El pasado día de nochevieja cené con Pita en el Riós, en un restaurante con adornos de cartón piedra, como una vaca, un burro tirando de un carro con una orangutana montada en él, mientras amamanta a un orangutanito en brazos que mira para un televisor de sesenta pulgadas... y miles de platos para escoger, algunos de ellos demasiado exóticos para el atrevimiento de los comensales.
Cuando pasé a recogerla a su habitación del SPA en Villavieja, si bien ya estaba toda emperifollada, admiré en ella ... (ver texto completo)
Sinor Telesforo, me parece que se pasou sete pobos contando as intimidades da miña ex, claro eu sei que o sinor faio sin mala fe, más seguro que los abanicos seguro que sahún os que le regalei eu fai muntos anos, que por certo un día me dixo por teléfono que aún los guardaba como oro en paño, logo le aprecio unha falta de concentrazahún na sua escrita, pois los impertinentes como el sinor le xama, sahún unhs adornos para las orellas que sempre le ficaron béin. Tambéin le digo que sí o dice pra darme ... (ver texto completo)
Por Dios, Romerales. Mientes más que hablas. ¡Y mira que hablas!
Sólo te faltó explicar con pelos y señales que acabaste tomándote todas las pastillas para la tos de esa cajita de plata.
Tus conquistas son de otro tipo, majadero. Que tus atributos más preciados en otros tiempos ya no se distinguen. ni con los binóculos, ni con los impertinentes. Para tales microorganismos, haría falta un microscopio electrónico.
Chao, locuelo.
Assín, assín, se dicen as coisas sin pelos na mollada, quéin se cree iste gaxo, para divulgar las intimidades, por munto militare que sexa, que por certo me parece un bon militar, más que nahún pense en aquila epoca donde os menionados tocaban terra nahún vexas como ian por las mulleres, fodase co gaxo, decer isas cois da miña ex, además istou seguro que ias béin arreglada, más de ahí a decer emperifollada, manda carallo con íste.

Un abrazo.
El pasado día de nochevieja cené con Pita en el Riós, en un restaurante con adornos de cartón piedra, como una vaca, un burro tirando de un carro con una orangutana montada en él, mientras amamanta a un orangutanito en brazos que mira para un televisor de sesenta pulgadas... y miles de platos para escoger, algunos de ellos demasiado exóticos para el atrevimiento de los comensales.
Cuando pasé a recogerla a su habitación del SPA en Villavieja, si bien ya estaba toda emperifollada, admiré en ella ... (ver texto completo)
Por Dios, Romerales. Mientes más que hablas. ¡Y mira que hablas!
Sólo te faltó explicar con pelos y señales que acabaste tomándote todas las pastillas para la tos de esa cajita de plata.
Tus conquistas son de otro tipo, majadero. Que tus atributos más preciados en otros tiempos ya no se distinguen. ni con los binóculos, ni con los impertinentes. Para tales microorganismos, haría falta un microscopio electrónico.
Chao, locuelo.
Entendido, Pura. No nos queda más remedio que esperar a que nuestro amigo Blas nos pueda dar más datos, aunque seguro que es alguna prima tuya, entonces... Saludos.
Prometido Ma. Teresa.

Un abrazo, saludos para ti y a Pura.

Blas
El pasado día de nochevieja cené con Pita en el Riós, en un restaurante con adornos de cartón piedra, como una vaca, un burro tirando de un carro con una orangutana montada en él, mientras amamanta a un orangutanito en brazos que mira para un televisor de sesenta pulgadas... y miles de platos para escoger, algunos de ellos demasiado exóticos para el atrevimiento de los comensales.
Cuando pasé a recogerla a su habitación del SPA en Villavieja, si bien ya estaba toda emperifollada, admiré en ella ... (ver texto completo)
Teresa la madre de Paco, el trucha ya murio y lo trajeron a enterrar a Pereiro, es mi tia Maria, y tengo otros cuatro tios mas en Chile. Y un moneto de primos y primas, aunque estos ultimos ya todos nacieron en Chile, solo Paco nacio en Pereiro. Todos los primos ya tienen hijos, es decir sobrinos segundo mios. Por eso no se a quien se refiere, pues de Pereiro creo que no hay nadie mas. Hay mucha gente de Chaguazoso, esi si. Un saludo.
Entendido, Pura. No nos queda más remedio que esperar a que nuestro amigo Blas nos pueda dar más datos, aunque seguro que es alguna prima tuya, entonces... Saludos.
¡Caramba, Adolfo, cómo lo están dejando todo con las obras del AVE! Esperemos que, al menos, le construyan una parada en Gudiña...

Saludos.
¡Qué nostalgia siento al ver estas fotos antiguas...!
Mi queridísimo padre, en la foto superior izquierda, con un polo negro; y tú, Tomás, el de blanco... No conozco a nadie más.

Saludos desde España.
Gracias por as aclaraciois, Teresa, pero ¿sabes si estuveron en Chile ou non?
Teresa la madre de Paco, el trucha ya murio y lo trajeron a enterrar a Pereiro, es mi tia Maria, y tengo otros cuatro tios mas en Chile. Y un moneto de primos y primas, aunque estos ultimos ya todos nacieron en Chile, solo Paco nacio en Pereiro. Todos los primos ya tienen hijos, es decir sobrinos segundo mios. Por eso no se a quien se refiere, pues de Pereiro creo que no hay nadie mas. Hay mucha gente de Chaguazoso, esi si. Un saludo.
Gracias por as aclaraciois, Teresa, pero ¿sabes si estuveron en Chile ou non?
si estaban en chile, en cuanto a lina sera a filla da marcelina.
Amigo Piño tu tamen eres un grande amigo, me alegro que pasaras uns dias en Lubian, soio sinto que os reis non foran abundantes contigo pois tu merecialo muito. Na terriña que nos vío nacer e crecer, no meu caso supoño que no teu tamen nos reis antigamente ata nos deixaban chourizos.
Eu pasei a navidad en Barxa, e fin de ano en Vigo coa familia da muller porque hai que repartirse pero a min gustame mais a terriña nosa. O que pasa e que metras non chega a xubilación hai que estar onde está o traballo.
Do ... (ver texto completo)
Gracias barxes. Que bos manjares mencionas ahí, todos son estupendos, con un ou dous suficientes, hai que ir pensando de cuidarse un poco, sobretodo os que temos cierta tendencia a engordar, donde e cuándo, non fai falta pensalo muto, igual pode ser a un lado ou outro da Portela.
Vexo que o pueblo vas con frecuencia, e unha ventaxa o ter o lugar do traballo cerca, así tan pronto estás na playa como na montaña, a min o mar me queda un pouco máis lonxe, pero bueno, a San Sebastián vou con bastante ... (ver texto completo)
tere tienes razon en cuanto al trucha se llamaba francisco su hijo esta en el foro tienen la casa encima del pueblo hace esquina donde vivian las tenientas en esa casa vivia una señora k se llamaba carmen do trucha me parece k era hermana de francisco
Gracias por as aclaraciois, Teresa, pero ¿sabes si estuveron en Chile ou non?
tere no soy la hermana de pepita pero me conoces
¡ ¿Te conozco?! ¿Lina, de Pereiro, y no eres hermana de Pepita? Pues no caigo, lo siento. ¿Puedes darme pistas? ¿Ave-lina?
Un recuerdo munto grande pra dous amigos que teño en Barxa.
Pasamos unhos días estupendos en Lubián, os reyes non foron mui. Espléndidos en regalos, sin embargo, mui gratificante a convivencia cos amig@s e demáis xente do pueblo, cenamos un par de días na casa do pueblo, boa mesa, bon ambiente, que mais pode pedir un home.
Con Inda Cho Sei, os veis con máis frecuencia, este próximo verán temos que vernos, hasta pode eser en una feira da contorna, vacas e touros Xa apenas Hai, a nos da casi igual, ... (ver texto completo)
Amigo Piño tu tamen eres un grande amigo, me alegro que pasaras uns dias en Lubian, soio sinto que os reis non foran abundantes contigo pois tu merecialo muito. Na terriña que nos vío nacer e crecer, no meu caso supoño que no teu tamen nos reis antigamente ata nos deixaban chourizos.
Eu pasei a navidad en Barxa, e fin de ano en Vigo coa familia da muller porque hai que repartirse pero a min gustame mais a terriña nosa. O que pasa e que metras non chega a xubilación hai que estar onde está o traballo.
Do ... (ver texto completo)