Sitio de cortejo y de concello, mirador del pueblo, verbenero y lugar de partida de la alborada, yo di el primer beso escondido detrás de su tronco centenario, se fué ella y me fuí yo, pero quedó el recuerdo...
Las campanas eran el pulso del pueblo, inquietante era su tañir de difunto, perezoso el toque del rosario al final del dia, obligatorio cada uno de los toques para la misa del domingo, desesperado el repicar tocando a fuego y bullicioso el toque de procesión, porque detrás de cada procesión había fiesta y fiadeiro.
10-12-04
Hoy es dia de la hispanidad y los que estamos lejos de nuestro terruno lo anoramos, pero hace unos dias, que he recibido una de las alegrias mas gratas que uno puede recibir, las fotos do noso pobo, yo he puesto algunos comentarios. Desde USA, muchas gracias y que siga la fiesta.
Bito do xaneiro.
Photo of escornabois church
Es de un estilo barroco, con una nave central con una nave central y casi dos laterales.El altar mayor, debe ser de a principios del siglo 18, es obra de Bernardo de Senra Taboada, un maestro provinciano del barroco, que dispuso relevos con los apóstoles Pedro y Pablo, e imágenes de Sta Marina, San Francisco y Santo Domingo entre otros. Desde mi punto de vista, el parroco de. Pedro, cometio la imbecilidad de pintarlo alla por principios de los 60. Son o Bito do xaneiro.
Yo fui de los ultimos alumnos de de. Leopoldo, me recuerdo cuando dejo el pueblo para irse para Tarrasa, poco despues yo haria lo mismo y abandonaria o pobo ...paresce que foi onte.
Quien se podra olvidar de las verbenas y de las refuerza la batalla despues de salir del rosario...de xogar a billarda.
Como se le ha ocurrido a alguien poner unos altavoces en el campanario, como diria mucha gente que barbaridad...
A capilla e o arbol de San Roque, creo que cando o plantaron para era así...
A escola, quen non se lembra dos primeiros garabatos, das pizarras e os pizarríns...
O noso cruceiro e o peto das áimas, se podera falar...anda que non ten que ser testigo de chanzas.
Bevidos o pueblo de Escorabois, cando chega un por esta estrada, para se ensancha o corazón.
A canella da igrexa, o trasformador, a casa do cura, tamen se ve un pouco do campanario da igrexa, non 6 se e monte da sobrecarreira inda pra choza.
9-24-04
O meu fai falame da festa de Rabal e das vendimias do val. Eu non fun a elas, pero y would like to. Mis padres quizas vayan a dar una vuelta pues quiere ir os magostos e a matanza. Un saludo a todos los paisanos. Frank.
Hoxe é dia de Corpus, quenta o sol e a procesión para deu a volta a capilla e fai un descanso no Cruceiro mentras os rapaces votan os ejemplos, cheira a pan trigo, flores, roscón e incienso, cantan as mulleres coa sua voz aflautada, os rapaces limpiamos os zapatos novos co as mans mentres o sacristán toca as campás que saludan o pendón.
Chove desde fai días, o rigueiro da Peixon ven de tas en vas, os lameiros de a Lamela parecen un mar, o barro da canella do barrio de arriba para non cheira a bosta, e de noite, detrás do pote o agarimo do lume, o abuelo contame que espera que non volva o ano da fame.