir nel tamen tuven alguns que se meteron conmigo é o que e mais grave coa miña familia difunta, pero como Jesucristo perdonou a quen o matou temos que copiar del e olvidar levarnos ben e mirar pra diante.
Camba comentaches noutro foro das camiñatas e do tente en pié en Barxa, quero desde este intre decirche que se algun dia ... (ver texto completo)
Aprezado Barxés: Qué alegría me acaba de dar, por tudo, más sobretudo por a reforma do Sr Armindo como o sinor béin sabe andubo na sega do centeo pro seus padres, qué tempos y que pronto se pasan, parece que foi onte, istubo con migo na Angola logo foi pra guarda y xa istá reformado, además de capitahún.

Un abrazo pro sinor.
Amigos Romerales, Camba, Ballesteros, 252525 etc É de agradecer que considereis o foro do pobo que me vío nacer trankilo, creo que ahora o é, aunque cuando eu empecei a escribir nel tamen tuven alguns que se meteron conmigo é o que e mais grave coa miña familia difunta, pero como Jesucristo perdonou a quen o matou temos que copiar del e olvidar levarnos ben e mirar pra diante.
Camba comentaches noutro foro das camiñatas e do tente en pié en Barxa, quero desde este intre decirche que se algun dia ... (ver texto completo)
Buenoooo xa estou aki estuve esperando a.."soy aqel" pero non da chegado, perdona po lo retraso jajaja!
Pues el dueño casi siempre está por allí. También su hijo. había tenido algún problemilla de salud, pero creo que lo superó.
Claro que hace al menos 6 años que ya no vamos a celebrar los campeonatos, en la ENM, y los campos de tiro de Figueirido y Ponte Bora. La mayoría nos alojábamos allí.
Solíamos juntarnos en el sótano o en la segunda planta del restaurante que montó después de restaurar la casa de al lado, para cenar y repartir los trofeos del campeonato.
A mi me conoce como el de a Gudiña, ... (ver texto completo)
A ver, Pepita, ¿te ha pasado algo por el camino?
Llevo un rato esperándote aquí, y no has llegado.
Todas las palabras están cargadas. Cargadas de significado, claro. Cuando el lector las utiliza sin poner los cinco sentidos en su manipulación, pueden estallar por los aires, que éstas no llevan espoleta.
Aunque mi religión es la propia naturaleza, reconozco que me santiguo muchas veces cuando leo las reacciones de algunos. Entonces me sonrío, y unas veces juego con mi personaje, y otras prefiero pasear a la perra.
Espero que nos conozcamos algún día.
Por supuesto que me gustaría conocernos.
Veo que tienes sentido del humor, y aguantas estoicamente ciertos comentarios que no son los mas adecuados para un foro. Me da la impresión que hay foreros que saben de todo y no entienden de nada.

Un abrazo
Verdadera reliquia, digna de un museo.
Yo la verdad es que nunca he ido de caza, pero seguro que habéis disfrutado de ella en los montes de a Gudiña, y alrededores. Sobre todo el dueño del Hotel Rúas de Pontevedra, que solía ir allí, por la perdiz.

Un abrazo
Hola Martina como te encuentras? espero que recuperes pronto aunque ya sabes toca paciencia paciencia y paciencia, y Tita como està? bueno hasta el verano alli estaremos todos, que bien!
Un abrazo para toda la familia y cuidaros
Hola, Belsita, estuviste en Pereiro y yo también, pero no hemos coincidido, qué pena. A ver si en agosto, aunque este verano se me presenta complicadillo, ya veremos... La semana pasada llovía sin parar, tuvimos suerte que el sábado estuvo bastante bueno, con sol y pudimos dar un paseo recorriendo todo el pueblo de arriba abajo, encontramos a mucha gente y fue muy agradable. También vimos a Mikel y a Lito. Os subiré fotos que hice por allí, en cuanto pueda, estaba todo tan verde y tan bonito... En ... (ver texto completo)
Pues si Tere, alli solo de paso porque hacia mucho frio pero la morriña va siempre con todos nosotros, aunque lleves infinidad de años fuera cada vez se te recuerda mas aquello aunque en realidad yo los recuerdos de aquella infancia no son de los mejores pero en fin hay que recordar tambien lo bueno aunque sea poco, ojalà podamos vernos yo estare todo el verano entre Bueu y Pereiro si Dios quiere queremos llevar a papa a ver si todo sale bien.
Deseo que puedas arreglar tus vacaciones y podamos vernos ... (ver texto completo)
Gracias amigo. En este foro las aguas están mas mansas, lo cual me alegro.

Un saludo
Todas las palabras están cargadas. Cargadas de significado, claro. Cuando el lector las utiliza sin poner los cinco sentidos en su manipulación, pueden estallar por los aires, que éstas no llevan espoleta.
Aunque mi religión es la propia naturaleza, reconozco que me santiguo muchas veces cuando leo las reacciones de algunos. Entonces me sonrío, y unas veces juego con mi personaje, y otras prefiero pasear a la perra.
Espero que nos conozcamos algún día.
Te deseo muchos años de salud en vuestro cambio de vida, para poder resarcir a tu esposa de esas obligadas ausencias, y para que puedas disfrutar realizando las mil cosas que crees pendientes.
Suerte.
Gracias amigo. En este foro las aguas están mas mansas, lo cual me alegro.

Un saludo
No hombre. Yo esa ruta la hice a pie. Claro que ahora no me atrevería, aunque mi hijo y su mujer me han iniciado en la técnica de la marcha nórdica, mi rodilla no aguantaría.

Un abrazo