Sinor Telesforo: Perdoe ssín nahún fose a ssín, más o sinor nahún debe ser de dereitas y sí o fose debe ser un gran arrepentido, más o meu xefe debe pensar como voçe, pois él era un defensor do sinor Marino y agora vexo que cuando si enfada conmigo me dice, pra min o que más me fode que teño que darche a razahún no tema da política, meu Deus o que istá axegar o meu xefe, pensando béin como él era, dirán el resto de foreros/as xa istá béin de falar do que nahún debin, ninque le pagaran por facerlo, ... (ver texto completo)
A mí, señor de las Carvajas, nunca me han gustado los partidos. Siempre los he preferido enteros. Creo que los quebrados fueron un invento de un chalado para jorobar a los tiernos infantes en el aprendizaje de la aritmética.
Cuando escucho que alguien pide, por ejemplo, cuarto y mitad, ese alguien me parece un completo petimetre. Un petimetre entero.
Yo siempre utilizo los enteros. Por ejemplo, en la panadería, hoy he pedido ciento cuarenta céntimos de pan, y me dieron una rosca. ¿Qué le parecería ... (ver texto completo)
Amigo 2525 siempre me acuerdo de usted, porque en la entrada de mi casa tengo un cuadro de un cura en una plaza de un pueblo de España. Lo pinto un famoso pintor amigo y cliente ya fallecido y ahora en casa le decimos el cura José, yo creo que el y su cura me dierón suerte. Cada dia estoy mejor, soy como los vinos viejos.
Un abrazo
Amigo Manuele: Nahún te podes imaxinar alegría que me deste, xa me tiñas un bocadito preocupado, espero y desexo que entre o padre y eu te demos a sorte que tú te mereces, béin eu nahún sei o que te pudo acontecer, más único que sin tí ísto nahún fonciona.

Un abrazo.
Amigo Manuele: Falas de resultados, te desexo lo mellor, pois la salude es lo principale, además tú como buena persona, el sinor istará contigo, xa verás como tudo saldrá béin.
Unha aperta.
Amigo 2525 siempre me acuerdo de usted, porque en la entrada de mi casa tengo un cuadro de un cura en una plaza de un pueblo de España. Lo pinto un famoso pintor amigo y cliente ya fallecido y ahora en casa le decimos el cura José, yo creo que el y su cura me dierón suerte. Cada dia estoy mejor, soy como los vinos viejos.
Un abrazo
Esos resultados nos alegran a todos. Y son, sin lugar a dudas, mucho más importantes que los deportivos.
Salud, camarada Varela.
Gracias amigo, me toco la Euro millonaria, entre diez mil, sale un caso como el mio, Dios ha querido darme largas, para dar guerra de la buena.
Aunque esto ya se decía en 1.982, yo me atrevo a actualizar el dicho:
Rajoy a punto de unificar España y Portugal. Es que le han votado once millones de españoles ilusos.
(Lo de españoles ilusos hay que leerlo en voz alta, escuchándose con atençao.)
Sinor Telesforo: Perdoe ssín nahún fose a ssín, más o sinor nahún debe ser de dereitas y sí o fose debe ser un gran arrepentido, más o meu xefe debe pensar como voçe, pois él era un defensor do sinor Marino y agora vexo que cuando si enfada conmigo me dice, pra min o que más me fode que teño que darche a razahún no tema da política, meu Deus o que istá axegar o meu xefe, pensando béin como él era, dirán el resto de foreros/as xa istá béin de falar do que nahún debin, ninque le pagaran por facerlo, ... (ver texto completo)
Con el debido respeto, mi coronel; ¡Dudo que los lusos estén de acuerdo!

Siempre a sus ordenes.
Sinor Ballesteros, usted que siempre le ví un hombre cuherente como el que más, me parece que le pasó igual que a mi al leer por primera vez el mensaxe, mis colegas ni fu ni fa, puesto que el destinguido militar en ningún momento los ofendió.

Unha aperta.
Aunque esto ya se decía en 1.982, yo me atrevo a actualizar el dicho:
Rajoy a punto de unificar España y Portugal. Es que le han votado once millones de españoles ilusos.
(Lo de españoles ilusos hay que leerlo en voz alta, escuchándose con atençao.)
Aprezado sinor Telesforo: Menosmale que o xefe me axudou a aclarar coisa, sinahún o sinor tiña mal conmigo, pois como quéin nahún quer a coisa nada más leer a sua escrita pensei que se istaba a meter cos meus colegas, comentando co xefe me dice cabeza de corzo lee béin nahún veis que o clava homes dice ilusos, que nahún téin nada que ver cos lusos y munto menos cos rusos, de buena se librou, mira co sinor me cai béin, si nahún fose cuando comenta isas coisas que fací de novo como clavar homes, que so leerlo me pon os pelos de punta, porque o de capador, alguéin tiña que facer o oficio, además eu de novo muntos grilos capei, cuando ía co gado, mexaballe no furaco grilo fora, entón eu cunha palla o capaba y nahún si ingane que iste oficio me lo ensiñou un ispañolo das frieiras, que le xamaban el Fritas, claro eu penso que era porque le gostaban munto las patatas fritas.

Unha aperta. ... (ver texto completo)
Amigo Barxés: Aproveito pra saludarte, de paso que te dou as gracias polo último correo que me mandache (e polos outros)
Había un par de horas que, precisamente, estuvera leendo nun periódico digital, decente, un resumen das feitorías do ministro de inxusticia, un tal Fachard-ón.
Todos os gobernos democráticos suelen facer ún indulto ó largo do ano. Este xa leva OITO. ¡Rrrrrraro, rrrrrrraro, rrrrrrrrraro!; pero mais raaaaaaaro é se temos en conta que todos están contaminados con alcohol; drogas; ... (ver texto completo)
Aunque esto ya se decía en 1.982, yo me atrevo a actualizar el dicho:
Rajoy a punto de unificar España y Portugal. Es que le han votado once millones de españoles ilusos.
(Lo de españoles ilusos hay que leerlo en voz alta, escuchándose con atençao.)
Con el debido respeto, mi coronel; ¡Dudo que los lusos estén de acuerdo!

Siempre a sus ordenes.
hola forer@s el miercoles estube en pereiro y solo me encontre con xon subi por el barroke y no vi a nadie estaria la gente durmiendo menos mal k mi tia me invito al cafe un abrazo a todos
Bueno, si non se lle parasen os pes, a idea era chegar a Portugal.

hoxe, na Praza Héroes de Cavite de Cartagena, celebróuse un homenaxe a daoiz e Velarde, verdadeiros iniciadores do evento.

Un abrazo
Aunque esto ya se decía en 1.982, yo me atrevo a actualizar el dicho:
Rajoy a punto de unificar España y Portugal. Es que le han votado once millones de españoles ilusos.
(Lo de españoles ilusos hay que leerlo en voz alta, escuchándose con atençao.)
Aprezado barxés: Istá a decer que isa familia tahún numerosa escreba, eu istou a darlle a cachola y ate penso que un tal Antón istubo en Angola cuanda min, nahún sabe si os padres serían de Frades, axo que ssín, sendo assín o tal Antón tiña unha Catana coma miña, menudas cabezas cortabamos, meu Deus quéin me dera de aquela, cuantos cafés tomabamos o día, se vei o mencionado deele lembranzas miñas era munto bon gaxo.
Unha aperta.
O noso amigo común Luis, fixo alusión a esa pródiga familia. Oxe e impensable pra a mayoría dos matrimonios chegar a esa cifra, unque eu teño un compañeiro, mais xoven que eu, e xa van por catorce.

E eso que por ahí non estaban arraigados (según creo) os quikos ou o opus.

Claro que non había Tv, e penso que nin radio. A primeira que entrou na miña casa foi, no ano 1956, unha radio Marconi, con o voltímetro o lado pra regularlle os 110 voltios.

Si que nos gustaría que entraran no foro.

Un ... (ver texto completo)
En tal día omo hoy, Leonardo da Vinci, comenzó a pintar el cuadro de la Ultima Cena.
Cuenta la historia que años después de terminarlo, se le acercó un personaje y le dijo:
- ¿No me conoces?.
-No. Le contestó.
-Soy uno de los que me has pintado en tu cuadro.

¿Verdad?. Hace 600 años ocurrían cosas que que nos cuestan creer. Para eso están los dogmas de fé.

Un abrazo
Assín, assín, se dicin as coisas sin pelos na mollada, unha coisa saber perdoar y outra munto distinta olvidar, haber se me explico, quero decir tú en forma de poesía, nos recordas as atrocidades que cometerin os nosos colegas de cima con Ispaña, además inganando al que mandaba, pois decian que ían a conquistar o meu querido Portugale. Munto bueno amigo Camba, desdelogo o pobo de Madride demostró ser ispañoles de verdad, no ispañolitos en íste caso concreto me veo a memoría un cabeza de corzo que ... (ver texto completo)
Bueno, si non se lle parasen os pes, a idea era chegar a Portugal.

hoxe, na Praza Héroes de Cavite de Cartagena, celebróuse un homenaxe a daoiz e Velarde, verdadeiros iniciadores do evento.

Un abrazo