Duli. He eliminado el mensaje anterior mio, había algo que no me explicaba bien, quiero decir, que os animéis y vayáis a la Tuiza ya que hace tiempo que no vas, suele estar muy bien. Estáis invitados a ir a comer con nosotros a casa.
La romería es el cinco de Agosto, y el último domingo de septiembre.
Totale que vai un gaxo, facendo ô camiño do Santiago, levaba munta necesidade de afeitarse, pergunta en unha aldea cualquera dónde había unha perruquería,-mire en aquila porta grande fanlle iso que voçe necesita, peta na porta ô perenino, bos dias sinor,-buenos dias nos dee Deus, totale co home istaba a traballar de ferreiro,-séntese ahí que ô arreglo xá, trace unha brocha y unha naballa, da barba claro istá,ô ome molla a brocha coa sua saliba, logo no xabon con tuda naturalidade do mundo, coisa co noso perenino le pergunta y voçe fai con tudos assín, nahún sólo cos forasteiros, os do pobo le salivo directamente na cara que colle mellor ô xabon. Me imaxino que sería por falta de agua. ... (ver texto completo)
El sabado pasado estuve c/ unos amigos por Cantabria y no ves ninguna obra empezada, ni una grua..., nada. Antes ibas y aquello parecia una colmena, todo estaba en movimiento había gruas por todas partes, trabajaban incluso los fines de semana, ahora ves un montón de casas abandonadas a media construcción. Aquello es una ruina....
Sñr 25, tratandose de perdonar que ten que predonarlle son eu a bostedes por aldraxarme, eu non dixen o que facia ou a que se dedicaba naide en concreto, simplemente hai persoas que se dan por aludidas, o problema será delas.
Enque academia de árbitros estivo bostede pra sacarme a min tarxeta amarela.
O que habia era que sacarlla roxa a bostedes e pedirlle polo menos dous partidos de suspensión.
Voçe ô mellore téin un bocadito de razahún, claro que eu cando fun pra tirarle a tarxeta amarela, deime conta que nahún era nihún do pito negro, más ssín que era do pito branco, por deixarmo de recuerdo ô meu xefe que era amigo do sinor Franco, ahora en serio en dixen ô da tarxeta en sentido figurado,ísto nahún sei se ô digo béin pois nhún istá ô xefe ô meu lado, de tudas maneiras voçe perdoe, más teña enconta que eu ô que quero ê paz, pois aquí venimos cuatro dias y aveces, nin cuatro son se quedan ... (ver texto completo)
Sñr 25, tratandose de perdonar que ten que predonarlle son eu a bostedes por aldraxarme, eu non dixen o que facia ou a que se dedicaba naide en concreto, simplemente hai persoas que se dan por aludidas, o problema será delas.
Enque academia de árbitros estivo bostede pra sacarme a min tarxeta amarela.
O que habia era que sacarlla roxa a bostedes e pedirlle polo menos dous partidos de suspensión.
El titulo del tema pareciera venir al caso pero, na Vilavella; o señor Ocarballo fai o papel do Padriño, siendo un afuerino al que se le ha otorgado la deferencia de escuchar y responder; ha llegado a levantarse como un Capo para indicar con el pulgar la suerte de foreros con tradicion e identificacion en este foro, cuando lo unico que han realizado es responder a sus insultos caballerosamente y le han brindado la oportunidad -- como a mi en su oportunidad -- de incursionar en este foro pero, con ... (ver texto completo)
Amigo Manuele, creo que debemos perdoalo, pero que faga ô favor de moderarsé y respetarnos, que se creen estes garatusas, qué le debe importar a él no teo traballo, axo que le falaste béin, más a éstes le das unha mahún y te collen ô brazo.
Unha aperta.
Sñr 25, tratandose de perdonar que ten que predonarlle son eu a bostedes por aldraxarme, eu non dixen o que facia ou a que se dedicaba naide en concreto, simplemente hai persoas que se dan por aludidas, o problema será delas.
Enque academia de árbitros estivo bostede pra sacarme a min tarxeta amarela.
O que habia era que sacarlla roxa a bostedes e pedirlle polo menos dous partidos de suspensión.
Sr. Ocarballo, aqui en este foro, y en muchos siempre hay simpatias, y todo lo contrario, puedes caer mal por tus ideas o por tu manera de ser. Tambien muchas veces la envidia (Campeona del mundo en este pais) hace mucho daño, sobre todo al que tiene esos sentimientos. Usted en reiteradas ocasiones me llama quincalleiro. Y claro los tiros no van por hay, cuando sepa en realidad lo que vendo, se hechara las manos a la cabeza. Y se dira para que me enfade con este hombre, porque algun dia me gustaria ... (ver texto completo)
Amigo Manuele, creo que debemos perdoalo, pero que faga ô favor de moderarsé y respetarnos, que se creen estes garatusas, qué le debe importar a él no teo traballo, axo que le falaste béin, más a éstes le das unha mahún y te collen ô brazo.
Unha aperta.
Esto es algo de "Antonio Gala" O musgo, flor durmida
do silencio, dialoga coa estrela
e sonrie na madrugada.
Cando vinga a luz, abre a porta
e quedate xunto ao silencio.
Gemir, gritar, arder seria en van,
porque a luz non ve nin oe.

Alli arriba, sobre a nube,
pestanexa azul unha luciernaga. ... (ver texto completo)
Che, Ballesteros, estas hecho un boludo, que lindos chistes te lanzastes. Yo aca con lo triste que estoy en el corralito. (Me preparo un mate) Aca hace un calor que te rompe la cabeza loco. Creo que usted y Varela pueden dulcificar este foro. Tambien mi amor 252525 se que esta un poco celoso, pero sabe que sera compensado. Estos dias pase unas vaciones en B. Aires y yo que soy de provincia, apesar de haber nacido en la capital, fui a cruzar la Avda Corrientes y demore 20 minutos de lado a lado en ... (ver texto completo)
Hace días que no entro en el foro de Lubián. Y ahora al leerlo me entero la triste noticia del fallecimiento de la madre de Inda cho Sei, tarde pero mis condolencias a la familia Lubián. Y fuerza para explotar las buenas ideas de "fabrica" que ellos desde arriba guiaran.

Y falando do cuco que fai toda clase de triquiñuelas, y hasta pone los huevos y se marcha para África de vacaciones, eu creo que un paxaro que pensa que a palabra amor e de dous idiotas.
Ballesteros, me he reido con todos tus chistes. Esto es lo bonito de un foro. Una de Cal y una de arena. Ahora tienes que contar cosas del campo y nuestra cultura, todos estaremos de acuerdo. ¡¿fuera politica!?
Sñr 25, porque non lle pide unhas horas o seo jefe e vai a unha academia, aprendrer algun idioma sin misturar ou estropear que e o que faí, co Galego, Portugues, ou Castelan.
Porque bostede coa sua simpatia estase asociando, con algun que o unico que fai e contaminar os foros, e reirse burlandose dos demais.
Sr. Ocarballo, aqui en este foro, y en muchos siempre hay simpatias, y todo lo contrario, puedes caer mal por tus ideas o por tu manera de ser. Tambien muchas veces la envidia (Campeona del mundo en este pais) hace mucho daño, sobre todo al que tiene esos sentimientos. Usted en reiteradas ocasiones me llama quincalleiro. Y claro los tiros no van por hay, cuando sepa en realidad lo que vendo, se hechara las manos a la cabeza. Y se dira para que me enfade con este hombre, porque algun dia me gustaria ... (ver texto completo)
Tiña xa andares de moza, dous peitiños de muller e unha faciana dóce e fermosa. Unicamente lle sobraba o que lle sobraba. Por iso (ou quizáis porque lle sobraba o que lle sobraba) atraía ós mozos e ós homes. Esa era a razón pola que publicamente ningún dos seus a trataba polo seu nome. Chamábanlle "Tí"... ¡eh... tí! Non podían chamarlle Xurxo sen que se escoitasen mofas e se producisen liortas. O seu pai, vixilante de toda a súa roupa, non aturaba nela cores incorrectas nin cabelos longos, e nin sequera lle chamaba "Tí". Procuraba ignorala. ... (ver texto completo)
Aló hai moitos anos foi o bispo de vista a unhas parroquias, e chegou a unha e fixose noite e tivo que quedar. Quedou na casa do cura, e este non tiña mais ca unha cama e o bispo e o crego durmiron xuntos por ese motivo.
Mais o cura tiña unha criada que aquel dia durmio nun feixe de palla. Alá denoite despois de durmir un anaco grande, o bo do crego espertou e acoardáronselle as pitas, e dándolle unhas palmadas no cu ao bispo, berroulle:
- ¡Maria! ¡Ai, Maria! ¿E pechacheslles o buraco as pitas?.
O ... (ver texto completo)
"Desde mi refugio de Sedano, un observatorio insuperable de la naturaleza, he tenido oportunidad de asistir varias veces al desarrollo de un cuco parásito, las últimas que recuerdo, muy recientes, en 1.979 y en el verano de 1.981. Uno y otro pájaro tuvieron suertes distintas.
La primera fue un acontecimiento previsto. Durante varios días advertí cómo un pequeño petirrojo tejía su nido en el hueco de una tapia de piedra que delimita mi huerto, en la ribera del río Moradillo. Simultáneamente, un cuco ... (ver texto completo)