teresa que contentos estaban ese dia teñen cara de alegria a min pareceme que ainda estan na sua casa oxala fose asi que d. e. p. para os que non sabian donde vivia a toña garrafona era veciña da toli antes do comercio esa señora estivo en madrid era voa señora que d. e. p.
pili como non iban a estar contentos se estaban na casa da filla yo pai no pueblo donde naceu ojala se pudera repetir pero por desgracia non volvera a suceder ahora estan xuntos co seu fillo d, e, p,
La fiesta de Reyes en Villavieja es para mujeres y hombres. Quizas sea la unica en el Ayuntamiento y comarca de la Mezquita que reune a hombres y mujeres. Las mujeres tienen la tarea de hacer la comida y los hombres todo el resto como organizar comprar los alimentos etc etc. Tambien los hombres hacen comida y postres, pero la mayoria son mujeres. La musica es tarea de los hombres. Despues por la noche el cachondeo es compartido por todos. Hoy en dia es el Pueblo mas organizado y con mas capacidad ... (ver texto completo)
A Vilavella non é o único pobo de concello da Mezquita que reune homes e mulleres na festa dos reies. Fai pouco estivo a TVG entevistando xente na Mezquita cando estaban organizando a festa e según o ferreiro da Esculqueira, no seu pobo tamén fain a festa dos reies en común. A ver se aprenden os da Mezquita, que as tradicións pódense manter vivas adaptandoas os tempos modernos. Saúdos.
teresa que contentos estaban ese dia teñen cara de alegria a min pareceme que ainda estan na sua casa oxala fose asi que d. e. p. para os que non sabian donde vivia a toña garrafona era veciña da toli antes do comercio esa señora estivo en madrid era voa señora que d. e. p.
La fiesta de Reyes en Villavieja es para mujeres y hombres. Quizas sea la unica en el Ayuntamiento y comarca de la Mezquita que reune a hombres y mujeres. Las mujeres tienen la tarea de hacer la comida y los hombres todo el resto como organizar comprar los alimentos etc etc. Tambien los hombres hacen comida y postres, pero la mayoria son mujeres. La musica es tarea de los hombres. Despues por la noche el cachondeo es compartido por todos. Hoy en dia es el Pueblo mas organizado y con mas capacidad ... (ver texto completo)
Este forno esta en Cea, Ourense e hose en dia non funciona, pero esta rehabilitado como museo. Esta no camiño da Plata a Santiago. Trouxome recordos de cando eramos pequenos e se facia o pan en casa.. Peneirar, amasar etc... Cando o forno do concello se foi a ruina, fumos algunha vez o da pachaca. Logo xa se modernizou todo o asunto e ibamos comprar o pan o forno do Leopoldo, e mais nas festas a facer os roscois, como nos gustaba lamber o caldeiro)!
O chegar ó enderezo que lle deu o experto na procedencia dos polos, o borracho toca o timbre, e despois dun bo rato, dada a elevada hora da noite, abre unha muller a ventana e pregúntalle:
- ¿Qué quere?
- ¿Está o teu home na casa?
-Neste momento non- respondelle a muller bastante cabreada.
O borracho tambaleándose da un paso atrás e dille:
- ¡Pois faime o favor e mira a ver si son eu...!
Sodes uns fenomenos contando contos, ainda que os do churrian so mais antergos e mais propios da nosa zona pero estan mui ben todos. Gardade alguns para despois da comida do mes de agosto, pra escarallarnos de risa como me estou rindo eu co do supositorio emais co do analizador da orixe dos polos.
Unha aperta para tod@s dende este lado das portelas.
Hola Pura e demais familia, quero mandarvos o mais sentido pesame por a perdida de tu tia, que dios a teña na gloria.
Un abrazo
Vale, dame algunha pista máis, sólo con que as nosas moradas están cerca non me vale, igual que eu tiven que sair do anonimato, todo o que se queira apuntar a comida non vai ter máis remedio que "dar a cara”, je, je. Sei que eres de Lubián porque sólo a un de Lubián se lle ocurriría apuntarse con ese nombre, polo significado que ten pra todo Lubián o grito de " ¡Ó lobo no cortello!”, ésa é das primeiras historias que me contaron cuando empecéi a frecuentar Lubián, e que ahora, cada mes de agosto ... (ver texto completo)
Grazas Gel, oxe xa quedo enterrada, e xa hai máis xente alí no cemiterio que na aldea. Queda o pobo valdio. Pero a vida continúa. Saudos e bon ano.
Hola, Pura (aunque pra mín sempre serás Purita), non sabía ou non me acordaba que era tía túa, acompáñovos a todos nos sentimentos. Se era a muller que se me ven a cabeza, parecíame inda nova, sempre me daba uns bicos muy cariñosa, espero non estar equivocándome de persona. Descanse en paz. Un abrazo.
Mui bon o do supositorio da tos, xa me reí un rato.

Me hizo recordar un chiste que contaron el otro día en el gimnasio.

Llega un Señor a un restaurante y dice; por favor camarero ¿me traería un pollo Irlandes? a lo que el camarero responde, un momento por favor, que consulte con el cocinero. Oye tio, que fuera hay un señor que ha pedido un pollo Irlandes ¿tenemos?
Tranquilo, déjalo de mis manos y acto seguido el cocinero prepara una salsa rara y complicada y la añade al pollo que tenía preparado, ... (ver texto completo)
INDA CHO SEI fasme pensar moito co tema do preito. Aiqui hay unha "inmisio", unha "coniuctio membrorun" e por ultimo unha "expulsatio". Pa que todos o entendan hubo una penetracion, estivo un tempo dentro e logo saiu, (esto ultimo complica o asunto xa que saiu por outro buraco e non por lo que entrou). A pregunta e.: De quen son as mazanciñas? Vou mirar o dereito comparado e ver si arranxamos o preito este. Temos suerte que solo foi a mazaira pero por se alguen quere dar outra opinion, planteo outro ... (ver texto completo)
Home, os ovos ser son da pita, máis si se presentan colguerois dun escarnachado en vez de estar nunha escancha, non hai duda... son do Toño para uso e disfrute da María.
Pura, recibide o noso mais sincero pésame polo falecimento da vosa tía. Non sabes canto o sinto, pois sempre tiveron unha boa amistade cos meus pais, e o Manolo sempre os aprecio muto tanto a ela como ó tiu Garrafón. Que descansen en paz e que estén en bo sitio alá todos xuntos. Un abrazo para toda a túa familia.
Grazas Gel, oxe xa quedo enterrada, e xa hai máis xente alí no cemiterio que na aldea. Queda o pobo valdio. Pero a vida continúa. Saudos e bon ano.
INDA CHO SEI fasme pensar moito co tema do preito. Aiqui hay unha "inmisio", unha "coniuctio membrorun" e por ultimo unha "expulsatio". Pa que todos o entendan hubo una penetracion, estivo un tempo dentro e logo saiu, (esto ultimo complica o asunto xa que saiu por outro buraco e non por lo que entrou). A pregunta e.: De quen son as mazanciñas? Vou mirar o dereito comparado e ver si arranxamos o preito este. Temos suerte que solo foi a mazaira pero por se alguen quere dar outra opinion, planteo outro problema: Pensemos nunha galiña do Sergio que escapa, metese na casa do Ricardo en pon os ovos nunha escancha da mazaira invasora.: De que son os ovos? ... (ver texto completo)
Os xemelgos

Hai xa uns 30 anos coa chegada dos primeiros kiwis neocelandeses a Lubián en charla picantona e moi animada, mentres agardaban para comprar no Delfín, varias mulleres alababan os poderes da novedosa froita. Dicía a Sabel: “O outro día na –tevelisión- dixeron que vaí moi ben para as galipandias, e para ir a Hedroso tamén”. Contéstale a Toña: “si home o que le facía falta o meu Lebrele levalo a Hedroso coa herba, a seitura e a carrexa por facer”, “nada… nada! mentres os palleiros non ... (ver texto completo)