Pero Lito: Mar brava temola na costa da morte, en Fisterra e Muxia, en Cabo Vilan, ainda que has olas de cabo Silleiro entre Baiona e a Guarda non desmelloran as da costa da morte. Dende logo no Mediterraneo que eu coñezo Mazarron, Roquetas e torremolinos, de mar brava nada de nada. Ademais nestas cousas quen nos pode dar as clases e Xose como bon Marino que foi. A Xose lle digo que soio pescamos o Lucho e mais eu 12 rinchas e 8 fanecas, pero as fanecas estaban riquisimas fritas recien chegadas do ... (ver texto completo)
BARXES el q anda por estos lares soy yo Mikel.. a Lito no le va el "forerismo"?
O fillo da Carmen seguro q ha sido mas marino de despacho jeeeeee pero seguro q de mares conoce mucho mas q yo... y las fanecas estaran riquisimas pero yo soy mas de niscalos y boletus,, aunque tampoco diria q no para mezclar el alvariño con unos percebes o unas angulas como las q se comieron ayer en Donosti celebrando las fiestas de San sebastian
Tenemos un problema, si ahora sacamos a "Vicuña" del armario que pensara la gente. Bueno mejor se lo pregunto al "Jefe" porque ahora esta en la playa y seguro que no esta extresado. ¿Jefe que hacemos?
No mejor dejarlo descansar, que tome fuerzas para que venga contento y nos suba el sueldo. ¡Vicuña en el armario!
Que hoxe na praia, debve de facer un dia de c.. ¿Tus copinas?
Tenemos un problema, si ahora sacamos a "Vicuña" del armario que pensara la gente. Bueno mejor se lo pregunto al "Jefe" porque ahora esta en la playa y seguro que no esta extresado. ¿Jefe que hacemos?
teresa si le gusta la mar brava--- caña en el mediterraneo...
Pero Lito: Mar brava temola na costa da morte, en Fisterra e Muxia, en Cabo Vilan, ainda que has olas de cabo Silleiro entre Baiona e a Guarda non desmelloran as da costa da morte. Dende logo no Mediterraneo que eu coñezo Mazarron, Roquetas e torremolinos, de mar brava nada de nada. Ademais nestas cousas quen nos pode dar as clases e Xose como bon Marino que foi. A Xose lle digo que soio pescamos o Lucho e mais eu 12 rinchas e 8 fanecas, pero as fanecas estaban riquisimas fritas recien chegadas do ... (ver texto completo)
Hace mas de 2500 años que Confucio pronunció una frase que, aún hoy, está vigente.
-"Transportad un puñado de tierra todos los días y haréis una montaña".-
Esto quiere decir que por poco que se pueda aportar, debemos hacerlo, cada uno en su medida; yo así lo haré, por los chicos, por su familia, sobre todo por su padre, con quien pude hablar al día siguiente, confirmándome que sus hijos estaban bien, que era lo mas importante.
A todos un fuerte abrazo.
Para todos aquellos que quieran colaborar en AYUDAR a mis sobrinos David y Jhonny a causa del incendio que sufrió su vivienda en Pereiro y me están preguntando cómo pueden hacerlo, les comento lo siguiente:

Para las transferencias DESDE EL EXTRANJERO (transferencias hechas desde países fuera de España), tienen que hacerlas a la siguiente cuenta:

Destinatario/Beneficiario: "Emergencia Social Concello de A Mezquita"
IBAN: ES6120800440073040002414
BIC: CAGLESMMXXX

Os recuerdo el número de ... (ver texto completo)
A mín tamén me encantan certas palabriñas ou expresións en galego e que, se as traduzco, xa me parece que non estou decindo o mismo: "MORRIÑA", "ORBALLO", "MENIÑA"," ¡Ó LEVARA O DEMO...!", "ENVOLIGÁCHETE NO BULLEIRO"... Teño moitas máis, pero ahora non podo pararme a pensar, teño a cabeza noutras COUSIÑAS.

¿Cómo vai ser o mismo ORBALLO que ROCÍO? Rocío é demasiado fino pro que un quere decir cuando dice que "CAEU UN ORBALLO DE C...". Incluso C... non queda igual en Castellano (claro que eu non uso esa palabra en ningún dos dous idiomas).

E logo está o tema de reirse de outros por cómo se expresan. Como dice a Gel, que tire a pedra o que esté libre de ese pecado. Pois anda que non nos sigue facendo gracia cuando oímos os de Chanos ou Padornelo (perdona, Carmina) "doule, pegoule, tiroule", sólo porque nos sona raro porque no Pereiro non decimos eso. Ou as discusióis que tuve co meu maridito, entonces novio, porque él decia "fainto" e nos decimos "fento", hasta buscábamos testigos en cada pueblo de cómo se decía...; en fin, Josito, vamos a deixalo en HELECHO, así non nos pelexamos, je, je.

A mín non me enseñaron a escribir en galego. Por tanto, se vos parece, cuando me decida a escribir nesta lengua, collereime a licencia de escribir tal como falamos no Pereiro, porque ése é o Galego que eu sei (¿riqueza linguística?). Miñas primas de Lugo dicen "acó, aló, catro, nai", pero se nos toda a vida dixemos "aiquí, alí, cuatro, mai"... ¡non podo cambiar ahora de a noite a mañá!

Biquiños pra todos (¿ou é "para"?). ... (ver texto completo)
Ocandil, despues de contestar a estos insufribles fantasmas, le digo que una gran parte de amigos estan ayudando, en la medida de lo que pueden cada uno, tranquila que la casa la pondremos en pie. Un abrazo muy fuerte y ha seguir luchando.
Saludos
Queridos primos, veo que continuáis en lo mismo, no me gusta lo que estáis haciendo, ahora creastéis el seudómino de Joseba, para descargar vuestra ira con él, es decir utilizando el de Frieirés, cosa que antes lo teniáis sólo para el portugués y el barxés, sois el demonio en persona, conmigo no contéis el de nuestro sobrino Vicuña, lo guardastéis en el armario y zás, con el de Pepe, para los improperios, a diestro y siniestro, ¿Qué pretendéis?
Un fuerte abrazo.
Todo lo que dices en este foro me gustaria que me lo digeses personalmente, primo de los c.... te escondes porque eres el de siempre un facha asqueroso.
eh.. cuidadin con Jose tratazlo bien k yo fui la k lo incorporo al foro jejeje, un abrazo.
teresa si le gusta la mar brava--- caña en el mediterraneo...
Amigo Pepe, dices ahí en plural, eu nahún fun a ningún funeral, ispero que en nigún momento te refieras a min, sabes que eu quero ser teu amigo. Además a min os cabezas de corzo nahún me van.
Unha aperta.
Tranquilos, no pasa nada perdeis como siempre ya estais acostumbrados, el domingo le ganais al BILBAO, Pero el miercoles os toca perder otra vez mas, el resultado os lo adelanto, 5 a 0. VISCA BARSA
Amigo Ribeiro, perdoa más me parece que te pasaste un bocadito, eu paso do xogo da bola, recoñezo que ô Barça xoga como ningún, más por ô que di ô meu xefe posto que él ê do Madride, dice que os do Madride que nahún le interesaba ridiculizar ô Barça ca en Madride, que isperan facelo na Ciudad Contal,ô redículo, istou a dictar ô que ô xefe me dicta, nahún sey se ô istou a facer bein entre tí que de nome eres ribiro y ô albariño que tomey ameiodia, xa nahún sey se istou a copiar bein, oxe ê igual pois ... (ver texto completo)
Tranquilos, no pasa nada perdeis como siempre ya estais acostumbrados, el domingo le ganais al BILBAO, Pero el miercoles os toca perder otra vez mas, el resultado os lo adelanto, 5 a 0. VISCA BARSA
Inda me escarallo de risa cando recordo ós meus rapaces, entón nenos de gardería, pedían “colo” as súas mestras. Ó remate tamén elas acabaron aprendendo o que era o colo, e máis non solo elas, tamén a maioría dos outros nenos pedían colo, non solo na gardería, tamén na casa. De este xeito escampouse a palabra a máis de 20 familias. Pasados xa 14 anos algunha vez visitamos a gardería e inda entre as mestras a usan. O que non sei é si a farán servir o resto de nenos.
gel lo teniamos acongojado...
eh.. cuidadin con Jose tratazlo bien k yo fui la k lo incorporo al foro jejeje, un abrazo.
Desde Santiago de Chile, saludo a todos los habitantes de Chaguazoso y a todos aquellos del foro que estén vinculados con su gente. Les contaré que soy hijo de un emigrante de ese terruño, lugar del que estoy empezando a conocer de sus costumbres y de sus habitantes, agradezco los comentarios echos en este foro, los que me han sido muy útiles e informativos.
Especial mención para Blas y su amigo Oengazo, sus aportes me resultan muy amenos, solo me atrevería a solicitarles más relatos de sus vivencias ... (ver texto completo)
Enrique; en realidad no estamos tan lonxe (lejos) tambien vivo en Stgo. de Chile; ¿De quien eres Hijo? ¿teu pai o nai viven?... Preguntales si conocieron a OCEBOLO, es el personaje de la historia que acontinuación te contare...

Año 1951 una mañana en Chaguazoso, estabamos enrredando (jugando) cuando un gran estallido remecio todo el pueblo, los menores corrimos a nuestra casa asustados, los mayores tenian cara de incredulidad y pregunta... poco a poco se fue aclarando el evento; OCEBOLO estaba ... (ver texto completo)