Hola Gel. Esa foto faime recordar que a casa das Marujas neste intre esta a ser derrumbada. Estabase caendo e o meu primo Paco (que a comprara, xa sabes) pagoulle a un construtor para derribada y que quedase aquelo liso. Seguro que cando volvas non reconoces o sitio.

Pura, é unha pena cantos recordos se van cas casas o ser derrumbadas, menos mal que tamén os levamos dentro de nos. Para min este barrio é o meu berce, onde pasei os anos da nenez e dame pena que xa non estén as casas de antes. Unha delas e e miña propia, hoxe houbera feito as cousas de outra maneira.. Apertas

Gel, mentras miro esa foto donde está teu pai ven-me a memoria o novo que se fui, o recordo moito cando iva a Vilavella que vo ome era sempre tiña unha palabra graciosa que decirte na vilavella falaba con toda a xente, como se notu a sua ausencia cando se marchou pra sempre, cando as boas personas se van deixan un gran vacio aqui abaixo. un saudo a todos

Aquí está reunido un grupo de persoas do Pereiro, seguro que todos as conoceis. Para min da primeria a última moi queridas e apreciadas. De todo o grupo, hoxe só hay duas en vida: o Paco e o meu irmán (unha cabeciña que se ve entre o Paco e o meu pai). Desexo que tódolos que xa nos diexaron estén en bo lugar mirando para nos. A foto está feita na escaleira das Marujas, duas irmás ben conocidas e lembradas por todos no pobo, a Maruja e a Antonia. A Antonia foi muto tempo a costureira. Estas escaleiras ... (ver texto completo)

Hola Gel. Esa foto faime recordar que a casa das Marujas neste intre esta a ser derrumbada. Estabase caendo e o meu primo Paco (que a comprara, xa sabes) pagoulle a un construtor para derribada y que quedase aquelo liso. Seguro que cando volvas non reconoces o sitio.

Pasando a Canda
atras queda castilla
sintome moi contento
xa estou na nosa galicia

Entrando en galicia
a Canda esta primeiro
despois ven a Vilavella
e logo o noso querido Pereiro
... (ver texto completo)

Non coñecia a tua vena poética. Deixoume abraiada tanta delicia. Si me das permiso vou-lla enseñar a alguns amigos. Una apreta.

Aquí está reunido un grupo de persoas do Pereiro, seguro que todos as conoceis. Para min da primeria a última moi queridas e apreciadas. De todo o grupo, hoxe só hay duas en vida: o Paco e o meu irmán (unha cabeciña que se ve entre o Paco e o meu pai). Desexo que tódolos que xa nos diexaron estén en bo lugar mirando para nos. A foto está feita na escaleira das Marujas, duas irmás ben conocidas e lembradas por todos no pobo, a Maruja e a Antonia. A Antonia foi muto tempo a costureira. Estas escaleiras ... (ver texto completo)

hola jose os autobuses q ay de viella q van a lleida, barcelona e a alsina eu non recordo outros polo puerto da bonaigua solo pasa no veran porque no inverno e inposible moitas veces esta cerrado ou necesitanse cadenas, a os galegos casi senpre sentimos morriña.

Teresa, a linbea que eu me refiero, salia de Viella hasta Tremp. pasando pol o tunel. E funcionaba casi todo o ano. A Alsina sempre foi polo Puerto e iba desde Les hasta Barcelona. Por certo que esta linea de Alsina tamben funciona aqui en Cartagena e vay hasta Almeria. Meu pai estaba suscrito o periódico Faro de Vigo, e cando se cerraba o Puerto no habia correo, e asi que se abria, chegaban periodicos para leer quince días. Contoche outra: A primeira lavadora que vin na miña vida estaba na casa ... (ver texto completo)

Claro que me acordo, xa que estuben ahi varias veces. A min operaronme de "ANGINAS" en Tremp, e cada vez que iba a Barcelona a examinarme tiña que pasar por Pont de Suer. O que non recordo e a linea que facia o recorrido pol o tunel. A outra que vay pol a Bonaigua e Alsina, pero non son capaz de recordar a outra, que salia desde Viella, e mira que fixen viaxes. A ver si te enteras e mo dices. Saudiños a todos. Un galego con morriña.

hola jose os autobuses q ay de viella q van a lleida, barcelona e a alsina eu non recordo outros polo puerto da bonaigua solo pasa no veran porque no inverno e inposible moitas veces esta cerrado ou necesitanse cadenas, a os galegos casi senpre sentimos morriña.

Pasando a Canda
atras queda castilla
sintome moi contento
xa estou na nosa galicia

Entrando en galicia
a Canda esta primeiro
despois ven a Vilavella
e logo o noso querido Pereiro
... (ver texto completo)

juan gracias por tan linda poesia pero a vez fuxome caer as lagrimas como tu ven dices recordando os q non estan, dalle recuerdos a familia e en especial a tua cuñada rocio q heramos muy amigas,

Pasando a Canda
atras queda castilla
sintome moi contento
xa estou na nosa galicia

Entrando en galicia
a Canda esta primeiro
despois ven a Vilavella
e logo o noso querido Pereiro
... (ver texto completo)

Claro que me acordo, xa que estuben ahi varias veces. A min operaronme de "ANGINAS" en Tremp, e cada vez que iba a Barcelona a examinarme tiña que pasar por Pont de Suer. O que non recordo e a linea que facia o recorrido pol o tunel. A outra que vay pol a Bonaigua e Alsina, pero non son capaz de recordar a outra, que salia desde Viella, e mira que fixen viaxes. A ver si te enteras e mo dices. Saudiños a todos. Un galego con morriña.

Tes toda a razon Teresa, nos estudiamos en castellano que era o mandado. Eu recordo que cos amigos do meu barrio en Lourizan falaba o galego (mais ben un castellano con acento galego) que era o que se falaba pol`as rias baixas, e cando iba a Marin a casa das miñas tias tiña que falar o castellano. Ahora as miñas primas me falan un galego de academia que tira de espaldas. Como cambian os tempos... En fin tube que esperar cincuenta anos para enterarme que non se dicen "lagrimas" si non "baguas" e que ... (ver texto completo)

hola jose tes razon a terra senpre tira aunque estemos lonxe dela asi practicamos o galego acabase de marchar a miña netiña q vive en pont de suert o pasar o tunel supoño q te acordaras donde e, un abrazo a todos do foro,

Tes toda a razon Teresa, nos estudiamos en castellano que era o mandado. Eu recordo que cos amigos do meu barrio en Lourizan falaba o galego (mais ben un castellano con acento galego) que era o que se falaba pol`as rias baixas, e cando iba a Marin a casa das miñas tias tiña que falar o castellano. Ahora as miñas primas me falan un galego de academia que tira de espaldas. Como cambian os tempos... En fin tube que esperar cincuenta anos para enterarme que non se dicen "lagrimas" si non "baguas" e que ... (ver texto completo)

Por suposto Teresa. Como a nosa terra ningun`a. Ten en conta que os araneses nos meus tempos xa lle enseñamos algo. Pero agora sodes vos, os que tendes que seguir evangelizandos. (Que mal falo o galego ¿verdad?)

hola jose eu tamen falo mal o galego pero o q conta e a intecion nos non estudiamos en galego, eu estudie en castellano, referente os araneses tes razon, poreso prefiero contestarte no foro do pereiro q e a nosa terra porque no de aubert xa ves quen esta,

que te pasaba o dia da tua comunion Teresa pra que tiveras cara de enfado a min no me contaches nada pero que sepas que estabas mui guapa os teus sobriños din que na cara non canviaches un recordo bonito da niñez.

pili tu sabes q hera un dos dias mais feliz porque fixemola comunion angel mais eu xa te podes imaxinar ojala se vovera ha repetir sobre todo ter o noso hirman con nos pero eso e inposible q, d, e,

hola jose enfadada no ha sido uno de los dias mas felices de mi vida gracias

que te pasaba o dia da tua comunion Teresa pra que tiveras cara de enfado a min no me contaches nada pero que sepas que estabas mui guapa os teus sobriños din que na cara non canviaches un recordo bonito da niñez.