Vexo que o teu xefe ten moita ilustración. E non lle falta razón. entraron como invitados e quixeron quedarse pra sempre, hasta que nos hincharon os fuciños e houbo que darlle no mesmo sitio.

Cando si retiraban co rabo entre as pernas, os que andaban por Galiza, acamparon na Gudiña, cocretamente na Buqueira. E seguiron pra Castilla pola Canda que era o paso natural.

O aceite roxo llo votaban desde as murallas. Con eles no campo empleáronse as técnicas de Guerrilla, e sobre todo o coraxe das ... (ver texto completo)
Amigo Camba, referente ô meu xefe, teñes razahún él istá perparado, más encheme a cabeza de cabeza de corzo, ahora istame a decer, puseste mal ô nome ô outro día, sahún Daoiz y Velarde, referente a mañica dice que era unha tal agustina que disparou ô cañón. Me despides ahí como cucó nahún me parece male, pois foi un páxaro que sempre quixen imitar, dede que era garotu y andaba na laboura, me recordo que istando de criado pros cubas de Manzalbos, cantaba munto por alen, claro eu facía ô boa xeira ... (ver texto completo)
Tanxéi,
sonái a gaitiña,
tanxéi a frautiña´
tocai o baisón,
que me retiña, retiña o son.
Saludos, 2525 este te lo dedico de este "Gallinero" te manda saludos la "Loca del Tango" esta cantando en Buenos Aires, la contrato la Presidenta que nos jodio Repsol.
Un saludo
Munto bonito, mira que bonito, que bonito ê, me deste munta alegría, pues Loca del Tango istá cargada de sentido de humor. Referente a Repsol a inda non está tudo hablado,ô mellor téin que pagalo.
Unha aperta.
Para mí, es el mes mas hermoso de todo el año.

Hermosa era la estampa del majestuoso y único cerezo de la Veiga, donde aparecía la pamplina en la fuente de agua cristalina.

Llama la atención, que predomina las xestas con flor blanca. A medida que bajas hacia Orense predominan las de flor amarilla. Peculiar flor, por lo parecida a la de los "fieros toxos de Galicia, de la tierra soberanos, que picando nuestras manos... etc.".

También en estas fechas aparecian los primeros frutos. -Las mallas-. ... (ver texto completo)
Efectivamente, el tiempo según la familia de mi mujer no acompañó mucho.

Me hubiese gustado que coincidiésemos por allí. Siempre es agradable encontrar gente de la tierra. Los últimos que encontré allí eran de Viana.

Siempre me queda el consuelo de que no falta la cerveza Estrella de Galicia.

Un abrazo
... fue Joaquín el hijo del Sr. Aniceto llamado a filas?.

Pues lo llamaron, fue a La Coruña a tallarse o pasar reconocimiento; No lo pasó, por su forma peculiar, pero cuando regresó, venía gritando:
- ¡Eu vin muuuundo, eu vin muuuundo!.
- Pero que viche, conta conta.
- Vin casas encima de outras e muy aaaaltas. E moita auuugua. E unhas cousiñas que iban por encima e votaban fuuumo.

Imaginaros para los oyentes que el referente mas alto era el campanario y cuado mas agua se veía era en la ... (ver texto completo)
Tanxéi,
sonái a gaitiña,
tanxéi a frautiña´
tocai o baisón,
que me retiña, retiña o son.
Saludos, 2525 este te lo dedico de este "Gallinero" te manda saludos la "Loca del Tango" esta cantando en Buenos Aires, la contrato la Presidenta que nos jodio Repsol.
Un saludo
Casualidad. El mismo día me voy yo para Madrid.
Mi mujer que es una friolera almeriense está volviendo a sacar la ropa de invierno, porque dice mi hijo que hace un frío que pela.

Y no seas modesto, que de poco te valdría el archivo si no le sacases provecho, y seguro que cumpliste con la obligación de hijo: "Ampliar lo que reciban de sus padres".

Yo he estado en el Palma Beach. Cada año el grupo de baile nos jontamos y nos vamos a un lugar diferente. Este año nos juntaremos en Roquetas de ... (ver texto completo)
O pandeiro toca ben
porque as ferreñas son novas;
o galán que anda no baile
repenica as castañolas.
Saludos, que regresen todos bien.
Amigo Camba: Le perguntei ô meou xefe por ô tal de Hoy y ô Abelardo,-dis que fai pasado 200 anos, que intraron os franceses en Madride con idea de conquistar a Ispaña, más tiberín que marchar por patas, pois dis que as mulleres que le tiraban aceite roxo,-que coisas amigo Camba, aquiles nahún eran de fiar, fodase cos gaxos.
Perdoa Camba se nahún digo béin ô xefe ê que me conta as coisas.
Me alegro de ver os teus escritos a igual cos dos demais foreros.
Unha aperta pra tudos.
Vexo que o teu xefe ten moita ilustración. E non lle falta razón. entraron como invitados e quixeron quedarse pra sempre, hasta que nos hincharon os fuciños e houbo que darlle no mesmo sitio.

Cando si retiraban co rabo entre as pernas, os que andaban por Galiza, acamparon na Gudiña, cocretamente na Buqueira. E seguiron pra Castilla pola Canda que era o paso natural.

O aceite roxo llo votaban desde as murallas. Con eles no campo empleáronse as técnicas de Guerrilla, e sobre todo o coraxe das ... (ver texto completo)
Meus, na casa que citais na plaza onde tiña o taller Evaristo e mais seu hirmao, nunca viviu nin a Chicha nin a Picha, eu que son maior ca vos solo recordo ali a Paxariña (Sra. Maria) e mais tarde a sua filla Paulina e cuando esta morreu os seus fillos venderonlla o Perfecto da Sra. Encarnacion e do Sr. Felisindo. A Picha era unha muller que vivia co seu hirmao tamen solteriro, nuha casa que ahora heredou a Isabel viuva de Felipe panadeiro, na plaza detras de iglesia de San Pedro muy cerca da casa ... (ver texto completo)
Efectivamente amigo KDT, foi unha confusión miña, era a Paxariña, "errare humanum est dijo el pato bajandose de la gallina". Gracias pola puntualización. Unha aperta
Amigo Camba: Os contos que teño neste foro e noutros, foron contados polo Sñr. Aniceto, aunque algunhos tamen foron copiados do libro, contos populares de Maruxa Barrio e Henrique Arguindey da Editorial Galaxia S. A. 1983.
Tamen as persoas que fas referéncia no teu mensaxe tanto de Pentes como de Herosa segun os veciños eran vos contacontos.
Leendo uns mensaxes no foro da Gudiña, por ti ou Picarel, me entero que o Lito fillo do Sñr Anta non anda ben pois cuando vaia a Barxa dareille unha visita ... (ver texto completo)
Cucu, cucu, cucu, cucu, cucú, cucú...
ayer mismo, estuve con parte de tu pandilla de Verin en el Bar Bohemia, y quedamos en ir al Lucho cuando tù estes por aqui. El viernes tambien coincidí con Rayito en una cena-homenaje en Cenlle al Director del Colegio de alli que se jubilò y tambien quedamos en lo mismo. Tengo a Eduardo preparando una andaina solidaria hasta Cualedro que se celebrará en Mayo, y tambien quedamos en lo mismo. Un saludo
Amigo Barxes: Buceando nos correos atrasados, vexo que che gusta incluir algún conto antiguo. Bueno, está muy ben que alguen poda recordar e seguir os pasos de conteiros antiguos, tales como:

De Pentes: Angelita Prieto
Cándida "
Agustín "
Teresa Pousa
Ceferino Cerviño
Esperanza Fernandez
María Carrera
Domingo Grande ... (ver texto completo)
Amigo Camba: Os contos que teño neste foro e noutros, foron contados polo Sñr. Aniceto, aunque algunhos tamen foron copiados do libro, contos populares de Maruxa Barrio e Henrique Arguindey da Editorial Galaxia S. A. 1983.
Tamen as persoas que fas referéncia no teu mensaxe tanto de Pentes como de Herosa segun os veciños eran vos contacontos.
Leendo uns mensaxes no foro da Gudiña, por ti ou Picarel, me entero que o Lito fillo do Sñr Anta non anda ben pois cuando vaia a Barxa dareille unha visita ... (ver texto completo)
Efectivamente: Pero, después me parece que vivió Paulina.

Evaristo era un artista con la hojalata:

Nos hacía silbatos con un trozo de lata. Y los faroles de aceite, hoy serían dignos de exposición.
Meus, na casa que citais na plaza onde tiña o taller Evaristo e mais seu hirmao, nunca viviu nin a Chicha nin a Picha, eu que son maior ca vos solo recordo ali a Paxariña (Sra. Maria) e mais tarde a sua filla Paulina e cuando esta morreu os seus fillos venderonlla o Perfecto da Sra. Encarnacion e do Sr. Felisindo. A Picha era unha muller que vivia co seu hirmao tamen solteriro, nuha casa que ahora heredou a Isabel viuva de Felipe panadeiro, na plaza detras de iglesia de San Pedro muy cerca da casa ... (ver texto completo)
Eses carros dos que o seitureiro me fala foron os primeiros que guiei. Era un cativo, e xa os guiaba, sempre coa vara aguillada ao lombo. Na sementeira, prefería guialos a cargalos.
Aquela foi a nosa crise máis grande. Economía de subsistencia desde que nacín ata que casei. Vintetrés anos de crise. Nos invernos, gracias ás becas aquelas que se conservaban aprobando todas en xuño, cun 7 de nota media, interno. Así me librei de atar a herba na pallarega (ou palleira) e acomoda-la facenda nas cortes. ... (ver texto completo)
Por ô que deduxo tí de nome verdadeiro eres Felipe, istou de acordo contigo, más a min nunca me faltou traballo, claro que sufrimos os efectos da posguerra, a nazahún ispañola quedara empobrecida, nos en Portugale tiñamos a de Angola que foi más tarde, más axo que istabamos peor ca na Ispaña, ahora vivimos os tenpos das vacas gordas, penso que nos toca apretar un bocadito ô cinto, ispero que nahún pase nada malo.
Mira eu sahún un home de ezquerdas de tuda vida nunca crein munto nos cregos, más nahún ... (ver texto completo)