Amigo Inda Cho Sei: Graciñas polo relato das tuas vivéncias sendo mestre en Pontevedra. Creo que efectivamente o que colleo a tranca tan descomunal era de eiqui de Barxa que nese ano estivo na mili por Figueirido, eu nesa data tiña 15 anos pero xa lembro perfectamente quen podia ser, o que pasa e que marchou pra Australia,é non tornou nunca mais. O mellor toca nalgunha orquesta"o saxofón"
Unha grande aperta amigo Inda Cho Sei.
¿Australia? El trompetista..., digo,... aquel extraordinario saxofonista anduvo algún tiempo con la fanfarria "Trompas y Trompetas". Tal charanga animó algunos años la "Feira Franca" anual de Moimenta. No sabía que había emigrado tan lejos con el saxo a la espalda. Nunca mejor dicho.
Recuerdo que en aquella fanfarria cantaba una mujer una maravillosa canción en gallego que decía algo así como:"Cuando estaba soltera soñaba con dos cosas: montar en burro e ir a la Luna; ahora que estoy casada, ya se me cumplió una."
"Lembranzas" para Barxes, para Zé el de los 25, para Gel la del Pereiro, para Piño, para el armadanzas de Inda Cho Sei y para todos aquéllos y aquéllas que sorben cada día de la pócima del humor en lugar de sumirse en la miseria que nos embuten por decreto. ... (ver texto completo)
Aprezado Camba, dices que me gosta ô xefe, ahí te equibocas, quéin me gostaba era xefa, más mandou foder a él a min. Con relazahún ô padre Xosé, dices que téin paciencia, creo que istás na certa,ê munto bonciño por iso ô inganaron, aquí nahún a mala fé, axo que ata a min me istá a facer cambiaré.
Un abrazo.
Prezado ZÉ: Estou a ler nalguns foros da contorna, que estas a contare as anecdotas da tua vida que amin xa me contaras, mesmamente contaste e que tepasou nas segadas na Gudiña cuando despois de rematar as segas ficestes a festa na fonda Española, i o male que o pasastes cuando o gaijo se ferio na cabeza o tropezare na iscada o saire, mas non contas que o doutore lhe dera unhas puntadas pra que curase melhore.
Te Ja Caro amigo Zé.
Vexo noutro foro da contorna que andan a falar de Pontevedra. Eu vivín alí no curso académico 1.972-73. Traballaba de educador no Colexio Atlático, na rúa Padre Fernando Olmedo.
Unha tarde festiva tropecei na plaza da Estrela cun conocido que xa non lembro de que pobo era. Mais casi me atrevo a decir que ben poidera ser deste pobo de Barxa.
El andaba en Figueiredo de recluta e conseguira daquela un pase pernocta.
Fomos celebra-lo encontro aos bares e tabernas da rúa San Sebastián e alrededores. ... (ver texto completo)
Amigo Inda Cho Sei: Graciñas polo relato das tuas vivéncias sendo mestre en Pontevedra. Creo que efectivamente o que colleo a tranca tan descomunal era de eiqui de Barxa que nese ano estivo na mili por Figueirido, eu nesa data tiña 15 anos pero xa lembro perfectamente quen podia ser, o que pasa e que marchou pra Australia,é non tornou nunca mais. O mellor toca nalgunha orquesta"o saxofón"
Unha grande aperta amigo Inda Cho Sei.
Vexo noutro foro da contorna que andan a falar de Pontevedra. Eu vivín alí no curso académico 1.972-73. Traballaba de educador no Colexio Atlático, na rúa Padre Fernando Olmedo.
Unha tarde festiva tropecei na plaza da Estrela cun conocido que xa non lembro de que pobo era. Mais casi me atrevo a decir que ben poidera ser deste pobo de Barxa.
El andaba en Figueiredo de recluta e conseguira daquela un pase pernocta.
Fomos celebra-lo encontro aos bares e tabernas da rúa San Sebastián e alrededores. ... (ver texto completo)
Amig@s Isabel, Toñito, Sarita, Miguel, Iago, hijos de Choli, emigrantes en Holanda, Francia, Barcelona, Madrid, Pais Basco etc. Deseo que participeis en el foro para hacerlo mas ameno y moverlo mas, me refiero a escribir, que leer y mirar las fotos se que lo haceis. Estaremos dispuestos a contestaros en el idioma que nos escribais, claro está Gallego, Castellano o Portugues.
Isabel la parejita nos visita asiduamente no asi sus papás que ultimamente no se le ve el pelo. Y tu Sarita que tal tus padres, ... (ver texto completo)
Aprezado Camba, dices que me gosta ô xefe, ahí te equibocas, quéin me gostaba era xefa, más mandou foder a él a min. Con relazahún ô padre Xosé, dices que téin paciencia, creo que istás na certa,ê munto bonciño por iso ô inganaron, aquí nahún a mala fé, axo que ata a min me istá a facer cambiaré.
Un abrazo.
Si o padre Xosé logra cambiarte, seguro que sería un milagro digno de consideración. Novos cambios á nosa edade..., como non sexan os dos pañais, mal resultado lle auguro.
Un abrazo.
O xefe te trai a mal traer, pero a ti cjhe gusta, eh?. O padre Xosé, seguro que se merece de sobrenombre Job, por a paciencia que ten.

E non estudies tanto castellano, que portugueses e galegos, ben nos entendemos.

Un abrazo
Aprezado Camba, dices que me gosta ô xefe, ahí te equibocas, quéin me gostaba era xefa, más mandou foder a él a min. Con relazahún ô padre Xosé, dices que téin paciencia, creo que istás na certa,ê munto bonciño por iso ô inganaron, aquí nahún a mala fé, axo que ata a min me istá a facer cambiaré.
Un abrazo.
Amigo Barxes: Buceando nos correos atrasados, vexo que che gusta incluir algún conto antiguo. Bueno, está muy ben que alguen poda recordar e seguir os pasos de conteiros antiguos, tales como:

De Pentes: Angelita Prieto
Cándida "
Agustín "
Teresa Pousa
Ceferino Cerviño
Esperanza Fernandez
María Carrera
Domingo Grande ... (ver texto completo)
Graciñas amigo Camba: Primeiro por participar no noso foro, e despois por traernos o recordo os contos do Sñr Aniceto.
Entrando no foro de A Gudiña, leo unha das tuas mensaxes na que comentas que vives en Madrí por Santa Maria da Cabeza, pois me trae bonitos recordos de cando estiven facendo cursos do traballo en General Perón, e me hospedei no Hotel Aramo, e no Hotel Praga en Antonio López, lembro que despois da chamada de rigor polas noites a parenta, saliamos a tomar unhas copiñas por Arganzuela.
Hai ... (ver texto completo)
Amigo Camba, eu xa cobraba como os homes, además nahún me facían ningún favore posto que eu traballaba tanto como els, xa teño detrás ô xefe a decerme cabeza de corzo, tahún refinado te queres facer, por presumir de ecreber béin ô castellano y ê cuando metes más a pata, ahí en riba puseste erografía y nahún ê assín sinahún orografía, claro istou aprender co padre Xosé ô castellano, más ô xefe sempre a deixarme male, menosmale que me dice ê por ô teu béin cabeza de corzo.
Un abrazo.
O xefe te trai a mal traer, pero a ti cjhe gusta, eh?. O padre Xosé, seguro que se merece de sobrenombre Job, por a paciencia que ten.

E non estudies tanto castellano, que portugueses e galegos, ben nos entendemos.

Un abrazo
O amor significa non ter que decir nuca (o sinto)
Película Love Story
¡Pero home!. O que traía a auga cobraba menos de 100 pesetas. Claro que o D. Pedro era unha persoa generosa. E con cartos, que a sua facenda era das mais grandes do Concello.

Un abrazo
Amigo Camba, eu xa cobraba como os homes, además nahún me facían ningún favore posto que eu traballaba tanto como els, xa teño detrás ô xefe a decerme cabeza de corzo, tahún refinado te queres facer, por presumir de ecreber béin ô castellano y ê cuando metes más a pata, ahí en riba puseste erografía y nahún ê assín sinahún orografía, claro istou aprender co padre Xosé ô castellano, más ô xefe sempre a deixarme male, menosmale que me dice ê por ô teu béin cabeza de corzo.
Un abrazo.
Aprezado amigo, foi producto da casualidade, recordeime do mencionado páxaro, como me puden recordar dos grilos, que tanto animaban cuando iha co trelo dinoite, sahún coisas da vida, que istá xea de anécdotas, sobre ô que voçe di da segada, quéin me dera de aquel tempo y saber ô que sei, aunque so fora pra que ô xefe que teño nahún me enxera de cabeza de corzo, más nahún teño motivos pra queixarme e verdade gracias a Deus, cua fuerza de voluntad ê espirito de sacrificio que tiben sempre. Referente ... (ver texto completo)
¡Pero home!. O que traía a auga cobraba menos de 100 pesetas. Claro que o D. Pedro era unha persoa generosa. E con cartos, que a sua facenda era das mais grandes do Concello.

Un abrazo
Prezado Zé: Desteme munta alegria que truzeras o canto do cuco pra Barxa, pois cuando eu era garoto, y agora taunbeim gosto munto de ouvilo cantare, na sexta feira da somana pasada, ouvio cantar y ate repenicaba. Quero lembrarte que cuaseque eres oito anos mais vello do que eu, mas lembrome de cuando viñas as segadas, eu com oito i tu con dezaseis como segabas já, mas cuando tocaba bubere, so te mandabaum a ti polo cabazo pra bubere o da agua i o do viño.
I cuando viña o tempo das segas deciaum ... (ver texto completo)
Aprezado amigo, foi producto da casualidade, recordeime do mencionado páxaro, como me puden recordar dos grilos, que tanto animaban cuando iha co trelo dinoite, sahún coisas da vida, que istá xea de anécdotas, sobre ô que voçe di da segada, quéin me dera de aquel tempo y saber ô que sei, aunque so fora pra que ô xefe que teño nahún me enxera de cabeza de corzo, más nahún teño motivos pra queixarme e verdade gracias a Deus, cua fuerza de voluntad ê espirito de sacrificio que tiben sempre. Referente ... (ver texto completo)
Cucu, cucu, cucu, cucu, cucú, cucú...
Prezado Zé: Desteme munta alegria que truzeras o canto do cuco pra Barxa, pois cuando eu era garoto, y agora taunbeim gosto munto de ouvilo cantare, na sexta feira da somana pasada, ouvio cantar y ate repenicaba. Quero lembrarte que cuaseque eres oito anos mais vello do que eu, mas lembrome de cuando viñas as segadas, eu com oito i tu con dezaseis como segabas já, mas cuando tocaba bubere, so te mandabaum a ti polo cabazo pra bubere o da agua i o do viño.
I cuando viña o tempo das segas deciaum ... (ver texto completo)
O Zé.
Tambien lo he visto y lo escuche cantar.
Y?
Amigo Leonardo: Agora ê ô tempo do páxaro, recordome tanto de él cuando andaba na laboura coa xarrua pro sinor Daniel en paz descanse, que de vez encundo me gusta facer como él.
Unha aperta.