k tal todos e todas xa estuben no pereiro despois de muto tempo puden abrazar a miña xente mutas lagrimas e mutos abrazos e ahora teño que cumplir ca virgenciña do loreto una promesa hay k cumplila teño k darlle o meu pelo son 70 centimetros de melena que temos que compartir pero fago con todo o meu amor que sinto por ela bueno boa xente un bikiño jose espero que sigas ben
Aprezados amigos, amigas, os desexo paseis uns bos dias de magosto, cuanto unto comi eu de piqueno y mido 1´82, tein un bocadito de grasa, más se fai ejercio nahu pasa nada, que enveixa me istáis a dar co cocido galego.
Me alegro de ver que todo marcha ben, saber que a miña admiradora xel istá de novo ca.
Unha aperta.
Amigo Mikel, a mi siempre me ha encantado el "unto" en el caldo. Pero te puedo asegurar que nunca me lo he comido, porque mi santa abuela me decia que era malo para "el padregón" y se lo comia ella. Mi abueliña se murió con 93 años y se fué a la tumba con el secreto del "padregón". Por eso cada vez que hacemos cocido gallego en casa, le echamos "unto" pero solo para dar sustancia, no vaya a ser que "el padregón" nos la juegue. (Un recuerdo para la abueliña Estrella). Abrazos. Xose.
¡Alabado seas Mikel! É verdade que ultimanente estaba o foro algo apagadiño, pero votas tu un berro ehhhhhhhhhhh, e xa se volveu a encher.
Cocido e magosto, nada menos, que vos aproveite, pero sin sobrepasarse por eso das flatulencias posteriores, xa sabes. Unha aperta para todos.
Amigos todas, tudos, os desexo o mellor do mellor, a iste pobo que traballey fai tantos anos.
Como vexo que istáis a falar tanto nuha coisa que tanto comin de garoto, donde eu naci, e decer nas Carballas, Portugale, da quela había muntos, de ahí do Pereiro istá perto. De camiño dais recordos a miña prima Leonor, que pronto tornarey a vela.
Me alegro de que tuda malta parece que estáis bien.
Unha aperta.
bueno Maykel para mi gusto quedaba mejor sin esa piedra es un poco rraro pero tienes razon a lo mejor es un monumento y no lo sabemos haber si caen los arqueologos por hay jajaja.
pues pili quizas no sea una piedra de arqueologo pero algunas cosas peores he visto por las ciudades de españa... lo q pasa pili es q tu estas acostumbrada a las piedras del pereiro y esa es una mas... a mi todavis me siguen sorprendiendo las fragas do pereiro y a cada una le encuentro un parecido
por cierto esta tarde tengo q poner los ingredientes de cocido en remojo, lito me ha organizado el magosto en el caserio con manel, carmen (nela) y familia para el domingo
venga un biko
hola a todos los robiñones aqui en cataluña hay muchos los niscalos tanbien los hay en galicia igual k aqui pili en cuanto al pereiro k hay poca gente como no canbien las cosas pronto se llenaran los pueblos k en las ciudades se lo veo xungo. un abrazo.
TERESA te lo creo bien en pereiro ya segun me dijeron la gente empienza a regresar el trabajo cada vez anda peor y en las ciudades si no hay trabajo no se puede vivir.
pues es cierto q la parte de abajo en la explanada q ha quedado queda muy bonita la roca..... no les importaria a muchas ciudades tener un monumento como ese... y de q el pueblo esta vacio pues tambien es cierto queda poquita gente los ultimos dias solo veiamos a tres o 4 personas por nuestra zona, ya que el resto con el frio estaban metidos en casa... pero no desesperemos, llegaran las navidades... y la primavera.... y el verano... nosotros si todo va bien y lito no da un susto (otra vez) pasaremos ... (ver texto completo)
bueno Maykel para mi gusto quedaba mejor sin esa piedra es un poco rraro pero tienes razon a lo mejor es un monumento y no lo sabemos haber si caen los arqueologos por hay jajaja.
Oye jovenzuelo, los níscalos los conocí y los he comido en el Valle de Aran, (allí donde vive Teresa). Tambien los compré en cierta ocasión en el mercado de Valencia donde había ingente cantidad de ellos. Nunca los probé en mi tierra, aunque tengo entendido que los hay. Y aquí en Cartagena, los encontré en cierta ocasíón en una fruteria como caso extraordinario. No niego pués que en Euzkadi haya níscalos, pero tendrás que reconocer que no es solo patrimonio vuestro. ¿Vale campeón?. Un abrazo grande. ... (ver texto completo)
hola a todos los robiñones aqui en cataluña hay muchos los niscalos tanbien los hay en galicia igual k aqui pili en cuanto al pereiro k hay poca gente como no canbien las cosas pronto se llenaran los pueblos k en las ciudades se lo veo xungo. un abrazo.
Amigo Casa del Perú: Estás a falarme de tempos bastante remotos.
Na década dos sesenta, marchei para Zamora, interno, no 63 con 11 anos de edade.
Paséi toda a década en Zamora, e cando viña en vacacións, non saía de xoldra, a non ser ás festas dos pobos perto do meu, que tampouco abondaban os coches.
Eu non andei en Puebla ata que fun político con responsabilidades na bisbarra.
No comercio, se había un home alto e delgado, non podía ser outro que un cuñado de Miguel que tamén marchou coa familia ... (ver texto completo)
Amigo Inda Cho Sei: Munto obrigado por a tua informazahu, o Miguel era un bon gaxo, de comprensión forte 1´70 de estatura, alegre, debertido, en definitiva un home en tuda sua extensión, do que senifica pra min isa palabra, non un macaco cualquera com muntos que andan cá. Que de pronto aparecen pra meterte uha riprimenda y logo desaparecen. Que si fodan que o Zé non debe nada a ninguén.
Amigo Inda nahu te quero cansar, sô que le des lenbranzas miñas, recórdale a bota de viño que levamos, que era ... (ver texto completo)
Oye jovenzuelo, los níscalos los conocí y los he comido en el Valle de Aran, (allí donde vive Teresa). Tambien los compré en cierta ocasión en el mercado de Valencia donde había ingente cantidad de ellos. Nunca los probé en mi tierra, aunque tengo entendido que los hay. Y aquí en Cartagena, los encontré en cierta ocasíón en una fruteria como caso extraordinario. No niego pués que en Euzkadi haya níscalos, pero tendrás que reconocer que no es solo patrimonio vuestro. ¿Vale campeón?. Un abrazo grande. ... (ver texto completo)
fillo da carmen los niscalos hace años en euzkadi ni se comian se enviaban todos a cataluña en camiones lo q queria decir es q los q comi eran de al lado del caseio donde vivimos
tampoco se comia e incluso molestaba el olor del pulpo y del unto
gracias a dios eso ha cambiado tanto q los niscalos estan a 13,50 euros kg y el opulpo y el unto vete a saber a cuanto
Por cierto Mikel, lo de "amatur" me ha gustado mucho. Eso de "tierra madre" es lo mas bonito que hay. Un abrazo. Xose.
AMALUR.. ama--- madre lur--- tierra
Oye jovenzuelo, los níscalos los conocí y los he comido en el Valle de Aran, (allí donde vive Teresa). Tambien los compré en cierta ocasión en el mercado de Valencia donde había ingente cantidad de ellos. Nunca los probé en mi tierra, aunque tengo entendido que los hay. Y aquí en Cartagena, los encontré en cierta ocasíón en una fruteria como caso extraordinario. No niego pués que en Euzkadi haya níscalos, pero tendrás que reconocer que no es solo patrimonio vuestro. ¿Vale campeón?. Un abrazo grande. ... (ver texto completo)
fillo da carmen... te equivocaste,,, si yo no digo q sean patrimonio de aqui... si no q los niscalos q comi fueron de al lado del caserio de donde vivimos..
respecto a los niscalos aqui rebollones, en Euzkadi hace cuarentaytantos años no se comian y solo se recogian para venderloa a Cataluña de donde mandaban camiones a recogerlos... hoy ya se cotizan a 13,50 eurazos en el mercado.. y va otra en la misma epoca hace quizas 50 años comenzo la inmigracion de los gallegos a esta tierra y recuerdo q ... (ver texto completo)
Por cierto Mikel, lo de "amatur" me ha gustado mucho. Eso de "tierra madre" es lo mas bonito que hay. Un abrazo. Xose.
fillo da carmen los niscalos no son de tu terriña sino de mi amalur o sea de euzkadi en galicia no vimos ni malos... con la sequia y la helada ni se vieron.. la gente del pereiro estaba esperando q con las ultimas aguas saliese algu niscalo
Oye jovenzuelo, los níscalos los conocí y los he comido en el Valle de Aran, (allí donde vive Teresa). Tambien los compré en cierta ocasión en el mercado de Valencia donde había ingente cantidad de ellos. Nunca los probé en mi tierra, aunque tengo entendido que los hay. Y aquí en Cartagena, los encontré en cierta ocasíón en una fruteria como caso extraordinario. No niego pués que en Euzkadi haya níscalos, pero tendrás que reconocer que no es solo patrimonio vuestro. ¿Vale campeón?. Un abrazo grande. ... (ver texto completo)